طرحواره

تله انزوای اجتماعی (طرحواره انزوای اجتماعی ) غالبا در موقعیت‌ها‌ی اجتماعی دچار احساس اضطراب می‌شوید و به همین دلیل از شرکت در چنین موقعیت‌ها‌یی اجتناب می‌کنید. احساس می‌کنید شبیه دیگران نیستید، و از در جمع بودن ناراحت می‌شوید. از بودن در کنار افراد جدید عصبی می‌شوید و واقعا نمی‌دانید باید در مورد چه چیزی با آن‌ها صحبت کنید. همچنین، دچار اضطراب می‌شوید و نگران هستید که در مورد شما چطور فکر می‌کنند. وقتی مضطرب هستید نمی‌توانید از مهارت‌ها‌ی اجتماعی­تان بهره گیرید و به همین دلیل دچار احساس انزوا و ناامنی می‌شوید. ممکن است به قدری به دوری کردن از موقعیت‌ها‌ی اجتماع خو گرفته باشید که این کار برایتان طبیعی شده باشد-البته در درونتان احساس می‌کنید که به ارتباط نزدیک­تر با دیگران نیاز دارید. در گروه تظاهر می‌کنید شبیه دیگران هستید و دوست دارید تصویر خوبی از خودتان ارائه دهید. به مشاغلی علاقه دارید که نیاز چندانی به تعامل با دیگران ندارند. در کنار کسانی که با آن‌ها رابطه نزدیکی دارید راحت­تر و آرم­تر هستید، و بیشتر شبیه خود واقعی­تان می‌شوید. #طرحواره_انزوای_اجتماعی ✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾ @bsff_eft آگاهی، رهایی، تعادل 🌱

خوب می‌شی... جدی دارم بهت می‌گم! ❤️ هر مشکلی که داری، هر غصه‌ای که توی دلت پنهون کردی، هر شب که با فکر و خیال خوابیدی، هر بار که خندیدی تا کسی نفهمه چقدر دلت گرفته… خوب می‌شی، به خدا خوب می‌شی! شاید الان نتونی باور کنی. شاید انقدر خسته باشی که حتی حوصله‌ی امیدوار بودن هم نداشته باشی. اما قرار نیست همیشه همین‌قدر سخت بگذره… قرار نیست همیشه این غصه، این درد، این بلاتکلیفی باهات بمونه. یه روزی می‌رسه که به امروزت نگاه می‌کنی و می‌بینی چقدر راه اومدی، چقدر دوام آوردی و چقدر چیزها تغییر کردن. نه اینکه همه‌چیز جادویی درست بشه… نه اینکه هیچ‌وقت دیگه غصه نخوری… اما کم‌کم یاد می‌گیری، قوی‌تر می‌شی، راه‌های تازه پیدا می‌کنی و دوباره از ته دل می‌خندی. فقط ازت می‌خوام به خاطر روزهای سخت امروز، امیدت رو به تمام روزهای قشنگی که هنوز نیومدن از دست ندی. ❤️ اگه هیچ‌کس امروز اینو بهت نگفته، من بهت می‌گم: آروم‌تر عزیزم… نفس بکش… قرار نیست همه‌چیز رو همین امروز درست کنی. تو هنوز فرصت داری برای دوباره ساختن، دوباره خندیدن و دوباره زندگی کردن. خوب می‌شی… جدی می‌گم، خوب می‌شی. ❤️🫂 #حال_خوب #امید #آرامش #زندگی #رشد_فردی

درونگرا بودن با انزوای اجتماعی یکی نیست. ممکنه یک آدم درونگرا باشی و از تنهایی لذت ببری، جمع‌های شلوغ رو دوست نداشته باشی و ترجیح بدی با چند نفر محدود ارتباط داشته باشی. اما وقتی پای انزوای اجتماعی وسط میاد، مسئله فقط علاقه نداشتن به جمع نیست. تفاوتش اینجاست: درونگرایی: «من جمع‌های کوچیک رو بیشتر دوست دارم.» «تنهایی بهم انرژی می‌ده.» «لازم نیست با همه صمیمی باشم.» انزوای اجتماعی: «من با این آدم‌ها فرق دارم.» «من به این جمع تعلق ندارم.» «اونا منو نمی‌پذیرن.» «بهتره خودم رو کنار بکشم.» یعنی درونگرا ممکنه انتخاب کنه کمتر در جمع باشه؛ اما فردی که درگیر انزوای اجتماعیه، ممکنه به خاطر احساس متفاوت بودن و تعلق نداشتن، خودش رو کنار بکشه. پس سؤال مهم این نیست که: «من چقدر اجتماعی‌ام؟» سؤال اینه: «من از خلوت خودم لذت می‌برم، یا از ترس اینکه جایی بین آدم‌ها ندارم، ازشون فاصله می‌گیرم؟» #طرحواره #انزوای_اجتماعی #درونگرایی #خودشناسی #طرحواره_درمانی #روانشناسی #اعتمادبه‌نفس #روابط_اجتماعی ✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾ @bsff_eft آگاهی، رهایی، تعادل 🌱

گاهی وسط یک جمع نشستی، همه دارن حرف می‌زنن و می‌خندن... اما یه گوشه ذهنت مدام می‌گه: «من مثل اینا نیستم...» «من به این جمع نمی‌خورم.» «اگه خود واقعی‌مو نشون بدم، شاید قبولم نکنن.» ممکنه حتی ندونی چرا این حس رو داری، فقط یه حس عمیقِ «متفاوت بودن» با خودت حمل می‌کنی. این همون جاییه که طرحواره انزوای اجتماعی می‌تونه خودش رو نشون بده. در این طرحواره، آدم فقط احساس تنهایی نمی‌کنه؛ ممکنه احساس کنه به جمع تعلق نداره. و همین احساس، کم‌کم می‌تونه باعث بشه از آدم‌ها فاصله بگیری، کمتر خودت باشی و حتی فرصت‌های ارتباطی و اجتماعی زیادی رو از دست بدی. اما یک سؤال مهم: واقعاً با بقیه فرق داری، یا سال‌هاست این‌طور فکر می‌کنی؟ #طرحواره #انزوای_اجتماعی #خودشناسی #روانشناسی #طرحواره_درمانی #اعتمادبه‌نفس #روابط_اجتماعی #رشد_فردی #آگاهی_روانی ✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾ @bsff_eft آگاهی، رهایی، تعادل 🌱

اثر پیگمالیون حالا تصور کن این بار، داستان برعکس باشه... تو هنوز خودت نمی‌دونی چقدر توانایی داری؛ اما یک نفر دیگه به توانایی تو باور داره. مثلاً معلمی رو تصور کن که فکر می‌کنه تو دانش‌آموز بااستعدادی هستی. ممکنه بدون اینکه خودش حتی متوجه باشه: بیشتر بهت فرصت جواب دادن بده، اشتباهاتت رو با حوصله بیشتری توضیح بده، بیشتر تشویقت کنه، و ازت انتظار بیشتری داشته باشه. تو هم کم‌کم ممکنه اعتمادبه‌نفست بیشتر بشه، بیشتر تلاش کنی و عملکرد بهتری نشون بدی. چند ماه بعد... معلم می‌بینه واقعاً پیشرفت کردی. و با خودش می‌گه: «دیدی؟ از اول معلوم بود این بچه استعداد زیادی داره.» اما یک سؤال جالب وجود داره: نکنه بخشی از این پیشرفت، به خاطر همون انتظاری بود که معلم از اول داشت؟ این ایده در روان‌شناسی با نام «اثر پیگمالیون» شناخته می‌شه. یعنی گاهی انتظار یک نفر از ما، از طریق تغییر رفتار خودش با ما، می‌تونه روی عملکرد ما اثر بذاره. و این فقط درباره معلم و دانش‌آموز نیست. در خانواده، دوستی، محیط کار و حتی روابط روزمره هم ممکنه اتفاق بیفته. وقتی کسی مدام بهت پیام می‌ده: «تو از پسش برمیای.» ممکنه رفتار متفاوتی با خودت داشته باشی. و برعکس... اگر مدام بشنوی: «تو همیشه خراب می‌کنی.» ممکنه کم‌کم اعتمادبه‌نفست پایین بیاد و رفتارت تحت تأثیر قرار بگیره. اما یک نکته مهم: این اثر جادویی نیست. یعنی صرفاً اینکه کسی به ما باور داشته باشه، قرار نیست ناگهان ما رو باهوش، موفق یا فوق‌العاده کنه. موضوع اینه که انتظارات می‌تونن رفتار و تعاملات ما را تغییر بدن و در بعضی شرایط، روی نتیجه اثر بذارن. پس شاید گاهی یک جمله ساده واقعاً ارزشمند باشه: «من فکر می‌کنم تو می‌تونی.» چون هیچ‌وقت نمی‌دونی این جمله ممکنه چه تغییری در رفتار و اعتمادبه‌نفس یک نفر ایجاد کنه. 🌱 #اثر_پیگمالیون #روانشناسی #پیشگویی_خودمحقق_شونده #خودشناسی #خودآگاهی #روانشناسی_روزمره #اعتماد_به_نفس #ذهن #رشد_فردی ✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾ @bsff_eft آگاهی، رهایی، تعادل 🌱

🧠 شاید بعضی از اتفاق‌هایی که فکر می‌کنی «همیشه برای من اتفاق می‌افتن»، واقعاً از جایی در ذهن خودت شروع شده باشن... تصور کن وارد یک جمع می‌شی. قبل از اینکه حتی یک کلمه حرف بزنی، یه فکر توی ذهنت میاد: «بازم کسی با من صمیمی نمی‌شه.» شروع می‌کنی به ساکت موندن. کمتر لبخند می‌زنی. کمتر وارد گفت‌وگو می‌شی. وقتی کسی باهات حرف می‌زنه، شاید از روی اضطراب کوتاه جواب بدی. کم‌کم بقیه هم کمتر سمتت میان. نه لزوماً چون دوستت ندارن؛ فقط چون رفتارت این پیام رو بهشون داده که: «من علاقه‌ای به ارتباط ندارم.» جمع تموم می‌شه. برمی‌گردی خونه و با خودت می‌گی: «دیدی؟ من می‌دونستم. هیچ‌کس منو نمی‌خواد.» و اینجاست که روان‌شناسی یه مفهوم عجیب رو مطرح می‌کنه: «پیشگویی خودمحقق‌شونده» گاهی چیزی که درباره‌ی آینده باور داریم، روی رفتارمون اثر می‌ذاره؛ رفتارمون واکنش دیگران رو تغییر می‌ده و در نهایت نتیجه‌ای شکل می‌گیره که باور اولیه‌مون رو تأیید می‌کنه. یعنی: انتظار → رفتار → واکنش دیگران → نتیجه → تأیید انتظار و حالا قسمت ترسناک ماجرا: ممکنه سال‌ها به خودت بگی: «من آدم دوست‌داشتنی‌ای نیستم.» «من همیشه خراب می‌کنم.» «هیچ‌کس منو جدی نمی‌گیره.» «من برای موفق شدن ساخته نشدم.» درحالی‌که بعضی از این باورها شاید واقعیت نباشن... بلکه فیلترهایی باشن که باعث می‌شن طوری رفتار کنی که همان واقعیت را بیشتر تجربه کنی. البته این به این معنی نیست که «هر اتفاق بدی تقصیر خودته» یا فقط با مثبت فکر کردن می‌تونی هر چیزی رو تغییر بدی. نه. اما یک سؤال ارزش فکر کردن داره: نکنه بعضی از چیزهایی که درباره‌ی خودم «حقیقت» می‌دونم، فقط داستان‌هایی باشن که بارها تکرارشون کردم؟ گاهی اولین قدم برای تغییر زندگی این نیست که آینده رو تغییر بدی... اینِ که ببینی چه انتظاری داری که هر روز داری بهش کمک می‌کنی واقعی بشه. #روانشناسی #پیشگویی_خودمحقق_شونده #خودشناسی #خودآگاهی #ذهن #روانشناسی_روزمره #توسعه_فردی #باور #آگاهی #رشد_فردی

پذیرش، نعمت است. پذیرش به موقع البته. بسیاری اوقات تردیدها و پافشاری‌های ما «صبر» نیست، عمر تلف کردن است. من فکر می‌کنم کاری که کمپانی‌ها با محصولات کم‌سود می‌کنند بسیار عاقلانه است. گاه محصولی که یک کمپانی برایش میلیاردها خرج کرده ناگهان با اعلام آن شرکت از خط تولید خارج می‌شود. به همین راحتی! چرا؟ چون ماندن بر زیان بدتر از نپذیرفتن این است که این سرمایه‌گذاری بی‌فایده است. اما در برابر این عملکرد بسیار منطقی و سرد کمپانی‌ها، نگاه عاطفی مصرف‌کنندگان قرار دارد. آنان برای تولید نشدن یک محصول «پرخاطره» غمگین می‌شوند. شاید شما داستان «ویندوز فون» را یادتان باشد. مایکروسافت می‌خواست پس از موفقیت آیفون با آی او اس و سپس موفقیت اندروید، سیستم عامل سومی را به میان بیاورد و شاید هم موفقیت ویندوز در کامپیوترهای شخصی را تکرار کند. آنان حتی نوکیا را به قیمت بیش از هفت میلیارد دلار خریدند و گوشی‌های خوبی هم در آغاز تولید کردند. اما اوضاع خوب پیش نرفت و دیگر کمپانی‌ها از ویندوز فون استقبال نکردند و مثلا بسیاری از اپ‌های مشهور، نسخهٔ ویندوز فون نداشتند! بعد از گذر مدتی کوتاه، مایکروسافت کل این پروژهٔ پرهزینه را کنار گذاشت. به همین راحتی! اما ببینید ما دربارهٔ تنها سرمایهٔ خودمان که همین عمر است اینطور فکر نمی‌کنیم و اگر در مسیری اشتباه افتادیم چون در این مسیر وقت زیادی گذرانده‌ایم حیفمان می‌آید رهایش کنیم. به پاهای زخمی‌مان نگاه می‌کنیم و می‌گوییم حیف این زخم‌ها نیست که مسیر را کامل نکنم؟ ولی به عمر نگاه نمی‌کنیم که دارد بر سر یک پافشاری احمقانه می‌رود و فرصتمان برای وارد شدن به راه‌های درست را از دست می‌دهیم. منطق کمپانی‌ها خیلی سرد و خشک است. این همان چیزی است که لازمش داریم. ترک مسیرهای اشتباه چند ساله، آدم‌های اشتباه قدیمی و کلی زخم قدیمی دیگر که برایش هزینه کرده‌ایم. گرفتار تلهٔ خاطرات نشو. جلوگیری از زیان‌های بعدی سود است. #تامل

دوره جامع اپتیمال (پاکسازی ضمیرناخوداگاه ) ✨ در دوره‌ی جامع اپتیمال EFT یاد می‌گیری چطور احساساتت رو ببینی، خاطراتت رو خنثی کنی، و قدم‌به‌قدم، با آرامش و حضور، به خودِ واقعی‌ت برگردی. در این مسیر با هم کار می‌کنیم روی: 💫 رهایی از افسردگی، خشم، ناامیدی و فشارهای ذهنی 💫 ترمیم رابطه بین کودک، والد و بالغ درون 💫 آموزش کار روی خاطرات گذشته و آزادسازی احساسات گیر‌کرده در اون‌ها 💫 بازسازی عزت‌نفس و اعتماد‌به‌نفس واقعی 💫 رهایی از ترس‌های ریشه‌ای مثل طرد شدن، شکست و تنهایی 💫 کار با الگوی کمال‌گرایی و احساس “هیچ‌وقت کافی نبودن” 💫 ترمیم قلب شکسته و بازکردن مسیر عشق سالم 💫 ارتعاش عشق، پذیرش و ارتباط دوباره با خود واقعی 💫 تمرین ارتباط با خود آینده  نسخه‌ای از تو که آرام، موفق و در صلحه 🌿 💫 کار روی دردهای جسمی و بیماری ها اینجا قراره به جای جنگیدن با خودت، با مهربونی به خودت برگردی. چون رهایی یعنی: “پذیرش خود، در هر حالتی.” 🌸 اگر حس می‌کنی وقتشه سبک‌تر، آزادتر و با عشق زندگی کنی، به اپتیمال خوش اومدی 🤍 🔗 برای اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام پیام بدید به : @optimal_eft ✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾ «آرامش از درونت آغاز میشه، جایی که بالاخره خودت رو در آغوش می‌گیری.»

گفتند: چرا اینقدر آرامی؟ گفت: چون پرندهٔ خوشبختی روی دوشم نشسته. نمی‌خواهم بپرد. پرسیدند: چه شد که روی دوش تو نشست؟ گفت: آرام بودم. آرام بودم که نشست... ✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾ @bsff_eft آگاهی، رهایی، تعادل 🌱

گفتند: چرا اینقدر آرامی؟ گفت: چون پرندهٔ خوشبختی روی دوشم نشسته. نمی‌خواهم بپرد. پرسیدند: چه شد که روی دوش تو نشست؟ گفت: آرام بودم. آرام بودم که نشست...

🧠 یک سؤال عجیب از خودت بپرس... چرا بعضی اتفاق‌ها تموم میشن، اما احساسشون سال‌ها توی ما می‌مونه؟ چرا می‌دونیم یک رفتار به ضررمونه، ولی باز هم تکرارش می‌کنیم؟ چرا گاهی از چیزی می‌ترسیم که حتی اتفاق نیفتاده؟ شاید چون همیشه چیزی که زندگی‌مون رو هدایت می‌کنه، تصمیم‌های آگاهانه‌مون نیست.. بخشی از واکنش‌های ما از الگوهایی میاد که سال‌ها قبل شکل گرفتن؛ از تجربه‌ها، ترس‌ها، باورها و زخم‌هایی که هنوز برای ذهن ما «تمام نشده‌اند». اینجا قراره همین لایه‌های پنهان رو با هم بررسی کنیم؛ ضمیر ناخودآگاه، طرحواره‌ها، سایه‌ها، ایگو و تمرین‌های عملی برای تغییر الگوهای قدیمی. اگر تازه به جمع ما اضافه شدی، خوش اومدی 🌱 شاید اینجا چیزهایی درباره خودت کشف کنی که تا امروز بهشون دقت نکرده بودی.

گاهی مشکل این نیست که نمی‌دونی چی می‌خوای؛ مشکل اینه که یک الگوی قدیمی، قبل از اینکه خودت تصمیم بگیری، به جای تو واکنش نشون می‌ده. مثلاً ممکنه همیشه بترسی رها بشی، همیشه خودت رو با بقیه مقایسه کنی، زیادی برای دیگران فداکاری کنی، یا با کوچک‌ترین اشتباه، خودت رو سرزنش کنی. این‌ها می‌تونن با طرحواره‌ها ارتباط داشته باشن؛ الگوهایی عمیق که معمولاً از تجربه‌های سال‌های اولیه زندگی شکل می‌گیرن و بعد در روابط، انتخاب‌ها و احساساتمون خودشون رو نشون می‌دن. نکته جالب اینه: شناختن طرحواره فقط شروع ماجراست؛ مهم اینه بفهمی کی فعال می‌شه و چطور می‌تونی واکنش متفاوتی بهش داشته باشی. 🌱

🎙 پادکست روانشناسی برای همه | PsyForAll 🔸 ما تو این کانال دنبال رمزگشایی از ناخودآگاه، رویاهامون، معنای زندگی و چراهای رفتاری انسان، به زبان ساده و بدون شعارهای موفقیت. 🌐 پادکست و یادداشت‌های تحلیلی ✍️ رضا جمع‌آوری | روانشناس بالینی •───⋅ৎ୭⋅───• 🆔 @PsyForAlll 🆔 @PsyForAlll •───⋅ৎ୭⋅───•

کانال خصوصی شد دوستان❤️

گه حس میکنی بعضی از الگوهای ذهنی و احساسی جلوی آرامش و پیشرفتت رو گرفتن، دوره اپتیمال میتونه شروع خوبی برای شناخت و کار کردن روی اون‌ها باشه. برای آشنایی و ثبت‌نام، بهم پیام بده @optimal_eft