Кітапханашы күнделігі
رفتن به کانال در Telegram
630
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
-17 روز
-630 روز
آرشیو پست ها
Кітапты дұрыс оқымау, болмаса, дұрыс кітап оқымау адамның екі типін қалыптастырады екен. Фразер және миы атала, ашыған. Фразерлер- керемет, лозунгтармен сөйлейді ал ішкі жан-дүниесі мүлде кереғар. Сөзі мен сезімі бөлек. Екінші,миы атала адамдар әр жерден үзіп-жұлып бірдеңе оқығандар. Жүйесіз. Бұндай адамдармен сөйлесу бір қиын. Дана сөздер аузынан ғана шығады...
Дэдэ кофе ысытатынын айтып, шығып кетті. Мұнысына да әжептәуір марқайып қалдым. Өйткені, әлі де кофесі бар адам-тіршілігі бар адам. Көрер жарығының бітпегені.
Кортасар
Кітаптан кітап шығады. Оқып жатқан кітабымда осы шығарма туралы жазыпты. Франклиннің сүйікті шығармаларының бірі екен. Библиядан кейін ең көп оқылған кітап дейді.
"Шөл даланы кезіп жүріп,жантайып жата тұрайын десем көзім ілініп кетіпті. Түс көріп жатырмын. Бір ер адам. Теріс қарап тұр. Қолында кітап"
Шығарма осылай басталады...
Түсік тасталғандарды лақтыратын ойпаң, кейін қырманға айналған. "Қырманда асыр салып ойнап жатқан бір топ баланы көрдім. Қызыл торғын кеудешелерінен басқа үстілерінде лыпа жоқ. Олардың әр жолы ай толған түні шығып ойнайтынын білетінмін. Бәрі шетінен сүйкімді-ақ, аруақ балалар қалың шаңтас үстіне шығып, қайта қарғып түсіп, мәз болысты". Мо Ян "Өмір мен өлім азабы"
Автор осы жолдарды эпилог қып алыпты.
Жаңа роман қилы сюжетпен басталады. Енді бастадым.
Мені ойландырған Мо Янның шығармасы,яғни,үзінді. Шағын абзацта үлкен дүние жасырынып тұр.
Бұндай шығармалар керек шығар. Бірақ дәл қазір әдебиетке ізгілік керек. Тарих қайталанбас үшін. Адамзат азапталмас үшін.
Әркім махаббатын әртүрлі көрсетеді. Кейбірі сұлу сөзбен, кейбірі қамқорлығымен, кейбірі көңілімен. Махаббатты сезіндіру кейде тілсіз болса дейсің...
Адамға кітап сатқанда үш жүз грамм қағаз сатпайсыз, күллі бір өмір сатасыз. Миффлин.
#тамгдеживуткниги
Кітап деген тізілген әріптер емес. Ол- өнер. Оқу да өнер. Жай ақпаратты құйып алу-кітап оқуға жатпайды. Оқыған кітаптан өміріңізге пайдалы дүние алсаңыз, ол ғажап.
Қайтарып ала алатын сөз болады. Ала алмайтын сөз болады. Бірдеңе айтарда сүзгіден өткізіңіз. Қалайда.
Соңғы оқыған көркем жинақтардың ішіндегі "Траф алаңындағы кітап дүкенінің иесі" ерекше әсер қалдырды. Әр сатып алушыға тек ақша көзі деп қарамай өмірдің өзіне айналдырып отыр. Хикаяттары ғажап.
Жүздеген адамның ішінен кіре берісте профессорымды жолықтырып қалдым . Әдеттегідей сыпайы. Әдеттегідей жүзінен нұр төгіліп тұр.
Бұл елде жүз жыл бұрын түркі дүниесінің алғашқы құрылтайы өткен. Кеше уәкілетті мекеменің жас маманымен таныстым. Елім деген азамат екен. Осы ел үшін қуандым. Әйтпесе, жұмысында өз шаруасын бітіріп жүретін қанша маман бар.
Кешегі жиын үлкен жерде болды. Таңнан жүргеннен түске қарай аяқ талып, мазам кетті. Киім ілгіштің қасынан өтіп бара жатып сүйеніп тұра тұрайыншы дедім. Ішіндегі қызметкер ішке кіріп, отырып, демалып алыңыз деді. Ыңғайлы орын жасап берді. Шара басталғанша кәдімгідей тынығып алдым. Басымды иіп, алғыс айттым. Ол өз тілінде, мен өз тілімде сөйледік.Түсіністік. Өйткені ол адамдықтың тілі еді.
Жаның жалаңаштануы бір сәт. Ізгіліктің жолы қашанда ойпаң. Миың бәрін біледі. Бірақ жаныңның шырылы дегбіріңді қашырады. Емі не, кім?!
Жарымағырлар дегені жанымды осып өтті. Жеке басыма емес күллі кітапханаға тіл тигізгені. Бұндай адамдардың жүрегі қандай болады, өзі?...
Таңғы төртте ояндым. Тыншу. Аулада ардагерлер үйі бар. Ағай аулаға су шашып жүр екен. Қарап тұрдым. Иісі ұнайды. Таңда аулаға су шашып, сепаратордан жаңа шыққан қаймақпен самаурыннан шай ішетініміз, түтіні басылған шоққа қойылған құманнан қалампырдың иісі шығатыны... Елес боп өтті... Ол қамсыз балалығың. Есейгіміз келетін. Тез. Неге екенін. Қазір ойлап тұрсам ештеңеге айырбастай алмайтын, сатып ала алмайтын, кері қайтара алмайтын шақтар екен. Бүгінгі күнде сондай. Дәл қазірдің дәмін сезініп өмір сүргенге не жетсін?!
Пекиннен көтеріп келген күрежкелерім. Әр елден күрежке мен қоңырау әкелемін. Осы жолы Бейжіңнен қоңырау алмадым, кезікпеді ме ...
