‎ Echoes I keep

کاش ابر بودم.

Just because it has been normalised by society, it doesn't mean it's right.

من بلدم چطوری یکی رو دوست داشته باشم، اما نمی‌دونم چطور باور کنم کسی دوستم داره.

حرف که نه ولی شاید یه بغل الان کافی باشه!

گاهی خودم بیشتر از هر کسی، خودمو خسته می‌کنم.

درود بر هوای پاییزی.

اگه احترام گذاشتن بلد نیستی، یه قدمم سمتِ من نیا.

اصلیه همونیه که آخر شب می‌شینی و همه‌ی اتفاقای روزتو براش تعریف می‌کنی.

به حدی غمگینم که شبانه روز هم گریه کنم خالی نمیشم.

بوی نارنگی منو به زندگی برمی‌گردونه.

I hate promises, because they always turn into “Sorry.”

اینکه یه کتاب یا سریالی که چند وقت می‌خوندی یا می‌دیدی و کلی باهاش ارتباط برقرار کردی تموم میشه واقعا ناراحتم می‌کنه. کلاً پایان‌ها ناراحتم می‌کنن، همیشه‌ی همیشه.

یه گوشه از قلبم همیشه برای آدماییه که به کودک درونم اهمیت می‌دن.

من عمیقاً طرفدارِ "دور دور بی‌هدف تو خیابون و موزیک گوش دادن" هستم.

نجات دهنده می‌تونه همون گربه‌ای باشه که مامانم اجازه نمی‌ده داشته باشمش.