حرفایی که نگفتم •

یکی از چیزایی که این روزا خیلی داره اذیتم میکنه احساس هدر رفتنه. هدر رفتن جوونیم،کاراییم، روزها و زمان. انگار همشون دارن هدر میرن و من هیچ کاری از دستم برنمیاد.

اما هرچه که دوست داشتم، در این سرزمین از من دور و جدا افتاده بود.

من از خودمم فرار می‌کنم تو به کی پناه میاری؟

خوشگل ترین لباس ممکن رو تو اکسپلور میبینی میزنی روش، میبینی کپشن نوشته Улюблені кардигани на ґудзиках

•حرفایی‌که‌نگفتم

وسط کار و زندگی کردن یهو از خودم می‌پرسم «آیا این همه سگ دو زدن و تحمل بدبختی ارزشش رو داره؟!» و بعد وارد بحران وجودی می‌شم.

به زودى دوباره خوشگل و بامزه خواهم شد ؛ فعلاً دارم واسه زندگى ميجنگم.

•حرفایی‌که‌نگفتم

برق‌ها رفته و به تو فکر می‌کنم. به تو که می‌تونستی بری و نرفتی. به تو که می‌تونستی مهاجرت کنی و موندی تا بسازی. به تو که فکر کردی این خاک جوان‌های خودش رو برای چیزی جز مرگ به آغوش می‌کشه. برای تویی که گفتی «سفر چرا؟! بمان و پس بگیر.» و موندی؛ موندی تا بسازی؛ تا پس بگیری و حالا نه تنها پس نگرفتی که چیزهایی که داشتی‌رو هم از دست دادی. زندگی چیکه چیکه از دستات می‌ریزه و هیچ‌کاری نمی‌تونی کنی. می‌دونم انگیزه‌ای هم نمونده. تنها نیستی.

ایران اصلاً «انسان زنده» فرندلی نیست.

پر کشید و رفت هرکی بال و پر بهش دادم - t.me/HarFaei

نمی‌دونم کِی می‌شه تیترِ روزمرگی‌هامون دیگه ترس و دلشوره و هزارتا علامت سوال نباشه؛ ولی خوب می‌دونم قرار نیست تا ابد توی فصلِ سخت این قصه زندگی کنیم.

•حرفایی‌که‌نگفتم

‏موشک کم آوردید منو پرتاب کنید لطفا از این زندگی خسته شدم.

اگه واست آهنگ میفرستم یعنی وقتی که دارم از یه اهنگ لذت میبرم حواسم به تو هم هست.

پاشم یه چایی دم کنم،حداقل یه دلیلی داشته باشم واسه ادامه روز.

•حرفایی‌که‌نگفتم

بعضی تغییرات آدم انقدر بزرگ و عجیبن که وقتی به گذشته فلش بک میزنی باورت نمیشه آدم الان و آدم تصمیمات گذشته یکی باشن.