برای فردا.🌱

هوای بوسیدنیِ این چند روز…✨

پارت شبانه رو بترکونیم؟!👀🤌🏻✨

ویدیو برای دو سال پیشه، روزایی که انجامش میدادم با بغض، انجامش میدادم زیر فشار، و انجامش میدادم حتی اگه خسته بودم…🌱

راستش زندگی فرصت آمادگی نمیده، پس باید انجامش داد فقط…🗣️🔊✨

ولی همچنان معتقدم بیشتر باید از خودم عکس بگیرم و بیشتر جزئیاتِ مربوط به خوشحالی یا ناراحتیم رو ثبت کنم! ‌ -حتماً بهش رسیدگی میشه، ممنون.🥸🪴

ولی مثلاً میتونم به جاش بگم: این آسمونِ اون روزیه که خیلی خوشحال بودم/این عکسِ ماه اون شبیه که ساعت ۶:۴۲ دقیقه از کتابخونه بیرون زدم/این عکس از تلاشم برای نوشتن فلان مقاله و فلان کتابه. ‌ اکثریت عکس‌های گالریم جزئیات زندگیه ولی دقیقاً یادمه موقع گرفتن هر عکس چه احساسی رو تجربه میکردم.🫴🏻

اون روز یکی از بچه‌ها نشسته بود کنارم، داشت گالریش رو نشون میداد، میگفت این منم وقتی رفته بودم عروسی، این منم وقتی غمگین بودم، این منم وقتی ناراحت بودم! حقیقتاً بهش حسودیم شد، چون من اگه بخوام گالریم رو با تمام ۱۸ هزار تا عکسش به کسی نشون بدم، نهایتاً پنج بار بتونم تکرار کنم این منم!🥸

و رندوم‌های گالری، از کتاب‌هایی که اصلاً هم مرتب نیستند.

یک قدم عمیق‌تر و یک قدم شلخته‌تر!🥸🫴🏻

ادوارد مونک داره تو لیوان قهوه من جیغ میزنه! منم همینطور ادوارد مونک، منم همینطور!

روی واقعی درس خوندن اینه دوستان،🥸 نه اون چیدمانی که اول روز عکسشو میذارم.

امروزمون رو آبی بسازیم.🦋💙✨

اصلاً من بعضی وقتا ذوب میشم از خوش‌قلبی و مهربونیتون، و تا ابد معتقدم که آدم‌ها بازتاب خودشون رو تو وجود دیگران میبینند، و وقتی انقدر قشنگ بقیه رو میبینید، بدون شک خودتون قشنگ‌ترینید، نمونه‌اش همین معصومه‌ی قشنگم.❤️✨

خب باید بگم صدف زیادی قلبه و ماچ بهش (: به خاطر همه تلاشاش ، قشنگیاش و سبز بودنش 🪴

امروز اول ماهِ میلادیه، -برای اون دسته از دوستانی که دنبال بهونه برای شروع میگردن! (من جمله خودم.🤓)

بیایین جزئیات شگفت‌انگیز زندگی رو پیدا کنیم، مثلاً من میدونم که اگه تو مسیر همیشگیم به ترافیک خوردم، درختای بالای سرم که بعضی وقتا هم باد میزنه و برگاشون میریزه، بهترین زاویه‌ایه که میتونم ببینم، وقتی پیچیدم تو خیابون اصلی، باید از آینه‌ها پشت سرمو نگاه کنم، چون تو این ساعت آسمون تو قشنگ‌ترین حالت خودشه، میدونم که کجا پارک کنم برم کتابخونه که وقتی شبش برگشتم، ببینم رو شیشه‌ها پر برگه، که با ذوق بگم: خدا امروزم بهم جایزه داد.🍁✨

برگشتم به روتینِ زندگی در کتابخانه، و درود بر این زندگی!🥳

خفن خودتییی به خدا!😭✨🫂

خیلی پر حرفی کردم، ولی اینم قشنگ بود و حیف بود نشونتون ندم!😅 ‌ این کتاب قرانی که دست منه بیشتر از یه قرن قدمتشه! پدر بزرگ مرحومم به بابام داده و خب طبق نوشته‌ی صفحه اولش، احتمالاً دوست پدر‌بزرگم بهش داده. ‌ نوشته‌ی صفحه اولش این جوریه که داره به خدا التماس میکنه که تو امتحانش قبول بشه. ‌ منم این عکس رو با این کپشن موقع خوندن برای ارشد پستش کرده بودم، الان دو سال از تموم شدن ارشد گذشته، و من برای حفظ چرخه بقای این ماجرای چند قرنه، الان میرم روی کتاب‌ تستم بنویسم خدایا مرا در دکتری قبول کن تا بمقطع بالاتر بروم.🪴✨

ولی وقتی یکی از مسیر تحصیلیم میپرسه، من خودم رو با رشته‌ی ارشدم معرفی میکنم، چون صدف تو این رشته واقعی‌تره، به خودش نزدیک‌تره، هویت صدف رو این رشته و این دانشگاه شکل میده، و همون ارشد عکاسی معرف صدفه، نه رشته‌ای که هیچ علاقه‌ای بهش نداشته و صرفاً میخونده تا تموم بشه! ‌ من میگم بیایین مسیرمون رو شخصی‌سازی کنیم بچه‌ها! ‌ مسیری که برای زندگیمون انتخاب میکنیم باید معرف ما باشه، امضای شخصی ما باشه، نه به خاطر اینکه همه رفتن تو این رشته بریم تو این رشته، نه به خاطر اینکه این مسیر اسمش دهن پر کنه و برای بستن دهن بلقیس خانوم بریم سمتش، شما مسخره‌ترین راه دنیا رو در نظر بگیرین، اگه مسیر مختص خودتون باشه، و اگه با عشق به سمتش حرکت کنید و بفهمید رسالت شما تو دنیا دقیقاً همینه، میتونید بهترینِ همون رشته و بهترینِ خودتون باشید.