[روزمرگی های روانشناسِ آماتور]

من با تو دیگه همش سلامتی. هرروز سلامتی.

ولی یه جوری ناامن نباشید که هروقت پرسیدین «چخبر» آدم جواب بده «سلامتی».

کاش زندگی دودقه وایسه من و آبجیم گوشه اتاقم خلوت کنیم چایی بخوریم و حرف‌هایی بزنیم که تو تاریک شب دفن‌ شه!

برنامه‌ریزی تراز فقط برنامه‌ریزی سفر اربعین از الان.

از همین لحظه تو خونه‌ی ما بساط مربای آلبالو، شربت آلبالو، آلبالوپلو، کیک‌ آلبالو پنیری، ترشی آلبالو، آلبالو یخ زده و باقی مشتقات تا وقتی این درخت لخت و عور بشه استارت خورد. و من الله توفیق.

دیروزهمکارم بهم زنگ زد خانواده داشتن حرف میزدن با دست اشااره کردم آروم! بابام گفت داریم معمولی حرف میزنیم دیگه گفتم ملت به تن صدای خانواده‌ ترک عادت ندارن فکر میکنن دارین دعوا میکنین همکارم پشت تلفن غش کرد از خنده.

آلبالوهای درخت حیاط‌پشتی رسیدن. خاله‌هام اومدن خونمون و حالا هر چندساعت یه بار یکی میره یه ظرف آلبالو می‌چینه، توی حیاط می‌شوره نمک می‌زنه و می‌شینیم دورهم. این لحظه‌های کوتاه رو عاشقم.

اساساً این شب‌ها و روزها« غمی نشسته به جانم که بر‌نمی‌خیزد.» دلایلش هم اونقدر متنوعه که حالا حالاها برنامه همینه🫱🏻‍🫲🏻

وای خیلی سختمه.

همزمان با کاشتن ریحون‌ها یه مسیر جدید شروع کردم. با اینکه سرعت اتفاقات بالاست و گاهی خودمون هم عجله می‌کنیم و بی‌صبریم من در تلاشم که با سرعت رشدم کنار بیام. ناامید نشم. فرصت بدم به خودم و تجربه کنم. هرروز میام بهشون اب میدم و باهاشون حرف می‌زنم. توام اگر این روزها زیاد حالت جالب نیست شاید دستت رو تو خاک ببری و یه گیاه بکاری بهتر بشی #روزها

تمام چیزی که دلم می‌خواد از جنگ بگم برای نیم ساعته. و برای یه مکالمه یک دقیقه‌ای بین من و همکارم. اما برای اینکه بتونم این رو بگم لازمه قصه اون روز رو بگم. قصه‌ی احساساتی که در من در جریان بود و قصه‌ی اتفاقاتی که از پیش چشمم می‌گذشت و سعی به تحلیلش داشتم.

بچه‌ها:) برید انجمن نجیب‌زادگان اتمی رو سرچ کنین در گوگل و بخونیدش و 🍂🍂

هر دقیقه‌ای که دارم تو این اپ می‌گذرونم هزاربار می‌گم بوس بهت تلگرام.

نذری من

نذری مامانم

روزای منتهی به عید غدیر آدم زنده تری‌ام.

امروز خیلی عید بود. شادی تو چشمام دویید. ولایتت مبارک آقای امیرالمومنین. خداروشکر که شیعه توییم و امیر مایی. خداروشکر تحت ولایت توییم.

بالاخره قراره برگردیم؟

بغض چگونه میخوری؟ یاد بده به ما علی(ع)

یه وقتایی دوس دارم یه دفتر بردارم و مکالمات و کارای عجیب غریب و بامزه‌شون رو یادداشت کنم.