fa
Feedback

فریب کلاهبرداران را نخورید! تل‌متریو این کانال‌ها را شناسایی و برچسب‌گذاری می‌کند 👉 برای مشاهده برچسب، اشتراک تهیه کنید

گمشدگان برای همیشه

گمشدگان برای همیشه

رفتن به کانال در Telegram

[ انگار که از متولدین ایام بلبشو بودم. چشم باز کردم، اصالت جهان را شناختم.حالا کوله به بغل، دارم از یه جای دور میام. بوی امید میومد از ولایت شما آخه.] سپیده هستم. https://t.me/HarfChatBot?start=1ba38fa6502b

نمایش بیشتر
2 141
مشترکین
-124 ساعت
-187 روز
-4930 روز
آرشیو پست ها
تو لیاقتشو داری، اینو یادت بمونه.
16 نوامبر, 16:33

بعضی آدما هرچقدرم از خودت مایه بذاری باز چیز دیگه ای میخوان.
15 نوامبر, 11:30

وقتی زندگی برام سخت میشه، شروع میکنم به "د لرد اف د رینگز " دیدن.
15 نوامبر, 11:28

وقتی زندگی برام سخت میشه، شروع میکنم به "د لرد اف رینگز " دیدن.
15 نوامبر, 11:28
15 نوامبر, ~11:29

بعضی حقیقت‌ها رو نمی‌شه هضم کرد؛ فقط باید با تلخیشون بزرگ شد.
15 نوامبر, 05:54

سلام بر همگی نمی‌دانم چه بر سر من آمده است؛ انگار جایی میان شلوغی روزها، میان اتفاقات کوچک و بزرگ زندگی، خودم را گم کرده‌ام. دلم می‌خواهد دوباره پیدایم کنم؛ همان خودی که برای زندگی ذوق داشت، برای فردا رؤیا می‌بافت و از اتفاقات ساده، هزار دلیل برای خوشحال بودن پیدا می‌کرد. دلم می‌خواهد دوباره انگیزه زندگی کردن را پیدا کنم. نه فقط روزها را پشت سر بگذارم و به شب برسم، بلکه واقعاً زندگی کنم؛ با شوق، با امید، با قلبی که برای تجربه کردن و ساختن بتپد. این روزها احساس تنهایی عجیبی دارم؛ حتی گاهی در میان تمام آدم‌ها و زیبایی‌های زندگی. انگار چیزی درونم کم است که هیچ اتفاق بیرونی نمی‌تواند جای خالی‌اش را پر کند. دلم می‌خواهد مسیر تازه‌ای پیدا کنم؛ راهی که مرا به خودم نزدیک‌تر کند، به آرزوهایم، به آن چیزی که واقعاً می‌خواهم باشم. گاهی احساس می‌کنم به همان اندازه که من با دنیا صادقانه رفتار می‌کنم، دنیا با من صادق نیست. من با تمام وجودم دوست دارم، امیدوار می‌شوم، تلاش می‌کنم و دل می‌بندم؛ اما همیشه آنچه از زندگی دریافت می‌کنم، شبیه آن چیزی نیست که به آن بخشیده‌ام. شاید هم اشتباه می‌کنم، شاید دنیا همان‌قدر که هست، بی‌تفاوت و غیرقابل پیش‌بینی است و من بیش از اندازه از آن انتظار دارم. عجیب است... در حالی که همه‌چیز ظاهراً زیباست، گاهی هیچ‌چیز به دلم نمی‌نشیند. همه‌چیز سر جای خودش است، اما انگار من در جای خودم نیستم. نمی‌دانم دقیقاً چه احساسی دارم؛ غمگینم، خسته‌ام، دلتنگم یا فقط از خودم دور شده‌ام. اما می‌دانم که نمی‌خواهم برای همیشه در این احساس گم‌شدگی بمانم. دلم می‌خواهد یک روز صبح چشم باز کنم و دوباره از بودنم خوشحال باشم. دلم می‌خواهد برای خودم رؤیا داشته باشم، هدف بسازم، چیزهای تازه یاد بگیرم، جهان را کشف کنم و از زنی که هستم، به زنی که می‌توانم باشم، نزدیک‌تر شوم. شاید هنوز ندانم از زندگی چه می‌خواهم، اما می‌خواهم دوباره خودم را بشناسم. می‌خواهم دست خودم را بگیرم و آرام‌آرام از این روزهای مبهم عبور کنم. من هنوز کلی زندگی نکرده دارم، کلی رؤیا که فرصت شکفتن پیدا نکرده‌اند و کلی نسخه از خودم که هنوز ملاقاتشان نکرده‌ام.شاید این آغاز یک مسیر تازه باشد؛ مسیر پیدا کردن خودم.
12 نوامبر, 13:25

photo content
21 اکتبر, 14:23
21 اکتبر, ~14:23

هرکاری میخوایین بکنین، فقط کاری نکنید آدم از مهربون بودنش پشیمون بشه.
21 اکتبر, 13:06

با هر کی در سطح خودش رفتار کنید که بعدا نیاز نباشه از رفتارتون پشیمون بشید.
21 اکتبر, 10:36

یه میو بگو و بگذر.
21 اکتبر, 10:12

با تمام وجودم سوز این زمستان رو لمس میکنم، من بهاری داشتم که به خواسته ی خودم زمستان کردم.
20 اکتبر, 15:23

حالا بزرگ شدمو میدونم، هیچ کجا به اندازه ی اتاق کوچیک و پر جزئیاتم برایم امن نیست.
20 اکتبر, 15:20

هیچی اونی نشد که فکر میکردم.
19 اکتبر, 11:02

https://t.me/HarfChatBot?start=1ba38fa6502b تا حالا احساس تنهایی کردین؟ نوری که از دردش به خودتون بپیچید؟
18 اکتبر, 14:10
18 اکتبر, ~21:12

ترکیب غم، سرماخوردگی و بحث با اطرافیان قشنگ یه تراژدی اصیل میسازه.
18 اکتبر, 14:10

فکرای توی سرت فقط فکرن، نمیتونن بهت آسیب بزنن.
14 اکتبر, 15:38

زندگی قرار نیست همین چیزی بمونه که الان هست.
14 اکتبر, 11:55

• تو چمدونت چی داری؟ • یه مشت کتاب
• تو چمدونت چی داری؟ • یه مشت کتاب
14 اکتبر, 11:49

Repost from Moral of the story
نمی‌دونم چطور، ولی یه سری خاطرات اینجوری‌ان که با فکر کردن بهشون همزمان هم اشک تو چشمات جمع می‌شه، هم لبخند رو لبت می‌شینه.
14 اکتبر, 11:44

آدم تا به بن‌بست نرسه، نمی‌فهمه چقدر خوب بلده دیوارهای دورش رو خراب کنه.
13 اکتبر, 12:19