«پایا، Paya»

آنجا که تویی درخت و دریا آنجاست شام و سحر همیشه زیبا آنجاست ای باغچه ی مرادهای دل من آنجا که تویی تمام دنیا آنجاست!

قهار عاصی

دلم نقاشی کردن می‌خواهد. دلم می‌خواهد تمام روزهای تابستان را با نقاشی کردن بگذرانم و یک‌قسم‌هایی، ماندگارشان کنم. اما نمی‌توانم و نمی‌کنم و یک عالم «نمی..» دیگر. گاهی و راستش بیشتر وقت‌ها، احساس ناتوانی در نقاشی کردن مانعم می‌شود. این‌طور نیست که نخواهم تمرین کنم یا خودم را با دیگران مقایسه کنم و ناامید شوم. مسئله این است که گاهی آدم تصویری را در ذهنش می‌بیند که آن‌قدر دور از توان دست‌هایش است که نمی‌تواند آن را روی بوم بیاورد. و این فاصله ناراحت‌کننده است؛ یعنی فاصله میان آن‌چه در ذهن و خیالاتت می‌بینی و آن‌چه در نهایت می‌توانی نقاشی کنی، خیلی دور است و اندوهش نیز بسیار.

کاش منم امروز سرکار می رفتم بخدا❤️‍🔥🥀

این روزها همین رزما هم گم است

یاورِ همیشه مومن.

خدایا بعضی ها از مهمان هایش گله می کند، من می گفتم چرا باید از مهمان گله کرد‌. حالا خودم درک کرده رایستم، مهمان که در خانه‌اش کار نمی کند ولی سر ما آمده حرف می زند. مستقیم همینجا می گم زود گمش کو از خانه ما لطفاً خدایا😭😭❤️‍🔥

امروز این متن را در کانال اچ هارت خواندم و چقدر ناراحت شدم، راستش چنین حرف های به من هم بارها گفته شده. ولی ده قصه شان نباشید 🫠🥀

#هنر

گفت: از اینکه با تو آشنا شده‌ام خوشحالم، ولی باید بروم. گفتم: نترس کسی دوستی را نمی فهمد گفت: من قبلاً گفته بودم دوست بوده نمی توانیم. فهمیدم که نباید وابسته شوم به دوستان که دوستش دارم.

- درنگی کوتاه روی مفهومِ «دست» در قاب‌هایی از سینِمای روبِر برِسون.

گفتم ده دلم بیا شوخی کرده بگویمش و گفتم: او دختر خبر ما را بگیری باز گفت: چطور گفتم: چند شب نفس ما بند میاد گفت:الا خودم را خاو برده راهیست. جان درد و مریض. گفتم: برو بخواب خی این روزها....🖤🥀

این را در دیکشنری دیدم😶‍🌫️

اینجا می خواهم اعلام کنم من همی آدم را بسیار دوست دارم، رفیق است و جان دل است. از من دلخور بود اما می خواهم در حضور همه اعلام کنم این رفیق را قسمی دیگر دوست دارم🫠❤️❤️‍🔥

حالم خوبست، صدایم نمی برآید و امروز خدا را شکر کارم را آغاز کردم😊🫠