Уже доступно! Исследование Telegram 2025 — ключевые инсайты года 
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Открыть в Telegram
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .
Больше📈 Аналитический обзор Telegram-канала 📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Канал 📚 Ibratli Hikoyalar 📚 (@ibratli_sozlar) языкового сегмента Узбекский является активным участником. Сейчас сообщество объединяет 20 691 подписчиков, занимая 3 824 место в категории Религия и духовность и 3 881 место в регионе Узбекистан.
📊 Показатели аудитории и динамика
С момента создания невідомо проект демонстрирует стремительный рост, собрав аудиторию из 20 691 подписчиков.
Согласно последним данным от 05 июля, 2026, канал показывает стабильную активность. За последние 30 дней изменение числа участников составило -817, а за последние 24 часа — -39, при этом общий охват остаётся высоким.
- Статус верификации: Не верифицирован
- Уровень вовлечённости (ER): Средний показатель вовлечённости аудитории составляет 12.15%. В первые 24 часа после публикации контент обычно набирает 8.17% реакций от общего числа подписчиков.
- Охват публикаций: В среднем каждый пост получает 2 519 просмотров. В течение первых суток публикация набирает 1 694 просмотров.
- Реакции и взаимодействия: Аудитория активно поддерживает контент: среднее количество реакций на один пост — 21.
📝 Описание и контентная политика
Автор описывает ресурс как площадку для выражения субъективного мнения:
“Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси...
Инсон такдирини аччик синовлари...
Hamkorlik va reklama uchun 👇👇
@Bronzam
.
.
.
.
.
.”
Благодаря высокой частоте обновлений (последние данные получены 06 июля, 2026) канал поддерживает актуальность и высокий уровень охвата публикаций. Аналитика показывает, что аудитория активно взаимодействует с контентом, что делает его важной точкой влияния в категории Религия и духовность.
20 691
Подписчики
-3924 часа
-2047 дней
-81730 день
Архив постов
20 691
Ҳаётда ҳар доим бошингизни тик тутинг.
Эгилган бошни жаллоди кўп бўларкан.
20 691
Пайғамбаримиз (ﷺ) нинг муборак жасадларини ўғирлашмоқчи бўлишган😨
❗️1162 - йили 2 ғайридин андалусдан Мадина шаҳри томон йўл олади, уларнинг мақсади Пайғамбаримизнинг муборак жасадларини ўғирлаб европага олиб кетиш, шу тариқа ислом умматини боши берк кўчага киритиш бўлган
Улар Мадина шаҳрига киришади ва Равзага яқин жойдан жойлашиб олишади. Ҳар куни Росулуллоҳнинг қабрлари томон ер остидан йўл қазишни бошлашади.Қабрга етай деб қолганда мўжиза юз беради... Аллоҳ пайғамбарини ҳимоя қилиб😭 (давоми...👇)
20 691
АКА-УКА ОҚИБАТИ
Оиладаги учинчи ўғилга хотин бўлиб келган Зебони тили узунлиги учун эри Отабекдан юзига бир шапалоқ тушди-ю, кўзлари олдида олов чақнаб кетди.
- "Бу сўзларингни бир марта гапирдинг, қайтиб эшитмай. Агар яна бир марта мени акам ва опаларим хақида оғзингдан бир оғиз ёмон сўз чиқса сени мен хотин қилмайман. Кўзингни оч Зебо" -деди нафрат билан Отабек.
Зебо келин бўлиб тушган оилада уч ака-ука иноқ яшайдилар. Бу хонадонда ўсиб улғайган уч қизни ака-укалар ота-онаси бошчилигида турмушга узатганлар. Оилани катта ака бошқарарди. Уч ака-укани топгани ўртада. Улар етарлича маблағ топсаларда ота-онасини тириклигида бошқа ховли жойларга тарқалишни хоҳламадилар. Зебо улғайган хонадонни тарбияси буткул бошқа олам. Оиласида келинлар ва аёлларни тили захарли илон каби эди. Зебо тилини тишлади-ю, аммо қалбида хасад олови ўчмади. Зебо овсинларига гап бошлади: "Ўзимизни болаларимиз билан оилаларимиз хам катта хонадондек бўлиб колди. Қачонгача шунақа қилиб бир ховлида қисилишиб яшаймиз? Бир қозондан овкатланиб?". Катта овсин деди: "Зебохон, мен бу хонадонга келин бўлиб тушганимга 15 йилдан ошди. Қайнонамиз ва қайнотамизни тарбиясини олдик ва кам бўлмадик. Сизга маслаҳатим, сиз ҳам шу хонадон қоидаларига амал қилинг, ёмон бўлмайсиз. Фарзандларим адажони ва амакиларидан ака-ука ва опа-сингил қондошлар қандай бўлишини ўрганиб, сингдиришди. Мен бундан бахтиёрман.". Зебо лабини буриб, қошини чимирди.
Иккинчи ўғил Ғофуржонни савдо-сотиқ ишлари бироқ касодга учради. У шартнома тузган корхонадан катта пул миқдорида қарз бўлиб қолди. Бу ишлардан хабар топган ака зудлик билан чора излай бошлади. Ака-укалар Ғофуржонни муаммосини хал қилиш маслаҳатини қилдилар. "Аввало адажонимиз ва ойижонимизни қулоқларига бу гап етиб бормасин" -деди катта ака, сўзида давом этиб “Мен машинамни сотаман. Машинасиз юрсам хеч нима қилмайди. Сейфда йиғилган пул бор, шу билан иншаАллоҳ ишингни битирамиз".
Отабек деди:"Йўқ ака, сизни машинангизда дадажонимиз катта жума масжидига бориб турадилар. Сизникини сотсак кўнгиллари ғаш бўлади. Мени машинамни сотамиз. Камига пул қўшамиз.". Ғофиржонни кўзлари ёшланди ва деди: "Мени сиздек акам ва укам борлигидан қанчалар хурсандлигимни билганингизда эди."..
Машинасиз қолган Отабекни хотини Зебо гапни кавлаб охирига етди. У хонадонда жанжал кўтарди. Энг ёмони, ака-укалар сир сақлаган ишни адажон ва ойижонга ошкор қилди.
- "Ҳа, сизни бўлмағур Ғофур ўғлингизни касодга учраган ишини деб, биз машинамиздан ажралдик." - шанғилларди Зебо. Дадажон ва ойижон хеч нарсага тушунмас эди. Уларга Зебо ипидан игнасигача ошкор қилди.
Ишдан қайтган Отабек ҳамма гапдан хабар топди. Ҳеч кимга ҳеч нарса демади-да кўчага чиқиб кетди. Орадан анча вақт ўтгач Отабек ва икки эркак Зебо турган хонага кириб келишди. — Зебо, булар сени юкингни ташийдилар. Кўчада юк машинаси турибди. Мен сендек акани укадан, жигарни бир-бирларидан жудо қиладиган хотин билан яшамайман, ажралишамиз. Олинглар юкини, олиб чиқинг" дедида, Отабек ўзи хонадан чиқиб кетди.
Зебо ялинди, йиғлади. Аммо Отабек қулоқ ҳам солмади. Дастурхон атрофида йиғилган ота-она, акалар ва келинларга Отабек деди: "Хотин йўлда, бола белда. Ота-онам ва акаларим, опа-синглим қайтиб топилмайди ва туғилмайди ҳам".
Отабек кейинги йили тарбия кўрган ўз оиласи каби хонадондан бошқа қизга уйланди. Ака-укалар ота-онасини хажга юбордилар. У оилада ўсиб улғайётган болалар ҳам ака-ука, опа-сингил оқибати қандай бўлиши хақида сабоқ олишарди.
Этни тирноқдан, жигарни-жигардан айирмоққа, уринмагин сен нодон.
Кунлар келиб, қилмишларингга қилурсан сен пушаймон.
20 691
МЕНИ КЕЧИРИНГ, ОНАЖОН
Ойим телефон қилдилар. Ҳар галгидей насиҳат қилишни бошладилар.
Нима қилишим кераклигини, қандай юришим кераклигини. Бу сафар гапларини кўтара олмадим:
-Ойи, мен ёш боламасман-ку, аллақачон йигирмага кирганман! Ҳадеб насиҳат қилаверманг!
Шунчалар қизишиб кетганимдан, онамга бақириб юборганимни билмай қолдим. Шундай ўдағайлаб бердимки, ҳатто онам индамай қолдилар.
Ёнимга акам келдида, юзимга бир тарсаки туширди. Мен телефонни улоқтириб юбордимда, телевизор ёнидаги диванга бориб жойлашдим.
Вақт ўтди ва мен жаҳлимдан тушдим. Шу вақт дўстим телефон қилди ва онам оламдан ўтганлигини айтди.
Мен унинг гапларини охиригача эшитмадим ҳам... Ойим! Онажоним! Кўзларимга шошқатор ёш келиб, телефон трубкасини қўйганимча карахт бўлиб қотиб қолдим.
Қулоғим остида онамга бақириб, жеркиб бераётганим жарангларди. Кўзим олдида эса онагинамни табассумли юзи эди. Мен шу туришимда қотиб қолдим, томоғим бўғилиб қолган, қалбим эзилиб, хаёлимда эса онажоним эди. Ерга тиз чўкдим-да, фарёд қила бошладим:
-Аллоҳим, уни қайтариб бер! Илтимос, Аллоҳим, онажонимни қайтариб бер. Мени жонимни олақолгин! Ялинаман, Аллоҳим, онамни қайтариб бер. Майли, мени азобла, истасанг ногирон қилиб қўй. Аллоҳим, онамни қайтиб бер!
Шунчалар бақириб йиғладимки, хонага акам кириб келди. Қўлида телефон трубкасини ушлаб олганича:
-Овозингни ўчир! – деб бақирди менга. - Нега бақирасан, онамни гапларини эшита олмаяпман!
Онамни? Қотиб қолдим. Тезда телефон трубкасини акамни қўлидан тортиб олдимда:
-Ойижон? Ойижоним!
Онам эса ҳар галгидек хотиржам ва ёқимли овози билан:
-Ҳа, болажоним,- дедилар.
Мен бошқа ҳеч нарса деёлмай қолдим. Кўзларимдан шошқатор ёшлар оқарди.
Дўстим менга телефон қилиб айтганида, унинг онаси оламдан ўтган экан. Мен эса чала эшитиб, нотўғри тушунган эканман.
Мен ҳеч нарса деёлмай қолдим. Фақатгина шивирлай олардим, холос:
-Ойижоним, мени кечиринг, қадрдоним, меҳрибоним!
Онам сўзларимни эшитиб йиғлаб юбордилар:
-Болагинам, ҳар нарса бўлсаям, фақат сен йиғламагин, жоним болам. Сени йиғлашингга чидолмайман
Мен йиғлашда давом этардим. Узр сўраб тавба қилардим. Акам қўлимдан телефон трубкасини олиб, хонасига кириб кетди. Мен эса хонамга кириб Аллоҳга ёлворишни бошладим:
-Эй, Роббим! Мени кечир ва менга ўхшаб онасига озор берадиганларниям кечир! Онасига озор бериб, онасидан айрилиб қолганларниям кечир! Онасини бир бора дийдорини кўришга зор бўлганларниям кечиринг...
20 691
ФАРЗАНДИНГИЗНИ ДУОИБАД ҚИЛМАНГ!
(Дунё оналарига йўлланган мактуб)
Бу гапларга ҳам анча йиллар бўлди. Ёшлигимда, бир куни уйни тозалаётган эдим. Уйда онамдан қолган ёдгорлик – эски биллур бир шиша идиш бор эди. Уни менга онам ҳадя қилганди, уни жуда яхши кўрар эдим, кўз қорачиғимдек асрар эдим.
Кунлардан бир куни ўғлим ўйноқлаб юриб, шиша идишни синдириб қўйди. Идиш кўз ўнгимда ерга тушиб чил-чил синди. Бу онамдан қолган ардоқли, азиз буюм эди. Шунда мен бехосдан фарзандимни “Шоядки сени ҳам девор босиб суякларинг шу идиш каби майдаланса” деб қарғаб юбордим. Орадан вақтлар ўтди, мен у гапимни унутиб юбордим. Фарзандларимиз вояга етишди. Ўғлим ҳам кейинги фарзандларим каби ўсиб-улғайди. Биз унга бир шаббодани ҳам раво кўрмас эдик. Ҳатто, ҳар қандай кичик зарарлардан ҳам хавфда бўлардик. Бизнинг бу меҳрибончилигимиз сабаб, фарзандларимиз ичида бизга энг меҳрибон ва энг суюклиси шу ўғлимиз эди.
Ўғлим кунлар ўтиб ўқишни битириб ишга жойлашди ва мен унга солиҳа бир келин қидира бошладим. Ўғлим отасининг ишхонасига борди. Уларнинг ишхоналари ёнида бир эски бино бўлиб, ўша кунлари уни бузиб, ўрнига янги иншоот қуриш режаси билан қурувчилар ишлашаётган экан. Эски бинонинг орқа тарафида ишчилар бузиш ишлари билан машғул бўлган бир пайтда бинонинг орқа томонидан ўтаётган ўғлимнинг, ҳа, айнан ўғлимнинг устига бинонинг девори ағанаб, уни босиб қолибди. Қурувчилар уни ўтаётганини сезишмаган ҳам. Ўғлим қаттиқ бир овоз чиқарибди-да, бошқа ҳеч нарса демабди. Буни кўрганлар тезлик билан йиқилган деворни кавлаб ўғлимни тортиб чиқаришибди. Тез ёрдам чақирилганда, ён-атрофдан анча-мунча одам тўпланган экан. Бу ҳақида турмуш ўртоғим менга хабар бериш учун келди. Бўлиб ўтган воқеани эшитиб ҳушимдан кетдим. Бир оздан кейин кўзимни очсам шифохонада ётган эканман. Биринчи айтган гапим ўғлим ҳақида бўлди ва уни кўрсатишларини сўрадим.
Оҳ! Қани энди уни кўрмасам эди. Кўз олдимда ётган ўғлимнинг бутун баданидаги суяклари худди ўша идиш каби майдалиб кетган эди. Буни кўргандим-у, гўёки юрагим уришдан тўхтади. Мен бир неча йиллар аввал қилган ўша дуо Аллоҳ таоло ҳузурида ижобат бўлганини ва уни, айнан шу кунда содир бўлишини билмаган эдим. Гўёки “Мана сен қилган дуоибаднинг ижобати, шунча йил уни сақлаб турган эдим. Бугун рўёбга чиқардим” дегандек эди. Болам сўнгги нафасини чиқарди.
Қани энди, ўша синган идишдан минглаб бўлса-ю, болажоним уларни қайта-қайта синдирса! Қани энди, ўшанда мен бир умрга тилдан қолиб, ўша дуони қилмасам эди. Қани энди, қани энди, қани энди!..
Афсус, бу каби қани эндилардан асло фойда йўқ...
Дунёдаги оналарга менинг мактубим! Фарзандларингизни дуоибад қилманг. Жуда қаттиқ жаҳлингиз чиққанида шайтоннинг ёмонлигидан Аллоҳдан паноҳ сўранг. Майли уринг, аммо асло дуоибад қилманг!
20 691
Умримиз ғанимат, ғанимат дамлар,
Бу дунё шундайдир битмагай ғамлар,
Мен сизга таъзимда яхши одамлар,
Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳ.
Яхшилик қилайлик қайтмас бу онлар,
Савоблар олайлик саноқсиз сонлар,
Ўзингизни асранг, яхши инсонлар,
Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳ.
Қалбимда тилагим сизга мингтадир,
Дунёда энг қиммат меҳр ва қадр,
Ҳар бир кун Аллоҳдан бизга туҳфадир,
Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳ...
20 691
🌤 ХАЙРЛИ ТОНГ!
❄️ Ассалому алайкум!
Чоршанба тонги муборак бўлсин...
Бугунги бошланаётган янги кунингиз файзли ва барокатли бўлсин! Сиз ва яқинларингизни яхши кайфият тарк этмасин!
20 691
🌙ХАЙРЛИ ТУН МEҲРИБОНЛАРИМ
✨Вафодор инсонлар, фаришталарга ўхшайдилар.
Кўринмасалар ҳам, сизни кузатадилар.
✨Эшитилмасалар ҳам, сизни тарк этмайдилар.
Сезилмас, аммо сизни ҳимоя қиладилар.
Ўзлари ҳақида бирор нарса демасалар ҳам, сизни дуоларида унутмайдилар.
Нажоткор фариштадек, айни керакли дамларда ҳозир бўладилар.
✨Роббим, садоқатли дўст бўлиб, вафодорлар билан дўстлашишни насиб қил!
✨Хайрли тун олисдаги яқинларим!
🌙Аллоҳдан тунингиз хайрли ва осуда ўтишини тилаб қоламиз.✨
20 691
Уйимиз қулфлигини кўриб, қўшнилардан суриштириб, онаизорни боласи дийдорига тезроқ тўйдириш учун яна қишлоққа учгансиз. Биз эса қизим ва сизни уйдан тополмай ноилож Фарғонага қайтганмиз. Қишлоққа бориб, ўғлингиз ва келинингизнинг қайтиб кетганлигини эшитиб, сиз яна шаҳарга боргансиз. 100 кмдан узоқ масофадаги йўлни неварангиз ва каттагина тугун билан уч-тўрт марта у ёқ-бу ёққа автобусда босиб ўтиб, ярим тунда олдимизга кириб келгансиз. Мен қизимни қучоқлаб, сиз мени бағрингизга олиб тоза йиғлаганмиз. “Ўқишини битириб олсин дейишса, шоштирмай мен ўлай” деб қизим билан бир ойлик айрилиқ учун ўзингизни айблагансиз.
* * *
Мендан кейинги овсиним бошқоронғуликнинг энг ёмон ҳолатини бошдан ўтказган. Қизиқ жойи, у сизни кўрмасликка бошқоронғу бўлган, яъни сизни кўришга тоқати йўқ эди. Унинг “ёзилиб кетгунча” бўлган вақтида сиз ҳар куни “лозиманда”га баҳона излардингиз. “Фалончининг келини туғибди, йўқлаб қўяй”, “писмадончи уйида касал ётибди, олдида пича ўтириб ҳолидан хабар олиб келай”, “анави қўшнининг қизи алоҳида уйга кўчиб чиқибди, уй тўйига боролмадим, тўшак олиб борай” билан кунларингизни атрофда, бегона жойларда ўтказдингиз.
Бошқоронғулиги тарқаб, нима бўлганига ҳамон ўзининг ҳам ақли етмай турган овсинимга:
–Ҳа, энди мени сал-пал кўргингиз келиб қолдими?– дея бағрингизни очиб самимий кўришгансиз. Тўрт болали бўлиб, ўтган кузда ўзи ҳам иккинчи келин олган, яқинда бешинчи невара кўрган овсиним ва унинг фарзандлари ана шу ўттиз уч йил аввалги “ғалати келин”ингизнинг ҳолатини тушунганингиз ва “қайнонасини кўришни хоҳламаётгани сабаб” уни ҳайдаб юбормаганингиз учун сиздан бир умр миннатдорлар.
Янги келинчакнинг “таксикозлик” ва иккиқатлик инжиқликларини кўтара олмай ёки кўтаришни хоҳламай боласининг турмушини бузиб юбораётган, арзимаган сеп ё буюмни деб келинидан, гуноҳсиз набираларидан воз кечаётган ёш(баъзан катта) қайноналарга сизнинг ҳаракатларингиз, тоқатларингизни ибрат қилиб кўрсатгим, айтгим келаверади.
* * *
Қишлоқдан шаҳарга, бизникига келаётганингизда бир кўчада чинорлар кесилаётган экан. Чинор кесувчилардан бир бўлак кесиб беришларини илтимос қилибсиз. Махсус гўштқиймалагичда гўшт бемаза бўлиши, тахтада чопилгани ўзгача таъм бериши, келинингиз ўғлингизга шу тўнкачада гўштни майдалаб, қиймалар билан маставалар қилиб беришини эринмай айтибсиз-да, бошингизга зил-замбил тахтани қўйиб 2-3 чақирим жойдан пиёда(ҳатто автобус чиптасига кетадиган пулни ҳам невараларимга берай деб авайлагансиз!) келибсиз. Омборхонамда турган тўнкани у ёқ-бу ёққа жилдирганимда, унда гўштни қийма ҳолига келтирганимда бошингизда кўтариб келган кунингизни эслайман. Ҳозир тахта қуриган, анча енгил бўлиб қолган, шунда ҳам аранг ўрнидан қўзғатаман. Қулочимга сиғмайдиган бу тўнгакни ҳўл ва оғирлигида, неча километрга дам олмай кўтариб келган бошингиз омон бўлсин-ей!..
* * *
Келинларга ҳамиша “Кўзларингиз тўқ бўлсин, суқ бўлманглар, суқлик хўрлик, хорлик келтиради” дея уқтирасиз. Овсинларим билан бу гапларингизни қулоғимизга қўрғошиндек қуйиб олганмиз. Қайноғаларим бозорлардан, чет эллардан машиналарни тўлдириб совға-саломлар келтиришади. “Эрим кимга нима олиб келибди” дея қизиқиб ҳам қўймаган кўзлари тўқ овсинларимга нарсаларнинг энг яхшиси ва кўпини тенг тақсимлаб берасиз. Бизникида биров бировдан ўпакаламайди, анави мендан ўтиб кетди, қолмайин деган ким ўзарлик йўқ. Меҳмон кутиш санъати, меҳмонга бориш одоби, қариндош-қўшинлар билан муомала қандай бўлиши лозимлигини сиздан ўрганганмиз.
Ёш қайноналарга қайноначилик сирларини эринмай ўргатасиз. Тартиб ва меҳр, қатъият ва бағрикенгликни қўшиб қандай она(ҳа, қайнона эмас), она бўлиш мумкинлигини ўз амалларингиз билан исботлаб қўясиз. Қайнонам эмас, ОНАМ бўлдингиз!
Соҳиба АБДУРАҲМОНОВА.
20 691
ҚУЛОҚСИЗ ҚОЗОН
ёки қайнона эмас, она ҳақида
Қўлингизга келин бўлиб тушганимга ўттиз уч йил бўлибди. Бу орада меҳрингиз булоғидан қизингиздек қонсам, баъзан қаҳрингиз қиличида ҳам кесилгандек бўлдим. Лекин шу кунга келиб, бугун сизнинг ўрнингиз, муҳаббатингиз ва қадрингизни билдим…
Эсингиздами, янги келинчак бўлиб Тошкентга ўқишга кетишимдан бир кун аввал бир сават ёғли кулча ёпиб бергандингиз. Онамнинг олдига бориб мақтандим:
–Бувим менга ёғли, ширин патир-кулча қилиб бердилар. Уч йил Тошкентда ўқибману бирор марта ана шундай нон ёпиб қўлимга бермабсиз-а?
Онам кулиб “Энди у сенинг онанг, яна кўп марта ана шундай патирчалар ёпиб бераверади, патир-кулчаларинг билан ўша ерда тошдек қотгин” дедилар.
* * *
Ўқишдан келганимнинг эртасига ухлаб қолиб, бир оз кечроқ турибман. Ҳовлига чиқсам, ўчоқнинг олдида куймаланяпсиз. Қайнотам раҳматли нега чойни ўчоқда қайнатаётганлигингиз билан қизиқди.
–Бугун бирам ўчоқдаги чойни ичгим келдики…Ўчоқ чойининг таъми бошқача-да,–дедингиз.
Ўчоқнинг чойини маза қилиб ичдик. Ўз уйимни йиғиштиргани кирганимдагина кўзим электр “сувқайнатгич”га тушди. Уни эрталаб жойига олиб чиқиб қўйиш ёдимдан кўтарилган экан. Келини тушмагур ҳали ўрнидан турмаганидан “сувқайнатгич”ни сўролмай, мактабга кетаётган ўғиллари нонуштасига чой кечикмаслиги учун – ўчоқда сув қайнатган экансиз ўшанда. Ўчоқ, ухлаб қолган келинларига дакки бераётган қайноналарни кўрганимда айбимни билдирмаслик учун тутунда кўзларингиз ачишиб чой қайнатган кунингиз кўз ўнгимда гавдаланаверади.
* * *
Олти келинингизнинг бари оилада тўнғич қизлар эди. Келин бўлганида ҳам рўзғор юмушларини эплаб бажара олмайдиган биз ношудларни йўлга солгунча эсингиз кетди. “Олтита жиннини шинни қиламан деб ўзим тугадим” дея гоҳи куйиб, гоҳи кулардингиз. Жинни эмасмиз-ку, дердик биз ҳам ичимизда.
Бир марта саватдаги нонни тандирнинг ёнига олиб кетаётганимда тоғорадаги кул устига барчасини қўлимдан тушириб юборганимни кўриб “кулини қоқиб олаверинг, югуринг, тандир совиб қолади, дарров бошқатдан ясаб чиқинг”, дея кулиб қўйганингизда ўзимни нотавондек сезсам ҳам юзингизда норозилик аломати кўрмаганлигим учун хурсанд бўлиб нонларни бошқатдан ясаб чиқдим.
* * *
Эслайсизми, қаҳратон қиш кунларининг бирида кичик қозончани омборхонадан олиб чиқишни буюрдингиз. Кирсам, ичидаги сув совуқдан музлаб қотиб қолибди. Музини харчанд олай десам, эплолмадим. Қозонни ерга бир урдим. Нимадир учиб тушгандек бўлди. Музи кўчиб тушяпти шекилли, деб ерга қарата қаттиқроқ отдим. Яна “муз” кўчди. Қарасам, учаётган муз бўлакчалари эмас, темир қозончанинг қулоқлари экан. Икки қулоғидан айрилган қозонни қилт этиб ҳам қўймаган музи билан олдингизга шумшайиб олиб кирдим.
–Ие, бунинг қулоқчалари қани?– дедингиз ҳар галгидек ҳушёрлик билан нима бўлганлигини сезиб.
–Учи-и-иб кетди,–дедим ва нима учун “учириб юборганим”ни оқлай бошладим.
–Афанди қиз, уйга олиб кирсангиз, печкадаги оловга қўйсангиз, ўша муз бир дақиқада эрирди-ку,–дея ҳар домгидек яна кулиб овқат қилишга ундадингиз.
Мендан кейин хонадонимизга тушган беш келин ва невараларнинг нега бу қозонча қулоқларининг иккитаси йўқлиги ҳақидаги узлуксиз саволларига тафсилотини латифа қилиб айтиб келдингиз. Қулоқсиз қозон эса мен қулоқсиз келиннинг эпсизлигини ёдга солиб, сизнинг катта қалбингизни намоён қилиб, ҳамон ошхона четида беркингандек бўлиб туради…
* * *
Фарзандли бўлганлигим учун Тошкент Давлат университети журналистика факультетининг кундузги бўлимидан сиртқисига ўтказдим. Қизимни сизга ташлаб имтиҳонларни топширгани ўқишга кетдим. Дилбандимсиз бир ойни қандай ўтказганлигимни ҳозир ҳам айтиб беролмайман. Имтиҳонларни якунладиму Фарғонага чопдим. Уйга келсам, боламни олиб қишлоққа кетган экансиз. Турмуш ўртоғимга тезроқ қизимни кўрмасам юрагим ёрилишини айтиб, қишлоққа қараб йўл олдик.
Менинг ўқишдан қайтадиган кунимни билиб сиз эса Фарғонага отлангансиз. У пайтлар уяли алоқа йўқ, бир-биримиздан бехабар йўлда учрашмай биз сизникига, сиз бизникига келганмиз.
20 691
Ўзбек Қозоқ ва Рус аёллари эрларининг хиёнатига қандай жавоб бериши ҳақида гаплашиб қолишибди.
Қозоқ аёли
- Агар менинг эрим менга бир марта ҳиёнат қилса мен унга жавоб тариқасида икки марта ҳиёнат қиламан дебди
Рус аёли
-Агар эрим менга бир марта ҳиёнат қилса мен унга ўлгунимча ҳар кун ҳиёнат қиламан дебди
Шунда Ўзбек аёли
-Агар эрим менга ҳиёнат қилса...
Давомини ўқиб думалаб қолдим😂
20 691
Машина тонг коронгисида манзилга етиб келди. Хайдовчи зЗохид узатган пулнинг ярмини кайтариб берди.
- Оилангиз багрига шошаётган экансиз, бу пулларга болаларингизга бирор нар-
са олинг, - деди. Оиласи тинч одамлар-
га хавасим келади. Одам учун бундан ортик бахт йук, колган хаммаси бекор. Мен эса...мен факат мана шу машина-да йул кезаман...- Унинг овози махзун эди.
Зохид ташаккур билдириб машинадан тушди. Юраги гурс-гурс урарди. Хали атроф ёришишига анча бор, Нозима уг-ли билан мирикиб ухлаётган булса ке-рак. У бугун хаёти буткул узгариб кети-шини билмайди, хатто тушига хам кир-магае булса керак. Зохид Нозима ва угли билан булажак учрашувни куз ол-дига келтириб, хузурланди.
Тезрок тонг отсаю, уларнинг багрига ошикса. "Нозима мени бу ахволда ку-риб нима деб уйлайди?" - уст-бошига караб уйладиЗохид. Кечаси билан ма-шинада йул босиб келганидан кийим-лари гижимланиб кетганди. У шу якин орадаги мехмонхонадан хона олиб, жойлашди. Иликкина душга тушиб, соч-соколини текислади. Оксоч аёл дазмо-ллаб келтирган костюм-шимни кийди. Ойнага караб узини таний олмади. Жиддий услубда кийинмаганига хам анча булибди. Ойнадаги куринишидан кунгли тулди. "Энди доим шундай кий-иниб юраман, - деди узига узи.
Нозимага шундай кийинишим ёкарди. Костюм-шимда жентельменларга ух-шаб коласиз, дерди. Эх, Нозима, сен ун гадолик либосини кийишига хам тайёр-ман!"
Вакт имиллаб утарди Зохиднинг наз-дида. Илгари доим вакт тез утишидан, хеч нарсага улгуролмаётганидан ноли-рди. Нозиманинг васлига етишиш учун минг кутишга хам рози эди.
Нихоят, у интиклик билан кутган тонг отди. Таксига утириб, Рашид берган манзилни айтди.
Машина Нозима томон элтгани сайин хаяжони ортиб борар, юраги куксини ёриб чикудай урарди.
Мана, у манзилга етиб келди. Иш вак-
ти бошланишига хали анча вакт бор. Эшик олдида туриб иш соати бошлани-шини кутиб турди. Мана, аста-секин одамлар у турган эшикдан бирин-кетин кириб кела бошлашди.
Кутавериб кузлари толикка пайтда эшик олдига кора рангдаги чет эл ма-шинаси келиб тухтади. Ундан тушган жувон хайдовчига чиройли табассум хадя килиб, хайрлашди. Зохиднинг юраги бир калкиб тушди. Ахир, бу Нози-ма-ку! Янада тулишиб, тиниклашибди. Юз-кузида хакикий аёллик латофати барк уриб турибди. Зохиднинг бутун вужудига титрок кирди.
- Нозима! - чакирди у титраб-какшаб.
Кимдир исмини айтиб чакирганини эшитган Нозима ортига бурилди. Кузи Зохиднинг кузига тушди-ю...
Зохид бу кузларда согинч ва кувонч шуълаларини куришни истаганди. Аммо...кузи Зохиднинг кузига тутиши билан Нозиманинг ранги окариб кетди, беихтиёр бир кадам оркага тисарилди.
- ....С...сиз? - тили зурга айланди.
- Ха, менман, Нозима! - туликиб деди Зохид. - Мен келдим.
- Н...нега...келдингиз? - Нозима кутил-магае учрашувдан хамон узига келол-маётганди.
- Сен билан углимни олиб кетишга кел-
дим. Сизларни узим билан олиб кета-ман.
Нозима биров эшитиб колмадикан деб атрофга олазарак бокди.
Дилфуза Зарипова.
20 691
Катта микдордаги пулни узлаштириш-да айбландим. Ана шу айбловлар буй-ича анча йилга камалдим. Жазо мудда-тини утаб, чикдим. Учиб-куниб тугри кайнонамникига бордим. Эшикни бир эркак очди. Лайлони сурагандим, Лай-лода нима ишингиз бор, мен унинг эри буламан, деди. Тилим айланмай колди. "Адашибман" деб кетдим. Кейин бил-сам, Лайло мендан кейин икки марта турмушга чикмбди. Онаси мени тушир-ганидек, уларга хам "Сиздай куёвим булса эди" дебди. Шурлик йигитлар кандай килиб она-боланинг тузогига илинганини билмай колишибди. Мухаб-бат бу ишнинг устаси булиб кетган экан Мен сингари отасидан мерос колган йигитларга тур ташлаб, бор будини ши-либ оларкан.
Борадиган жойим йук эди. Камокда ёт-ган пайтимда онам хам оламдан утган-ди. Фарзанд булиб, онамни сунгги ман-зилига кузатолмадим. Бу ишларнинг хамасини мен "шумоёк" деб воз кечган хотиним Замира билан ота-онаси кили-шибди. Бу гапларни эшитиб, "балки бо-лалар хаки мени кечирар" деган умид-да Замирани изладим. Буни карангки, туй устидан чикиб колдим. Замира тур-мушга чикаётган экан. Бефарзандлик туфайли аёлидан ажрашган бир эрка "болаларимизга узим оталик киламан" деб унга уйланибди. Мен хамма нарса-дан мосуво булган эдим. Хатто болала-рим хам мени танимайди, бошка бир одамни "дада" деб усяпти. Буткул кучада колиб кетдим. Иш излаб кирма-ган жойим колмади. Хеч ким ишга олишни истамайди.
Бир куни бир ташкилотга иш излаб бор-дим. Бошлиги менга синчиклаб тикилиб турди-да, "аслида, бизда буш урин йук. Лекин сизга мос иш топиб бераман", деди. Кейин мана шу машинани ижара-га бериб, "тирикчилик килиб туринг", деди. Бир куни бир ойлик ижара пулини тулаб куяй деб ишхонасига борсам, диккат булиб утирибди. Машинаси бу-зилиб колган экан. "Бугун углимнинг ту-гилган куни эди, хотиним билан болала-рим кутишяпти", деди.
"Юринг, машинада обориб куяман" десам, унамади. Куярда-куймай маши-нага утиришга мажбурладим. Куча бо-
шига етганда шу ерда тушиб коламан, деб тушди. Машинани четга олиб, узим уни зимдан кузатдим. У дарвоза олди-га бориб эшикни такиллатиши билан икки бола-бир угил ва киз чикиб унинг буйнига осилиб олишди. Бир оздан кей-ин башанг кийинган бир аёл чикди. У кузимга иссик куринди. Синчиклаб ка-радим. Не куз билан курайки, бахтдан ял-ял ёнаётган бу аёл биринчи хотиним, мен кадрига етмаган Замира эди. Улар кул ушлашганча ресторанга кетишди. Шундагина уша куни углимнинг тугил-ган куни экани ёдимга тушди. Уз отаси булиб мен эсламабман-у, угай отаси унга байрам уюштирибди...Уга кечаси ухлай олмадим, игна устида ётгандай булдим. Хаёлимни минг бир савол банд килган, аммо уларнинг жавоби йук эди.
Кузимиз очилганида эса кеч булди. Фарзандларимиз онаси урнини хеч ким босолмайди. Иккинчи хотин...улар йул-да учраган йуловчи сингари...хаётимиз-нинг кайсидир бекатида тушиб колар экан. Кексалар бежизга йулда учраган йулда колиб кетар, деб айтишмас экан.
Хайдовчи жим колди. Зохидни унинг гаплари уйлантириб куйди. Хайдовчи-нинг "Иккинчи хотин йулда учраган йу-ловчи сингари" деган сузлари хаёлида гужгон уйнарди. Нахотки унинг Нозима-си хам йуловчи сингари булса? "Йук, Нозима ундай килмайди -узи билан узи курашди Зохид хаёлан. - Нозима мени севади. Гулширин билан хаётимиз так-дирнинн бир хатоси эди..."
Акли нокис банда билмаслики, такдир хеч качон хато килмайди, хатони бан-далар килади...
×××
20 691
Уша кезларда кузимга Лайлодан бош-ка хеч ким куринмасди. Хайхотдай хов-
лида онамни ёлгиз колдириб у билан кетдим. Хам кайнонам, хам тижоратда-ги шеригим Музаббат опа бундан кувон
ди. Ахир, кизи доим ёнида булади-да. "Элдоржон, онангиз катта ховлида ёл-гизланиб колиптилар. Онангизни бизни-кига кучириб олиб келинг, бирга яшай-миз", деди. "Отангнинг чирогини ёкиб утираман" дейишига карамай онамни Мухаббат опаникига кучириб келдим. "Куйинг, ойи, уша гапларни. Чирок ёкиш деган гаплар утмишда колиб кетган. Ундан кура узингизни уйласангиз-чи" дедим. Шундай килиб бирга яшай бош-ладик. Онам бу хонадонда узини бего-надай хис киларди, "отанг кечалари ту-шимга киряпти, рухи безовта" дерди. Мен хамма нарсага куз юмдим, хатто онам кайнонамнинг уйида бор-йуги бир хизматкор каби яшаётганини курсам-да, курмасликка олдим. Онам эртадан кечгача уй тозалаб, кир ювиш, овкат килишдан бушамасди. Тез орада Лайло узи эстаган келин эмаслигини хам ту-шунди. Лекин мен хеч нарсани тушун-мадим.
Мухаббатнинг мени куёв килишдан максади аслида бошка нарсада экани хаёлимга хам келмасди.
Бир куни кайнонам ховликиб кириб келди. Элдоржон, омадимиз келганга ухшайди, келинг, бафуржа гаплашиб олайлик деб ичкарига бошлади.
- Молларимиз яхши сотилдими? - деб сурадим. Мухаббат опага куёв булгани-мдан буён савдо-сотик назоратини бу-ткул узи бошкарарди.
- Ундан хам каттарогини айтаверинг, деди у ховликиб. Бир танишим анча йиллардан буён чет элдан машина олиб келиб сотади. Бизни хам узига шерик килиб олмокчи. Шу ишга кушилсак ни-ма дейсиз?
- Яхши таклиф-ку-я, лекин машина олиб келиб сотиш учун катта пул керак.
Бизнинг майда-чуйда сотиб топган пу-лимиз урвок хам булмайди, - дедим.
- Шунинг учун хам сиз билан маслахат-лашай дедим-да, Элдоржон,-кайнонам-нинг кузлари айёрона чакнаб кетди. - Дадангиздан колган уй-жой, машинани сотиб, пулини бу ишгв кушсак. Онангиз бизникида яшайверадилар, хеч нарсага зориктирмаймиз. Худо хохласа, ишла-римиз юришиб кетса, хамма ишларни узингизга топшираман. Менга колса-ку, мана шу яшаётган уйимизни сотардим. Лекин уй ажрашган эримнинг номида. Икки дунёда хам сотирмайди, - деди. Икиланиб колганимни куриб яна алла-нималардир деб ишонтирди.
Хуллас, онамнинг "Отангдан колган уйни сотма, бир кун афсус чекиб колма тагин" дейишига карамай уйни ва ма-шинани сотдим. Хатто "сизга кейинрок зуридан олиб бераман" деб онамнинг тилла такинчокларини хам пулладим. Бор пулни кушкуллаб кайнонамга тут-каздим. Кайнонам менинг номимга фирма очиб, ишларни ущи бошкарарди. Чиндан хам, бир неча марта машина олиб келиб сотди. Аммо бу машиналар кайси йул билан олиб келиняпти - мен бехабар элим. Бу орада Лайлонинг ин-жиклиги баттар кучайди. Арзимаган нарсадан бахона излаб, онам билан жанжаллашади. Хатто бир куни мен уй-да йуклигимда онамга кул кутаришга-ча борибди. Охири, онам чидай олмай уйдан чикиб кетди. Аввал кариндошла-рникида уч-турт кун яшаб юрди. Кейин бир хонали ижара уйга кучиб утди. Ку-ришга борганимда "Кариган чогимда беватан килиб куйдинг мени. Буларнинг хаммасини уга маккор кайнонанг билан беандиша хотининг киляпти. Замира келиннинг куз ёшлари тутди мени. Фа-риштадай аёл эди, шумкадам деб куз очиргани куймадим. Икки боласини ти-рик етим килиб хайдаттирдим. Асл шумкадам мегажин Лайло экан" деб йиглади.
Бир-икки ой онам турган ижара уйни-нг пулини тулаб, онамга бозор-учарига карашиб турдим. Буни билиб колиб Ла-йло Ойим топган пулларни совуряпсиз деб жанжал килди. Энди у илгаригидек ширинсуз, мехрибон хотин эмас эди. Гуё уни биров билае алмаштириб куй-гандек. Кайнонамнинг хам муомаласи узгарган. Бу хонадонда кейинги пайтда узимни бегонадек хис килардим. Лекин мни кутиб турган кунлар хали олдида буниси холва экан. Кутилмаганда... кандайдир одамлар келиб кулимга ки-шан солиб олиб кетишди. Айбим нима-далигини билмасдим. Менга куйилган айблар жидлий эли: номимга очилган фирма чет элдан машинани олиб келиб сотган, аммо хужжатлар сохталашти-рилган, божхона туловлари туланмаган.
20 691
🅰️🅰️🅰️🅰️ 🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️
🦋
🔤🔤🔤🔤🔤🔤🔤🔤🔤
🤎𝙵𝙰𝚀𝙰𝚃 𝙱𝙸𝚉𝙽𝙸𝙽𝙶 𝙺𝙰𝙽𝙰𝙻𝙳𝙰🤎
🦋𝕆𝕐𝕆ℚ 𝕂𝕀𝕐𝕀𝕄𝕃𝔸ℝ🩰
🦋𝕍𝔼ℂℍ𝔼ℝℕ𝕀𝕐 𝕂𝕆'𝕐𝕃𝔸𝕂𝕃𝔸ℝ💅
🦋𝕁𝕀ℕ𝕊𝔸 𝕋ℝ𝕆𝕐𝕂𝔸𝕃𝔸ℝ🦋
🦋𝕊𝕌𝕄𝕂𝔸, 𝕂𝕃𝔸ℂℍ𝕃𝔸ℝ🌟👜
🦋𝔹𝕆𝕃𝔸𝕁𝕆ℕ𝕃𝔸ℝ 𝕂𝕀𝕐𝕀𝕄𝕃𝔸ℝ𝕀❤️
❤️🔥𝙱𝙰𝚁𝙲𝙷𝙰𝚂𝙸 𝙱𝙸𝚉𝙽𝙸𝙽𝙶 𝙺𝙰𝙽𝙰𝙻𝙳𝙰❤️🔥
🎀𝙴𝙽𝙳𝙸 𝙱𝙾𝚉𝙾𝚁 𝙺𝙴𝚉𝙸𝙱 𝚈𝚄𝚁𝙸𝚂𝙷𝙶𝙰 𝙷𝙾𝙹𝙰𝚃 𝚈𝙾'𝚀🎈
❤️𝚂𝙷𝚄𝙽𝙲𝙷𝙰𝙺𝙸 𝙺𝙰𝙽𝙰𝙻𝙸𝙼𝙸𝚉𝙶𝙰 𝙺𝙸𝚁𝙸𝙽𝙶,𝚃𝙰𝙽𝙻𝙰𝙽𝙶 𝚅𝙰 𝙷𝙰𝚁𝙸𝙳𝙽𝙸 𝙰𝙼𝙰𝙻𝙶𝙰 𝙾𝚂𝙷𝙸𝚁𝙸𝙽𝙶❤️🔥🫀
https://t.me/+8IOew-8BRsdmYzgy
https://t.me/+8IOew-8BRsdmYzgy
https://t.me/+8IOew-8BRsdmYzgy
⭐️🦄⭐️🦄⭐️🦄⭐️🦄⭐️🦄⭐️🦄
20 691
ДАҲШАТ
Қизалок мактабдан жуда хурсанд қайтди. У чизган расмга муаллимаси беш баҳо қўйди. У уйига шошилар, дадаси ва ойисига бешни кўрсатмоқчи эди. Ойиси мактабдан "Ўзим олиб келаман" деса ҳам ўзи чопиб келаверди. Йўлни билади-ку! Дарвозанинг қўнғироғига бўйи етмагач, дарвозани тақиллатди. Ичкаридан овоз бўлавермагач яна ва яна тақиллатаверди. Ниҳоят, олдинига қадам товуши кейин эса ойисининг "Ким бу?" деган овози эшитилди. Негадир онанинг овози заиф ва қалтираб чиқди.
-Менман ойижон. Менчи бугун беш олдим!"
Ойиси чуқур хўрсинди: "Қалтираманг! Қизим экан. Юрагам бораканда а?!". Ойисининг бу сўзлари кимга қаратилганини қизча пайқамади. Дарвоза очилди. Она халатининг олд қисмини кўли билан ёпган, ранги оқариб кетганди.
-Ойичи, ойи! Мен бугун...
-Ўчир овозингни ярамас! Ўзим олиб келаман дегандимку! Қизча жавоб бермоқчи эди ойиси уни судраганча хожатхонага қамади.
-Овозинг чиқса ўлдираман!
Қизча жим ўтирди. Аввал ҳам кўп қамалган бу ерга. Хатто соатлаб қолиб кетган. Қизча кўзчаларини ерга тикканча хомуш бўлиб қолди. У қамалганидан эмас, олган бешини айтолмаганидан хафа эди. Аммо бу сафар тез озод бўлди. Дарвоза очилиб ёпилгач ойиси "Чиқавер" деди. Қизча ойиси нимадандир жахли чиқаётганини сезиб беш ҳақида индамади. Хонасига кирдида яна расм чизди. Бир томонда ойиси, бир томонда дадаси, ўртада ўзини тасвирлади. Узокда тоғлар, тепада қуёш. Кейин тагига хат ёзди.
"Дадажон сизни соғиндим. Ойим ҳам соғинди. Мен бугун беш олдим. Қачон келасиз?".
Хат тайёр бўлдию лекин қандай жўнатишни билмади. Чарчабдими, ухлаб қолди. Бир пайт юзини юмшоқ қўл силади. Уйғониб кетди. Қараса ойиси. Қўлида халиги хат, негадир кўзлари қизарган. Қизча индамай хожатхонага кета бошлаганда ойиси уни маҳкам қучоқлаб йиғлаб юборди.
-Кечир қизим! Хиёнаткор онангни кечир! Энди кўзим очилди! Даданг ҳам келар экан. Сенга катта қўғирчоқ олиб келаркан...
Қизалок ҳам негадир йиғлаб юборди..
20 691
Қодир ота "Ха, яхши иш қилмабсан, аммо ҳеч ким калишини ўғирлатдим демади болам. Қолаверса, бирорта номозхоннинг нарсаси йўқолса энг аввал мени хабардор қилишади. Сен уйингга боравер... Ха айтганча, фақат яхши ўқигин болам. Бирорта ҳам сабоқни қолдирма! Катта одам бўлиб, халққа нафинг тегсин! Калишни эса кийиб туравер, эгаси топилса ўзим хабар бераман" деб, қулоғигача қизариб ўтирган айбдорни жўнатиб юборибди.
Шундан сўнг бобом масжидга бормай, "калиш эгаси топилса Қодир ота хабарини берар"дея ўқишини давом эттирибди. Қиш чилласи ўтиб, хамал амаллаб қолганида эрталаб кўчага чиқиб кетган дадаси пешинда масжид коровули Қодир ота қазо килганлиги хақидаги хабар билан келибди.
- Тавба,- деб, хўрсинармиш отаси - Кодир ота туппа-тузук одам, охирги пайтлар айниб колган эди. Касал бўлишига ўзи сабабчи. Айтишларича, қора совуқда ҳам, қалин қорда ҳам азонда яланг оёгига увада латта-путталарни ўраб масжид атрофларида қор курарди.. Узоқдан кузатган одамлар қуёндек сакраб йўлакларни тозалаётган қоровулни кўп кузатишган. Бировку ўзидан орттириб беролмайди. Ялагоёглик сабабини сўрашса "Ана калишим, батинкам, этигим ҳам бор. Қизиб кетаётганимдан ечиб ташладим"деб ғалати иржайиб ишини қилавераркан. Ўзим ҳам унга бир неча бор танбеҳ бергандим. Қулоқ солмадиларда..
Бечоранинг оёқларини совуқ олиб, қорасон танасига ёйилиб ўлибди. Оёги кўмирдек қорайиб кетибди раҳматлининг...
Отасининг гапларидан бобом хушидан айрилай дебди. Нахотки? Нахотки ўгирланган мана шу калишлар эгаси уни олма чой билан сийлаб уйига қайтариб юборган ўша Кодир ота бўлса?! Нега у бирон марта уни уришмади. "Ўғри!" деб ёқасидан олиб сазойи қилмади? Бечора шунинг учун кундузи хужрасидан чиқмай ўтирар эканда. Бобом қаттиқ пушаймон бўлибди. Аммо энди жуда кеч эди...
Бобом бирорта ҳам сабоқни қолдирмай, мактабни аъло баҳоларга битирибди. Институтда ҳам ўқиган. Қодир бобога берган ваъдасини бажариб катта одам бўлиб эл- юртга нафи тегди. Қаерда бўлмасин ҳар йили Рамазонда қоровул чолнинг мозорини зиёрат қилиб, масжид остонасига ҳеч кимга билдирмай 15-20 жуфт калиш қўйиб кетар эканлар. Аммо гунохи хақида бировга айта олмаган.
Хозир ахволлари жудаям оғир. Уч-тўрт кун илгари бир оз ўзларига келиб, шу воқеаларни менга айтиб бердилар. Қачонлардир қилган ўша ишига ҳамон виждони азобда. Бу йилги Рамазонда ҳам масжидга қанчалик боришни хохлаётганликларини кўзларига қараб билдим ва нима қилишим кераклигини тушундим. Қўшни акаларга қўшилиб мошина ювдим. Уч кунлик иш хаққимгага эса манави калишларни сотиб олдим... Зора бобом тузалиб, яна оёққа туриб кетса....
-Холажон илтимос, йўқ деманг. Бирга кириб, бобом хақида кимгадир гапириб, шу калишларни бериб чиқайлик.
Унга йўқ дея олмадим.Масжид саришталигига жавобгар одамни топиб, йигитчанинг ҳикоясидан яна бир карра мутаъсир бўлдим. Қодир ота хаққига дуо қилдик. Биттагина қилмиши учун бир умр азобланган инсонга эса шафоатлар сўраб Аллоҳга мурожаат айладик.
Муаззам Иброҳимова.
2013 йил.
20 691
Бир жуфт калиш...
Рамазон яхшида. Ёшу-қарининг қалбига илохий нурлар ёғилиб иймон сайқалланади. Қутлуғ кунларнинг бири эди. Шахар марказидаги дорихона олдида ўн уч ёшлар чамасидаги йигитчага кўзим тушди.
Қоқ пешин. Тик қуёш нурларидан бир кўзини қисиб, ориққина жуссасига футболчиларнинг кийими ёпишиб қолган бола сояга ўтмайди. Менку зарурат туфайли кўчага чиқдим. Учи?
У икки қадам наридаги масжид томон бесаранжом қараб қўярди. Қўлида нимадир солинган огиргина халтаси ҳам бор.
Дорихонадан чиқиб ишим битган бўлсада, кузатишда давом этдим. Буни пайқаб қолган йигитча чопиб олдимга келди.
—Холажон,— деди, уялибгина ерга тикилиб, — Сиздан бир нарсани илтимос қилсам бўладими?
Танимаса хам кўзларимга қараб жавдираб турган болага "майли" дейишим билан қўлидаги халтага ишора килди:
-Илтимос, мана шу халтадаги калишларни масжидга бериб чиқайлик.
—Нега? Кимники улар?
Болакай ерга қаради
—Ҳеч кимники. Яп-янги. Ўзим сотиб олдим. Номозхонларга керак бўлиб қолар... Бобом оғир касал. Саломатликларида хар куни шу масжидда номоз ўқирди...
—Энди чиқа олмайдими?
Бола оғир хўрсиниб, бош чайқади.
—Худо билади... Тунов куни менга болаликларида рўй берган бир воқеани айтиб бердилар. Эшитасизми?
—Эшитаман.
—Бобомнинг болалиги жуда оғир даврларга тўғри келиб, кўп қатори ўта ночор кун кечиришган.. Урушдан кейинги йиллар бўлгани сабабли қорниларини амаллаб туйдиришаркану, увада кийимларда юраверишар экан. Баҳор, ёз, куз амаллаб ўтар, фақат қахратон қиш ойларида совуқ жон-жонларидан ўтиб кетган экан.
Бир йили Рамазон қиш бошига тўғри келибди. Оч-нахор болалар"одамлар туршак, қоқилар билан дўппимизни яримлатиб беришадику " деб,мактабдан чиқибоқ Рамазон қўшиғини бошлаб. маҳаллаларни айланишар экан. Баъзилар ниманидир илинар, баъзилар эса уйда ҳеч нарса йўқлигини билдирмаслик учун эшикни очмасликни афзал билишар экан.
Ўшандай кунларнинг бирида бобом хов анави сойга тушиб кетибди. Ўзинику амаллаб ўртоқлари сувдан чиқариб олишган, аммо бир пой эски брезент батинкаси оқиб кетибди. У роса йиғлабди. Ахир оёғида бўлмаса кўчага чиқа олмас, мактабга бора олмас эканда. Икки кун ташқариган чиқмабди. Бироқ тезда зерикибди. У вақтлар китоблар уйга берилмас, дарсликлар саноқли бўлгани боис мактабнинг ўзидагина фойдаланиш мумкин экан. Учинчи куни бир пой батинка билан бўлсада мактабга бормоқчи бўлибди. Иккинчи оёғини тўшакдан ортган қора пахта ва эски астарлик билан яхшилаб ўраб, онасининг кўзини шамғалат қилиб қочиб кетибди.
Одамлар дуч келиб қолса дарров ўтириб, увадали оёғини яширармишда, ботикасининг боғичини ечиб қайта боғлармиш. Шу тариқа масжидгача ўтириб, туриб аранг етиб келибди. “Мактабгача хали узоқ, ичкарига кириб бир оз исиниб оламан” деб эшикни очибди. Қараса, пойгакда номозхонларнинг калишлари турганмиш. Бечора бобом азбарои қийналиб кетганидан ёмон ишга қўл урибди. У ёғ ,бу ёққа аланглабдию, бир жуфт эскигина, орқаси йиртиқ калишни олиб, қочиб қолибди. Мактабга калишни дархол оёғига илиб, синфхонага кирибди.
У замонларда болалар қирқ бешинчи размер этикда келсаям биров эътибор бермас экан. Ҳамма опа-ака, хола-тоға,ота-онанинг эски-тускисида келаверар экан. Шу сабаб бобомнинг оёғида калоплаб турган қуйма калишга биров қараб ҳам қўймабди. Ота-онасига "Калишни шаҳарга кетиб колган Содиқ малим берди"деб атиги бир хафтагина кийиб юрибди. Аммо халоллик билан кун кечираётган оила фарзанди эмасми, оёғидаги таги юпқалашиб, тешилиб кетган эски калиш бир ботмон тошдай оғирилик қилармиш. Ахийри виждони ғолиб чиқиб, мактабдан қайтишда масжид эшиги олдида калишини ўғирлатган одамнинг дараги чиқиб қолармикин деб пойлайдиган бўпти. “ Кимнинг калиши йўқолган? “ деб такрор-такрор уялмай сўрармишу, номозхонлардан садо чиқмасмиш. Қор гупиллатиб ёғар, бироқ оёқ кийимсиз қолган одамни ўйлаб совуқ таъсир қилмай кун қорайгунга қадар қолиб кетар экан...
Бир куни қаттиқ изғирин турибди. Масжидни супуриб сидириб, атрофдаги қорларни кураб турадиган Қодир тоға кичкина даричадан бошини чиқариб уни чақириб, олма чой билан сийлабди.
Калиш ўғриси эса пушаймонлик билан бўлган воқеаларни айтиб берибди.
Давоми 14:29 да
