uk
Feedback

Не попадись на ботовода! Telemetrio знаходить і позначає такі канали мітками 👉 Хочеш бачити мітку, оформляй підписку

مکتوباتِ زن آقا...☫

مکتوباتِ زن آقا...☫

Відкрити в Telegram

زن‌آقا تعریف نیست؛ شهرتِ منه. و این‌جا، حرف‌ها مکتوب می‌شوند با چاشنیِ روزمره. http://t.me/HidenChat_Bot?start=5762677210

Показати більше
Країна не вказанаКатегорія не вказана
239
Підписники
Немає даних24 години
-37 днів
-530 днів
Архів дописів
آن رؤیای فرسوده که روزی دوباره بر این خاک، زمام امور به دست حاکمانی بیفتد که در گره‌گاه‌های تاریخ یا راه گریز پیش گیرند یا به
آن رؤیای فرسوده که روزی دوباره بر این خاک، زمام امور به دست حاکمانی بیفتد که در گره‌گاه‌های تاریخ یا راه گریز پیش گیرند یا به سایه‌گاه‌ها پناه ببرند، چهل‌وهفت سال است که رنگ تعبیر ندیده و هرگز نخواهد دید. به کوری چشم حسودان و به روشنای نگاه همراهان؛ روح‌الله و خلفِ شایسته‌اش، همیشه در قلب میدان ایستاده‌اند و این ایستادن، روایتِ مداومِ فرداست.
31 січ, 14:20

کاش کودکان نمی‌مردند ای کاش موقتاً به آسمان‌ها برده می‌شدند تا جنگ تمام شود، سپس با خیال راحت به خانه‌شان برمی‌گشتند، و وقتی
کاش کودکان نمی‌مردند ای کاش موقتاً به آسمان‌ها برده می‌شدند تا جنگ تمام شود، سپس با خیال راحت به خانه‌شان برمی‌گشتند، و وقتی والدین با حیرت از آنها بپرسند کجا بودید؟ با خوشحالی بگویند: «داشتیم با ستاره‌ها بازی می‌کردیم!»
31 січ, 08:16

کاش موشک ایرانی بودم؛ متولد می‌شدم، به آسمان می‌رفتم و بر فراز ابرها، همدم ستارگان می‌شدم و عمرم را با ترکاندن آمریکا و اسرائیل به پایان می‌رساندم.
30 січ, 16:57

ام لیلا در خلوت هر معبر با باد صبا میگفت از موی علی اکبر..
30 січ, 08:06

:)))))))
:)))))))
30 січ, 06:13

بالا بلند بابا؛ گیسو کمند بابا...
30 січ, 06:09

نجات دهنده فقط؛ دعایِ کمیل.
29 січ, 17:46

Repost from فآش
اللّهُمَّ اجْعَلْ زَعیمَنا في دِرعِکَ الْحَصینَةِ الَّتي تَجعَلُ فیها مَن تُریدُ؛
+1
اللّهُمَّ اجْعَلْ زَعیمَنا في دِرعِکَ الْحَصینَةِ الَّتي تَجعَلُ فیها مَن تُریدُ؛
29 січ, 17:42

امشب‌مون؛ به کمال رسید‌.
+1
امشب‌مون؛ به کمال رسید‌.
29 січ, 16:26

ولی یکی نیست به اینا بگه این انقلابی که ازش حرف میزنید؛ نیاز به خمینی ها و مطهری‌ها داره، نه چهارتا بچه سوسول که جنسیتشون معلوم نیست.
29 січ, 05:46

Repost from فآش
و شب ها را با گریه بر پرچم سه رنگی که رو تابوت ها کشیده شده بود سحر کردیم.
29 січ, 04:42

کسانی مدعی آزادی و آزادی‌خواهی‌اند که در عمل؛ برای شیطانی‌ترین جنایتکاران تاریخ کف می‌زنند.
28 січ, 08:39

sticker.webp0.02 KB
27 січ, 17:06

از خودم خوشم میاد؛ وقتی هنوز دلم با ساده‌ترین چیزها راه میاد.
27 січ, 17:04

از خودم خوشم میاد؛ وقتی برای زندگی تلاش میکنم.
27 січ, 17:01

اصلیا اونان که این مدت جویای احوالتون بودن، بقیه هیچکس‌تون نیستن.
27 січ, 05:10

در ستایشِ چشم ها؛
در ستایشِ چشم ها؛
26 січ, 17:13

امروز ۳بهمن؛ حال‌وهوای عجیبی داشت… دلم شلوغ بود، پر از هیجانِ شروع، پر از ذوقی که توی سینه جا نمی‌شد، پر از لبخندهایی که بی‌اجازه روی صورتم می‌نشستن. همه‌چیز قشنگ بود، اما لابه‌لای این همه حالِ خوب، یه غمِ آروم، یه دلتنگیِ نازک نشسته بود تهِ دلم؛ غمِ رفتن از خونه‌ی بابا… از جایی که اولین قدم‌هامو برداشتم، اولین گریه‌هام شنیده شد، و همیشه، هر وقت دنیا سخت می‌گرفت، امن‌ترین پناه من بود. اون روز، دیوارهای خونه هم انگار نگاهم می‌کردن. می‌خندیدم، اما چشم‌هام یه‌جوری بود. بغضم بی‌صدا توی گلوم می‌نشست و ول‌کن نبود. انگار دلم همزمان دو تا مسیر رو می‌رفت؛ یکی رو به آینده‌ای که عاشقانه صدام می‌کرد، یکی رو به خاطره‌هایی که دل کندن ازشون آسون نبود. اون روز فهمیدم عشق فقط رسیدن نیست… گاهی دل کندنه، کندن از امن‌ترین جای دنیا برای ساختن یه امنِ تازه. فهمیدم بزرگ شدن همین ترکیبِ عجیبِ لبخند و بغضه. من با همه‌ی دلتنگی، با همه‌ی بغضِ یواش، باز هم مطمئن بودم. چون دستِ کسی تو دستم بود که نگاهش آرومم می‌کرد، که قراره خونه‌ی جدیدِ دلم باشه و ادامه‌ی تمامِ فرداهام. -ازجمعه‌ای که عروسی‌مون بود؛ ۳بهمن۱۴۰۴-
25 січ, 18:12

به یادگار‌ از روزی‌که؛ هرثانیه دوباره از نو عاشق میشدم‌.
25 січ, 17:29

؛
؛
25 січ, 17:28