ru
Feedback

Не попадитесь на канал ботавода! Telemetrio находит и помечает такие каналы 👉 Хотите видеть метку — оформите подписку

بَیان

بَیان

Открыть в Telegram

می‌خوانم. می‌نویسم. ایکس (توییتر سابق): https://x.com/bayantbd

Больше
8 851
Подписчики
-324 часа
-57 дней
+16830 дней

Загружаем данные

Привлечение подписчиков
нояб. '26
ноябрь '26
+105
в 8 каналах
октябрь '26
+252
в 15 каналах
Get PRO
сентябрь '26
+227
в 14 каналах
Get PRO
август '26
+141
в 2 каналах
Get PRO
июль '26
+94
в 12 каналах
Get PRO
июнь '26
+91
в 2 каналах
Get PRO
май '26
+163
в 12 каналах
Get PRO
апрель '26
+67
в 8 каналах
Get PRO
март '26
+31
в 8 каналах
Get PRO
февраль '26
+248
в 22 каналах
Get PRO
январь '26
+199
в 22 каналах
Get PRO
декабрь '25
+241
в 19 каналах
Get PRO
ноябрь '25
+239
в 13 каналах
Get PRO
октябрь '25
+1 839
в 25 каналах
Get PRO
сентябрь '250
в 13 каналах
Get PRO
август '250
в 19 каналах
Get PRO
июль '250
в 19 каналах
Get PRO
июнь '250
в 21 каналах
Get PRO
май '250
в 15 каналах
Get PRO
апрель '250
в 9 каналах
Get PRO
март '250
в 12 каналах
Get PRO
февраль '250
в 13 каналах
Get PRO
январь '250
в 14 каналах
Get PRO
декабрь '24
+262
в 11 каналах
Get PRO
ноябрь '24
+205
в 2 каналах
Get PRO
октябрь '24
+538
в 3 каналах
Get PRO
сентябрь '24
+153
в 2 каналах
Get PRO
август '24
+153
в 2 каналах
Get PRO
июль '24
+132
в 2 каналах
Get PRO
июнь '24
+191
в 8 каналах
Get PRO
май '24
+174
в 2 каналах
Get PRO
апрель '24
+162
в 9 каналах
Get PRO
март '24
+106
в 4 каналах
Get PRO
февраль '24
+168
в 5 каналах
Get PRO
январь '24
+122
в 2 каналах
Get PRO
декабрь '23
+149
в 7 каналах
Get PRO
ноябрь '23
+67
в 5 каналах
Get PRO
октябрь '23
+103
в 5 каналах
Get PRO
сентябрь '23
+309
в 0 каналах
Get PRO
август '23
+391
в 0 каналах
Get PRO
июль '23
+135
в 0 каналах
Get PRO
июнь '23
+605
в 0 каналах
Get PRO
май '23
+319
в 0 каналах
Get PRO
апрель '23
+719
в 0 каналах
Get PRO
март '23
+165
в 0 каналах
Get PRO
февраль '23
+159
в 0 каналах
Get PRO
январь '23
+408
в 0 каналах
Get PRO
декабрь '22
+767
в 0 каналах
Get PRO
ноябрь '22
+412
в 0 каналах
Get PRO
октябрь '22
+36
в 0 каналах
Get PRO
сентябрь '22
+39
в 0 каналах
Get PRO
август '22
+104
в 0 каналах
Get PRO
июль '22
+91
в 0 каналах
Get PRO
июнь '22
+76
в 0 каналах
Get PRO
май '22
+58
в 0 каналах
Get PRO
апрель '22
+213
в 0 каналах
Get PRO
март '22
+19
в 0 каналах
Get PRO
февраль '22
+21
в 0 каналах
Get PRO
январь '22
+39
в 0 каналах
Get PRO
декабрь '21
+21
в 0 каналах
Get PRO
ноябрь '21
+21
в 0 каналах
Get PRO
октябрь '21
+36
в 0 каналах
Get PRO
сентябрь '21
+34
в 0 каналах
Get PRO
август '21
+33
в 0 каналах
Get PRO
июль '21
+19
в 0 каналах
Get PRO
июнь '21
+24
в 0 каналах
Get PRO
май '21
+16
в 0 каналах
Get PRO
апрель '21
+13
в 0 каналах
Get PRO
март '21
+28
в 0 каналах
Get PRO
февраль '21
+26
в 0 каналах
Get PRO
январь '21
+22
в 0 каналах
Get PRO
декабрь '20
+1 675
в 0 каналах
Дата
Привлечение подписчиков
Упоминания
Каналы
20 ноября+6
19 ноября+1
18 ноября+3
17 ноября+3
16 ноября0
15 ноября+3
14 ноября+2
13 ноября+3
12 ноября+7
11 ноября+9
10 ноября+10
09 ноября+1
08 ноября+1
07 ноября+4
06 ноября+2
05 ноября+1
04 ноября+4
03 ноября+2
02 ноября+11
01 ноября+32
Посты канала
حدود ۵۰٪ تا ۶۰٪ بزرگسالانی که تشخیص ADHD می‌گیرند با دارودرمانی تاثیر قابل توجهی در کوتاه‌مدت می‌بینند. در طول یک سال بیش از نیمی از افراد دارو را قطع می‌کنند؛ اغلب به دلیل تاثیر درمانی ناکافی. شواهد بلندمدت کمتری در دست داریم. تخمین زده می‌شود که حدود ۱۰ تا ۱۵٪ افراد بعد از یک سال همچنان از دارو فایده می‌گیرند. این آمارها به معنای کم‌فایده بودن دارودرمانی نیست. با این حال می‌شود دید که داستان‌های «زیر و رو شدن زندگی» بعد از شروع دارودرمانی برای ADHD که در شبکه‌های اجتماعی نقل می‌شود در بلندمدت بیشتر استثنا محسوب می‌شود تا قاعده. تاثیر مثبتی که این افراد دیدند واقعی است؛ منتها واقعیت برای اکثریت متفاوت است. @bayanz
20 нояб., 06:04

2
پارادوکس ادغام مهاجرها مایکل فرکاوتن روان‌شناس اجتماعی هلندی، این پارادوکس رو اینطور تعریف می‌کنه: «مهاجرانی که تحصیلات بالاتری دارند و از نظر ساختاری بیشتر با جامعه مقصد ادغام شده‌اند، به جای گرایش و هم‌سویی بیشتر با جامعه میزبان، از آن روی‌گردان می‌شوند.» نظریه‌های کلاسیک ادغام می‌گن وقتی مهاجر تحصیلات و شغل بهتری پیدا کنه، احساس تعلقش به جامعه‌ی میزبان هم بیشتر می‌شه. فرکاوتن می‌گه شواهد هلند عکس این رو نشان می‌ده: مهاجرانِ تحصیل‌کرده و از نظر اقتصادی ادغام‌شده، از نظر روانی از جامعه‌ی میزبان فاصله می‌گیرند. اون‌ها احساس پذیرش و احترام کمتری از سوی اکثریت، تبعیض ادراک‌شده‌ی بیشتر، هم‌هویتی کمتر با هلندی‌ها یا حتی طرد فعالِ هویت هلندی، و نارضایتی بیشتری از جامعه‌ی هلند احساس می‌کنند. دلایل مختلفی عنوان شده: مثلاً این که مهاجر تحصیل‌کرده خودش رو با هلندیِ هم‌سطحِ خودش مقایسه می‌کنه و می‌بینه که یک هلندی با همان مدرک جایگاه بهتری داره. انتظاراتش هم بالا رفته و برآورده نمی‌شه. همچنین تحصیلات بیشتر توانایی تشخیص تبعیض و موانع ساختاری رو بالا می‌بره. دلایل دیگری هم هست. افراد تحصیل‌کرده به طور معمول سطح زبان بهتری دارند. رسانه‌های هلندی و بحث‌های سیاسی رو بیشتر دنبال می‌کنند. در انجمن‌ها، محافل و مشاغل تخصصی بیشتر حضور دارند (و تماس بیشتری با افراد بومی برقرار می‌کنند). نکته کلیدی اینه که ادغام ساختاری الزاماً با ادغام هویتی همراه نیست. فرد مهاجر ممکنه به لحاظ ساختاری کاملاً با جامعه میزبان ادغام شده باشه (به اصطلاح مهاجر خوب) ولی احساس تعلق نکنه (یعنی عدم وجود ادغام هویتی-عاطفی). چنانچه دیدیم گاهی این دوتا حتی با هم در تضادن و برای همین هم بهش گفتن پارادوکس ادغام. ـــ @bayanz
2 387
3
جامعه‌شناس آلمانی، فیلیپ اشتاین‌من روی «پارادوکس ادغام» مهاجرها پژوهش کرده. این پارادوکس از این قرار است: مهاجرهایی که تحصیلات بالاتری دارند، بیشتر از مهاجرهای کم‌سوادتر احساس می‌کنند که به خاطر قومیت و ملیت‌شان مورد تبعیض قرار می‌گیرند. در توضیح این پارادوکس دلایلی از جمله آگاهی بیشتر، حضور بیشتر در جامعه، انتظارات بالاتر خود فرد و... در افراد تحصیل‌کرده به عنوان توضیحات احتمالی این پارادوکس ذکر شده است. جالب است قبل از این که با تحقیقات این جامعه‌شناس آشنا بشم، به صورت تجربی-میدانی به نتیجه‌ی مشابهی رسیده بودم: مهاجرهایی که درکی از تبعیض ندارند، اغلب مهاجرهای کم‌هوش‌تری هستند. \ ظاهراً درک اجتماعی فرد از یک حدی که پایین‌تر باشد متوجه تبعیض (به خصوص از نوع غیرآشکارش) نمی‌شود. لینک پژوهش ـــ بیان @bayanz
1 467
4
مصاحبه‌ای با مدیرعامل Shopify گوش می‌دادم، به نکته‌ی خوبی اشاره کرد. گفت این روزها برخلاف گذشته، خروجی کاری زیاد و طولانی نشانه‌ی تنبلی است. ایمیل‌های بلند و گزارش‌های طولانی. متون درازی که مشخص است طرف خودش حتی یک دور هم نخوانده. هوش مصنوعی تمایل آزاردهنده‌ای به حرافی دارد. برخلاف دورانی که «مفصل» بودن نشانی از پرکار بودن به‌حساب می‌آمد، این روزها اختصار نشانه‌ی وقت گذاشتن است. @bayanz
5 075
5
اینا با این که خیابون دست کسی جز خودشون باشه مشکل دارن. بقیه حرفاشون بهونه‌ست.
7 050
6
حالا کاری هم نداریم که خود هالووین اساساً بیش از ۲۰۰۰ سال پیش از انگلستان و ایرلند آغاز شد و به کشورهای دیگه‌ی دنیا رسید و امروزه در آمریکا حتی از خود انگلیس هم جدی‌تر گرفته می‌شه، به همین جهت خیلی‌ها فکر می‌کنند یک فرهنگ آمریکاییه - که البته اشتباه هم فکر نمی‌کنند. ریشه‌اش آمریکایی نیست، اما بعد از ۲ هزار سال یک فرهنگ آمریکایی «هم» محسوب می‌شه. کما این که فرهنگ انگلیسی و جزوی از فرهنگ خیلی کشورهای دیگه هم هست. فرهنگ فقط آن چیزی نیست که اجداد ما دقیقاً در همین سرزمینی که در آن زندگی می‌کنیم پایه‌گذاری کرده باشند.
7 166
7
یکی نوشته چرا هزینه گریم هالوین رو نمی‌دین برای بچه‌های سیستان بلوچستان کفش بخرید؟ یکی دیگه گفته چرا برای هالووین حوصله دارین، ولی نوروز که میشه یادتون میاد این زندگی به درد نمی‌خوره؟ اینطوریه که فرهنگ می‌میره. یکی دیگه به تسمخر گفته «اسلام اشکال داره چون از اعراب اومده اما هالووین اشکالی نداره چون از کون نشورهای اروپاییِ سفید اومده» به‌طور کلی یه عده از هم‌وطنان از شادی کردن انسان ایرانی نفرت دارند. نمی‌تونن واضح بگن ما عقده‌ای‌های بدفاز چشم دیدن شادی ایرانی‌های دیگه رو نداریم، بجاش دلایل به‌ظاهر عقلانی احمقانه میارن. هربار ایرانی وسط فقر و استرس یک روزنه‌ای از شادی باز می‌کنه، این جماعت جر می‌دن خودشونو که بگن نه این شادی اشتباهه. در نظر متحجرانه‌ی این جماعت، فرهنگ فقط چیزیه که از اجداد ما به ارث رسیده باشه. این که انسان امروزی تصمیم بگیره پذیرای رسمی از فرهنگ دیگر بشه، رسمی که می‌تونه وسط بدبختی‌هاش یک شب در سال باهاش خوش بگذرونه، در نظر این‌ها موجب مرگ فرهنگ اصیل ایرانی می‌شه! البته همانطور که گفتم تحلیل نظرات این افراد اصلاً کار اشتباهیه؛ چون توجیه عقلانی رو صرفاً به عنوان پوششی برای نفرتی که دارند به کار می‌برند. نفرتی که باور دارم بیش از پیش از هر چیز درواقع از هویت ایرانی خودشون دارند. @bayanz
12 986
8
— باورم نمی‌شه ریلز اینستاگرام مجانیه. — پولش رو با زندگیت داری می‌دی.
— باورم نمی‌شه ریلز اینستاگرام مجانیه. — پولش رو با زندگیت داری می‌دی.
1 838
9
تنهایی آدم را به شبکه‌های اجتماعی می‌کشاند. و در عین حال، تنها چیزی که این شبکه‌ها نیستند «اجتماعی» است. تعجبی ندارد که استفاده از شبکه‌های اجتماعی برای رفع تنهایی آدم‌ها را تنهاتر می‌کند. آدم‌ها از هر زمانی به هم متصل‌تر و در عین حال از همیشه تنهاترند. دوری از شبکه‌های اجتماعی هم مشکل تنهایی بشر را حل نمی‌کند، بلکه برعکس صدای تنهایی را بلندتر به گوش می‌رساند. می‌توان انتخاب کرد که حواس خود را از این صدا پرت کرد، یا این که به آن گوش سپرد و پذیرای هم‌زیستی مسالمت‌آمیزی با آن شد. ـــ بیان @bayanz
7 901
10
دو تصویر بالا را ببینید. هر از چندگاهی اینستاگرام را نصب می‌کنم و یک چرخی توش می‌زنم ببینم چه خبر است و هربار به غلط کردن می‌+1
دو تصویر بالا را ببینید. هر از چندگاهی اینستاگرام را نصب می‌کنم و یک چرخی توش می‌زنم ببینم چه خبر است و هربار به غلط کردن می‌افتم. اولین حسی که از فضا می‌گیرم عجیب، پوچ، مهمل و حتی ترسناک است، اما انگار تا وقتی توش غرق هستی حس نمی‌کنی. دوتا عکس بالا را از یک ریلز اسکرین‌شات گرفتم و تازه صورت‌ها هم محو نبود خودم خط‌خطی کردم. یکی از تعدادی رهگذر فیلم گرفته و لباسشان را با هوش مصنوعی عوض کرده‌ که بگوید «اگه آقایون بیشتر به استایلشون اهمیت می‌دادن» چه شکلی می‌بودند. تصور کن صبح پا شدی از خانه زدی بیرون که بری دنبال بدبختی‌هات، شب میای خانه می‌بینی یکی فیلمت را گذاشته اینستا و لباست را به یک لباس «استایلیش» عوض کرده و چند میلیون نفر هم ویدیو را دیده‌اند. چند میلیون نفر دیده‌اند که تو صبح کجای تهران با چه لباسی رفتی بیرون و تازه قضاوت هم شده‌ای که آدم بداستایلی هستی که با ظاهرش اهمیت نمی‌دهد. تنها کلمه‌ای که برای توصیف این محتوا به ذهنم می‌رسد کثافت خالص است. مثل این است که از یک آدم غریبه که هیچ آزاری به تو نرسانده عکس بگیری، زیرش بنویسی «نمونه‌ی یک فرد بدلباس که به ظاهرش اهمیت نمی‌دهد» و بعد این پوستر را به تعداد ۴-۵ میلیون نسخه پرینت بگیری و در سطح مملکت روی در و دیوارها بچسبانی. حتی انسان‌های کم‌عقل هم احتمالاً متوجه می‌شوند که این کار احمقانه و غیراخلاقی است. اما ظاهراً درک این که تماشا کردن و لایک کردن این ریلز اینستاگرامی دقیقاً مثل پخش کردن چندمیلیون پوستر تحقیرآمیز است، برای بسیاری از افراد سخت است. برای خودم متاسفم که یک بازدید به همچین کثافتی اضافه کردم. ____ فرزاد بیان @bayanz
10 015
11
https://www.youtube.com/watch?v=qcr6iOOO2eM
10 350
12
کسی نوشته: «خوشبختانه مشروب خوردن هم داره همون روند نزولی قلیون کشیدن رو طی می‌کنه. اول جاشو تو استوری ها از دست داد و بعد هم میل به خوردنش کم شد. تشکر از نسل زد که داره زندگی سالم و صحیح رو به ما دیکته می‌کنه.» این که نسل Z نسبت به نسل‌های گذشته الکل کمتری مصرف می‌کند حرف غلطی نیست و حداقل با آمارهایی که از آمریکا داریم جور درمی‌آید. اما این که کاهش مصرف الکل در نسل Z را یک خبر خوب بدانیم و آن را الزاماً نشانه‌ی «زندگی سالم» درنظر بگیریم، بیش از حد ساده‌انگارانه‌ است. مطالعات نشان می‌دهد که نسل جوان (۱۸ تا ۲۵ ساله) زمان کمتری را صرف فعالیت‌های اجتماعی و مهمانی رفتن (پارتی کردن) و زمان بسیار بیشتری را صرف فعالیت‌های تک‌نفره مثل بازی‌های کامپیوتری، تلویزیون و فیلم دیدن و اسکرول سوشال‌مدیا می‌کند. از حدود ۲۰ سال پیش تا به امروز، مقدار زمانی که یک آمریکایی به‌طور متوسط صرف مهمانی رفتن یا مهمانی می‌کند، ۵۰ درصد کاهش یافته است. این عدد برای نسل جوان (۱۵ تا ۲۴ سال) ۷۰ درصد است. نسل جوان آمریکایی ۷۰ درصد زمان کمتری صرف مهمانی کردن می‌کند. علل احتمالی دیگری هم در مصرف کمتر الکل در بین نسل Z وجود دارد (از جمله در دسترس‌تر بودن ماریجوانا نسبت به گذشته) که اینجا بهش نمی‌پردازم. شاید مهمانی کردن به صرف معاشرت و نوشیدن الکل با رفقا «سالم»تر از ۸ ساعت اسکرول گوشی در تنهایی باشد. ــ بیان @bayanz سلامتی یک متغیر
8 151
13
آدم‌ها می‌گویند عاشق تنهایی‌اند، و بعد در خلوت خود حین غذا خوردن ویدیوی یوتوب یا سریال می‌بینند، در حین شستن ظرف‌ها پادکست گوش می‌کنند، و قبل خواب سوشال‌مدیا اسکرول می‌کنند. ــ بیان @bayanz
11 226
14
قاعده‌ی شبکه‌های اجتماعی تا سال‌ها این بود که همه‌چیز واقعی است، مگر خلافش ثابت شود که فیک است. قاعده دارد معکوس می‌شود: همه‌چیز فیک است مگر این که خلافش ثابت شود که واقعی است. بسیاری از نهادهای راستی‌آزمایی مثل «فکت‌نامه» هنوز هم بر اساس رویکرد «تایید منفی» (negative verification) کار می‌کنند. یعنی اگر نشانه‌ای از ساختگی بودن یک محتوا پیدا نکنند، فرض می‌گیرند که واقعی است. یعنی عدم یافتن مدرک تقلب = صحت محتوا. این قاعده دیگر کار نمی‌کند. پیچیدگی‌های تشخیص واقعی از ساختگی ما را به سمت رویکرد «تایید مثبت» سوق می‌دهد. اگر نشانه‌های کافی از واقعی بودن یک محتوا پیدا نکنیم، فرض را باید بر ساختگی بودن بگیریم. ـــ بیان @bayanz
9 184
15
گاهی آدم با خودش فکر می‌کند که به خاطر فلان اشتباه، انتخاب یا ویژگی، فرصتی را در زندگی از دست داده است. باور من این است که ما فقط همان کسی که بودیم می‌توانستیم باشیم. در هر لحظه، زندگی جز آنچه بوده نمی‌توانسته باشد. پذیرش این موضوع دشوار اما رهایی‌بخش است. ـــ بیان @bayanz
9 142
16
یک نگاهی به کانال علی بندری انداختم. فقط در یک ماه اخیر ۱۳ تا ویدیو داده، هرکدام یک ساعت. یعنی هر ۲ روز یک ویدیو! کتاب که هیج
یک نگاهی به کانال علی بندری انداختم. فقط در یک ماه اخیر ۱۳ تا ویدیو داده، هرکدام یک ساعت. یعنی هر ۲ روز یک ویدیو! کتاب که هیج، بعید می‌دانم حتی متن ویدیوها را قبلش یک‌دور بخواند. کتاب‌ها را با هوش مصنوعی به فارسی خلاصه می‌کند و از رو می‌خواند. بازدید خوبی هم می‌گیرد که این یعنی برای درک و فهم مخاطبش همین سطح از محتوا کافی است. کارخانه‌ی تولید محتوا که گفتم یعنی همین. @bayanz
1 131
17
چهار پنج‌تا کتاب بالای سر تختم داشتم. خب این یعنی چی؟ کی این‌ها را آنجا گذاشته بود؟ خودم گذاشته بودم. که چی بشود؟ که مثلاً بخوانم. چرا در طاقچه‌ی کتاب‌ها نبودند؟ بالای سر تخت چی کار می‌کردند؟ آنجا گذاشته بودم که دم دست باشند. خب مگر چندتا کتاب را قرار است همزمان با هم بخوانم؟ نهایتاً یکی دوتا کتاب را می‌شود با هم پیش برد. پس چهار پنج کتاب بالای سر تخت چی کار می‌کرد؟ سوال بهتر این است که من، یعنی این آدمی که این‌ها را آنجا گذاشته چه فکری با خودش کرده؟ لابد اینطور با خودش فکر کرده که منِ‌ دیگری وجود دارد که قرار است این‌ها را بخواند. این‌ها را برای او آنجا دم دست گذاشته. که آن منِ دیگر نگاهش به این‌ها بیفتد و برود سراغشان. خب روشن است که این من، از آن منِ انتظار بی‌جایی دارد. یک‌خروار کار برای انجام دادن دائم جلوی چشمت بگذاری که حتماً انجامشان بدهی!‍ چه برخورد نامنصفانه و غیرمهربانانه‌ای با خود. همه‌ی کتاب‌ها را برداشتم و روی طاقچه چیدم. این شخص هر وقت که علاقه داشته باشد به سراغشان می‌رود؛ نیازی نیست هرلحظه توی چشمش فرو کنی. __ بیان @bayanz
9 381
18
در بچگی هرگاه معنی لغت انگلیسی‌ای را از پدرم می‌پرسیدم، به دیکشنری قطوری که توی کتاب‌خانه‌اش داشت اشاره می‌کرد. می‌گفت «اگه من فوری بهت جواب بدم دو دقیقه بعد یادت می‌ره، ولی اگه خودت بری معنی‌شو دربیاری یادت می‌مونه، چارتا چیز اضافه هم یاد می‌گیری». من از این رویکردش کلافه می‌شدم ولی نیت خیرخواهانه‌اش را درک می‌کردم. اولین‌بار که دیکشنری قطور آکسفورد را آوردم، بهم یاد داد چطور به ترتیب الفبا یک کلمه را در آن پیدا کنم. توضیحات دیکشنری برای هر کلمه، از خود آن کلمه هم سخت‌تر بود. بهم کمک می‌کرد توضیحات دیکشنری را بفهمم و گاهی هم بعضی چیزها را خودش بلد نبود و می‌گفت نمی‌دانم. کم‌کم درک کردم که تجربه‌ی پیدا کردن معنی لغات در دیکشنری چیزی فراتر از یافتن معنی یک کلمه است. هر کلمه صرفاً یک مترادف نداشت، بلکه یک مطلب بلندبالا در مورد آن نوشته شده بود که درک آن مطلب نیازمند دانستن کلمات دیگر بود. این یک تجربه‌ی اکتشافی بود که بهم اعتماد به نفس می‌داد که می‌توانم در میان انبوهی از اطلاعات بگردم و به جواب سوالاتم برسم. از طرفی چشمانم را به این واقعیت باز می‌کرد که همه‌چیز چقدر عمیق است و متواضعم می‌کرد که چه بسیار چیزها هست که نمی‌دانیم. خوشحالم که پدرم باعث شد چندباری دیکشنری را باز کنم، چون بعد که کامپیوتر و اینترنت آمد، دیکشنری‌ها برای همیشه خاک خوردند. همین چندسال پیش این‌قدر توی قفسه خاک خورده بودند که تصمیم گرفتیم آنها را بفروشیم، ولی مجانی هم کسی نمی‌برد. خود پدرم هم اگر سوالی داشت از ما می‌خواست که «توی گوگل» و بعدتر «توی آیپد» برایش سرچ کنیم. دنیا تغییر کرد و دانش و اطلاعات هرچه بیشتر در دسترس قرار گرفت. زمان مورد نیاز برای پیدا کردن معنی یک لغت حالا به‌جای چند دقیقه فقط چند ثانیه است. پس این در تئوری یعنی یادگیری هرچیزی چندین برابر سریع‌تر شده؟ البته که همه به تجربه می‌دانیم که چنین نیست. از یک طرف سرعت یادگیری مغز افزایش پیدا نکرده؛ اطلاعات در دسترس‌تر است، اما مغز ما با سرعت بیشتری یاد نمی‌گیرد. اطلاعات بیشتری وارد مغز می‌کنیم، ولی برای هر پاره از اطلاعات وقت کمتری می‌گذاریم، که معمولاً نتیجه این است که درباره‌ی یک موضوع «همه چیز می‌دانیم و هیچ نمی‌دانیم». اما مسئله‌ی اصلی چیز دیگری‌ست. این فقط دسترسی به اطلاعات به‌دردبخور نبود که سریع‌تر شد؛ همزمان نویز اطلاعات هم افزایش پیدا کرد. به لطف تکنولوژی ما مقدار قابل توجهی وقت و انرژی برای دسترسی به اطلاعات صرفه‌جویی می‌کنیم؛ اما چندین برابر هزینه‌ی نویز اطلاعاتی می‌دهیم. پیدا کردن معنی یک لغت که با دیکشنری ۵ دقیقه طول می‌کشید، حالا با گوشی موبایل فقط ۵ ثانیه زمان می‌برد. با این حال همان گوشی، روزی ۵ ساعت هم وقت ما را با نویز اطلاعاتی می‌گیرد. از زمان پر هزینه‌تر، تمرکز و توجه است که از کف می‌دهیم. از این‌ها گذشته، دم دستی شدن اطلاعات، انگیزه و لذت متعاقب رسیدن به آن را کاهش می‌دهد. انگیزه‌ای که انسان برای چیدن میوه از درخت دارد، برای میوه‌ی آماده‌ی داخل فروشگاه ندارد. یکی می‌گفت اگر به اعماق طبیعت بروید، آنجا هنوز هم سال ۸۰۰۰ قبل از میلاد است. یادآوری خوشایندی است؛ هرچند فکر نمی‌کنم نیازی باشد به زندگی بدوی در طبیعت پناه ببریم. اما حداقل برای خودم مدتی است که در تلاشم کمی «طبیعی‌تر» زندگی کنم. در زیست طبیعی مغز هم کم‌کم به تنظیمات کارخانه بازمی‌گردد. همین که یک مدت به مغز خوراک اطلاعات دم‌دستی نمی‌رسد، چیزهای خسته‌کننده جذاب‌تر می‌شوند. وقتی ذهن هر روز به میوه‌فروشیِ اینستاگرام و توییتر و غیره سر نزند، کم‌کم انگیزه و لذت چیدن میوه از درخت دوباره پدیدار می‌شود. دوباره می‌شود کتاب‌های بلند خواند و از یادگیری عمیقاً احساس لذت کرد. می‌شود با یکی حرف زد و ده‌بار وسطش صفحه‌ی گوشی را برای پیامی که حتی منتظرش هم نیستیم چک نکرد. حس اکتشاف و کنجکاوی‌ای که در کودکی تجربه می‌کردیم، دوباره ممکن می‌شود. گریزی از زندگی تکنولوژیک مدرن نیست،‌ اما می‌شود با تکنولوژی زیست ولی خود را با آن خفه نکرد. ـــ بیان @bayanz
11 017
19
به زودی شاهد نوستالژی‌های متوهمانه برای «دنیای زیبای قبل از هوش مصنوعی» خواهیم بود؛ دنیایی که در آن انسان‌ها به کارهایی که عاشقش هستند مشغول بودند، همه‌چیز رنگ و بوی انسانی و واقعی داشت، همه در حال یادگیری و پیشرفت بودند، و زندگی‌ها سرشار از معنا بود... تا این که هوش مصنوعی آمد و این دنیای زیبا را خراب کرد! 🤡 ـــ بیان @bayanz
7 840
20
این عکس در توییتر فارسی بسیار وایرال شده. سگی که صاحبش او را همراه با کیسه نایلون عروسک‌هایش رها کرده و رفته. این عکس قلب خیل
این عکس در توییتر فارسی بسیار وایرال شده. سگی که صاحبش او را همراه با کیسه نایلون عروسک‌هایش رها کرده و رفته. این عکس قلب خیلی‌ها را به درد آورد و خیلی‌ها را خشمگین کرد. با این حال این عکس ساخته‌ی هوش مصنوعی است. بله، من هم در نگاه اول گول خوردم و فکر کردم واقعی است - اما نیست. با زوم کردن روی جزییات عکس کاملاً واضح است که عکس را هوش مصنوعی ساخته (از قسمت‌های زیادی می‌شود تشخیص داد اما واضح‌ترینش جزییات کیسه‌ی نایلون است) بامزه اینجاست که وقتی برای صاحب توییت نوشتم که این عکس ساختگی است، در جواب من عکس را برای هوش مصنوعی Grok فرستاد و خواست راستی‌آزمایی کند، و گراک تشخیص داد که عکس احتمال زیاد واقعی است :) این یعنی وضعیت طوری شده که افراد حتی بعد از تحقیق و بررسی هم نمی‌توانند عکس ساختگی را از واقعی تمیز دهند. در این خصوص مردم را نمی‌شود سرزنش کرد. تشخیص ساختگی بودن این عکس واقعاً مشکل است. من هم در ابتدا گول خوردم و احتمالاً‌ اگر کمی بهتر ساخته شده بود حتی بعد از بررسی هم نمی‌توانستم ساختگی بودنش را تشخیص دهم. در این بین یک نفر هم در پاسخ به من نوشته: واقعی نبودن این عکس چیزی از ناراحت‌کننده بودنش کم نمی‌کنه چون بعضی‌ها واقعاً این کارو می‌کنن. پارسال نوشته بودم که سال ۲۰۲۶ عجیب‌ترین سال سوشال‌مدیا خواهد بود؛ چون تشخیص واقعی از ساختگی غیرممکن می‌شود. ظاهراً کم‌کم وارد دوران فراحقیقت می‌شویم که در آن فکت‌ها دیگر اهمیتی ندارند؛ آنچه اهمیت دارد احساس ما نسبت به آن‌هاست. واقعیت آن چیزی‌ست که حس درست بودن می‌دهد، این که کاملاً ساختگی و دروغ است اهمیتی ندارد. ــ بیان @bayanz
9 334