-اگه‌فردا‌بی‌من‌شروع‌شد-

بالاخره پایان ۵/۵ سال آزگار امتحانات داروسازی عمومی. و پایان هزار و یک شب، شب‌ تا صبح بیدار موندن، قهوه پشت قهوه، خلاصه پشت خلاصه، نمونه‌سوال پشت نمونه‌‌سوال. پایان تموم فقط نیم ساعت بخوابم بیدار میشم‌ها، این یکی رو دیگه میفتم‌ها، از استرس هیچی توی مغزم نمیره و باز دوباره یه روز کم آوردم‌‌ها. پایان هزار باری که با استرس لباس پوشیدم، از خوابگاه خودم‌و به دانشکده رسوندم و آرزو می‌کردم فقط تموم شه و برگردم چند ساعت بی‌وقفه بخوابم. پایان تموم امتحانای سخت و مزخرف و استرس کشیدن برای اومدن نمره‌هاشون. پایان هزار شبی که می‌گفتم دیگه نمی‌تونم، خالی کردم و دیگه هیچ جونی برام نمونده و فرداش باز با همون جون نداشته، می‌رفتم برای امتحان بعدی. خودمونیم‌ها، عجب عمری. عجب عمری و عجب روزهایی گذشت تا رسیدم به این لحظه. ۰۵/۰۶/۰۷