گوشه دِنج

انسان وقتی به بلوغ فکری می‌رسد که ذهنش را به روی صداهای گوناگون باز بگذارد و اجازه دهد اندیشه‌ها از مسیرهای مختلف وارد شوند، سنجیده شوند و در ترازوی عقل قرار گیرند. فکری که فقط از یک منبع تغذیه می‌کند، به‌تدریج قدرت داوری مستقل خود را از دست می‌دهد؛ درست مانند آبی که اگر تنها در یک مسیر جریان یابد، سرانجام به رکود می‌رسد. کسی که همواره تنها یک رسانه را می‌بیند، فقط یک نوع کتاب می‌خواند، فقط به یک جریان فکری گوش می‌سپارد یا بی‌وقفه در یک حلقه‌ی بسته‌ی سیاسی، مذهبی یا ایدئولوژیک می‌چرخد، کم‌کم جهان را نه آن‌گونه که هست، بلکه آن‌گونه که به او نشان داده‌اند می‌بیند. در چنین وضعی، انتخاب‌ها دیگر از آگاهی برنمی‌خیزند، بلکه از عادت، تلقین و تکرار شکل می‌گیرند. • زهرا مهر @Coozy_Cornerr