የአካባቢ ወጣቶች መዝሙራት

ዘመነ ጽጌ ጽጌ ማለት 'ጸገየ – አበበ' ከሚለው ከግዕዝ የተገኘ ሲሆን አበባ ማለት ነው:: በቤተ ክርስቲያናችን አስተምህሮና በቅዱስ ያሬድ የዜማ ይትበሃል መሠረት ደግሞ ከመስከረም ፳፮ እስከ ኅዳር ፮ ያለው ወቅት ሲሆን ይኸውም አንድ ወር ከዐሥር ቀን ወይም አርባ ቀን ይሆናል:: ይህ ወቅት «ወርኃ ጽጌ» ወይም «ዘመነ ጽጌ» ተብሎ ይጠራል። በእነዚህ ስሞናት በቤተ ክርስቲያን የሚነበቡ ምንባባት የሚዘመሩት መዝሙራት የሚሰበኩት ስብከከቶች የሚቆመው ማኅሌት ሁሉ ምድርን በጽጌያት ማሸብረቁን የሚገልጽ ይሆናል:: ወርኃ ጽጌ የተባለበት ምክንያት መጀመሪያ አበቦች የሚገለጡበትና ተራሮችን የሚያስጌጡበት መዐዛቸውን የሚሰጡበት ወቅት በመሆኑ ወቅቱንና ወራቱን በማስገንዘብ ከዘመኑ አንጻር «ጽጌ» ተብሏል:: የአበባ ተፈጥሮ ከፍሬ ነው፤ የፍሬ ተፈጥሮ ከአበባ ነው። ሁለቱም ግን የሚወለዱት በዕለተ ሠሉስ ከተፈጠሩት ዕዕዋት፣ ሣርና አትክልት ወገን ነው። ይህም የአበባን ስነ ተዋልዶ ያሳያል:: በትርጓሜየችን ደግሞ አበባና ፍሬ የሃይማኖትና የምግባር ምሳሌዎች ናቸው፤ ፍሬ ያለ አበባ አበባም ያለፍሬ መገኘት እንደማይችል ሃይማኖትም ያለ ምግባር፤ ምግባርም ያለ ሃይማኖት ዋጋ የማያሰጥ መሆኑን ያመለክታል:: ከዋክብት እንደ ዕንቊ ፈርጥ ሆነው ሰማይን እንደሚያስውቡት፣ አበባዎችም ምድርን የሚያስጌጡ መሆናቸውን ንጉሡ ሰሎሞን በመኃልዩ፤ ጌታችን መድኀኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስም በወንጌሉ፤ ኢትዮጵያዊው ሊቅ ቅዱስ ያሬድም በድጓው በደንብ አድርገው በሚገባ ገልጸውልናል:: የአበቦች ሕብረ መልክዕና የተፈጥሮ ባሕርያቸው ውበት እጅግ አስደናቂ ስለሆነ ለአፍአዊ ዐይን ብቻ ሳይሆን ለውስጣዊ ዐይነ ልቡና ተስፋ ሆነው መንፈስን በማደስ የሕይወትን ሐመልማል ያሳያሉ፡፡ እነሆ ክረምቱ አልፎ መስከረም ሲጠባ፤ መፀው ሲገባ፤ በመብረቅና በነጎድጓድ እየታጀበ በበረዶና በውርጭ እየተመራ ምድርን በጉም፤ ሰማይን በደመና አሽጎ ሰውን፤ እንስሳትንና አዕዋፍን በብርድና በቆፈን አስሮ ሦስት ወር አንቀጥቅጦ የገዛው ዝናም ወደ ኋላ ይመለሳል፤ ወፎችና አሞሮች ከስደት ይመለሳሉ! ዘግተው የከረሙት ከዋሻቸው ይወጣሉ፤ የመስቀል ወፍም ካባዋን ደርባ ብቅ ትላለች። የወንዞች ድንፋታና የሸለቆዎች ሽለላ በዝምታ ይዋጣል፣ አሣዎችና ጓጉንቸሮች ወደ ቦታቸው ወደ ባሕር ጠልቀው ይገባሉ፤ እግረኞችም ከሩቅ ዘመዳቸው ጋር ይጠያየቃሉ፡፡ ተራሮችና ኮረብቶች፣ ዱሮችና ጫካዎች የሚጎበኙበት፤ ሽማግሌዎች የመንፈስ መታደስ የሚያገኙበት፣ ሕፃናት የሚፈነድቁበት፤ ነፋሳት ከዛፎች ጋር የሚጫወቱበት፤ ለፈትል የተዘጋጀ ንድፍ መስሎ አልፎ አልፎ የሚታየው የደመና ክምር፣ የወፎች ዝማሬ፣ የፋፋቴዎች ፍሰት የጎብኝዎችን ልቡና የሚያረካበት፣ ብሩህ ቀን ይሆናል። በተራሮችና በሸንተረሮች ላይ በልዩ ልዩ ቀለማት ያሸበረቀ አበባ ይዘረጋል፤ ምድርም አደይ አበባን ተከናንባ ትፈነድቃለች። የአተሩና የባቄላው አበባ፤ የስንዴና የሽንብራ ቡቃያ ይታያል፤ የተፈጥሮ መዐዛቸው በምሥራቅና በምዕራብ፣ በሰሜንና በደቡብ ይናኛል፣ የጨለማ መጋረጃ ተቀዶ የብርሃን መጋረጃ ይዘረጋል፤ ደመናው፤ ጉሙ፤ ጭጋጉ፣ ብርዱና ውርጩ ይሸኛሉ፡፡ ቅዱስ ያሬድ ወርኃ ክረምቱ ካለፈ በኋላ ያለውን ድባብ ሲገልጥ:-

❝ኀለፈ ክረምት ቆመ በረከት ተሠርግወት ምድር በስነ ጽጌያት ሎቱ ይደሉ ስብሐት ለአምላከ ምሕረት ኀለፈ ክረምት ወገብዓ ዝናም ድኅሬሁ ወአስተርአዩ ጽጌያተ ገዳም አዕደወ እክል ወበጽሐ ጊዜሁ ለማዕረር — ክረምት አለፈ፤ በረከት ተተካ (ጸና ተተከለ) ምድር በአበቦች ውበት ተሸለመች ተገጠች። ለምሕረት አባት ለእርሱ ክብር ምስጋና ይገባል። ክረምት አለፈ፤ ዝናብም ወደ ኋላው ሔደ። የገዳም አበቦች ታዩ ተገለጡ። የእህል እጆች የአዝመራ ጊዜው ደረሰ።❞

— በማለት ወርኃ መስከረም ገበሬው የድካሙን ፍሬ አይቶ የሚደሰትበት ምሕረት በረከት የሚተካበት የደስታ ዘመን መሆኑን ዘምሯል፡፡ ስለዚህም ነገር ሰሎሞን የአበባን ውበት በማድነቅ በመሐልይ መዝሙሩ ላይ:-

❝እስመ ናሁ ክረምት ጎለፈ ወዝናም ገብአ ድኅሬሁ ጽጌ አስተርአየ በውስተ ምድርነ ጊዜ ገሚድ በጽሐ፣ ቃለ ማዕነቅ ተሰምዐ በምድርነ፣ በለስ እውጽአ ሠርፀ፣ አውያን ጸገዩ፤ ወወሀቡ መዐዛ — ኧእነሆ ክረምት አለፈ፤ ዝናሙም ተመለስ፣ አበባዎች በምድራችን ተገለጡ፤ የአጨዳ ጊዜ ደረሰ፤ በለስም ጎመራ፤ ወይኖችም አበቡ፤ መዐዛቸውንም ሰጡ❞

— ብሎ በምሳሌ ፍዳና መርገም እንዳለፈ አበባ ክርስቶስ እንደተገለጠ፤ የምሕረትና የቸርነት ጊዜ እንደ ደረሰ ያስረዳል፡፡ — መኃ ፪፥፬። ዘመነ መጸው ይዞት የሚመጣው የአበባ ውበት እንዲህ ያለ ተናፋቂና ተወዳጅ መንፈስን ካሉበት ዓለም በተመስጦ ወደ ሌላ የምርምር ዓለም አዛውሮ የአዕምሮን አውታሮች ለአዲስ የፍልስፍና ሐሳብ የሚያዘጋጅ የእግዚአብሔርን ባሕርያዊ ኪነ ጥበብ የሚያስደንቅና የሚያስመሰግን ነው:: ባሕረ ጥበባት ቅዱስ ያሬድም ስለ አበባ የዘመራቸውን መዝሙራት በልዩ ልዩ ምሳሌነት እንዲህ ሲል አቅርቦአቸዋል:-

❝ክልኤ አጥባትኪ ከመ ክልዔ ዕጕለ መንታ ዘወይጠል ዘይትረአይ ውስተ ጽጌያት — ሁለቱ ጡቶችሽ መንታ እንደ ተወለዱ በአበባዎች መካከል እንደ ተሰማሩ እንደ ሚዳቋ ግልገሎች ናቸው፡፡❞

— በማለት ሁለት ጡቶች የተባሉ ብሉይ ኪዳንና ሐዲስ ኪዳን መሆናቸውን በምሥጢር ተናግሯል፡፡ — መኃ ፫፥፲፩። ሊቁ ቅዱስ ያሬድም ከላይ ያየነውን የሰሎሞንን ዝማሬ መነሻ አድርጎ በድጓው እንዲህ ሲል ተቀኝቷል:-

❝ከናፍሪሁ ጽጌ አለ ያውኅዛ ከርቤ ፍጹመ፧ ወልድ እኁየ ወረደ ውስተ ገነቱ ውስተ አብያተ አፈው ይርዓይ ገነተ ወያስተጋብዕ ጽጌያተ — ከንፈሮቹ ፈጽሞ ከርቤን እንደሚያፈሱ አበቦች ናቸው፤ ወንድሜ ወልድ የአትክልቱን ቦታ ይጎበኝ ዘንድ አበባዎችንም ይሰበስብ ዘንድ ወደ ሽቶ ቤቶች ወደ አትክልቱ ቦታ ወረደ።❞

­— በማለት በድጓው ዘምሯል:: መኃ ፬፥፭። አንድምታውን ስናይ  «ወንድሜ ወልድ» የምትለው ፩ኛ. ቤተ እስራኤል፣ ፪ኛ. ቤተ ክርስቲያን ናት። ‹‹ገነት›› የተባለች ደግሞ እመቤታችን ቅድስት ድንግል ማርያም ናት፡፡ ዳግመኛም:-

❝ወረደ ወልድ እኁየ ውስተ ዘርዐ ሙኅዝ፣ ኀበ ፈረየ አክያሞስ ይርአይ ለእመ ጸገየ ወይን፤ ወለእመ ፈረየ ሮማን — ወንድሜ ወልድ ወይኑ አብቦ ሮማኑም አፍርቶ እንደሆነ ያይ ዘንድ ወደ ገውዝ አትክልት ቦታ ወረደ::❞

— በማለት ዘምሯል፡፡ ቅዱስ ያሬድም ሰሎሞንን ተከትሎ እንዲህ ብሏል:-

❝እምይእዜሰ ኀለፈ ክረምት፤ ቆመ በረከት ጸገየ ወይን ወፈረየ ሮማን፣ ቀንሞስ ምስለ ዕንጐታት ዘዚአሁ መዐዛሁ፣ ወዘዚአሁ ጥዑም ፄናሁ — ከእንዲህ ወዲህስ ክረምት አለፈ፤ በረከት ተተካ፤ ወይን አበበ፣ ሮማንም አፈራ፤ የሽቶ ዕንጨት ከትርንጎ ጋር መዐዛውም የባሕርዩ የሆነ፣ ሽታውም ጣፋጭ የሆነ አፈራ::❞

— በማለት ወቅቱ የበረከት የደስታ የብሩህ ተስፋ ወቅት መሆኑን ተናግሯል:: መኃ ፬፥፲ ፤ ፬፥፴፪። እንኳን ዓመቱን ሙሉ ለምንናፍቃት ለወርኃ ጽጌ አደረሳችሁ/አደረሰን። ስለ ስለ ማኅሌተ ጽጌ፣ ሰቆቃወ ድንግል ... እግዚአብሔር ቢፈቅድና ብንኖር ተያያዥ ትምህርቶች እንደተለመደው በዚሁ ቻናል መማማራችንን እንቀጥላለን። ዲ/ን ኃይለራጉኤል

ጋራ ብዙ ጊዜ አስቀምጠውት ቆይተዋል፡፡ መስቀሉ በእንጦጦ ጋራ ሳለ እግዚአብሔር አምላክ “አንብር መስቀልየ በዲበ መስቀል፤ መስቀሌን በመስቀለኛ ተራራ ላይ አስቀምጥ” የሚል ቃል ለንጉሡ በራእይ ነገራቸው፡፡  ንጉሡና ሠራዊታቸው በእግዚአብሔር መሪነት መስቀሉን ይዘው ወደ ቦታው ሲያመሩ መስቀለኛው የግሸን ተራራን አገኙ፤ በዚያም ቤተ ክርስቲያን አሠርተው የጌታችንን መስቀል በክብር አስቀምጠውታል፡፡                                                                                                                                                                                                                                                                      ከዚህ በኋላ ንጉሡ ‹‹መካከሏ ገነት፤ ዳሯ እሳት ይኹን! የበረረ ወፍ፣ የሠገረ ቆቅ አይታደንባት! በድንገት ሰው የገደለ፣ ቋንጃ የቈረጠ ወንጀለኛ አይያዝባት!›› ብለው ዐዋጅ ነግረዋል፡፡ የእመቤታችን ጽላትም አብሮ በግሸን ደብረ ከርቤ እንዲቀመጥ አድርገዋል፡፡ ስለዚህም መስከረም ፳፩ ቀን በየዓመቱ በቤተ ክርስቲያናችን በድምቀት ይከበራል፡፡                         የእግዚአብሔር ቸርነት፣               የእመቤታችን ቅድስት ድንግል ማርያም አማላጅነት፣ አይለየን፡፡አሜን፡፡                           ወስብሐት ለእግዚአብሔር https://t.me/maheberat

ብዙኀን ማርያም መስከረም ፳፩ ቀን የሚዘከረው የእመቤታችን ቅድስት ድንግል ማርያም ክብረ በዓል “ብዙኃን ማርያም” በመባል ይታወቃል፡፡ በዓሉም ይህን ሥያሜ ያገኘበት ስለ ሁለት ዐበይት ምክንያቶች ነው፡፡ የመጀመሪያው ሊቃውንተ ቤተ ክርስቲያን ሃይማኖታዊ ውሳኔ ለመወሰን የተሰባበሰቡት ቀን ሲሆን፤ ሁለተኛው ደግሞ ጌታችን መድኀኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ የተሰቀለበት ዕፀ መስቀል በግሸን ደብረ ከርቤ የተቀመጠበት ዕለት መኾኑ ነው፡፡ ሁለቱንም ታሪኮች ከዚህ ቀጥለን እንመለከታቸዋለን፡፡ “ሃይማኖት እንደ ፫፻፲፰ቱ ሊቃውንት” በ፫፻፳፭ ዓ.ም አርዮስ የተባለው መናፍቅ የእግዚአብሔር ወልድን የባሕርይ አምላክነት አልቀበልም በሚል ክህደት እርሱ ተሰናክሎ ለሌሎችም መሰናክል ኾነ፡፡ ኦርቶዶክሳውያን ሊቃውንት አርዮስ ክህደቱን እንዲተው ቢመክሩትም ሊመለስ አልቻለም፡፡ ጊዜው ታላቁ ንጉሥ ቈስጠንጢኖስ “የጣዖታት ቤቶች ይዘጉ! አብያተ ክርስቲያናት ይከፈቱ!” የሚል ዐዋጅ የነገረበት ወቅት ነበርና ንጉሥ ቈስጠንጢኖስ በአርዮስ ክህደት ምክንያት በኒቅያ የሃይማኖት ጉባኤ እንዲካሔድ በየአገሩ ላሉ ሊቃውንት መልእክት አስተላለፈ፡፡ በዚህም መሠረት ከሚያዝያ ፳፩ ቀን ጀምሮ እስከ መስከረም ፳፩ ቀን ድረስ ሁለት ሺሕ ሦስት መቶ ዐርባ ስምንት ሊቃውንት በኒቅያ ተሰበሰቡ፡፡ ሊቃውንቱ ሱባዔ ይዘው በጸሎት ከቆዩ በኋላ ኅዳር ፱ ቀን በንጉሥ ቈስጠንጢኖስ ሊቀ መንበርነት፣ በእለእስክንድሮስ አፈ ጉባኤነት ጉባኤው ተጀመረ፡፡ ፫፻፲፰ (ሦስት መቶ ዐሥራ ስምንቱ) ሊቃውንት ሃይማኖታቸውን ሲገልጹ እንደ አንድ ልብ መካሪ፣ እንደ አንድ ቃል ተናጋሪ ኾነው “ወልድ ከአብና ከመንፈስ ቅዱስ ጋር በመለኮት፣ በሥልጣን፣ በፈቃድ፣ በህልውና አንድ ነው” ብለው ለንጉሡ ጽፈው ሰጡት፡፡ ንጉሡም “ሃይማኖት እንደ ፫፻፲፰ቱ ሊቃውንት ይኹን” ብሎ ዐዋጅ አስነግሯል፡፡ ፫፻፲፰ቱ ሊቃውንት በጉባኤው አርዮስን አውግዘው በመለየት ‹‹ነአምን በአሐዱ አምላክ፤ በአንድ አምላክ እናምናለን›› የሚለውን የሃይማኖት ጸሎት (የሃይማኖት መሠረት) እና ሌሎችንም የሃይማኖት ውሳኔዎችን ደንግገዋል፡፡ ሊቃውንቱ ጉባኤውን ያካሔዱት ኅዳር ፱ ቀን ይኹን እንጂ በአንድነት የተሰባሰቡት መስከረም ፳፩ ቀን ስለ ነበረ ይህ ዕለት ‹‹ብዙኃን ማርያም›› እየተባለ ይጠራል፡፡ ብዙ የቤተ ክርስቲያን አባቶች ለሃይማኖታዊ ጉባኤ የተሳባሰቡበት ዕለት ነውና፡፡ መስቀል በግሸን ደብረ ከርቤ መስከረም ፳፩ ቀን የጌታችን መድኀኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ መስቀል በአምባሰል ተራራ በግሸን ደብረ ከርቤ የገባበትና በዓሉ የከበረበት ዕለት ነው፡፡ ዐፄ ዳዊት መንፈሳዊና ደግ ንጉሥ ነበሩ፡፡ በዘመናቸው በኢትዮጵያ ቸነፈር ተከሥቶ ሕዝቡ ስለ ተሰቃየባቸው እጅግ አዘኑ፤ በጸሎት ወደ እግዚአብሔር ቢያመለክቱም ከእግዚአብሔር ዘንድ የተላኩ ባሕታዊ መጥተው “የጌታችን መድኀኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስን መስቀል አስመጥተህ በአገርህ በኢትዮጵያ ቤተ ክርስቲያን አሠርተህ ብታስቀምጥ ረሃቡ፣ ቸነፈሩ ኹሉ ይታገሥልሃል” አሏቸው፡፡ ዐፄ ዳዊትም ከብዙ ገጸ በረከት (ስጦታ) ጋር ‹‹የጌታችንን መስቀል ላኩልኝ›› የሚል መልእክት አስይዘው መልእክተኞችን ወደ ኢየሩሳሌም ላኩ፡፡ መልእክተኞቹም በታዘዙት መሠረት መስቀሉን ይዘው መምጣታቸውን ዐፄ ዳዊት ሲሰሙ “ክተት ሠራዊት ምታ ነጋሪት” ብለው መስቀሉን ለመቀበል ጉዞ ጀመሩ፡፡ ዐፄ ዳዊት ስናር (ሱዳን) ደርሰው ከመልእክተኞቹ ጋር ተገናኝተው መስቀሉን በክብር አጅበው ወደ መካከል ኢትዮጵያ ለማስገባት ሲነሡም ጥቅምት ፱ ቀን ከዚህ ዓለም በሞት ተለዩ፤ በዚህም ሠራዊታቸው ተደናግጠው የጌታችንን መስቀል እዚያው ትተው የዐፄ ዳዊትን አስከሬን ይዘው ተመለሱ፡፡ መስቀሉ በስናር ከቆየ በኋላ የዐፄ ዳዊት ልጅ ዘርዐ ያዕቆብ ኢትዮጵያ አምጥተው ቤተ ክርስቲያን አሠርተው ለማስቀመጥ ቢያስቡም ምቹ ቦታ ግን ሊያገኙ አልቻሉም ነበር፡፡ ንጉሡ ምቹ ቦታ ሲፈልጉ መስቀሉን በኤረር ተራራ፣ በደብረ ብርሃን፣ በመናገሻ ዓምባ ማርያም፣ በእንጦጦ

«እንዘ ተሐቅፊዮ» እና «ክበበ ጌራ ወርቅ» ሲባል ቤተመቅደሱን መዞሩ ምሥጢሩ ምንድን ነው? በማኅሌተ ጽጌ በሚቆምበት ጊዜ እንዘ ተሐቅፊዮና ክበበ ጌራ ወርቅ ሲባል የሚዞርበት ምሥጢሩ በጽጌ ማሕሌት ጊዜ የሚባሉ ብዙ ወረቦች ነበሩ። 'ለሥርዓተ ዑደቱ እነዚህ ወረቦች ከሌሎቹ ተለይተው ለምን ተመረጡ ታዲያ?' ስንል በመጀመሪያ እነዚህ ሁለት ወረቦች ሁሉንም ምሥጢር ያስተባበረ መልእክት ስላላቸው ነው። ይኸውም:-

❝እንዘ ተሐቅፊዮ ለሕፃንኪ ጽጌ ፀዓዳ ወቀይሕ፤ አመ ቤተ መቅደስ ቦእኪ በዕለተ ተአምር ወንጽሕ፤ ንዒ ርግብየ ትናዝዝኒ እምላሕ፤ ወንዒ ሠናይትየ ምስለ ገብርኤል ፍሡሕ፤ ወሚካኤል ከማኪ ርኅሩኅ — ነጭና ቀይ መልክ ያለው አበባ ልጅሽን ይዘሽ ወደ ቤተ መቅደስ እንደ ዕለተ ንጽሕ ተብሎ በሙሴ እንደተጻፈው በወለድሽ በ፱ ቀን ወደ ቤተ መቅደስ እንደ ገባሽ ርግቤ ሆይ! ከኀዘን ታረጋጊኝ ዘንድ ነዪ! አዛኝቱ ድንግል ሆይ! ደስተኛ ከሆነው አገብርኤልና እንደ አንቺ ርኅሩኅ ከሆነው ከቅዱስ ሚካኤል ጋር ነይ::❞

በማለት ፀዓዳ በመለኮቱ ወቀይሕ በትስብእቱ የሚባል ልጇን ታቅፋ ወደ ቤተ መቅደስ እንደገባች ወደ ልቡናዬ ግቢ ከኀዘኔም አረጋጊኝ ብሎ ደራሲው ይማፀናል፡፡ ሊቁ:-

❝እንዘ ተሐቅፊዮ ለሕፃንኪ ጽጌ ፀዓዳ ወቀይሕ፡፡ ነጭና ቀይ የኾነ አበባ ልጅሽን ታቅፈሽ❞

ሲል መጽሐፍ ቅዱሳዊ መሠረት ይዞ ነው። ይኸውም ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በነጭና በቀይ ይመሰላል፡፡ መፍቀሬ ጥበብ ሰሎሞን ከመዝሙራት በሚበልጥ መዝሙሩ ላይ:-

❝ወልድ እኁየ ፀ0ዳ ወቀይሕ፡፡ ውዴ ነጭና ቀይ ነው፤ ከእልፍ የተመረጠ ነው❞

— መሐ ፭፥፲ ብሎ ከዘመረው መዝሙር ወስዶ ነው፡፡ ይኸውም ነጭ የድል አድራጊነት ምልክት ሲሆን ቀይ ደግሞ የመሥዋዕትነት ምሳሌ ነው። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በመስቀል ላይ በከፈለው መሥዋዕትነት አዳምንና ልጆቹ ከሞት ባርነት አድኖ ዲያብሎስን ከነሠራዊቱ ድል አድርጓልና፡፡ ነጭ የመለኮቱ ቀይ የትስብእቱ ምሳሌ ነው፡፡ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በተለየ አካሉ ሰው ሆኗልና፡፡

❝ደስተኛ ከሆነው ከገብርኤል ጋር ነይ❞

ማለቱ ገብርኤል ደስተኛ የሆነው በምን ምክንያት ነው ያሉ እንደሆነ እርሷን ያበሥር ዘንድ በተላከ ጊዜ ራሱን ከመላእክት መካከል እንደ እድለኛ በመቁጠር እጅግ ተደስቶ ነበርና፡፡ ይህንን ሊቁ ቅዱስ ኤፍሬም:-

❝ዐቢይ ውእቱ ክብር ዘተወህበ ለከ ኦ ገብርኤል መልአክ ዜናዊ ፍሡሐ ገጽ ሰበከ ለነ ልደተ እግዚእ ዘመጽአ ኀቤነ፤ ወአብሠርካ ለማርያም ድንግል ዘእንበለ ርስሐት ወትቤላ — ደስተኛ ሆነህ የምሥራችን የተናገርክ መልአኩ ገብርኤል ሆይ ለአንተ የተሰጠህ ክብር ታላቅ ነው፤ ወደ እኛ የመጣ የጌታን ልደቱን ነገርከን ለድንግል ማርያም ጸጋን የተመላሽ ሆይ እግዚአብሔር ካንቺ ጋር ናውና ደስ ይበልሽ ብለህ አበሠርካት❞

ብሎ ገልጾታል:: ቅዱስ ገብርኤል መጋቤ ብሥራቷ መሆኑ ለእርሱ ትልቅ ክብር ነውና፡፡ እንደ አንቺ ርኅሩኅ ከሆነው ከሚካኤል ጋር ነይ ማለቱ ደግሞ ቅዱስ ሚካኤል ለሰው ልጅ በመራራት ይመስላታልና፡፡

❝ክበበ ጌራ ወርቅ❞

ሊባል መቅደሱን መዞሩ ደግሞ ቅዱስ ጊዮርጊስን ስለሚያነሣ ነው። ቅዱስ ጊዮርጊስ በኢትዮጵያ ጉዳይ እመቤታችንን ይጋራታልና። ይኸውም ኢትዮጵያን ከእመቤታችን ቀጥሎ በዐሥራትነት ተቀብሏታል፡፡ በዚህም የኢትዮጵያ ገበዝ እስከ መባል ደርሷል፡፡ ይህን በሚያስተባብር መልኩ ሊቁ:-

❝ክበበ ጌራ ወርቅ ጽሩይ እምዕንቈ ባሕርይ ዘየሐቱ ዘተጽሐፈ ብኪ ትእምርተ ስሙ ወተዝካረ ሞቱ፤ አክሊለ ጽጌ ማርያም ለጊዮርጊስ ቀጸላ መንግሥቱ፤ አንቲ ኵሎ ታሰግዲ ሎቱ ወለኪሰ ይሰግድ ውእቱ — የስሙ ምልክትና የሞቱ መታሰቢያ የተጻፈብሽ ከሚያበራ ወርቅ ይልቅ እንደ ዕንቊ የጠራ ንጽሕና ያለሽ የጊዮርጊስ የመንግሥቱ ሽልማት የአበባ አክሊል ማርያም ሆይ አንቺ ለእርሱ ሁሉን ታሰግጂለታለሽ፤ እርሱ ለአንቺ ይሰግዳል❞

— በማለት ዘምሯል፡፡ ሊቃውንቱ ይህን እየወረቡ ቀሳውስቱ የእመቤታችንን ሥዕልና የቅዱስ ጊዮርጊስን ሥዕል ይዘው ቤተመቅደሱን ይዞራሉ። ይኸውም ስደቷን ለማዘከር እንዲሁም የኢትዮጵያን መልክአ ምድር ዞራ መጎብኘቷንና ሀገሪቱን በቃል ኪዳን መረከቧን ለማሰብ ነው። የቅዱስ ጊዮርጊስ ሥዕልም አብሮ መዞሩ ስለ ሦስት ምክንያት ነው። እነርሱም:- ፩. ከላይ ለመግለጥ እንደተሞከረው እመቤታችን በስደቷ ወራት የኢትዮጵያ ባለአደራ ሆና እንደተሰጠች ቅዱስ ጊዮርጊስም የኢትዮጵያ ገበዝ ኾኖ ተሰጥቷል። ስለዚህ ቅድስት ቤተ ክርስቲያን ይህንን ጥምር ምሥጢር ለማዘከር የጊዮርጊስን ሥዕል ከእመቤታችን ሥዕል ጋር ይዛ ሥርዓተ ዑደት ታከናውናለች። ፪. ቅዱስ ጊዮርጊስ ሊቀ ሰማዕታት ሲሆን ሰማዕትነት ደግሞ እሳትና ስለት ብቻ አይደለም። ስደትም አንዱ ሰማዕትነት ነው። ‹‹እሞሙ ለሰማዕት — የሰማእታት እናታቸው›› የተባለች እመቤታችን ሰማዕትነትን ባርካ ለሰማዕታት አለቃ ለቅዱስ ጊዮርጊስ እንደሰጠችው ለማስረዳት ነው፡፡ ፫. ምክንያት ቅዱስ ጊዮርጊስ ለእመቤታችን ካለው ልዩ ፍቅርና አክብሮት የተነሣ:-

❝ደምርኒ ፍልስትየ ምስለ ፍልስትኪ — ፍልስቴን ከፍልስትሽ ጋር ደምሪልኝ❞

ብሎ ተማፅኗት ነበር። ይኸውም አልቀረም የቅዱስ ጊዮርጊስ ፍልሰተ ዐፅሙ እመቤታችን ከሞት ተነሥታ ከመቃብር በፈለሰችበት በነሐሴ ፲፮ ቀን አብሮ ይከበራል፡፡ ይህ ታዲያ ከሥዕሉ ጋር ምን ያገናኘዋል ያልን እንደሆነ ፍልሰት የሚለው ቃል በጣም ብዙ ትርጉም ያለው ቃል ነው። «ፈለሰ — ተሰደደ ተንከራተተ» ማለት ነው። ❝ፍልስቴን ከፍልስትሽ ጋር ደምሪልኝ❞ ማለቱ ስደቴን ከስደትሽ መከራዬ ከመከራሽ ጋር ደምሪልኝ ማለቱ ነው። ይህን ምሥጢር የተረዳች ቅድስት ቤተ ክርስቲያን በዘመነ ጽጌ የሰማዕቱን መከራና ስደት ከእመቤታችን መከራና ስደት ጋር በአንድነት ታስባለች፡፡ ባሕረ ጥበባት ቅዱስ ያሬድ:-

❝አእሚሮ ጊየርጊስ ንጽሐ ሥጋሃ ሊቀ ሰማዕታት ሰገደ ላቲ ወአምኃ ለንግሥተ ሰማይ፤ ወይቤላ ጊዮርጊስ ለማርያም ደምርኒ እም ከመ ኅቡረ ንባዕ ሠናየ ገድለ ተጋደለ — የሰማዕታት አለቃ ቅዱስ ጊዮርጊስ ለሰማይ ንግሥት ለእመቤታችን ንጽሕናዋን አውቆ እጅ በመንሣት ስገደላት፤ ጊዮርጊስ ማርያምን እንዲህ አላት እናት ሆይ በአንድነት እንገባ ዘንድ ከገድል ከትሩፋትሽ አንድ አድርጊኝ አላት፤ መልካም ገድልንም ተጋደለ::❞

— በማለት ከላይ የተገለጠውን ኀይለ ቃል ይበልጥ አጉልቶ አምልቶ ይነግረናል፡፡ ቅድስት ቤተ ክርስቲያን የምሥጢር ገበታ በመሆኗ የምታቀርባቸው ምስጋናዎች ሕብረ በዓላትን የሚያዘክሩ ምሥጢር እዘል ናቸው፡፡ ለምሳሌ:- ጥቅምት ፭ እሑድ ቀን ቢውል በዚህ ዕለት ብዙ በዓላት ይገኛሉ ዋና ዋናዎቹ ብንጠቅስ ሰንበት፣ እመቤታችን፣ አቡነ ገብረ መንፈስ ቅዱስ፣ ያዕቆብ ወልደ እልፍዮስና ቅዱስ ኪራኮስ ናቸው:: ስለዚህ ስንዱዋ እመቤት ቅድስት ቤተ ክርስቲያን እነዚህን በዓላት በሚያዘክር መልኩ ሁሉንም ሳትዘነጋ በየመደቡ እያዘጋጀች፤ በቅደም ተከተል እየደረደረች፤ ሥርዓትና ውበት ባለው መልኩ ምስጋናዋን ለፈጣሪዋ ታቀርባለች:: ቅድስት ቤተ ክርስቲያን ሁልጊዜ ማሕሌቷን የምትጀምረው በፈጣሪዋ ምስጋና ሲሆን ለምሳሌ ማሕሌት በተቆመ ጊዜ የማይቀር የማኅሌት መክፈቻ የምስጋናዎች ሁሉ መባቻ(መጀመሪያ) የሆነው መልክአ ሥላሴ ነው:: ስቡሕ ተብሎ መልክአ ሥላሴ ተጸንጽሎ ተመርግዶ ሲያልቅ ቀጥታ ወደ ዚቁ ይሸጋገራሉ። «ዚቅ» ማለት እስትግቡዕ/ስብስብ ማለት ነው፣ ከተለያዩ የዜማ መጻሕፍት ተውጣጥቶ የተዘጋጀ ምስጋና ስለሆነ ሊቃውንቱ ዚቅ ብለውታል፡፡ ዲ/ን ኃይለራጉኤል

❝ወደ ተቀደሰችው የቤተ ክርስቲያን ሕንፃ ስፍራ ይገቡ ዘንድ አሕዛብን ዝም አላላቸውም፡፡ በሕንፃዋ ላይ ቢሆን በሠራዊቱ ላይም ቢሆን ጻድቅና የዋህ በሆነ በንጉሥ አኖሬዎስ ሕዝብ ላይም ምንም ምን ክፉ ነገር ሳያደርጉ መለሳቸው እንጂ❞

እንዳለ ድርሳነ ሩፋኤል ዘታኅሣሥ፡፡ ቅዱስ ሩፋኤል የተጨነቁትን ከጭንቀት የሚያድን መልአክ ነው፡፡ በነሐሴ የሚነበበው የድርሳነ ሩፋኤል ተአምር ላይ ቴዎፍሎስ ለሚባል ሊቀ ጳጳስ ከጭንቀቱ እንደደረስለት ያስረዳናል፦ ይህ ቴዎፍሎስ የሚባል ደግ ጳጳስ እውነትን ስላስተማረ በሮም ሀገር የንጉሡ የወታደር አለቃ ጕድጓድ ቆፈረና በዕንጨት ሳጥን አድርጎ ከጕድጓዱ ውስጥ ጣለው፡፡ ጳጳሱም ምንም ሳይሆን ከሦስት ቀን በኋላ በአራተኛ ቀኑ ቅዱስ ሩፋኤል በአደረገለት ተአምር ከተጣለበት ጕድጓድ በሰላም ወጥቷል፡፡

❝አስተርእየኒ ሩፋኤል መልአከ ጥዒና ወፈውስ በራብዕት ዕለት ለአሕይዎ እምአመ ኀተሞ ንጉሥ በንፍቀ ዚአሁ አስተርአይኮ ለብእሲ ቀሲስ — ንጉሥ በራሱ ሳጥን ቆልፎ ከጣለው በኋላ በአራተኛ ቀኑ ልታድነው ለቀሲሱ የተገለጥክለት ፈጣን የማዳንና የሕይወት መልአክ ሩፋኤል ሆይ ለኔም ተገለጥልኝ❞

እንዳለ ደራሲ። የቅዱስ ሩፋኤል ዓመታዊ የበዓሉ መታሰቢያ የቅዱስ ሩፋኤል ዓመታዊ የመታሰቢያው ዕለት ጳጕሜን ሦስት ቀንና ታኅሣሥ ዐሥራ ሦስት ቀን ነው ፤ ታኅሣሥ ዐሥራ ሦስት ቀን አንደኛ በዓለ ሢመቱ ነው:: ሁለተኛ በቴዎዶስዮስ ልጅ በንጉሥ አኖሬዎስ ትእዛዝ ንጉሡ አኖሬዎስ ራሱም ከሠራተኞች ጋር አብሮ እየሠራ በቊስጥንጥንያ ሀገር ቤተ ክርስቲያኗን ከፈጸመ በኋላ ቅዳሴ ቤቱ ታኅሣሥ ፲፫ ቀን ተከብሯል። ስለ ሁለቱም የመታሰቢያው በዓላት የጥር ድርሳነ ሩፋኤል እንዲህ ይላል፡-

❝ታላቅ በዓሉንም በወርኃ ታኅሣሥ ዐሥራ ሦስት ቀን አክብሩ!❞

በዚች ዕለት የሰውንና የእንስሳቱን ማኅፀን በመፍታት ይጠብቅ ዘንድ ተሹሟል። በዚህ ታላቅ መልአክ ቅዱስ ሩፋኤል ስም የታነፀች ቤተክርስቲያን ቅዳሴ ቤቷም በዚሁ ዕለት ነው፡፡

❝ዛቲ ዕለት ቅዳሴ ቤትከ ነያ፣ ዘኒ ዘኮነ በብሔረ ፅርዕ ወሮምያ ሩፋኤል መልአኩ ለአምላከ ሰማይ ኬንያ: ቀድስ ሕዝበከ ዘተጋብኡ በአርአያ ከዊን ኒቅያ: በዐውደ ምሕረትከ እንዘ ይብሉ ሃሌ ሉያ — የፈጣሪ የሰማይ አምላክ አገልጋይ መልአክ ሩፋኤል ሆይ! ይች ዕለት በስምህ የታነፀች ቤተክርስቲያንህ የከበረችበት ነው፤ ይኸም የተደረገ በሮምና በፅር አገርነው፤ ምሕረትህ በሚነገርበት አደባባይ ሃሌ ሉያ እያሉ የተሰበሰቡ ሕዝብህንም ባርክ❞

— እንዳለ አርኬ፡፡ ይልቁንም በወርኃ ጳጕሜን ሦስት ቀን በፍጹም ደስታ ታላቅ በዓል አድርጉ፡፡ ይች ዕለት ሊቀ-መላእክት ቅዱስ ሩፋኤል የቤተ ክርስቲያን መሠረትን በዓሣ ዐንበሪው ላይ ያፀናባት:: ብፁዕ አባ ቴዎፍሎስንም ከእሥር ያዳነባት፤ ዳግመኛም ሰማያት ተከፍተው የቅዱሳንን ጸሎት ሁሉ ወደ አምላኩ እግዚአብሔር በእጁ የሚሳርግበት ዕለት ናትና፡፡ ከዚህም ጋር ተያይዞ በቅዱስ ሩፋኤል ዓመታዊ በዓል  በጳጉሜን ሦስት ሰማያት  የሚከፈቱበት  (ርኅዎተ ሰማይ) በመሆኑ በዚህች በተከበረችው ዕለት ምእመናን ጸሎታቸው ያርግላቸው ዘንድ ከምን ጊዜውም በበለጠ ተግተው ይጸልያሉ፡፡ በክርስቶስ ክርስቲያን የተባልን የእኛንም ጸሎታችንን በምልጃቸው  የሚያሳርጉልን ቅዱሳን መላእክትም መሥዋዕቱን የሚያሳርጉበትና የአምላካችንን ምሕረት ቸርነት ለሰው ልጆች የሚያወርዱበት ዕለት ነው፡፡ የቅዱስ ሩፋኤል አማላጅነት ሁላችንንም ይጠብቀን። እንኳን አደረሳችሁ/አደረሰን ምእመናን። የቅዱስ ሩፋኤል ቀን ጸሎታችሁን ስታደርሱ ስለ ቅዱስ ሩፋኤል ብላችሁ አንድ አቡነ ዘበሰማያት ❝ኃጥእ ባርያህን ኃይለራጉኤልንም አስበው❞ ብላችሁ በጸሎታችሁ አስቡኝ፤ አደራ! ዲ/ን ኃይለራጉኤል

ዻጉሜንና ቅዱስ ሩፋኤል ሊቀ-መላእክት ቅዱስ ሩፋኤል ከሰባቱ ሊቃነ-መላእክት አንዱ ነው። ሊቀ-መላእክትነቱም ❝መናብርት❞ በሚባሉ መላእክት ላይ ነው፡፡ በእግዚአብሔር ዙፋን ፊትም ለማማለድና ትእዛዝ ለመቀበል ከሚቆሙት ሰባቱ መላእክት ሦስተኛው መልአክ ሩፋኤል ነው፡፡ ቅዱስ ሩፋኤል ለሰውና ለእንስሳት ርኅሩኅ መልአክ ነው፡፡ በርኅራኄውም የሰው ልጆች ምሕረትን፣ ብዕልና ክብርን ያገኙ ዘንድ ይልቁንም የመካኖችን ማኅፀናቸውን ይፈታ ዘንድ ወላጆችም ያለ ጽኑ ምጥ ይወልዱ ዘንድ ወደ እግዚአብሔር ቀርቦ እንደሚለምን በቅዱሳን ዘንድ በስፋት የታወቀ መልአክ ነው፡፡ በዕብራይስጥ ቋንቋ ❝ሩፋ❞ ማለት ጤና፣ ፈውስ፣ መድኃኒት፣ መስተፍሥሒ፣ ድንቅ ማለት ነው፡፡ ❝ኤል❞ ማለትም አምላክ ማለት ስለ ሆነ ሁለቱ ቃላት ሲጣመሩ ሩፋኤል የሚል ይሆናል፡፡ ይህም ከአምላክ የተሰጠ ድንቅ ፈውስ ማለት ነው፡፡

❝ስሙሂ ብሂለ ሩፋኤል መስተፍሥሒ ወመድምም ብሂል ወትርጓሜሁ ፈውሰ አምላክ ውእቱ — ሩፋኤል የተባለ ስሙ ደስ የሚያሰኝ ትርጓሜውም ድንቅ የአምላክ ፈውስ❞

— እንዳለ (ድርሳነ ሩፋኤል ዘጥር) እርሱም የሰዎች ነፍሳትን በምልጃው ለማዳን የተሾመ የዋህ መልአክ እንደ ሆነ ነቢዩ ሄኖክ:-

❝ሩፋኤል ፩ዱ እመላእክት ቅዱሳን ዘመናፍስተ ሰብእ — ከቅዱሳን መላእክት አንዱ ሩፋኤል በሰዎች ነፍሳት ላይ የተሾመ ነው❞

— (ሄኖ፮÷፫) ካለ በኋላ በሌላ አንቀጽ ሁለተኛውም በበሽታው ሁሉ ላይና በሰው ልጆች ቊስል ላይ የተሾመ ❝ቅዱስ ሩፋኤል ነው❞ በማለት ያስረዳናል (ሄኖ፲፥፲፫)። የነፍሳት ጠባቂ ለመሆኑ መጽሐፈ ሜላድ ነፍሳትን ለመጠበቅ በሰዎች ነፍሳት ላይ ከተሾሙ ቅዱሳን መላእክት አንዱ ቅዱስ ሩፋኤል ነው ይላል (መጽሐፈ ሜላድ ዘጥቅምት)

❝የነፍስ ጠባቂ ለሆነ ሩፋኤል ሰላምታ ይገባል❞

— (ተአምኆ ቅዱሳን ዘሰሉስ) ቅዱስ ሩፋኤል ለሄኖክ መካነ ነፍሳትን እንዴት እንደ ሆነ ተርጕሞ አስረድቶታል። ዳግመኛም ❝ሩፋኤል❞ ማለት ልቡናን ደስ የሚያሰኝ፤ ያዘኑትን የሚያረጋጋ፤ መፈውስ፣ የዋህ፣ ይቅር ባይ ማለት ነው፡፡

❝ወአንሰ ስምየ ሩፋኤል መስተፍሥሔ አልባብ የዋህ ወኄር ወመሐሪ ላዕለ ኀጥአን —  የመላእክት አለቃ ሩፋኤልም ለሐዋርያት ስሜ ሩፋኤል ነው፤ ትርጓሜውም የዋህና ሰውን አስደሳች፤ ቸር ለኃጥአን ይቅር ባይ ማለት ነው፤ ኃጥአንን ስለበደላቸው ወደ እግዚአብሔር አላሳጣቸውምና፥ ነገርግን ስለ የዋህነቴና ስለ ማዳኔ የሰውንም ልጅ እጅግ ስለ መውደዴ ከኃጢአታቸው ተመልስው ንስሓ ይገቡ ዘንድ በዘመን ላይ ዘመንን እጨምርላቸዋለሁ አስፈጻሚ መላእክትንም እልክላቸዋለሁ❞

— እንዳለ ድርሳነ ሩፋኤል ዘጳጕሜን። የሰማያትን መክፈቻ ስለያዘ ሕፃናትን ገና በናታቸው ማኅፀን ጀምሮ ይጠብቃቸዋል። ኃጢአተኞችን ለንስሓ እያበቃ በንስሐ የተመለሱ የቅዱሳን ነፍሳትን ወደ ገነት፤ ወደ መንግሥተ ሰማያት እንዲገቡም ያደርጋል፡፡ በወርኃ ጥር የሚነበብ ድርሳኑ እንዲህ ይላል:-

❝አዳም ሚስቱ ሔዋንን ዐወቃት፡፡ ያን ጊዜም የዲያብሎስ ሠራዊት ከሚስቱ ሔዋን ማኅፀን የአዳምን ዘር ያጠፉ ዘንድ በፅንስ በሽታ ተመስለው ተነሡ:: ስለዚህም እግዚአብሔር ሊቀ-መላእክት ቅዱስ ሩፋኤልን መርጦ ከሌሎች ይልቅ የሰውና የእንስሳን ማኅፀን ይፈታ ዘንድ ሥልጣንን ሰጠው:: ለደካሞች የሚያዝን፤ የሚራራ፤ የተበደሉትንም የሚበቀልላቸው ልዑል እግዚአብሔር ይኸን ሥልጣን ባይሰጥ ኑሮ ከዲያብሎስ ሠራዊት የተነሣ አጋንንት ሾተላይ፣ የሐኬት ቊራኝነት የተነሣ ይህ ዓለም ያለ ፍጥረት ምድረ በዳ ሆኖ በቀረ ነበር። ርጉም ዲያብሎስ ከኃጥአን ማኅፀን ከሚገኙ ልጆች በቀር ደጋግ ጻድቃን እንዲፈጠሩ አይሻምና።❞

ሊቀ-መላእክት ቅዱስ ሩፋኤል እስራኤል ለአርባ ዘመን በፍልስጥኤም እጅ ተይዘው ሳሉ ለብዙ ዓመታት ያለ ልጅ መካኖች ሆነው ለኖሩት ለማኑሄና ለሚስቱ በአምሳለ ነቢይ ተገልጦ ወንድ ልጅ እንደሚወልዱ አብሥሯቸዋል። ለማኑሄም መካን የነበረችው ሚስቱ ወንድ ልጅ ስትፀንስ፤ የረከሰ ነገር እንዳትመገብ፤ የሚያሰክርም እንዳትጠጣ፤ ልጁም ሲወለድ ፀጕሩን የሚያሳድግ ናዝራዊ እንዲሆን እንጂ እንዳይላጭ የእግዚአብሔር መልአክ ቅዱስ ሩፋኤል ከነገራት በኋላ ማኑሄም የእግዚአብሔርን መልአክ፥

❝ነገርህ በደረሰ ጊዜ እንድና ከብርህ ስምህ ማነው?❞

ብሎ ጠየቀው፤ ከእግዚአብሔር የታዘዘውም መልአክ ቅዱስ ሩፋኤል፥

❝ለምንት ዝንቱ ዘትሴአል ስምየ መድምም ውእቱ — ይህ የምትጠይቀው ስሜ ድንቅ ነው፥ ለምን ትጠይቃለህ?❞

አለው (መሳ ፲፫÷፩-፳) የማኑሄ ሚስት ማኅፀንም እንደ ቅዱስ ሩፋኤል ቃል ተፈታ:: ሴቲቱም ወንድ ልጅ ወለደች ስሙንም ሶምሶን ብላ ጠራችው፤ እግዚአብሔርም ሕፃኑን ባረከው፤ ልጁም አደገ፤ የእግዚአብሔር መንፈስ በሶምሶን ላይ ነበረ (እንዳለ መሳ. ፲፫÷፳፬ ፤ ድርሳነ ሩፋኤል ዘጥር) ስለ የዋህነቱም ከጦቢት ልጅ ከጦብያ ጋር ❝ስሜ አዛርያ እባላለሁ❞ ብሎ እንደ ታዛዥ ወዳጅ ሆኖ ብዙ ሳምንታትን በወንድምነት በምድር ላይ ተገልጾ አገልግሎታል፡፡ ማንኛውም መልአክ ሕሙማንን ለመፈወስ የሚላክ ቢሆንም የቅዱስ ሩፋኤል ግን የጐላ ነው:: አስማንድዮስ የሚባል ጋኔን በጭኗ አድሮ ሰባት ባል የገደለባት የራጉኤል ልጅ ሣራንም ፈውሶ ጋኔኑን እንዳይመለስ አስሮታል፡፡ ሣራም ለጦብያ ሚስት ሁናለች:: የጦቢት ዓይነ ሥጋው በወፎች ኵስ ስለታወረ በባለመድኃኒቶች ቢደክምም ሳይድን ቀርቶ ነበር፤ የሕሙማን አኪም ቅዱስ ሩፋኤል ግን ባለመድኃኒቶች ሊያድኑት ያልቻሉትን የታወረ ዐይኑን አብርቶለታል። በመጨረሻም ቅዱስ ሩፋኤል ለጦቢት:-

❝እነሆ፥ አንተና ምራትህ ሣራ በጸለያችሁ ጊዜ የልመናችሁን መታሰቢያ እኔ በቅዱሱ ፊት አቀረብሁ❞

በማለት በየቦታው በንጹሕ ሁነን የምንጸልየውን ጸሎት እንደ ሚያሳርግልን አስረድቶቷል፡፡ ጦቢት ምንም ዓይኑ ቢጠፋም እንኳ መልአኩ እንዳልተለየው እንዲህ ሲል ይገልጣል፦ አንተም

❝ሬሳ በቀበርህ ጊዜ ያን ጊዜ እኔ ካንተ ጋር ነበርሁ፤ ቸል ባላልህ ጊዜ፥ ምሳህንም ትተህ በተነሣህ ጊዜ፥ ሬሳንም ትቀብር ዘንድ በሄድህ ጊዜ፥ በጎ ሥራህንም ባልዘነጋህ ጊዜ እኔ ከአንተ ጋር ነበርሁ፡፡ አሁንም፦ ጌታ እግዚአብሔር አንተን አድንህ ዘንድ፥ ምራትህ ሣራንም ከኀዘኗ አረጋጋት ዘንድ ላከኝ፡፡ የቅዱሳንን ጸሎት ከሚያሳርጉ+ በገናናውና በቅዱሱ ጌትነት ፊት ከሚያቀርቡ ሰባቱ ቅዱሳን መላእክት አንዱ መልአክ እኔ ሩፋኤል ነኝ❞

— (መጽሐፈ ጦቢት ፲፪÷፲፩)። መልአኩ ❝አዛርያ እባላለሁ❞ ብሎ ለተወሰነ ጊዜ አብሮ ይቆይ እንጂ የሚበላ እንዳልበላና የሚጠጣ እንዳልጠጣ:-

❝እኔም ተገለጥሁላችሁ፤ ነገር ግን እይታን አያችሁ እንጂ ከእናንተ ጋር አልበላሁም፤ አልጠጣሁምም፤ እኔ ወደ ላከኝ ወደ ላይ እወጣለሁና በመጽሐፍ ጻፉት❞

ብሏቸው ተሰውሯል። (መጽሐፈ ጦቢት ፲፪፥፲፱) ደጋጎች ቴዎዶስዮስንና ዲዮናስዮስን ከሕፃንነታቸው ጀምሮ ሰይጣን በጨካኞች ነገሥታት እያደረ ልዩ ልዩ መከራ በሚያመጣባቸው ጊዜ ከሥዕሉ እየተማፀኑ ስለ ሚለምኑት እግዚአብሔርን በማያምኑ ነገሥታት የሚፈተኑበት ችግራቸውን እየጊዜው እያስወገደ የዚህ ዓለም ደሀ የነበሩትን በሰው ዘንድ መወደድን፣ ብዕልን፣ ክብርንና ሥልጣንን ስጥቶ ከፍ ከፍ አድርጓቸዋል፡፡ ከደግነታቸው የተነሣም ለታላቅ ሹመት ቴዎዶስዮስን ለንጉሥነት፣ ዲዮናስዮስን ለጳጳስነት አብቅቷቸዋል፡፡ በተሾሙ ጊዜ ጠላት ቢነሣባቸውም በሰማይ ሁኖ ሰይፍን በማሳየት ብቻ የጠላት ሠራዊት ወደ ሀገራቸው ሳይመጣ በመንገድ ተመልሷል፡፡ ሊቀ-መላእክት ቅዱስ ሩፋኤል (፩/፪) ⤵️⤵️⤵️⤵️⤵️⤵️⤵️⤵️⤵️⤵️⤵️

ሥርዐተ ቅዱስ ወንጌል ካህናት ወንጌልና ኪዳን ሲያነብቡ ጥምጥማቸውን ያወልቃሉ፤ አክሊላቸውንም ያወርዳሉ ይኸውም ለአክብሮተ ወንጌል ነው:: ወንጌል በሚነበብበት ጊዜ መቆም እንጂ መቀመጥ ፈጽሞ ክልክል ነው። ካህኑ አንብቦ ሲጨርስ ራሱ ተሳልሞ ከንፍቅ ካህን ጀምሮ እንደ የማዕረጋቸው ያሳልማቸዋል ካህናቱ ከተሳለሙ በኋላ ምዕመናን ይሳለማሉ ኾኖም በሚሳለሙበት ጊዜ ሴቶች ክንብንባቸውን ከራሳቸው ላይ አውርደው መሳለም ይገባቸዋል፤ ንጉሥም ቢሆን እንኳ ዘውዱን ማውረድ አለበት::

❝ነአምን በቃለ ወንጌል ቅዱስ — ቅዱስ በሆነው በወንጌልህ ቃል እናምናለን❞

— እያሉ እጅ እየነሡ ክንብንባቸውን እያወረዱ ይሳለማሉ በቃለ ወንጌል ማመናቸውን ይመሰክራሉ:: ክብረ ወንጌል በቅድስት ቤተክርስቲያን አስተምህሮ ቅዱስ ወንጌል በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተክርስቲያን አስተምህሮ ቅድሚያ የሚሰጠው ከፍ ያለ ክብር ያለው እንደሆነ የታወቀ ነው:: ስለ ክብረ ወንጌል የማይነገርበት ሥርዐት እና አምልኮ ቤተክርስቲያን የላትም:: በቅድስት ቤተክርስቲያን ቅዱስ ወንጌልን የማያሳትፍ ጸሎት፣ ቁርባን፣ መሥዋዕትና አገልግሎት የለም:: ማኅሌትና ሰዓታት ሲቆም፤ ጸሎተ ፍትሕት ሲደረስና ጸሎተ ተክሊል ሲከናወን በእነዚህ ሁሉ መስቀል ተይዞ ወንጌል ይነበባል:: በአጠቃላይ ቅዱስ ወንጌል የማይነበብበት የአገልግሎት ዘርፍም ሆነ የጸሎት ክፍል ቤተክርስቲያን የላትም። ይህም ለቅዱስ ወንጌሉ ያላትን ክብር ከፍ አድርጎ ያሳያል:: ቅዱስ ወንጌል ለሥርዐት፣ ለአምልኮት፣ ለሕግጋትና ለአገልግሎት መሠረት በመኾኑ ከሌሎቹ ሥርዓቶች የበለጠ ክብር ይሰጠዋል። ለምሳሌ:- በቅዳሴ ጊዜ ወንጌል ሲነበብ የደከመ/የታመመ እንኳን ቢሆን በዚያች በንባብ ቅጽበት ውስጥ ድካሙንም ሕመሙንም እንደምንም ችሎም ቢሆን ቆሞ እንዲያደምጥ ይታወጃል:: አዋጁን የሚያውጀው ገባሬ ሠናዩ ዲያቆን:-

❝ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ የተናገረውን ቅዱስ ወንጌል ቆማችሁ አድምጡ!❞

— የሚለው አዋጅ ከታወጀ በኋላ የተቀመጠ ካለ ቀጥ ብሎ ሕሊናውን ሰብስቦ ይቆማል:: (እዚህ ጋር ዲያቆኑ ወንጌሉን «አድምጡ» እንጂ «ስሙ» አይልም። በሁለቱ ቃላት መካከል ያለውን ልዩነት ልብ በሉ!) ዲያቆኑ ቁሙ ወአጽምዑ ማለቱ የንፍሐተ ቀርን፤ ካህኑ ወንጌል ማንበቡ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በፍርድ ቀን «ንዑ ኀቤየ፥ ሑሩ እምኔየ» ብሎ ፍርድ የማስተላለፉ ምሳሌ ነው:: በዚህ ጊዜ የሚደወለው ደወል የግርማ መዓቱ፤ ወንጌል ከተነበበ በኋላ መጋረጃ መዘጋቱ ሑሩ እምኔየ ብሎ ኀጥአንን የማሰናበቱ ምሳሌ ነው። (የቅዳሴ አንድምታ) ወንጌል ከተነበበም በኋላ ንፍቅ ካህን ወንጌል መስማት ክብሩ ምን ያህል እንደሆነ ሲናገር እንዲህ ይላል:-

❝ክቡር የሚሆን የወንጌልህን ቃል እንሰማ ዘንድ እንሳለመውም ዘንድ ደስ ይለን ዘንድ ለዚህ የበቃን ያደረግኸን ሁሉን የያዝህ አምላካችን እግዚአብሔር ሆይ ላንተ ምስጋና ይገባሃል! ዳግመኛም ክቡር የሚሆን የወንጌልህን ቃል በልቡናችን ትጽፍ ዘንድ እንለምናለን እንማልድሃለን❞

— ብሎ ይማጸናል:: የቅዱስ ወንጌል ክብሩ የሚጀምረው መጽሐፉን ከማክበር ሲሆን ይኸውም አቅም ያለው ደብር የመጽሐፉን ገበታ (የውጭውን ሽፋን) በወርቅ እና በብር ያስጌጡታል አቅም የሌለው ደብር ደግሞ በወርቃማ ሱቲ (በከበረ ልብስ) ያለብሱታል:: ይህ ሁሉ ታዲያ ክብሩን ለመግለጥ ነው:: ምእመናን ቅዱስ ወንጌልን እንዴት ባለ ሁኔታ መስማት እንደሚገባቸው ሥርዓተ ቅዳሴው ሲናገር:-

❝የሰማያዊውን ንጉሥ የከበረ የወንጌሉን ቃል ለመስማት ከመጀመሪያቸው እስከ መጨረሻቸው ድረስ ከማመስገን ከመቀደስ በቀር ማድነቅና ጸጥታ ሊሆን ይገባል:: የምድራዊ ንጉሥ ደብዳቤ ሲነበብ አንድ ሰው እንኳን ለመናገር የማይደፍር ከሆነ፤ ቢናገርም ቅጣትና ግርፋት የሚያገኘው ከሆነ የሰማያዊው ንጉሥ ደብዳቤ የምትሆን ወንጌል ሲነበብ የሚናገር ምን ያህል ቅጣት ያገኘው ይሆን?❞

— በማለት ወንጌል ሲነበብ ከፍተኛ ጥንቃቄ መደረግ እንደሚገባው ሥርዐተ በቅዳሴያችን ያስጠነቅቃል:: ጸሎተ ወንጌል ከተፈጸመ በኋላ ንፍቅ ዲያቆን መብራት ይዞ በፊት፥ ንፍቅ ካህን ማዕጠንት ይዞ በኋላ ሆኖ ሁለቱም በቅድስት በቀኝ በኩል ዞረው በሰሜን የመቅደሱ በር ይገባሉ:: ሠራዒ ዲያቆን በቅድስቱ ላይ ሆኖ ፊቱን ወደ ምዕራብ መልሶ ቃጭል እየመታ:- «ጻዑ ንዑሰ ክርስቲያን» ይላል። ይህንንም የሚያውጅበት ምክንያት «ንዑሰ ክርስቲያን» የሚባሉት የክርስትና ሃይማኖትን በማጥናትና ሥርዐተ ቤተ ክርስቲያንን በመከታተል ላይ ያሉት ገና ያልተጠመቁ አዲስ ክርስቲያኖች ሲሆኑ እንዲወጡ መታዘዛቸው ለመቊረብ ስለማይችሉ ነው። የጥንቱ ትምህርተ ወንጌል ሰዓት ወንጌል ከተነበበ በኋላ ኤጲስ ቆጶስ ካለ ወንጌሉን በእጁ ይዞ በክፍሎቹ የተነበበውን ለሕዝቡ ተርጉሞ ማስተማር ይገባዋል። ኤጲስ ቆጶስ ከሌለ ትርጓሜን የሚችል የተማረ ካህን እንዲያስተምር ታዝዟል (ፍትሐ ነገሥት ፲፪)። ትምህርቱ ግን ሳይበዛ ከዐሥራ ዐምስት ደቂቃ ባልበለጠ ወንጌሉንና ምስባኩን እንዲሁም የተነበቡትን መልእክታት በማቆራኘት ምስጢረ ቁርባንን ማዕከል በማድረግ አጭር ትምህርተ ወንጌል መስጠት ይገባል:: በዘመናችን ግን ወንጌል ከተነበበ በኋላ «ፃዑ ንዑሰ ክርስቲያን» ከመባሉ በፊት ትምህርተ ወንጌል መስጠት ከቆመ ዓመታት ተቆጥረዋል:: ለዚህ ብዙ ምክንያቶች መጠቀስ የሚችሉ እንደሆነ ቢገባኝም ሆኖም ግን የጥንቱን (የቀደመውን) የአባቶቻችንን ሥርዓት መሸራረፍም ሆነ ማዛነፍ ተገቢ አይደለም። እዚህ ጋር ቤተክርስቲያን የተመሠረተችው ለሁለት ዐቢይ ተልእኮ መሆኑ መታወቅ አለበት፤ ይኸውም ለቅዳሴና ለወንጌል ነው:: እነዚህ ሁለቱ የማይነጣጠሉ ሰምና ወርቅ፤ ድር እና ማግ፤ ጥርስ እና ከንፈር ሆነው የሚኖሩ የድኅነታችን ወሳኝ ጸጋዎች ናቸው:: ይልቁንም ወንጌል ደግሞ የጸጋዎች ሁሉ መግቢያ በር ነው። ሰው ሳይማር አይጠመቅም፤ ሳይጠመቅ አይቆርብም፤ ስለዚህ ጥምቀትም ቁርባንም የሚገኙት ከወንጌል ትምህርት የተነሣ ነው:: «ፃዑ» ከመባሉ በፊት ትምህርት የሚሰጥበት ምክንያት ለሁለት ዓላማ ነው። አንዱ ከሌላ ቤተ እምነት ወይም ከአምልኮተ ጣዖት የመጡ ለምሥጢረ ጥምቀት ደጅ የሚጠኑ ንዑሳነ ክርስቲያንን አስተምሮ ለመሸኘት ሲሆን፥ ለቍርባን የተዘጋጁ ምእመናን ደግሞ ፈሪሃ እግዚአብሔር ባልተለየው ልቡና፣ ትሕትና በተዋሐደው ስብእና ቀሪውን ሥርዐት እንዲከታተሉና በፍርሃትና በረዓድ ሆነው ወደ ቅዱስ ቁርባን እንዲቀርቡ ለማነቃቃት እንዲሁም ለማስጠንቀቅ ነው:: ይልቁንም እዚህ ላይ ትምህርት መስጠቱ ልዩ ጥቅም አለው። ይኸውም አንደኛ ምእመኑ በቁመት ብዛት ሰውነቱ ሳይዳከም ልቡናው ሳይደክም በትኩስ ተመስጦ በሞቀ መንፈሳዊ ኀይል ትምህርቱን በሚገባ ነቅቶ ተግቶ ይሰማል:: ሁለተኛው «ወንጌል መስማት» የከበረ የቅዳሴው አካል የድኅነት ማዕከል እንደሆነ በሚገባ እንዲገነዘብ ስለሚረዳ። እናስተውል! ዲ/ን ኃይለራጉኤል

❝ቅድመ ሥዕልኪ እሰግድ ወአስተበርክ ክሡተ ቅድመ ማኅበራንኪ እሉ እንዘ እቀውም ድርገተ ፈጻሚተ መፍቅድ ማርያም እስእለኪ ስእለተ ጸግውኒ እግዝእትየ ለዓለመ ዓለም ሕይወተ እምእደ እኩያን አጽራርየ አድኅንኒ ሊተ❞

... .. . [በእነዚህ የአንቺ ማኅበር በሚሆኑ ጉባኤያተኞችሽ መካከል በአንድነት እየቆምኩ በሥዕልሽ ፊት እሰግዳለሁ፤ በግልጽም እንበረከካለሁ፡፡ የልቤን መሻት የምትፈጽሚልኝ ማርያም ሆይ እለምንሻለሁ፤ እመቤቴ ሆይ፥ ለዘለዓለሙ ሕይወትን ስጪኝ፥ ከክፉ ጠላቶቼ እጅም አድኚኝ።]

የበዓሉ መጠሪያ ስሞች 1. ደብረ ታቦር የተባለው ጌታ ክብሩን የገለጠበት ስፍራ ደብረ ታቦር ስለሆነ በዚሁ በዓሉ ስያሜውን አግኝቷል። 2. ቡሔ ይባላል ፦ ቡሄ ብርሃን ማለት ነው በደብረታቦር ቧ ብሎ የተገለጠውንየጌታችንን የፊቱን ብርሃን ጸዳል፤ የልብሱንም እንደ ነጭ በረዶ ጸዓዳ መሆን ያስረዳል፡፡ 3. ቡሔ ማለት መላጣ (ገላጣ) ማለት ነው፡፡ይኸውም በበዓሉ ዋዜማ ልጆች ‹‹ ቡሔ በሉ፤ ቡሔ መጣ ፣ ያ መላጣ፣ ቅቤ ቀቡት እንዳይነጣ›› ይላሉ እዚህ ላይ ቡሄ ያለው ዳቦውን ነው፡፡ 4. "ቡሄ ከዋለ የለም ክረምት፤ ዶሮ ከጮኸ የለም ሌሊት›" እንደሚባል ወቅቱበሃገራችን የጸዓተ ክረምት ዋዜማ ስለሆነ የክረምቱ አፈናው ተወግዶ /ተጋምሶ/ የብርሃን ወገግታ የሚታይበት ፤ በዶፉና በጎርፉ ተሸፍና የነበረች መሬት የምትገለጥበት በመሆኑ ነው፡፡ 5.  ቡሔ (ቡሔእየ) ተብሎ ይተረጎማል ይኸውም የደብረታቦር እለት እርሾ ሳይገባበት ተቦክቶ የሚጋገረውን ኅብስት ያሳያል፡፡ 6. ችቦ የመብራቱ ፣ የሙልሙል ዳቦ የመጋገሩና የጅራፍ ማጮኽ ምክንያት መብራት የሚበራው 12 ለ13 ዋዜማ ሌሊት በ3 ሰዓት ነው የጌታችን ክብሩ በተገለጠበት ጊዜ ብርሃኑ የሌሊቱን ጨለማ ገፍቶት እስከ አርሞንዔም ደርሶ ነበርና በዚያ አካባቢ የነበሩ እረኞች በሁኔታው ተገርመው ቀንም መስሎኣቸው ሌሊቱም ተዘንግቷቸው በዚያው ቆይተው ነበርና ቤተሰቦቻቸው ምን አግኝቷቸው ይሆን በማለት መብራት አብርተው (ችቦ ይዘው)፣ የሚመገቡትን ይዘው/ሙልሙል/ልጆቻቸውን ፍለጋ ወጥተዋል እረኞችም ያሉበትን ቦታ ለቤተሰቦቻቸው ጅራፍን በማጮኸ አመልክተዋቸዋልና ይህን ለማሰብ ነው፡፡ ዋናው ምሥጢሩ ግን፡- የችቦው ብርሃን የጌታ ክብር መገለጡን፣ የጅራፋ ጩኸት ሐዋርያትን ያስደነገጣቸው የአብ የምስክርነቱ ቃል ምሳሌ ሲሆን፣ ኅብስቱ ጌታችን በመስቀል ላይ መሥዋዕት የመሆኑ (የሥጋወደሙ) ምሳሌ ነው፡፡ •  ከላይ እናዳየነው ጅራፋ መጮኹ የአብ የምስክርነቱ ቃል ምሳሌ ነው ይኸውም በታቦር ተራራ ላይ እንደሆነም ተገልጧል ስለዚህ ዛሬም ምሳሌነቱን ለማጉላት ጅራፍ የማጮኹን ሥርዓት በተራራ ማድረግ የተሻለ ነው፡፡ ከዚህ በተረፈ ግን  ሥርዓቱን ባልጠበቀ መልኩ ማክበሩ ሃይማኖታዊ ትውፊት የለውም ይልቁንም ሰውን ለማስደንገጥ ተብሎ በአስደንጋጭ ነገሮች  ሰውን ማስደንገጥ የበዓሉን ሥርዓት ማሳደፍም ከመሆኑም በላይ ከሃይማኖተኛ ሰው የማይጠበቅ የሰውን መብትና ክብር መንካት ነው ጌታችን በብርሃን ንስሓ እንመላለስ ዘንድ ዓይነ ልቡናችንን ብሩህ ያድርግልን፡፡                          ✔️መ/ር ነቢዩ ኤልያስ

ዘክረምት☘️ እግዚአብሔር፦ የበልግ ዝናምን ይሰጣችሁ ዘንድ እግዚአብሔርን ለምኑት። በረከትን ለእናንተ ያዘንባል። ክረምትን በየዓመቱ የምታስገባ አቤቱ ዕውቀትን ስጠን። ሰማይን በደመና የሚጋርድ ለሥጋ ሁሉ ምግብን የሚሰጥ ነው። በምድር ሁሉ ዝናምን ያወርዱ ዘንድ ደመናትን የሚያዝዛቸው ነው። ለቸሮች ቸር ለይቅር ባዮች ይቅር ባይ የሆነ [እግዚአብሔር] በምድር ላይ ዝናምን ያወርዳል። [አቤቱ አንተ] ለነገሥታት ሰላምን ትሰጣለህ ለአብያተ ክርስቲያናትም ጸጥታን ትሰጣለህ። በኖኅ ጸሎት ይቅር በለን። አንተ ሕይወትን የፈጠርክ በረከትን የምትሰጥ ነህ። አንተ የፍጥረታት ሁሉ ፈጣሪ ነህ። ከፍጥረት ሁሉ ሰውን ከፍ ከፍ ያደረግህ ከዕለታት ሁሉ ሰንበትን ያከበርክ አንተ ነህ። ወደ ምድረ በዳ ብሄድም ኀይሌ እግዚአብሔር ነው። ብወድቅና ብፍገመገም በመስቀልህ እነሣለሁ። (#በግእዝ፦ ሰአልዎ ለእግዚአብሔር የሀብክሙ ዝናመ ጸደይ። ያዝንም ለክሙ በረከተ። ዘአንተ ታርኁ ክረምተ በበዓመት ሀበነ እግዚኦ አእምሮ። ዘይገለብቦ ለሰማይ በደመና ዘይሁብ ሲሳየ ለኵሉ ዘሥጋ። ዘይኤዝዞሙ ለደመናት ያውርዱ ዝናመ ውስተ ኵሉ ምድር። ኄር ለኄራን መሓሪ ለመሓርያን ያወርድ ዝናመ በዲበ ምድር። ትሁብ ሰላመ ለነገሥት ወኅድዐተ ለአብያተ ክርስቲያናት። በጸሎቱ ለኖኅ ተሣሀለነ። አንተ ውእቱ ገባሬ ሕይወት ወሃቤ በረከት። አንተ ኬንያሁ ለኵሉ ፍጥረት። እምኵሉ ፍጥረት ሰብአ ዘአዕበይከ ወእምኵሉ ዕለት ሰንበተ ዘአክበርከ። እመኒ ሖርኩ ውስተ በድው ኀይልየ እግዚአብሔር እመኒ ወደቁ ወተንተንኩ እትነሣእ በመስቀልከ)። ክረምት፦ የዝናም ኮቴው ተሰማ። ዝናም በሚዘንብ ጊዜ የተራቡት ይጠግባሉ። ዝናም በሚዘንብ ጊዜ ችግረኞች ደስ ይላቸዋል። (#በግእዝ፦ ደምፀ እገሪሁ ለዝናም። ሶበ ይዘንም ዝናም ይጸግቡ ርኁባን። ሶበ ይዘንም ዝናም ይትፌሥሑ ነዳያን)። ምጽአት፦ ወልድ ከሰማይ ኀይላት ጋር በሚያስደነግጥ ግርማ በመጣ ጊዜ። የዕለታት ሁሉ በኵር የሆነች እሑድ ትሰለጥናለች። ያን ጊዜ ጨረቃ የለም፣ ፀሐይም የለም፣ ክረምት የለም በጋም የለም። (#በግእዝ፦ አመ ይመጽእ ወልድ በግርማ መደንግፅ ምስለ ኀይለ ሰማያት ትሰፍን እሑድ ርእሰ ኵሎን ዕለታት። አሜሃ አልቦ ወርኅ ኢ ፀሐይ ኢ ክረምት ወኢ ሐጋይ)።                     🍏ዘዘወትር🍏 እግዚአብሔር፦ ክረምትን ለምድር ያዘጋጃል። በተራሮች ላይም ሣርን ያበቅላል። ደመናትም ቃሉን ይሰማሉ። [አቤቱ] አንተ ነዳያንንና ባዕለ ጸጎችን ትመግባቸዋለህ። ለሙት ልጆች አባት ነህ። ስለችግረኞች ሕዝብ ብለህ የምድርን ፍሬን ባርክ ለዘርና ለመከር አድርስ። የክርስቶስ ጥበቡ ድንቅ፣ ነገሩ መልካም፣ ቃሉ ያማረ ነው። ውሃን በደመና ሲያቁር ደመናው አይቀደድም። እግዚአብሔር ምክሬ እንደ ምክራችሁ ሐሳቤ እንደ ሐሳባችሁ አይደለም አለ። በምድር ላይ ዝናምን የማዘንብ በተራሮች ላይ ሣርን የማበቅል እኔ ነኝ። ለእንስሳት ምግባቸውን እሰጣቸዋለሁ። ይህንን ሁሉ እጄ ፈጥሮታልና። ከአብ በስተቀር የወልድን ሐሳብ የሚያውቅ የለም። ከወልድ በቀርም የአብን ሐሳብ የሚያውቅ የለም። አቤቱ አንተ የማትጎድል መዝገብ ነህ። አንተ ክብራችንና ጌጣችን ነህ። አንተ የመድኀኒታችን አክሊል ነህ። (#በግእዝ፦ ያስተዴሉ ክረምተ ለምድር ወያበቍል ሣዕረ ውስተ አድባር። እስመ ደመናትኒ ይሰምዑ ቃሎ። አንተ ትሴስዮሙ ለነዳይ ወለባዕላይ ለዕጓለ ማውታ አብ። ባርክ ፍሬሃ ለምድር አብጽሕ ለዘርዕ ወለማዕረር በእንተ ነዳያን ሕዝብከ። ጥዑም ቃሉ ወሠናይ ነገሩ መንክር ጥበቢሁ ለክርስቶስ። ዘየዐቍሮ ለማይ በደመና ወኢይሰጠጥ ደመናሁ። ይቤ እግዚአብሔር ኢኮነ ምክርየ ከመ ምክርክሙ ወኢኮነ ኅሊናየ ከመ ኅሊናክሙ። አነ ውእቱ ዘአወርድ ዝናመ ዲበ ምድር ወአበቍል ሣዕረ ውስተ አድባር እሁቦሙ ሲሳዮሙ ለእንስሳ እስመ እደውየ ገብሮ ለዝንቱ ኵሉ። አልቦ ዘየአምር ኅሊናሁ ለወልድ ዘእንበለ አብ ወአልቦ ዘየአምር ኅሊናሁ ለአብ ዘእንበለ ወልድ። አንተ ውእቱ ዘኢይቀብል መዝገብ። አንተ ውእቱ ክብርነ ወትርሲትነ። አንተ ውእቱ አክሊለ መድኀኒትነ)። ምስጋና፦ በየዘመኑ እንዴት እንደሠራ አይቼ እግዚአብሔርን እያመሰገንሁ ከገዳም ወጣሁ። (#በግእዝ፦ ወፃእኩ ውስተ ገዳም እንዘ እሴብሖ ለእግዚአብሔር ርእይየ ኵሎ ዘከመ ገብረ በበመዋዕሊሁ)። ተፈጥሮ፦ ደመናት በእውነት በአቅማቸው ውሃዎችን ያካፋሉ። (#በግእዝ፦ ይነፈንፋ ጽድቀ ደመናት ማያተ በአቅሞሙ)።             🍒ዘተረስዐ ዘልደት ሰንበት🍒 ነገረ ማርያም፦ እግዚአብሔር ማርያምን ዘመንሽ ዘመኔ ነው መጠንሽ መጠኔ ነው አላት። (#በግእዝ፦ ወይቤላ እግዚአብሔር ለማርያም አዝማንየ አዝማንኪ አምጣንየ አምጣንኪ)። © በትረ ማርያም አበባው ካሣ

▽▽▽መሐረነ አብ = አብ ሆይ ማረን▽▽▽ ➧፩➧መሐረነ አብ ➝ሃሌ ሉያ ➝ተሣሃለነ ወልድ ➝ሃሌ ሉያ ➝መንፈስ ቅዱስ መሓሪ ተዘከረነ በሣህልከ (፫ ጊዜ በል) ➧፪➧ለከ ንፌኑ ስብሐተ ወለከ ናዐርግ አኰቴተ። ➧፫➧መሐረነ መሓሪ ኀጢአተነ አስተሥሪ። ➧፬➧ወአድኅነነ ➝ወተማኅጸን ነፍሰነ ወሥጋነ ➝ክርስቶስ ወልደ እግዚአብሔር። ➧፭➧አምላክነ ➝ወመድኀኒነ ➝ኢየሱስ ክርስቶስ ተሣሃለነ። ➧፮➧በብዝኀ ምሕረትከ ➝ደምስስ አበሳነ ➝ወፈኑ ሣህለከ ላዕሌነ። ➧፯➧እስመ እም ኀቤከ ➝ውእቱ ሣህል ➝ሃሌ ሉያ መሐረነ አብ መሓሪ። ➧፰➧ወተሣሃለነ ➝ሀብ ሣህለከ መሓሪ ➝ኢታጥፋነ ተዘኪረከ ዘትካት። ➧፱➧በምሕረትከ ➝እስመ መሓሪ አንተ ➝ወብዙኅ ሣህልከ ለኵሎሙ እለ ይጼውዑከ። ➧፲➧ይጼውዑከ በጽድቅ ➝ሰማዒ ወትረ ➝ከሃሊ ዘውስተ አድኅኖ። ➧፲፩➧ከሃሊ ➝ዘውስተ አድኅኖ ➝ለአምላክነ ጻድቅ እስመ ጽድቅ ቃሉ። ➧፲፪➧ንስአሎ ለአብ ➝ይፈኑ ለነ ሣህሎ ➝እስመ አብ የአክል ለዘሰአሎ። ➧፲፫➧ሃሌ ሉያ ➝ስብሐት ሎቱ ይደሉ ➝ሃሌ ሉያ አኰቴት ሎቱ ይደሉ። ➧፲፬➧ሃሌ ሉያ ➝ለክርስቶስ ለእግዚአ ኵሉ ➝ሃሌ ሉያ ሃሌ ሃሌ ሉያ። ➧፲፭➧ወይዕዜኒ ➝መኑ ተስፋየ ➝አኮኑ ➝እግዚአብሔር ➝ውስተ እዴከ እግዚኦ አመኀፅን ነፍስየ። ➧፲፮➧ኀበ አምላከ ምሕረት ➝አመኀፅን ነፍስየ ➝ኀበ ንጉሠ ስብሐት ➝አመኀፅን ነፍስየ ➝በእግዚእየ ወአምላኪየ ➝አመኀፅን ነፍሰየ ➝እም ኵሉ ምግባረ እኩይ አድኅና ለነፍስየ። ➧፲፯➧ሀቡ ➝ንስአሎ ➝ናስተምሕሮ ➝ለአምላክነ ጻድቅ እስመ ጽድቅ ቃሉ። ➧፲፰➧ዘይክል ኵሎ ወአልቦ ዘይሰአኖ ➝አምላከ ነዳያን ረዳኤ ምንዱባን ➝ንሕነ ኀቤከ ተማኅፀነ። ➧፲፱➧ዘይክል ኵሎ ወአልቦ ዘይሰአኖ ➝አምላከ ነዳያን ናዛዜ ኅዙናን ➝ንሕነ ኀቤከ ተማኅፀነ። ➧፳➧ዘይክል ኵሎ ወአልቦ ዘይሰአኖ ➝አምላከ ነዳያን ወተስፋ ቅቡጻን ➝ንሕነ ኀቤከ ተማኅፀነ። ➧፳፩➧ወበከመ ዐቀብከነ እም ነግህ እስከ ሠርክ ዕቀበነ እግዚኦ እም ሠርክ እስከ ነግህ። (፫ ጊዜ በል) ➧፳፪➧አይቴ ውእቱ አምላኮሙ ከመ ኢይበሉነ አሕዛብ ምህላነ ስማዕ ቃለ አብ። ➧፳፫➧አይቴ ይእቲ ትምክሕቶሙ ከመ ኢይበሉነ አሕዛብ ምህላነ ስምዒ ማርያም። ➧፳፬➧ኤሎሄ ኤሎሄ ዘአመ ትቤ በጽራሕከ ተማኅፀነ ምህላነ ስማዕ አምላክነ። ➧፳፭➧ተሣሃልከ እግዚኦ ምድረከ ሃሌ ሉያ ፤ ስማዕ ጸሎተነ ወስእለተነ ፤ ወስረይ ኵሎ ኀጢአተነ ፤ ስማዕ ፤ ጸሎተነ ወስእለተነ ፤ ዘሰማዕኮ ጸሎቶ ወስእለቶ ለዕዝራ ፤ ተወከፍ ምህላነ ሰላመከ ሀበነ፤ እማዕከሌነ ኢትርኀቅ። ➧፳፮➧ወሚጥ መዐተከ እምኔነ ፤ ሃሌ ሉያ ንዒ ኀቤየ እንቲኣየ ፤ ሠናይት ርግብየ መዓዛ አፉሃ ከመ ኮል ወኵሉ ነገራ በሰላም። ➧፳፯➧አርእየነ እግዚኦ ሣህለከ ሃሌ ሉያ ፤ ሰአል ለነ ጊዮርጊስ ኀበ እግዚአብሔር ወጸሊ በእንቲኣነ ሐረድዎ ወገመድዎ ፤ ወዘረዉ ሥጋሁ ከመ ሐመድ ወወሰድዎ ኀበ ሰብአ ነገሥት ፤ ረገጸ ምድረ ፤ አንሥአ ሙታነ አባ ጊዮርጊስ ፤ በሰላም ዐደወ ፤ መንግሥተ ክብር ወረሰ ➧፳፰➧መልአከ ሰላምነ ሊቀ መላእክት ሚካኤል ሰአል ወጸሊ በእንቲኣነ አዕርግ ጸሎተነ ቅድመ መንበሩ ለንጉሥ ዐቢይ። ➧፳፱➧ገብርኤል አብሠራ ለማርያም ወይቤላ ትወልዲ ወልደ ወይነግሥ ለቤተ ያዕቆብ ለዓለም ወአልቦ ማኅለቅት ለሰላሙ። ➧፴➧ ባርከኒ አባ እንሣእ በረከተከ በእንተ ሰላማ ለቅድስት ቤተ ክርስቲያን ገብረ-መንፈስ-ቅዱስ አባ ባርከኒ እንሣእ በረከተከ። (ብፁዕ አባ አቡነ ተክለ ሃይማኖት ዘዔለ ገዳማተ እም ኀበ እግዚኡ ይንሣእ ዕሴተ ቦአ ሀገረ ደብረ ሊባኖስ በፍሥሓ ወበሰላም።) ➧፴፩➧ማኅደረ ሰላምነ ቅድስት ደብተራ እሞሙ ለሰማእት ወእኅቶሙ ለመላእክት ንዑ ንስግድ ኵልነ ኀበ ማርያም እምነ። (መስቀል ብርሃን ለኵሉ ዓለም መሠረተ ቤተ ክርስቲያን መድኀኔ ዓለም ወሀቤ ሰላም ሰላመከ ሀበነ።) ➧፴፪➧ለዓለም ወለዓለመ ዓለም ሃሌ ሉያ ሰላመ አብ ወሰላመ ወልድ ወሰላመ መንፈስቅዱስ የሀሉ ማዕከሌክሙ። ►►►►እግዚኦታ ይቀጥላል . . .►►► ➥➥መ/ር ያሬድ ዘርአ-ቡሩክ (ከድሬዳዋ)

🍀🍀🍀🍀🍀🍀 መዝሙር ዘሰንበት 🍁🍁🍁🍁🍁🍁 ከሐምሌ ፳፬ እስከ ሐምሌ ፴ (በ፫/ሙ) ሃሌ ሉያ ሃሌ ሉያ ሃሌ ሉያ በሰንበት ቦአ ኢየሱስ ምኵራቦሙ ለአይሁድ ፤ምህሮሙ ወይቤሎሙ አክብሩ ሰንበትየ፤ በሰንበት ቦአ ኢየሱስ ምኵራቦሙ ለአይሁድ፤ በሰንበት አጋንንተ አውጽአ ወበቃሉ እለ ለምፅ አንጽሐ ፤በሰንበት ቦአ ኢየሱስ ምኵራቦሙ ለአይሁድ በሰንበት ወረቀ ምድረ ወገብረ ፅቡረ ወበምራቁ አሕየወ ዕውረ፤ በሰንበት ቦአ ኢየሱስ ምኵራቦሙ ለአይሁድ ዘይኤዝዞሙ ለደመናት ያውርዱ ዝናመ ውስተ ኵሉ ምድር፤ በሰንበት ቦአ ኢየሱስ ምኵራቦሙ ለአይሁድ ያውርዱ ዝናመ ውስተ ኵሉ ምድር ውስተ ፍና ኀበ ይትፈቀድ መካን፤ በሰንበት ቦአ ኢየሱስ ምኵራቦሙ ለአይሁድ ውስተ ፍና ኀበ ይትፈቀድ መካን ከመ ኅቡረ ይትፈሣሕ ዘይዘርዕ ወየዓርር ፤በሰንበት ቦአ ኢየሱስ ምኵራቦሙ ለአይሁድ ማ፦ምድር ርእየቶ ወአእኰተቶ ፤ባሕርኒ ሰገደት ሎቱ። አመላለስ፦ ምድርኒ ርእየቶ ወአእኮተቶ/2/ ባሕርኒ ሰገደት ሎቱ/4/ ትርጉም፦ በሰንበት ወደአይሁድ ምኲራብ ገባ ሰንበቴን አክብሩ ብሎ አስተማራቸው በሰንበት አጋንንትን አወጣ በቃሉ ለምፃሞችን አነጻ በሰንበት ምራቁን ወደምድር እንትፍ አለ ጭቃም አደረገ በምራቁ ዕውሩን አዳነ በምድር ሁሉ ላይ ዝናምን ያወርዱ ዘንድ ደመናዎችን የሚያዛቸው እሱ ነው በሚያስፈልግበት ስፍራ ሁሉ። የሚዘራም የሚያጭድም አንድ ላይ ይደሰቱ ዘንድ። ምድር አየችው አመሰገነችው ባሕርም ሰገደችለት። https://t.me/maheberat

​​​​👆የቀጠለ እኒኽም ቅዱሳን ይኽንን በሚነጋገሩበት ጊዜ በውስጡ አንገትን የሚቆለምም ልብንም የሚያቀልጥ ሆድን የሚሰነጥቅ ሥርን የሚበጣጥስ መሳሪያ ካለበት የብረት ጋን ውስጥ ጨመራቸው፡፡ ከዚህ በኋላ የመላእክት አለቃ ቅዱስ ገብርኤል ከሰማይ ወረደና የብረቱን ጋን እሳት አጠፋው፡፡ ከቅዱሳኑም አንዳቸውንም ሳያቃጥላቸው የብረቱ ጋር ማቃጠሉና መፍላቱ ጸጥ አለ፡፡ ወንድሞቻችን ሆይ እንግዲህ በጭንቃቸው ጊዜ ገድላቸውን እስኪፈጽሙ ድረስ ይህ መልአክ ከሰማእታትና ከጻድቃን ጐን እንደማይለይ እወቁ ለኃጥአንም ኃጢአታቸውን ይቅር ይላቸው ዘንድ ወደ እግዚአብሔር ይጸልይላቸዋል፡፡ እኛም የዚህ የሊቀ መላእክት ቅዱስ ገብርኤል በዓሉን እያከበርን አማላጅና ወዳጅ እናድርገው። በዚህም በሚመጣውም ዓለም ሊረዳን ይችላልና፡፡ ዳግመኛም መስፍኑ ሐሳቡ ሳይሳካለት ስለቀረ 14 የሾሉና የጋሉ የብረት ችንካሮች አምጥተው ሰባቱን በእናቱ በኢየሉጣ አካል ሰባቱን በራሱ በቂርቆስ አካል ማለት ሁለቱን በጆሮዎቹ ሁለቱን በዐይኖቹ ሁለቱን በአፍንጫዎቹ አንዱን በልቡ ይቸነክራቸው ዘንድ ጭፍሮቹን አዘዘ፡፡ ዳግመኛም የህፃኑን የእራስ ቆዳ ገፈው እሳት ውስጥ ይጨምሩ ዘንድ አዘዘ፡፡ አሁንም መልአኩ መጥቶ ይህንን መከራ ከእርሱ አራቀለት፡፡ ቀጥሎም በመቃን ውስጥ ጨምረው በገመድ እንዲጎትቱት አዘዘ፡፡ በዚህም ጊዜ መልአኩ አዳነው፡፡ ሕዝቡም ይህንን ሁሉ ተአምር ባዩ ጊዜ እግዚአብሔርን አመሰገኑት ቅዱስ ገብርኤልንም አከበሩት፡፡ ቅዱስ ቂርቆስና ቅድስት እየሉጣ ብዙ መከራ ከተቀበሉ በኋላ ጥር 15 በሰይፍ ተመትተው ስማትነትን ተቀብለዋል። የሊቀ መላእክት የቅዱስ ገብርኤል ፣ ቅዱስ ቂርቆስና የእናቱ የቅድስት እየሉጣ ተራዳኢነት ጸሎት አይለየን። ከዚህ በኋላ ሕፃኑን አስፈልገው ቢጠይቁት ነቢዩ ዳዊት የተናገረው ኃይለ ቃል መንፈስ ቅዱስ ተገልጾለት፤ ‹‹የአሕዛብ ጣዖታት የወርቅና የብር የሰው እጅ ሥራዎች ናቸው፡፡ የሚታመኑባቸውም ሁሉ እንደ እነርሱ ይሁኑ›› መዝ. ፻፴ በማለት ሲዘልፏቸው አገር ገዥው ሰምቶ ተቆጣና የብረት ጋን አስመጥቶ ውኃ ሞልቶ ከዕቶን እሳት ላይ ጥዶ ልዩ ልዩ ማገዶዎች በመጨመር ነበልባሉ ከመጠን በላይ ሆነ፡፡ የብረት ጋኑም ድምፅ እንደ ክረምት መብረቅና ነጎድጓድ እስኪያስፈራ ድረስ አስነድዶ ሕፃኑን ከነእናቱ ወስዳችሁ ጨምሩአቸው ብሎ አዘዘ፡፡ በዚህ ጊዜ ቅድስት ኢየሉጣ በጣም ፈራች፡፡ የእግዚአብሔር ሥራ እፁብ ድንቅ ግሩም ረቂቅ ነው፡፡ ገና አፉን ያልፈታ የሦስት ዓመት ሕፃን ‹‹እናቴ ሆይ! ገድላችን እንፈጽም ዘንድ ጨክኝ በርቺ›› አላት፡፡ ቅድስት ኢየሉጣም ‹‹ልጄ የነፍስ አባት ሁነኝ›› አለችው፡፡ ሕፃኑ ቅዱስ ቂርቆስም ከዘመናቸው ሳይደርስ፣ ታሪካቸውን ሳይማር የሠለስቱ ደቂቅን ታሪክ መንፈስ ቅዱስ ገልጾለት ‹‹አናንያን፣ አዛርያንና ሚሳኤልን ያዳነ አምላክ ያድነናል›› ቢላት ፍርሃቱ ሊለቃት ባለመቻሉ፣ ወደ እግዚአብሔር እንዲህ ሲል ጸለየ፡፡ ‹‹ጌታ ሆይ! የወይኑን ፍሬ ስትሻ ግንዱን ታጠፋለህን? እንደዚህስ ሁሉ እኔን አድነህ እናቴን ታጠፋታለህን?›› ብሎ በጸለየጊዜ መንፈስ ቅዱስ አደረባትና መንግሥተ ሰማያትን በዓይነ ሥጋ እንድታይ አደረጋት፡፡ ከዚህ በኋላ ፍርሃቱ ለቀቃትና ‹‹ልጄ ሆይ! ከዛሬ ጀምሮ መምህሬ፣ አባቴ፣ መካሪዬ እልሃለሁ እንጂ ልጄ አልልህም›› ብላ በጭካኔ ከልጅዋ ጋር ወደ ፈላው የብረት ጋን ገባችበት፡፡ በዚህ ጊዜ ሕፃኑ ቂርቆስ አናንያን፣ አዛርያንና ሚሳኤልን ያዳነ አምላክ ያድነናል ያለውን ቃል ለመፈጻም እግዚአብሔር አምላክ መልአኩ ቅዱስ ገብርኤልን ላከላቸው፡፡ መልአኩም በትእምርተ መስቀል እሳቱን ቢባርከው እንደ በረዶ ቀዝቅዞላቸዋል፡፡ በመልካቸውም እንደ ፀሐይ አበራ፡፡ ከእግር ጥፍራቸው እስከ ራስ ጠሩራቸው አንድም ሳይጎዳቸው በደህና ወጡ፡፡ በመጨረሻም ሕፃኑ ሰማዕት ቅዱስ ቂርቆስ እንዲህ አለ፡፡ ይህን ያህል ገድል ተጋድዬ ምን ዋጋ ትሰጠኛለህ ቢለው፣ ጌታ በልብህ ያለውን ሁሉ እሰጥሃለሁ አለው፡፡ ዳግመኛም ሥጋህ በምድር ላይ እንዳይፈርስ እንዳይበሰብስ በኤልያስ ሠረገላ ላይ አኖርሃለሁ አለው፡፡ ስለሆነም በዚህ ዕለት ቤተክርስቲያናችን መልአኩ ቅዱስ ገብርኤል ለእናታችን ለቅድስት ኢየሉጣ እና ለሕፃኑ ለቅዱስ ቂርቆስ ያደረገውን ይህን ታላቅ ተአምር ድንቅ ሥራ በማሰብ ከዋዜማው ጀምራ እግዚአብሔርን ስታመሰግን ትውላለች ታድራለች፡፡ የመልአኩ የቅዱስ ገብርኤል በረከት ተራዳኢነት ከሁላችን ጋር ይኑር አሜን፡፡

​​ሐምሌ 19 ቅዱስ ገብርኤል እንኳን ለታላቁ መልአክ ለቅዱስ ገብርኤል ዓመታዊ ክብረ በዓል አደረሳችሁ አደረሰን!!! በቤተ ክርስቲያን ሥርዓት መሠረት ሐምሌ 19 የቅዱስ ገብርኤል አመታዊ በዓል ነው፡፡ ይህ ቀን ሊቀ መላእክት ቅዱስ ገብርኤል ቅድስት እየሉጣንና ልጇን ቅዱስ ቂርቆስን ከሞት አደጋ እንደታደገበት የሚታሰብበት ዕለት ነው። የሐምሌ 19 ስንክሳርና የሐምሌ ወር ድርሳነ ገብርኤል እንዲህ ተርከውታል፡፡ በዘመነ ሰማእታት ከሐድያን ነገሥታትና መኳንንት በክርስቲያኖች ላይ መከራ አጽንተውባቸው ነበር፡፡ በዚህም ምክንያት ብዙዎች ሰማእትነትን ሲቀበሉ የተቀሩት አገር ጥለው ተሰደዱ። እየሉጣም የሦስት ዓመት ህፃን የነበረውን ቅዱስ ቂርቆስን ይዛ ሸሸች በዚያም የሸሸችውን መኮንን አገኘችው ሰዎችም ነገር አሰሩባት ወደእርሱ አስቀረባት እና ስለ አምልኮ ጠየቃት እርሷም መኮንን ሆይ ዕድሜው ሦስት አመት የሆነው ህፃን አለ አማልክቶችህን ማምለክ መልካም እንደሆነ ወይም እንዳልሆነ ያስረዳን ዘንድ እሱን ጠይቅ አለችው፡፡ ህፃኑም ወዳለበት ጭፍራውን ልኮ ወደእርሱ አስመጣው ህፃኑም ፊቱ ብሩህና ደስተኛ እንደሆነ አየውና አንተ ደስተኛ ህፃን ሆይ እንዴት ነህ አለው፡፡ ህፃኑም መልሶ አዎ ለኔ ተጠብቆልኛል ላንተ ግን ሐዘንና ለቅሶ ጥርስ ማፋጨትም ነው፡፡ መጻሐፍ ለዝንጉዎች ተድላ ደስታ የላቸውም ብሏል እና አለው፡፡ እግዚአብሔር ኃይልና ንግግርን ሰጥቶታልና ብዙ ተናገረ በዚያም ያሉትን እስካስደነገጣቸው ድረስ ንጉሱን መኳንንቱንና ጣኦታቱን ረገማቸው፡፡ከብርታቱም የተነሳ አደነቁ፡፡ መኮንኑም በአፈረ ጊዜ በያይነቱ በሆነ ስቃይ ታላላቆች የማይችሉትን ታላቅና አስጨናቂ የሆነ ስቃይን አሰቃየው እናቱንም ከእርሱ ጋር አሰቃያት፡፡ እግዚአብሔርም ያለ ምንም ጉዳት ያነሳቸው ነበር፡፡ ብዙዎች አህዛብም ይኸንን አይተው አደነቁ ክብር ይግባውና በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስም አምነው በሰማእትነት አረፉ፡፡ የሰማእትነትንም አክሊል ተቀበሉ፡፡ በህፃኑም ላይ የመንፈስ ቅዱስ ጸጋ አደረበት፡፡ ታላላቅ ድንቆችና ተአምራቶችንም አደረገ ብዙዎች በሽተኞችንም አዳናቸው፡፡ መስፍኑም በውስጡ ሰም፣ ጨው፣ ባሩድ፣ ሙጫ የዶሮ ማር፣ እርሳስ፣ ብረት፣ ቅንጭብ፣ ቁልቋል ጨምራችሁ ታላቅ የብረት ጋን አንጡልኝ ብሎ ጭፍሮቹን አዘዛቸው፡፡ ጭፍሮቹም እንዳዘዛቸው ካአደረጉ በኋላ ያዘዝከንን ሁሉ ፈጽመን እሳቱ ነዶ ፈልቷል፡፡ ድምፁ እንደነጐድጓድ ይጮኸል ወላፈኑም እንደጸሐይ ነጸብራቅ በሩቁ ይጋረፋል፡፡ የፍላቱም ኃይል በ14 ክንድ ያኽል ከፍታ ወደ ላይ ይዘላል፡፡ እንግዲህ በውስጡ የሚጣሉትን እዘዝ አሉት በዚህ ጊዜ ህፃን ቂርቆስና እናቱ እየሉጣ በክርስቶስ ስም ስለሚያምኑ አስረዋቸው ነበርና ከፍላቱ ሊጨምሯቸው ከእስር ቤት አወጧቸው፡፡ በዚያም ፍላቱ ወደላይ በሚዘል ብረት ጋን ውስጥ ለመጨመር ሲወስዷቸው የነዚህን ቅዱሳን አሟሟት ያዩ ዘንድ በብዙ ሺህ የሚቆጠሩ ሰዎች እንዲሰበሰቡ አዘዛቸው፡፡ በዚህን ጊዜ ቅድስት እየሉጣ የፍላቱን ጩኸት በሰማችና ባየች ጊዜ ተሸበረች፡፡ ተዘጋጅቶላት ከነበረው ክብር ልታፈገፍግ ሞከረች፡፡ ልጇ ቅዱስ ቂርቆስ ግን እናት ሆይ ከዚህ የብረት ጋን ግርማ የተነሳ አትፍሪ ድንጋጼም አይደርብሽ አናንያንና አዛርያን ሚሳኤልንም እግዚአብሔር ከእቶነ እሳት እንዳወጣቸው ሁሉ እኛንም ከዚህ ከብረት ጋን ሊያወጣን ችሎታ ያለው መሆኑን አትጠራጠሪ፡፡ እናት ሆ ከዚህ ከሚያልፈው ዓለም ጭንቅና መከራ ለመዳን ስትይ በማያልፈው ዘላለማዊ እሳት ለመቀጣት ትመርጫለሽን ይኽስ አይሆንም ይቅርብሽ፡፡ በአሁኑ ጊዜ እግዚአብሔር በመካከላችን አለና ይረዳናል፡፡ እናት ሆይ ሶስናን ከእደ ረበናት /መምህራነ አይሁድ/ ዳንኤልን ከአፈ አናብስት ያዳነ እርሱ እኛንም ከጋን ፍላት ያወጣናል፡፡ ይልቁንም እግዚአብሔር በዚህ የብረት ጋን ውስጥ ግዳጃችንን ልንፈጽም ፈቅዶ ከሆነ ኢዮብ ንብረቱንና ገንዘቡን ልጆቹንና ሚስቱን በመጨረሻም የተፈጥሮ አካሉን ባሳጣው ጊዜ እግዚአብሔርን አመሰግነዋለሁ እግዚአብሐር ሰጠ እግዚአብሔር ነሳ እግዚአብሔርም እንደወደደ አደረገ ከማለት በስተቀር ምንም የተናገረው ነገር እንደሌለ ሁሉ እኛም የሱን ዓላማ በመከተል ይኽንን መከራ ልንታገስ ይገባናል፡፡ ነገር ግን እናቱ በዚህ ምክር ልትጽናና ባለመቻሏ ቅዱስ ቂርቆስ ዐይኑን ወደ ሰማይ አቅንቶ አቤቱ አምላክ ሆይ ይችን ባሪያህን ከርስትህ የምትለያት ከሆነ ከባለሟልነትህ መጽሐፍ ፋቀኝ፤ አቤቱ አዝመራውን አቃጥለ ፍሬውን ልትባርክ ትወዳለህን ይኽን እንዳታደር ግን ቸርነትህ ትከለክልኸለች አቤቱ እንጨቱን ቆርጣችሁ አንድዱት ቅጠሉን ግን ጠብቁት ብለኽ ልታዝ መለኮታዊ ባሕሪህ አይደለም፡፡ ነገር ግን እንጨቱንም ቅጠሉንም በአንድ ጠብቁት ብለኽ ታዝዛለኽ እንጂ፡፡ እንግዲህ በዚህ ምክንያት ይኽንን ያየ ሁሉ ማዳን የሚችል አምላክ ቢኖራቸውስ ኖሮ ከእሳት ባልሸሹም ነበር ብሎ አይጠራጠር፡፡ አቤቱ ዲያብሎስም ከባለስልጣኑ ይልቅ እኔ በረታሁ ቅዱሳኖቹንም ድል ነሳኋቸው ብሎ እንዳይመካ ከመንጋውም አንድ በግ ቀማው በማለት እንዳይደነፋ ለእናቴ ጽኑ የሆነ ኃይለ መንፈስ ቅዱስን ስጣት ብሎ በጸለየ ጊዜ ዲያብሎስ ከእየሉጣ አጠገብ ብን ብሎ ጠፋ፡፡ ከዚህ በኋላ ቅድስት እናቱ በሰማያዊ መንግሥት አባት የሆንከኝ ልጄ ሆይ ጌታኽ ኃይልን ሰጥቶኛልና የሚጠብቀንን ገድላችንን ፈጽመን ድል እናድርግ እነሆ በብረት ጋን ውስጥ የሚነደውን እሳት በማይበት ጊዜ በለምለም /በምንጭ/ ላይ እንደሚወርድ ጠል ሆኖ አይቸዋለሁና አለችው፡፡