-اگه‌فردا‌بی‌من‌شروع‌شد-

داشتم به این فکر می‌کردم من از قبل اینکه اصلا نتیجه‌ی انتخاب رشته‌م بیاد و‌ دارو قبول بشم این چنل و دارم. با شما اولین بار پام رو گذاشتم تو دانشکده، با شما درس خوندم، با شما استرس کشیدم، با شما رفتم کارآموزی، با شما گریه کردم، با شما گنوزی و عرصه‌ها رو پشت سر گذاشتم و بعد‌ درست موقعی‌که این همه سال خون ‌دل خوردن اومد به نتیجه برسه، بوم! روح و روان و گذشته و آینده‌مون تو این کشور ترکید! هزار تا چیز بود که دلم می‌خواست از اولین تجربه‌هام تو شیفتا‌ ثبت کنم و بنویسم که نشد و احتمالا دیگه هیچ‌وقت نمی‌نویسمشون و بدون اینکه ثبت بشن، از یادم میرن.