خطی به مرز هیچ

بعضی روزها هم از خواب بیدار می‌شم و نمی‌دونم با دلتنگی باید چه کنم. درد رو در قفسهٔ سینه‌م حس می‌کنم. این ترم قرار نیست دانشجو باشم ولی تو می‌تونستی ترم پنج رو شروع کنی. دلم نمی‌خواد حتی از کنار دانشکده رد بشم، همه‌ چیز رو با تو به‌یاد میارم. تو و بودنت، تو و حس کردنت، تو و آزادانه زیستنت. راستش نمی‌دونم چطور زنده‌م و از این درد نمی‌میرم. تا همیشه مرگ بر جهموری اسلامی.