ឯកសារច្បាប់ និងរដ្ឋបាល

ការកំណត់ចំនួនថ្នាក់រង ឬ «អនុប្រធាន» គឺជាសិល្បៈនៃការរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធស្ថាប័ន។ បើមានតិចពេក មេធំអាចនឹងនឿយហត់រហូតដាច់ខ្យល់ ប៉ុន្តែបើមានច្រើនពេក ស្ថាប័ននឹងធ្លាក់ចូលក្នុងវិបត្តិ «មេរងច្រើនជាងបុគ្គលិក» ដែលបង្កជាភាពស្មុគស្មាញ និងរាំងស្ទះរដ្ឋបាល។ តាមគោលការណ៍គ្រប់គ្រងស្តង់ដារ ការកំណត់ចំនួនអនុប្រធាន មិនគួរផ្អែកលើការនឹកឃើញនោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវផ្អែកលើ សសរស្តម្ភទាំង ៤ ខាងក្រោមនេះ៖ ⚖️ ១. ផ្អែកលើ «ទំហំនិងភាពស្មុគស្មាញនៃជំនាញ»៖ អនុប្រធានម្នាក់ៗ គួរតែត្រូវបានចាត់តាំងឱ្យទទួលបន្ទុកលើ «មុខសញ្ញាការងារជាក់លាក់ និងដាច់ពីគ្នា»។ ឧទាហរណ៍៖ ប្រសិនបើអង្គភាពមួយមានការងារធំៗ ៣ គឺ (១) រដ្ឋបាលនិងបុគ្គលិក (២) ហិរញ្ញវត្ថុនិងរជ្ជទេយ្យ (៣) បច្ចេកទេសនិងប្រតិបត្តិការ... នោះស្ថាប័នគួរមានអនុប្រធាន ៣ នាក់ ដើម្បីជំនាញលើផ្នែកនីមួយៗ។ មិនគួរមានអនុប្រធាន ៥ នាក់ តែការងារជាន់មុខគ្នា មិនដឹងអ្នកណាទទួលខុសត្រូវរឿងអ្វីឱ្យប្រាកដនោះទេ។ 👥 ២. ផ្អែកលើ «ទំហំនៃការគ្រប់គ្រង»៖ តើអង្គភាពនោះមានបុគ្គលិកអនុវត្តផ្ទាល់ប៉ុន្មាននាក់? តាមទ្រឹស្តីគ្រប់គ្រង ថ្នាក់ដឹកនាំម្នាក់អាចគ្រប់គ្រងបុគ្គលិកផ្ទាល់ ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពចន្លោះពី ៥ ទៅ ៩ នាក់។ បើអង្គភាពមានបុគ្គលិក ៥០ នាក់ ការមានអនុប្រធាន ៣ ទៅ ៤ នាក់ ដើម្បីជួយបែងចែកកម្លាំងគ្រប់គ្រង គឺជារឿងសមហេតុផល។ តែបើអង្គភាពមានបុគ្គលិកតែ ១០ នាក់ តែមានអនុប្រធានដល់ទៅ ៥ នាក់ នោះគឺជាការខ្ជះខ្ជាយធនធាន និងបង្កើតឱ្យមានការបញ្ជាជាន់កែងគ្នា។ ⚡ ៣. ផ្អែកលើ «លំហូរនៃចរន្តការងារ» ៖ មុននឹងបន្ថែមតំណែងអនុប្រធាន ត្រូវសួរថា៖ "តើវត្តមានរបស់គាត់ ជួយឱ្យការសម្រេចចិត្តលឿនជាងមុន ឬគ្រាន់តែបន្ថែមរបាំងមួយជាន់ទៀតនៃការស៊ីញ៉េឯកសារ?" អនុប្រធានគួរតែជាអ្នកជួយសម្រួលការងារ ជួយដោះស្រាយបញ្ហាបច្ចេកទេសជូនកូនចៅ និងជួយរ៉ាប់រងការសម្រេចចិត្តជំនួសប្រធាន មិនមែនជាអ្នកអង្គុយចាំតែចាប់កំហុសរឿងកំប៉ិកកំប៉ុក ដើម្បីបង្ហាញឥទ្ធិពលនោះទេ។ 🚫 ៤. ជៀសវាងដាច់ខាត ៖ ការតែងតាំងដើម្បី «កាត់កេរ្តិ៍ ឬសងគុណ» ៖ នេះគឺជាជំងឺរ៉ាំរ៉ៃនៅក្នុងស្ថាប័នជាច្រើន។ ការបង្កើតតំណែងអនុប្រធាន គ្រាន់តែដើម្បី៖ - លួងចិត្តបុគ្គលិកដែលធ្វើការយូរឆ្នាំ តែគ្មានសមត្ថភាពដឹកនាំ - ផ្តល់កៅអីកិត្តិយស ដើម្បីកសាងបក្ខពួក - រុញមនុស្សចេញពីតំណែងអនុវត្តផ្ទាល់ឱ្យទៅអង្គុយលេង ទង្វើបែបនេះ គឺកំពុងបំផ្លាញប្រព័ន្ធគុណាធិបតេយ្យ និងធ្វើឱ្យអ្នកមានសមត្ថភាពពិតប្រាកដបាត់បង់ទឹកចិត្ត។ #ឯកសារច្បាប់និងរដ្ឋបាល #រចនាសម្ព័ន្ធរដ្ឋបាល #រដ្ឋបាល #បុគ្គលិក #អ្នកដឹកនាំ