🍎 روانشناس من 🍏

"داستانی از اتاق روانکاوی: آخرین نگاه" سردردهای بیست‌و‌پنج سالگی‌اش یک بیماری ساده نبود؛ فریادِ جسمی بود که زیر بار یک خاطره خرد می‌شد. وقتی به اتاق روانکاو در لبنان پا گذاشت، پیش از آن‌که از سردردهایش بگوید، از روزهای باروت و گلوله در جنگ‌های داخلی این کشور سخن گفت. او مأمور بود تا یک خیابان را ببندد؛ دستوری صریح داشت که هر جنبنده‌ای را با سربی داغ متوقف کند. وقتی زنی همراه کودکش از گوشه خیابان عبور کرد، جوان دو بار هشدار داد. در سومین هشدار، دستش روی ماشه رفت و صدای شلیک در فضا پیچید. اما یک ثانیه قبل از فروافتادن زن، زمان برای همیشه ایستاد: مادر برگشت و با تمام هستی‌اش به چشمان شلیک‌کننده نگریست. آن گلوله زن را کُشت، اما نگاهش در چشمان جوان زنده ماند؛ نگاهی که هرگز بسته نشد، هرگز نمرد و به یک سردرد بی‌پایان بدل شد. نگاهِ انسان، حامل چهره‌ای بیکران است که نمی‌توان آن را در واژه‌ها گنجاند؛ چرا که هر چهره، عهدی ازلی با انسانیت و با «دیگری» است—همان آغوشی که نخستین‌بار ورود ما به این جهان را خوش‌آمد گفت. سوپرایگو از هیچ توجیه اداری، سازمانی یا نظامیِ سرباز پیروی نمی‌کند. ناخودآگاه رشوه نمی‌پذیرد و با جملهٔ «من فقط مأمور بودم و معذور» آرام نمی‌گیرد. دادگاه واقعی در درونِ فرد برپا می‌شود و قاضیِ آن، همان نگاهِ خاموشی است که تا ابد به متهم چشم دوخته است. 🍎🍎🍎 این متن به‌نظر می‌رسد از چند ایده و روایت واقعی/فلسفی مختلف ترکیب شده منم سعی کردم ببینم می تونم منبعی براش پیدا کنم یا نه ... ۱. بخش «نگاه» و «چهره دیگری» بسیار به امانوئل لویناس نزدیک است (🍎 امانوئل لویناس فیلسوف فرانسوی-لیتوانیایی قرن بیستم بود که بیشتر به خاطر فلسفه اخلاق و مفهوم «دیگری» شناخته می‌شود. خلاصه اندیشه‌اش: اخلاق را برتر از شناخت و حتی فلسفه می‌دانست. معتقد بود مواجهه با «چهره دیگری» ما را در برابر او مسئول می‌کند. از نظر او، رابطه با دیگری نباید صرفاً برای شناختن، کنترل کردن یا استفاده از او باشد. جمله کلیدی اندیشه‌اش را می‌توان این‌طور خلاصه کرد: «من در برابر دیگری مسئولم.» لویناس تأثیر زیادی بر فلسفه اخلاق، روان‌شناسی، الهیات و نظریه‌های معاصر درباره رابطه انسانی گذاشت.) قسمت: > «نگاهِ انسان، حامل چهره‌ای بیکران است... هر چهره، عهدی ازلی با انسانیت و با دیگری است» از نظر مفهومی به‌شدت یادآور فلسفه امانوئل لویناس است؛ مخصوصاً مفهوم Face of the Other یا «چهره دیگری». در فلسفه لویناس، مواجهه با چهره دیگری یک مواجهه صرفاً دیداری نیست؛ چهره دیگری انسان را با یک تعهد اخلاقی روبه‌رو می‌کند. حتی یکی از صورت‌بندی‌های مشهور او این است که چهره دیگری فرمان اخلاقی «نباید بکشی» را در خود دارد. بنابراین عبارت‌های متن درباره «چهره»، «بی‌نهایت»، «دیگری»، «نگاه» و مسئولیت اخلاقی، به احتمال زیاد الهام‌گرفته از لویناس هستند، نه اینکه نقل‌قول مستقیم از یک روانکاو باشند. ۲. حتی ارتباط «چهره ـ قتل» در لویناس خیلی مهم است این قسمت متن: > «آن گلوله زن را کُشت، اما نگاهش در چشمان جوان زنده ماند» با ایده لویناس بسیار همخوان است. از نظر لویناس، حتی وقتی انسان دیگری را می‌کشد، نمی‌تواند «دیگری بودن» او را کاملاً از میان ببرد؛ مواجهه با چهره، مسئولیت اخلاقی را به سوژه تحمیل می‌کند. در واقع متن شما تقریباً یک داستان ادبی برای توضیح فلسفه لویناس ساخته است. ۳. «من فقط مأمور بودم» از یک زمینه تاریخی واقعی می‌آید عبارت: > «من فقط مأمور بودم و معذور» نیز ایده‌ای واقعی و بسیار قدیمی در بحث مسئولیت فردی سربازان است؛ یعنی دفاع معروف «I was only following orders». این استدلال در محاکمات جنایات جنگی، از جمله پس از جنگ جهانی دوم، موضوع بحث جدی بوده و در ادبیات حقوقی و اخلاق نظامی نیز فراوان بررسی شده است. اما این موضوع به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که داستان سرباز لبنانی واقعی است. ۴. یک شباهت جالب دیگر: جنگ داخلی لبنان و زن و کودک در منابع مربوط به جنگ داخلی لبنان، روایت‌ها و تصاویر مستندی از کشتار غیرنظامیان، زنان و کودکان وجود دارد. برای نمونه، در پژوهش مربوط به نمایشنامه Incendies اثر وجدی معوض، به واقعه‌ای در آغاز جنگ داخلی لبنان اشاره شده که در آن زنی همراه کودک خود هدف حمله قرار می‌گیرد. 🍎🍎 وقتی درد نمی ذاره بخوابی و متن تراپیست خودت رو به چالش می کشی... 😵‍💫😎 https://t.me/derakhtesib_hami

🍎🖊درد سایکوسوماتیک : #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی درد سایکوسوماتیک (Psychosomatic Pain) یعنی درد یا تشدید یک علامت جسمی که عوامل روان‌شناختی، هیجانی یا استرس در ایجاد یا شدت آن نقش قابل‌توجهی دارند؛ البته این به معنی «خیالی بودن» درد نیست. 🌱انواع شایع آن: سردرد و میگرن: ارتباط با استرس، اضطراب و تنش. دردهای عضلانی ـ اسکلتی: گردن، شانه، کمر و فک؛ اغلب همراه با تنش مزمن. درد قفسه سینه: ممکن است در اضطراب و حملات پانیک ایجاد یا تشدید شود. دردهای گوارشی: دل‌درد، نفخ، اسپاسم و تشدید علائم IBS. درد لگنی و شکمی مزمن: گاهی با اضطراب، افسردگی یا تروما ارتباط دارد. دردهای منتشر و مزمن: در برخی افراد با استرس مزمن، اختلالات خلقی یا حساسیت مرکزی همراه است. ❗️نکته مهم: سایکوسوماتیک بودن یک درد تشخیصِ «بعد از رد علل جسمی» است و نباید هر درد بدون علت مشخص را روان‌زاد تلقی کرد. محمدرضا مهدوی طرحواره درمانگر https://t.me/psycho_Coaching

🖊📃 بیش فعالی و نقص توجه #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی بر اساس DSM-5-TR، اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی یا ADHD یک اختلال عصب‌رشدی است که با الگوی پایدار بی‌توجهی و/یا بیش‌فعالی ـ تکانشگری مشخص می‌شود و علائم آن از دوره رشد آغاز می‌شوند. برای تشخیص، علائم باید حداقل ۶ ماه وجود داشته باشند و با سطح رشدی فرد تناسب نداشته باشند و موجب اختلال در عملکرد اجتماعی، تحصیلی یا شغلی شوند. همچنین علائم باید در حداقل دو موقعیت، مانند خانه، مدرسه، دانشگاه یا محیط کار، مشاهده شوند و نباید بهتر با اختلال روانی یا وضعیت پزشکی دیگری توضیح داده شوند. در افراد ۱۷ ساله و بالاتر، وجود حداقل ۵ علامت از هر یک از دو حیطه بی‌توجهی یا بیش‌فعالی ـ تکانشگری لازم است. در کودکان و نوجوانان زیر ۱۷ سال، حداقل ۶ علامت لازم است. در حیطه بی‌توجهی، فرد ممکن است به جزئیات دقت نکند و اشتباهات ناشی از بی‌دقتی داشته باشد، در حفظ تمرکز مشکل داشته باشد، هنگام صحبت مستقیم به نظر برسد که گوش نمی‌دهد، نتواند دستورالعمل‌ها را کامل انجام دهد یا کارها را به پایان برساند، در سازمان‌دهی فعالیت‌ها مشکل داشته باشد، از کارهایی که نیازمند تلاش ذهنی مداوم هستند اجتناب کند، وسایل ضروری خود را گم کند، به‌راحتی توسط محرک‌های نامرتبط حواسش پرت شود یا کارهای روزمره را فراموش کند. در حیطه بیش‌فعالی ـ تکانشگری، فرد ممکن است مرتب دست‌ها یا پاهایش را تکان دهد یا روی صندلی بی‌قرار باشد، در موقعیت‌هایی که باید بنشیند صندلی را ترک کند، احساس بی‌قراری داشته باشد، نتواند به شکل آرام در فعالیت‌های اوقات فراغت شرکت کند، دائماً در حال حرکت باشد یا مانند فردی رفتار کند که «موتوری روشن» دارد، بیش از حد صحبت کند، قبل از تمام شدن سؤال پاسخ دهد، در انتظار نوبت مشکل داشته باشد یا در فعالیت‌ها و مکالمات دیگران مداخله کند. یکی از معیارهای مهم DSM-5-TR این است که چند علامت ADHD باید قبل از ۱۲ سالگی وجود داشته باشند. بنابراین، تشخیص ADHD در بزرگسالی به معنای شروع اختلال در بزرگسالی نیست؛ بلکه باید شواهدی از وجود برخی علائم در دوران کودکی وجود داشته باشد. DSM-5-TR سه Presentation برای ADHD در نظر می‌گیرد: غالباً بی‌توجه، غالباً بیش‌فعال ـ تکانشگر و ترکیبی. این Presentation ها می‌توانند در طول زمان تغییر کنند. همچنین شدت اختلال به صورت خفیف، متوسط یا شدید مشخص می‌شود و بر اساس تعداد علائم، شدت آنها و میزان اختلال ایجادشده در عملکرد فرد تعیین می‌شود. نکته مهم این است که حواس‌پرتی، اهمال‌کاری، فراموشکاری یا بی‌قراری به‌تنهایی به معنای ADHD نیستند. در ارزیابی بالینی باید الگوی علائم، شروع آنها در دوران کودکی، وجود علائم در موقعیت‌های مختلف، میزان اختلال عملکرد و تشخیص‌های افتراقی مانند اضطراب، افسردگی، اختلال دوقطبی، اختلالات خواب، مصرف مواد و سایر اختلالات بررسی شود. #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی 🍎🍎 https://t.me/psycho_Coaching

نشانه های پنهان اضطراب چیست؟ #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی نشانه‌های اضطراب همیشه به شکل «نگران بودن» یا حمله پانیک دیده نمی‌شوند. گاهی فرد خودش هم متوجه نیست که بعضی رفتارها و علائمش ریشه اضطرابی دارند. نشانه‌های پنهان و کمتر شناخته‌شده اضطراب کمال‌گرایی شدید؛ احساس اینکه همه‌چیز باید بی‌نقص انجام شود. نیاز زیاد به کنترل؛ سختی در رها کردن امور و اعتماد به دیگران. تصمیم‌گیری دشوار؛ ترس از اینکه انتخاب اشتباه باشد. اهمال‌کاری؛ به‌خصوص وقتی کاری احتمال خطا یا قضاوت شدن داشته باشد. مشغولیت ذهنی مداوم حتی وقتی ظاهراً فرد آرام است. نیاز مکرر به اطمینان گرفتن از دیگران: «مطمئنی مشکلی نیست؟» زود عصبانی شدن یا تحریک‌پذیری؛ اضطراب گاهی به‌جای ترس، به شکل خشم ظاهر می‌شود. خستگی ذهنی و جسمی بدون علت واضح. مشکل در تمرکز و فراموشکاری به‌دلیل درگیری ذهن با نگرانی. سختی در استراحت کردن؛ حتی هنگام تعطیلی احساس می‌کند باید کاری انجام دهد. مشکل خواب، مخصوصاً مرور اتفاقات روز یا پیش‌بینی اتفاقات آینده هنگام خواب. علائم جسمانی مبهم مثل گرفتگی عضلات، سردرد، تپش قلب، دل‌درد یا مشکلات گوارشی. رفتارهای اجتنابی ظریف؛ مثلاً جواب ندادن به تماس، عقب انداختن یک قرار یا نرفتن به مکان خاص بدون اینکه فرد آن را «ترس» بداند. پرخوری، ریزه‌خواری یا استفاده افراطی از موبایل به‌عنوان راهی برای کاهش تنش. صحبت کردن زیاد یا سکوت زیاد در موقعیت‌های اجتماعی، برای مدیریت اضطراب. نیاز به پیش‌بینی همه‌چیز و ناراحتی شدید در برابر ابهام و عدم قطعیت. احساس اینکه «همیشه باید آماده اتفاق بدی باشم». نکته مهم این است که وجود یکی دو مورد به‌تنهایی به معنای اختلال اضطرابی نیست. وقتی این الگوها پایدار باشند، کنترلشان دشوار باشد و روی خواب، روابط، کار یا کیفیت زندگی اثر بگذارند، بررسی بالینی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. 🍎🍎🍎 مطالب علمی و کاربردی در حوزه روانشناسی #روانشناس_بالینی #طرحواره_درمانی #رفتاردرمانی_دیالکتیک #DBT #روانکاوی #پژوهشگر #روانپژوهشگر #بامن_حرف_بزن #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی https://t.me/psycho_Coaching

🖊📃 اضطراب چه کاربردی در سیستم عصبی دارد؟ اضطراب در اصل یک سیستم هشدار و بقا در مغز و سیستم عصبی است؛ یعنی خودش لزوماً بیماری نیست. مشکل زمانی ایجاد می‌شود که این سیستم بیش‌ازحد فعال، طولانی یا نامتناسب با موقعیت شود. نقش‌های مفید اضطراب در سیستم عصبی ۱. تشخیص خطر مغز دائماً محیط را پایش می‌کند. ساختارهایی مثل آمیگدال در تشخیص تهدید نقش دارند و می‌توانند قبل از اینکه فرد آگاهانه خطر را تحلیل کند، پاسخ هشدار ایجاد کنند. ۲. فعال‌کردن سیستم سمپاتیک در مواجهه با خطر، سیستم عصبی سمپاتیک فعال می‌شود: ضربان قلب افزایش می‌یابد تنفس سریع‌تر می‌شود خون‌رسانی به عضلات افزایش پیدا می‌کند هوشیاری و توجه بالا می‌رود بدن برای «مبارزه یا فرار» آماده می‌شود این همان پاسخ Fight or Flight است. ۳. افزایش توجه و پیش‌بینی اضطراب خفیف می‌تواند مغز را نسبت به نشانه‌های محیط حساس‌تر کند. مثلاً قبل از یک امتحان، مقدار مناسبی از اضطراب باعث می‌شود فرد بیشتر مطالعه کند و احتمال پیامدهای منفی را جدی‌تر بگیرد. ۴. کمک به یادگیری از خطر وقتی یک موقعیت خطرناک تجربه می‌شود، مغز ارتباط بین آن موقعیت و پیامد ناخوشایند را یاد می‌گیرد. این فرایند در آینده به تشخیص سریع‌تر خطر کمک می‌کند. ۵. ایجاد انگیزه برای اقدام اضطراب می‌تواند پیام «باید کاری انجام بدهم» ایجاد کند؛ مثلاً: > «اگر برای این امتحان آماده نشوم، ممکن است نتیجه خوبی نگیرم.» بنابراین اضطراب در حد متعادل می‌تواند سازنده و محافظت‌کننده باشد. پس چه زمانی اضطراب مشکل‌ساز می‌شود؟ وقتی سیستم هشدار مغز بدون وجود خطر واقعی یا با شدت نامتناسب فعال شود و خاموش‌شدن آن دشوار باشد. در این حالت ممکن است فرد دچار: نگرانی مداوم اجتناب تپش قلب و تنش عضلانی اختلال خواب نشخوار فکری کاهش تمرکز حساسیت بیش‌ازحد به علائم بدنی شود. به زبان ساده: اضطراب سالم = سیستم هشدار که به‌موقع روشن و خاموش می‌شود. اضطراب آسیب‌زا = سیستم هشدار بیش‌فعال یا حساس که خطر را بیش از اندازه تخمین می‌زند. از دید عصب‌شناختی، می‌توان گفت اضطراب حاصل تعامل شبکه‌هایی مثل آمیگدال، قشر پیش‌پیشانی، هیپوکامپ، سیستم عصبی خودمختار و محور HPA است؛ بنابراین صرفاً «یک احساس» نیست، بلکه یک پاسخ پیچیده مغز و بدن برای پیش‌بینی و مقابله با تهدید است. #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی مطالب علمی و کاربردی در حوزه روانشناسی #روانشناس_بالینی #طرحواره_درمانی #رفتاردرمانی_دیالکتیک #DBT #روانکاوی #پژوهشگر #روانپژوهشگر #بامن_حرف_بزن https://t.me/psycho_Coaching

❗️ #اختلال_اضطراب_تعمیم_یافته طبق DSM-5-TR، اختلال اضطراب فراگیر یا GAD (Generalized Anxiety Disorder) با این معیارها تعریف می‌شود: 🍎معیارهای تشخیصی GAD A. اضطراب و نگرانی مفرط درباره چندین رویداد یا فعالیت، که در بیشتر روزها و حداقل به مدت ۶ ماه وجود داشته باشد. B. فرد کنترل کردن نگرانی را دشوار می‌یابد. C. اضطراب و نگرانی با حداقل ۳ مورد از ۶ علامت زیر همراه باشد (در کودکان فقط ۱ مورد کافی است): ۱. بی‌قراری یا احساس تنش و «لب مرز بودن» ۲. زود خسته شدن ۳. مشکل در تمرکز یا احساس خالی شدن ذهن ۴. تحریک‌پذیری ۵. تنش عضلانی ۶. اختلال خواب (مشکل در به خواب رفتن، ماندن در خواب یا خواب ناراضی‌کننده) D. اضطراب، نگرانی یا علائم جسمانی باعث ناراحتی بالینی قابل‌توجه یا اختلال در عملکرد اجتماعی، شغلی یا سایر حوزه‌های مهم زندگی شود. E. این اختلال ناشی از اثر فیزیولوژیک یک ماده یا دارو یا یک بیماری جسمانی نباشد. F. علائم با اختلال روانی دیگری بهتر توضیح داده نشوند؛ مثلاً نگرانی درباره حملات پانیک در پانیک، آلودگی در OCD، افزایش وزن در اختلال خوردن و مانند آن. 🍎نکته کلیدی بالینی در GAD، محور اصلی تشخیص «نگرانی مفرط و دشوار برای کنترل، درباره حوزه‌های متعدد زندگی» است؛ نه صرفاً اضطراب شدید. مثلاً فرد ممکن است هم‌زمان دائماً درباره سلامتی، وضعیت مالی، کار، خانواده و آینده نگران باشد و نتواند نگرانی را متوقف کند. تفاوت مهم با اضطراب طبیعی: نگرانی در GAD معمولاً از نظر شدت، فراگیری، کنترل‌ناپذیری و تأثیر بر عملکرد، فراتر از نگرانی معمول روزمره است. 🍎🍎🍎🍎 مطالب علمی و کاربردی در حوزه روانشناسی #روانشناس_بالینی #طرحواره_درمانی #رفتاردرمانی_دیالکتیک #DBT #روانکاوی #پژوهشگر #روانپژوهشگر #بامن_حرف_بزن #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی https://t.me/psycho_Coaching1

❗️ #اختلال_اضطراب_تعمیم_یافته طبق DSM-5-TR، اختلال اضطراب فراگیر یا GAD (Generalized Anxiety Disorder) با این معیارها تعریف می‌شود: 🍎معیارهای تشخیصی GAD A. اضطراب و نگرانی مفرط درباره چندین رویداد یا فعالیت، که در بیشتر روزها و حداقل به مدت ۶ ماه وجود داشته باشد. B. فرد کنترل کردن نگرانی را دشوار می‌یابد. C. اضطراب و نگرانی با حداقل ۳ مورد از ۶ علامت زیر همراه باشد (در کودکان فقط ۱ مورد کافی است): 1. بی‌قراری یا احساس تنش و «لب مرز بودن» 2. زود خسته شدن 3. مشکل در تمرکز یا احساس خالی شدن ذهن 4. تحریک‌پذیری 5. تنش عضلانی 6. اختلال خواب (مشکل در به خواب رفتن، ماندن در خواب یا خواب ناراضی‌کننده) D. اضطراب، نگرانی یا علائم جسمانی باعث ناراحتی بالینی قابل‌توجه یا اختلال در عملکرد اجتماعی، شغلی یا سایر حوزه‌های مهم زندگی شود. E. این اختلال ناشی از اثر فیزیولوژیک یک ماده یا دارو یا یک بیماری جسمانی نباشد. F. علائم با اختلال روانی دیگری بهتر توضیح داده نشوند؛ مثلاً نگرانی درباره حملات پانیک در پانیک، آلودگی در OCD، افزایش وزن در اختلال خوردن و مانند آن. 🍎نکته کلیدی بالینی در GAD، محور اصلی تشخیص «نگرانی مفرط و دشوار برای کنترل، درباره حوزه‌های متعدد زندگی» است؛ نه صرفاً اضطراب شدید. مثلاً فرد ممکن است هم‌زمان دائماً درباره سلامتی، وضعیت مالی، کار، خانواده و آینده نگران باشد و نتواند نگرانی را متوقف کند. تفاوت مهم با اضطراب طبیعی: نگرانی در GAD معمولاً از نظر شدت، فراگیری، کنترل‌ناپذیری و تأثیر بر عملکرد، فراتر از نگرانی معمول روزمره است. 🍎🍎🍎🍎 مطالب علمی و کاربردی در حوزه روانشناسی #روانشناس_بالینی #طرحواره_درمانی #رفتاردرمانی_دیالکتیک #DBT #روانکاوی #پژوهشگر #روانپژوهشگر #بامن_حرف_بزن #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی https://t.me/psycho_Coaching

#طرحواره_شکست مطالب علمی و کاربردی در حوزه روانشناسی #روانشناس_بالینی #طرحواره_درمانی #رفتاردرمانی_دیالکتیک #DBT #روانکاوی #پژوهشگر #روانپژوهشگر #بامن_حرف_بزن #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی https://t.me/psycho_Coaching

#طرحواره_گرفتار_خویشتن_تحول_نیافته مطالب علمی و کاربردی در حوزه روانشناسی #روانشناس_بالینی #طرحواره_درمانی #رفتاردرمانی_دیالکتیک #DBT #روانکاوی #پژوهشگر #روانپژوهشگر #بامن_حرف_بزن #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی https://t.me/psycho_Coaching

#طرحواره_شکست مطالب علمی و کاربردی در حوزه روانشناسی #روانشناس_بالینی #طرحواره_درمانی #رفتاردرمانی_دیالکتیک #DBT #روانکاوی #پژوهشگر #روانپژوهشگر #بامن_حرف_بزن #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی https://t.me/psycho_Coaching

#طرحواره__آسیب_پذیری مطالب علمی و کاربردی در حوزه روانشناسی #روانشناس_بالینی #طرحواره_درمانی #رفتاردرمانی_دیالکتیک #DBT #روانکاوی #پژوهشگر #روانپژوهشگر #بامن_حرف_بزن #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی https://t.me/psycho_Coaching

#طرحواره_وابستگی_بی_کفایتی مطالب علمی و کاربردی در حوزه روانشناسی #روانشناس_بالینی #طرحواره_درمانی #رفتاردرمانی_دیالکتیک #DBT #روانکاوی #پژوهشگر #روانپژوهشگر #بامن_حرف_بزن #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی https://t.me/psycho_Coaching

در طرحواره‌درمانی (Schema Therapy)، حوزه خودگردانی و عملکرد مختل‌شده (Impaired Autonomy & Performance) به نیاز هیجانیِ اساسیِ «خودمختاری، شایستگی و هویت» مربوط می‌شود. یعنی کودک نیاز دارد: احساس کند می‌تواند مستقل عمل کند. توانایی حل مسئله و تصمیم‌گیری خودش را تجربه کند. احساس کفایت و شایستگی داشته باشد. هویت و نظر شخصی خودش را شکل دهد. اگر این نیاز به‌خوبی ارضا نشود، طرحواره‌هایی مثل وابستگی/بی‌کفایتی، آسیب‌پذیری نسبت به ضرر یا بیماری، درهم‌تنیدگی/خودتحول‌نیافته و شکست ممکن است شکل بگیرند. در ادامه طرحواره های احتمالی ناشی از آسیب این نیاز معرفی می شوند 👇👇 مطالب علمی و کاربردی در حوزه روانشناسی #روانشناس_بالینی #طرحواره_درمانی #رفتاردرمانی_دیالکتیک #DBT #روانکاوی #پژوهشگر #روانپژوهشگر #بامن_حرف_بزن #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی https://t.me/psycho_Coaching

‼️ البته برخی مواقع این رفتارها و احساسات بیرون فکنی می‌شود به سمت افراد نزدیک و حتی غریبه ها... ( به نقل از #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی ) مطالب علمی و کاربردی در حوزه روانشناسی #روانشناس_بالینی #طرحواره_درمانی #رفتاردرمانی_دیالکتیک #DBT #روانکاوی #پژوهشگر #روانپژوهشگر #بامن_حرف_بزن #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی https://t.me/psycho_Coaching

#طرحواره_درمانی #طرحواره_درمانی_تحلیلی #طرحواره_انزوای_اجتماعی_بیگانگی #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی

#طرحواره_درمانی #طرحواره_درمانی_تحلیلی #طرحواره_اتزوای_اجتماعی_بیگانگی #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی

#طرحواره_درمانی #طرحواره_درمانی_تحلیلی #طرحواره_بی_اعتمادی_بدرفتاری #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی

#طرحواره_درمانی #طرحواره_درمانی_تحلیلی #طرحواره_نقص_و_شرم #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی

#طرحواره_درمانی #طرحواره_درمانی_تحلیلی #رهاشدگی_بی_ثباتی #محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی