[روزمرگی های روانشناسِ آماتور]

خیلی زود به زندگی اقساطی عادت کردیم بچه‌ها.

اولین بارون اومد و پاییز شد.

یه چیزی توی دلم می‌سوزه و خاکسترم می‌کنه.

هیسطوری دیروز تموم شد. این پروژه رو یادم نمی‌ره. بخاطر همه وقت‌هایی که نجاتم داد. بخاطر همه‌ی لحظه‌هایی که در زندگی نوجوون‌ها حضور داشتم و شنیدم‌شون. برای همه‌ی آدم‌های دغدغه‌مندی که شناختم و دیگه موضوع فقط پول نبود. شاید به لحاظ فنی خیلی کاربردی نبودم ولی می‌دونم که برای بچه‌ها مفید بودم و همین کافیه.

چی فکر می‌کردیم و چی‌شد!

واقعا مارکت خرابه.

آدم به روی باز وارد خانه کسی می‌شود نه به درِ باز. وگرنه اینهمه درِ باز. -سال بلوا

Listen to Talia - Al Gani (Samira Said Cover) - تاليا - قال جاني بعد يومين by Yazid Ajaleh on #SoundCloud https://soundcloud.com/yazid-ajaleh/talia-al-gani-samira-said-cover?ref=clipboard&p=a&c=0&si=b3dbcc25e68a4551969c9c16d4383529&utm_source=clipboard&utm_medium=text&utm_campaign=social_sharing

نسخه غمگینش.

معنیش.

کار کردن باهاش می‌چسبه.

کار کردن باهاش می‌چسبه.

صبحونه خوردم، برای دوستم نامه نوشتم، با همکارم خوشرو بودم، چشم‌هام رو سرمه کشیدم و دیدم که همینه. همین لحظه‌های خیلی معمولی.

آمدی به کشتنم، اهلا و سهلا، مرحبا!

چی می‌خوان آدما از جونِ امیدِ همدیگه؟

هر سال با شروع خوابگاه یه دراماها و حرف و حدیث‌ها و اذیت‌هایی شروع میشه که دلم میخواد شوهر کنم قرمه‌سبزی بپزم و درس رو بوس کنم بذارم کنار.

دلت نگیره قناری!

پاشدم اومدم محفل شعر طنز. چقد بامزه و خلاقن این شاعران جوان.