حلمان

تیرماه ۹۲، شوفی منو می‌بره به روزایی که حرف توش زیاده ولی من نمی‌دونم باید با خودم چه گفتگویی داشته باشم. نمی‌دونم چطوری چیزهارو از دل خود ۱۶ ساله‌‌ام دربیارم.

بسان رود که در نشیب دره سر به سنگ میزند رونده باش امید هیچ معجزی ز مرده نیست زنده باش ه.ا.سایه

ولی آخر شب می‌خوره با مخ زمین، آدم مست!

بهمن فرسی، شب یک شب دو

هورست بینک