اتـ؋ـاق در یـک رویـا...

دلم می خواست کلمات پنهانت را ببوسم. همان ها که می‌خواهی بگویی اما چیزی در قلبت می گوید، برای ابراز کردن دیر شده.

از نامه‌های نیما

چیزاهایی هست که شعر ها آن‌هارا بیشتر می فهمند و آدم‌ها نه. هرگز!!

و بعد برایت نوشته بودم که جرئت داشتن را خوب فهمیدم، وقتی مدام میخواستم بنویسم که تو و زیباییت با شمشیر روی سرم راه می روید و از آن طرف روحت چنان برهنه ام کرده که گویی میخواهد مرا به بند بکشد!

Gözəlliği paylıyanda Həsrət mənə pay çıxdı.

ناشناس.

یه روزی کلماتم میمیرن ولی تو هنوز یه جایی بین کلماتم نفس می‌کشی من مطمئنم ازت. - ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۰

.

صدای کلاغ ها یاداوری خوبی برای امیدواریه. تشنگی میخواد برای بار سوم بلندت کنه تا درب یخچال رو باز کنی و آب بخوری. حدود چاهار ساعت دیگه باید دوباره وایسی روبه رو آینه تا موهاتو شونه کنی و بری دنبال کارت. اما هنوز درحالی که دندونت درد میکنه بیداری. منتظر چیزی بودی؟ یا کسی قرار بوده که از تو خبر بگیره؟ هیچکدوم. تو فقط داری از این فضایی که برا خودت انتخاب کردی لذت میبری. تنهایی مقدس ساعت ۵ صبح. درحالی که همه خوابیدن و آسمون اونقدر تمیز هست که بشه روحت رو از رو جالباسی برداری و ببری رو پشت بوم، تا این دفعه بتونی بهتر خودت رو پرت کنی پایین! پس فقط پنج دقیقه دیگه بیدار بمون! همش پنج دقیقه!

داره به جسم و روحت خیلی خوش میگذره، فقط پنج دقیقه دیگه بیدار بمون.

گفت: چیزی که من در طول زندگی یاد گرفتم این بود که به هرچیزی بیش از حد بچسبی و علاقه نشون بدی، زندگی همونو ازت میگیره و از هرچیزی و هرکسی که بترسی که نکنه روزی بهش تبدیل بشی، تبدیل میشی.

این بار چندمه؟

‏«شعر تعقیب حقیقت است از بی‌‌راهه.» – بیژن الهی