ᴹᵉ

قلبت‌ همیشه‌ چیزایی‌ رو به‌ یاد میاره که‌ ذهنت‌ میخواد فراموش‌ کنه.

بدترین حالتی که ممکنه برای یه آدم پیش بیاد اینه که همزمان هم احساسی باشه و هم منطقی، یعنی قلبش داره مچاله میشه ولی مجبوره منطقی تصمیم بگیره، بعدش باید روزها و ماه‌ها و حتی سال‌ها بشینه به قلبش توضیح بده که اگه اون کارو رو نمیکردم بیشتر مچاله میشدی، اما مگه قلب حالیشه، وقتی دیگه صلحی نباشه بین قلب و عقلت انگار لای منگنه‌ای، چون نه قلبت مغز داره و نه مغزت قلب.

بماند به یادگار از آخرین روز کلاس یازدهم و یک روز فراموش‌نشدنی از طرف مدرسه با دوستام به روستای بوم‌گردی رفتیم و لحظات زیبایی رو کنار هم گذروندیم..𖹭

هر آدمی به یه نفر احتیاج داره که براش مثل بقیه نباشه، وگرنه دنیا پر از بقیه‌هاست.

او آن‌قدر در سکوت ذهنش با خود گفت‌وگو کرده بود، که دیگر، هیچ واژه‌ای برای دیگران نمانده بود.

نوشته بود: هیچوقت از یک رابطه‌ی دو نفره، هر دو نفر هم زمان خارج نمی شوند! همیشه یک نفر می رود و نفر دیگر مدتها میماند برای مرتب کردن خاطرات...

لطفا هفت روز هفته رو ۲۴ ساعته منو مشغول نگه دارید، من نمیخوام با مغزم تنها بمونم.

افسوس که تمام روابط انسانی نیاز به نوعی نقاب دارد و تنهایی، آخرین گریزگاه انسان های صادق است.

"صادق هدایت"

اونجا که نجیب محفوظ میگه: چون بیش از حد صبوری، گمان کردند که هیچ چیز را احساس نمیکنی..

ياد بگيريد براى ديگران حد و مرز تعيين كنيد، انسان خوب بودن، به معناى تحمل همه چيز نيست.

همه چیز را از همه کس انتظار داشته باشید. تکرار می‌کنم، همه چیز را از همه کس انتظار داشته باشید تا کمتر غافلگیر شوید!

‏همه‌ی چیزهای از دست رفته، یک روز برمی‌گردند، اما درست وقتی که یاد می‌گیریم بدون آن‌ها زندگی کنیم.

تنهاییِ مزمن برای بدن، خطرناک‌تر از کشیدنِ ۱۵ نخ سیگار در روزه؛ و ما هنوز داریم به جای گوش دادن، نصیحت می‌کنیم.

اما او... از این دلخور بود که با تمام سادگی‌هایش انگار، سخت ترین آدم برای فهمیده شدن بود.

دلیل این که آدم‌ها به دشواری شاد می‌شوند این است که همواره گذشته را بهتر از آنچه بوده، حال را بد‌تر از آنچه هست و آینده را نامشخص‌تر از آنچه خواهد بود، می‌بینند...

"مارسل پانیول"

به موقع بودن مهمه به موقع شنیده شدن به موقع اومدن به موقع حرف زدن همین به موقع نبودن‌ها، ذوق آدمو کور می‌کنه.

گوشای زیادی حرفاتو میشنون ولی مغزای کمی درکش میکنن.