The Diary: Milyena Says

Համ աղցան էի ուզում, համ պաստա, մեջս ուժ գտա ու առանց ամաչել 2-ից էլ վերցրեցի: Հպա՞րտ եմ արդյոք ինձնով… ԱՅՈ:

Մի քիչ էս ալիքիս համար ոչ հատկանշական բանի մասին գրեմ էլի: Անկեղծ, երբ reel եմ նայում, օրինակ՝ երեխային գուլպա չհագցնելու կամ նման թեմաների մասին, միշտ շոկի եմ ենթարկվում «տատիկներին ասեք», «երանի մերոնք հասկանային» ու նման մեկնաբանություններից։ Չեմ հասկանում՝ տատիկներն ու պապիկները չգիտե՞ն իրենց դերն ու իրավունքները ընտանիքում ու երեխայի դաստիարակության հարցերում։ Եթե ծնողները որոշում են կայացրել, վերջ էլի: Ինձ զարմացնում ա, թե ո՞նց են էդ որոշումները մեկնաբանության ենթակա առհասարակ: Էս դեպքում ծնողներին եմ ես մեղադրում, (այո, մեղադրում) անձնական սահմաններ չունենալու համար: Գրառումս էլ հենց անձնական սահմաններ դնելու և առանձին ընտանիք ձևավորելու մասին ա։ Էս ինքնուրույնությունն ու սահմանները պիտի շատ վաղուց լինեն, իհարկե, բայց եթե սցենարը սենց վատ ա դասավորվել, գոնե կողակցի հայտնվելու պահից: Յուրաքանչյուր մարդ պետք ա հասկանա, թե որտեղ ա ավարտվում իր անձնական կարծիքի իրավունքը ու որտեղ են սկսվում ուրիշի սահմանները։ Ամեն կարծիք չի, որ պետք ա հնչի, հատկապես երբ խոսքը ուրիշի ընտանիքի ու երեխայի մասին ա։ Եվ այո, դա ուրիշ ընտանիք ա, թոռն էլ ուրիշի երեխան ա: Եթե դիմացինը դա չգիտի, պետք ա դա ասել ու ցույց տալ: Բացատրել ու խերջակետ դնել: Իսկ եթե զույգը պատրաստ չի սահմաններ դնել սենց մանր հարցերում, ուրեմն ամուսնության էլ պատրաստ չի: Ամենաանկապ ու էլեմենտար օրինակն ա գուլպան: Պատկերացրեք էլ ինչ անընդունելի հարցերի են խառնվում: Ես գիտեմ, որ ես փուչիկի մեջ եմ ապրում, բայց նաև գիտեմ, որ կողակցի ընտրության մեջ հաշվի եմ առել ինքնուրույնությունն ու մնացած կարևոր հարցերը, որ հետո չնստեմ բողոքեմ: Նույնը ամուսինս:

Նենց կուզեի customize անել լիներ💔

Մտել էի ԻՄ համար մի բան առնեի: *Չնայած փափուկ խաղալիքները իմ համար են, դեռ մի քանի ամիս չի հետաքրքրի էս ամենը այդ մարդուկին: Սև ու սպիտակ գրքերը լրիվ հերիք են իրան🫠🤍 Էնքան հետաքրքիր ա, որ անտանելի վատ եմ ինձ զգում ֆիզիկապես, (արդեն հաճախ) բայց մեկա անսահման excited եմ: Մնացել ա 6 շաբաթ✨

Կարևոր հիշեցումներից:

Շատ եմ սիրում Հեյլիին, գիտեք: Ափսոս չհհասցրեցի:💔

Rare-ի հոնքերի գելի նոր տարբերակներ կան։ Չնայած մի քանի հատ առել էի Իսպանիայից, ուզում եմ պատվիրեմ մուգ երանգովներից։ Կարծում եմ ավելի սիրուն կլինի ու խիտ ցույց կտա հոնքերս։

Things I'd do for sushi rolls, a medium-rare steak, a medium-rare burger, a pornstar martini, and an ice-cold can of Coca-Cola: Sell my whole family. Sell just my husband. Marry my sister off to an Egyptian. Sell my soul. Commit crimes.

“And despite never having seen your face, your voice, heartbeat, and scent are already the most familiar things in his world.”✨

Չէի տեսել, որ ինստայով կարողանում ես փոխել հրապարակումների դասավորվածություն/հերթականությունը✨💔

Որակը հրաշալի ա, տեսքը լրիվ նույնն ա ու վստահ եմ իրանն էլ ա էս նույն խանութից գնվել: Շատ եմ հավանում ու անհամբեր սպասում եմ հոկտեմբեր ամսին հագնեմ:

Շանելի էս ջինսը կլուծեր իմ բոլոր խնդիրըները: ՀԱՏ ԱՌ ՀԱՏ: (Խնդիրներ չունեմ գոնե արդարացնեի)

Կա մի հին փիլիսոփայական հարց, որը մինչև հիմա մարդկանց մտածելու տեղիք ա տալիս։ Պատկերացրեք՝ կա մի փայտե նավ։ Ժամանակի ընթացքում նրա տախտակները մաշվում են, ու հերթով փոխարինվում են նորերով։ Տարիներ անց նավի վրա այլևս ոչ մի հին տախտակ չի մնում։ Հարցն այն է՝ արդյո՞ք դա դեռ նույն նավն ա։ Սա կոչվում ա Թեսևսի նավի պարադոքս։ Թվում ա՝ խոսքը պարզապես նավի մասին ա, բայց իրականում այն մեր մասին ա։ Մեր կյանքում էլ ա նույնը։ Մեծանում ենք, փոխվում են մեր մտքերը, սովորությունները, երազանքները, շրջապատը։ Նույնիսկ մեր մարմնի բջիջներն են ժամանակի ընթացքում փոխվում։ Երբեմն հետ ենք նայում մեր հին լուսանկարներին ու մտածում. «Սա իսկապե՞ս ես էի»։ Եթե այսքան բան ա փոխվել, ապա ի՞նչն ա մեզ դարձնում նույն մարդը։ Մարդուն նույնը պահում ա ոչ թե այն, թե ինչից ա նա «կազմված», այլ իր պատմությունը։ Այն ճանապարհը, որով անցել ա, հիշողությունները, փորձառությունները, էն փոքրիկ անտեսանելի թելը, որը կապում ա երեկվա մարդուն այսօրվա մարդու հետ։ Բայց պարադոքսն էստեղ էլ չի ավարտվում։ Պատկերացրեք, որ նավի բոլոր հին տախտակները ոչ թե դեն են նետել, այլ պահել։ Հետո մի օր դրանցով նորից հավաքել են նույն նավը։ Հիմա արդեն երկու նավ կա. մեկը, որը տարիների ընթացքում կամաց-կամաց փոխվել ա, և մյուսը, որը հավաքված է հենց սկզբնական տախտակներից։ Այդ դեպքում ո՞րն ա իրական Թեսևսի նավը։ Գուցե երկուսն էլ։ Միգուցե ինքնությունն էլ հենց այդպիսին ա։ Մենք անընդհատ փոխվում ենք, բայց միևնույն ժամանակ ինչ-որ ձևով մնում ենք նույն մարդը։ Ու գուցե կյանքի ամենահետաքրքիր հարցերից մեկն էլ հենց սա ա՝ ինչքա՞ն պետք է փոխվես, որպեսզի այլևս նույն մարդը չլինես։

Շատ եմ հավանում, բայց էնքան կմտածեմ կվերջանա էլի💔

Գժվում եմ🤍

✨

🦋Մխիթարանք եմ փնտրում սիրուն խոսքերի, հավատի ու մտքերի մեջ։ հիշենք, որ կյանքը սիրո մասին ա։

a lot of fun devains and baguettes, please amen

✨

Նախ, շատ եմ հավանում էս աղջկան💔 Ժակետն էլ շատ սիրեցի, բայց ակնհայտ էր, որ չինական կայքերից ա իր կողմից նշված խանութը բերում: Պատվիրել եմ, կկիսվեմ արդյունքով հենց հասնի: