اکنون در دسترس! پژوهش تلگرام ۲۰۲۵ — مهمترین بینشهای سال 
تلاميذ مشايخ أهل السنة
رفتن به کانال در Telegram
6 720
مشترکین
-724 ساعت
-157 روز
-6530 روز
در حال بارگیری داده...
کانالهای مشابه
ابر برچسبها
اشارات ورودی و خروجی
---
---
---
---
---
---
جذب مشترکین
ژوئیه '26
ژوئیه '26
+9
در 1 کانالها
ژوئن '26
+68
در 2 کانالها
Get PRO
مه '26
+72
در 3 کانالها
Get PRO
آوریل '26
+167
در 22 کانالها
Get PRO
مارس '26
+72
در 18 کانالها
Get PRO
فوریه '26
+57
در 11 کانالها
Get PRO
ژانویه '26
+78
در 21 کانالها
Get PRO
دسامبر '25
+74
در 19 کانالها
Get PRO
نوامبر '25
+70
در 23 کانالها
Get PRO
اکتبر '25
+48
در 9 کانالها
Get PRO
سپتامبر '25
+64
در 17 کانالها
Get PRO
اوت '25
+74
در 18 کانالها
Get PRO
ژوئیه '25
+80
در 19 کانالها
Get PRO
ژوئن '25
+48
در 19 کانالها
Get PRO
مه '25
+145
در 40 کانالها
Get PRO
آوریل '25
+81
در 29 کانالها
Get PRO
مارس '25
+138
در 44 کانالها
Get PRO
فوریه '25
+211
در 47 کانالها
Get PRO
ژانویه '25
+167
در 32 کانالها
Get PRO
دسامبر '24
+169
در 30 کانالها
Get PRO
نوامبر '24
+120
در 25 کانالها
Get PRO
اکتبر '24
+110
در 30 کانالها
Get PRO
سپتامبر '24
+146
در 37 کانالها
Get PRO
اوت '24
+294
در 40 کانالها
Get PRO
ژوئیه '24
+392
در 50 کانالها
Get PRO
ژوئن '24
+491
در 67 کانالها
Get PRO
مه '24
+705
در 69 کانالها
Get PRO
آوریل '24
+598
در 46 کانالها
Get PRO
مارس '24
+534
در 44 کانالها
Get PRO
فوریه '24
+410
در 38 کانالها
Get PRO
ژانویه '24
+212
در 23 کانالها
Get PRO
دسامبر '23
+211
در 38 کانالها
Get PRO
نوامبر '23
+159
در 14 کانالها
Get PRO
اکتبر '23
+137
در 9 کانالها
Get PRO
سپتامبر '23
+92
در 0 کانالها
Get PRO
اوت '23
+171
در 0 کانالها
Get PRO
ژوئیه '23
+100
در 0 کانالها
Get PRO
ژوئن '23
+97
در 0 کانالها
Get PRO
مه '23
+115
در 0 کانالها
Get PRO
آوریل '23
+244
در 0 کانالها
Get PRO
مارس '23
+134
در 0 کانالها
Get PRO
فوریه '23
+109
در 0 کانالها
Get PRO
ژانویه '23
+163
در 0 کانالها
Get PRO
دسامبر '22
+169
در 0 کانالها
Get PRO
نوامبر '22
+308
در 0 کانالها
Get PRO
اکتبر '22
+464
در 0 کانالها
Get PRO
سپتامبر '22
+378
در 0 کانالها
Get PRO
اوت '22
+289
در 0 کانالها
Get PRO
ژوئیه '22
+260
در 0 کانالها
Get PRO
ژوئن '22
+359
در 0 کانالها
Get PRO
مه '22
+226
در 0 کانالها
Get PRO
آوریل '22
+42
در 0 کانالها
Get PRO
مارس '22
+195
در 0 کانالها
Get PRO
فوریه '22
+168
در 0 کانالها
Get PRO
ژانویه '22
+259
در 0 کانالها
Get PRO
دسامبر '21
+254
در 0 کانالها
Get PRO
نوامبر '21
+744
در 0 کانالها
Get PRO
اکتبر '21
+67
در 0 کانالها
Get PRO
سپتامبر '21
+14
در 0 کانالها
Get PRO
اوت '21
+22
در 0 کانالها
Get PRO
ژوئیه '21
+27
در 0 کانالها
Get PRO
ژوئن '21
+40
در 0 کانالها
Get PRO
مه '21
+30
در 0 کانالها
Get PRO
آوریل '21
+51
در 0 کانالها
Get PRO
مارس '21
+53
در 0 کانالها
Get PRO
فوریه '21
+81
در 0 کانالها
Get PRO
ژانویه '21
+87
در 0 کانالها
Get PRO
دسامبر '20
+4 476
در 0 کانالها
| تاریخ | رشد مشترکین | اشارات | کانالها | |
| 06 ژوئیه | 0 | |||
| 05 ژوئیه | 0 | |||
| 04 ژوئیه | +1 | |||
| 03 ژوئیه | +2 | |||
| 02 ژوئیه | +3 | |||
| 01 ژوئیه | +3 |
پستهای کانال
À tel point que l'on voit des générations entières façonnées dans le giron de ces mouvements atteindre aujourd'hui l'âge de soixante ou soixante-dix ans, tout en luttant farouchement pour les servir par tous les moyens, par pur esprit de corps et mimétisme servile. C'est comme s'ils proclamaient : « Nous avons consumé notre vie dans ces déviations et ces innovations, et nous acceptons d'en courir le risque suprême lors de notre retour vers Allah ! »
Écrit par : Son Éminence le Cheikh Ahmed Al-Subaie, qu'Allah le préserve.
Dimanche 25 Joumada Al-Oula 1447 de l'Hégire.
Correspondant au 16 novembre 2025.
| 2 | Le premier fondement : Réside dans la méthodologie (Manhaj), le socle de la science et la vérité pure, circonscrits exclusivement à la Révélation (Wahy) et aux Textes prophétiques (Athar). En d’autres termes, il s'agit du Livre (le Coran) et de la Sunnah selon la compréhension des Compagnons, ou selon la troisième formule énoncée par Rassoul Allah (صلى الله عليه وسلم) dans sa parole : « Ceux qui sont sur ce quoi j'ai été aujourd'hui, moi et mes compagnons ». C'est cela la science et la religiosité auxquelles le musulman et la musulmane se doivent de s'attacher fermement dans leur foi, ainsi que dans leur méthode de compréhension, de réception et de mise en œuvre de la religion.
Le deuxième et le troisième fondement : Le groupe unifié des musulmans (Jama'at al-Muslimin) et leur dirigeant (Imamouhoum), ce que Rassoul Allah (صلى الله عليه وسلم) a intimé à Hudhayfah comme consigné dans le Sahih d'Al-Boukhari : « Attache-toi au groupe unifié des musulmans et à leur dirigeant ». Cela désigne le corps social musulman sous l'obéissance du gouverneur musulman et du détenteur légitime de l'autorité musulman. C'est cela votre direction politique et votre allégeance patriotique, si l'on peut employer ce terme.
Si vous aspirez à saisir cela sur le plan théorique et pratique, analysez le comportement des factions islamiques politiques déviantes : observez la déférence qu'elles vouent à leurs leaders, à leurs organisations et à leurs décrets, et comment elles se mobilisent corps et âme pour se mettre à leur service. C'est exactement de cette manière que vous devez agir envers votre société musulmane et votre souverain musulman. Mieux encore, vous surpassez ces courants par deux privilèges majeurs par lesquels Allah vous a favorisés :
Le premier : C'est que Rassoul Allah (صلى الله عليه وسلم) a conditionné pour vous cette obéissance envers le dirigeant par le bien (Al-Ma'rouf) et vous a formellement interdit de lui obéir dans la désobéissance au Créateur. Cela tranche radicalement avec ces factions qui accueillent les directives de leur hiérarchie comme s'il s'agissait d'une révélation infaillible, avec un sectarisme exacerbé, un suivisme aveugle (Taqlid) et une abnégation totale.
Le second privilège par lequel vous avez été distingués : C'est que votre étalon de mesure est la vérité et le dogme pur (Al-'Aqidah) sur lequel cheminaient les Compagnons. Cela prend le contre-pied de la pensée de ces groupes dont la logique interne implique de cautionner la déviation, de passer sous silence le faux et de composer avec lui à travers leurs alliances notoires avec les partisans de l'innovation (Ahl al-Bida') et les sectes égarées.
Sur le plan politique, votre excellence se vérifie par votre collaboration constructive avec votre communauté musulmane et votre État musulman.
Qu'Allah vous préserve ! Vous avez été immunisés contre les factions et favorisés par la liberté de vous cramponner à la vérité et à la Sunnah, limpides dans leur substance et appliquées de manière ininterrompue par les musulmans fidèles à la vérité depuis l'ère des Califes, depuis mille quatre cents ans et jusqu'à nos jours sous l'égide des gouverneurs contemporains. Même si vous étiez nés dans trois mille ans, vous seriez en mesure, par la permission d'Allah, de professer ce dogme immuable et parfait et de le traduire en actes en toute sérénité, certitude, paix intérieure et fluidité.
Allah vous a honorés, a parachevé pour vous Sa religion et vous a aplani les sentiers de la science et de l'action. Comment dès lors délaisser la vérité pour les conjectures de ces groupes — et je me refuse à qualifier cela d'efforts d'interprétation (Ijtihad) — qui ont puisé et persistent à puiser dans un syncrétisme de doctrines désuètes et contemporaines issues des sectes dissidentes de l'Islam, ou de la pensée ecclésiastique occidentale et consorts ? Leurs postures fluctuent et s'altèrent au jour le jour au gré des contingences politiques et des pesanteurs du réel. | 481 |
| 3 | Cependant, ce constat s'impose face à l'aliénation intellectuelle et psychologique de deux catégories de musulmans devant l'Occident, ses dogmes, ses tiraillements et son mode de vie. Je vise ici ceux qui subissent un ascendant idéologique sur le plan séculier ou dogmatique, parmi ceux qui altèrent les textes de la religion. Je ne parle pas du commun des mortels qui fléchit sous le coup des passions, attiré par le désir de jouir des plaisirs de l'existence sans contraintes — bien que cela constitue un impact délétère qui pave la voie au premier — mais le péril le plus grave réside dans l'assimilation de la pensée, du modèle de société ou d'une vision altérée de la religiosité.
Ces deux courants, factions ou orientations sont :
1- Les courants religieux d'idéologie kharijite (les Khawarij) : Cents sur l'amour du pouvoir, désireux de s'élever sur terre, d'imposer leur hégémonie, leur autorité et leur domination. Leur ambition s'est aiguisée pour embrasser tantôt les systèmes socialistes occidentaux à une époque, tantôt les modèles démocratiques à une autre, voire pour s'articuler autour des deux à la fois, à l'instar de la méthodologie développée par Sayyid Qutb dans son concept de la « Hakimiyyah ». Ce concept fusionne les fondements des Khawarij en matière d'excommunication (Takfir) et de sédition (Khourouj), avec les deux systèmes des mécréants : le socialisme — qu'il travestit sous le vocable de « justice sociale » — et dont le paroxysme fut de s'en prendre à Dhou al-Nourain 'Uthman (qu'Allah l'agrée et l'agrée), alors même que Rassoul Allah (صلى الله عليه وسلم) a qualifié son règne de « califat bien guidé » (Khilafah Rashidah). Il s'agit là de la plus haute distinction édictée par la Révélation, attestant de la légitimité, de l'équité et de la pureté de cette gouvernance, bien que ce modèle soit qualifié aujourd'hui dans la pensée occidentale de « dictature » en raison de la centralisation du pouvoir décisionnel, loin des autres attributs péjoratifs par lesquels on définit ce terme et l'imaginaire négatif qui l'escorte.
Ces courants religieux, dévoyés dans leurs fondements et prompts à abjurer leur identité dogmatique originelle consignée dans leurs propres ouvrages de référence sur la politique de gouvernance, constituent une menace pour la religion elle-même bien avant de représenter un péril pour les musulmans.
2- Le second courant : Il est athée, hypocrite (Nifaq) ou laïque (Seculaire), et ainsi de suite.
Il convient de souligner que la masse des musulmans dépourvus de science religieuse concernant la vérité, ou affligés d'une défaillance dans leur attachement à celle-ci, peut se faire happer par ces deux courants. Ils se retrouvent ainsi instrumentalisés au cœur de ces factions pour servir leurs desseins, en particulier lorsque leurs intérêts temporels convergent avec ces idéologies.
Le propos est de rappeler que l'Islam authentique, la Sunnah et la guidée de Rassoul Allah (صلى الله عليه وسلم) ainsi que celle de ses Compagnons ne peuvent — comme explicité plus haut — faire l'objet d'une comparaison avec un tiers dans le but de choisir ou de chercher la vérité. La confrontation n'est légitime que pour dévoiler la caducité et la laideur des législations humaines, et la manière dont elles s'effondrent invariablement lors de la mise en pratique. Cette déficience est inhérente à leur nature même, et ne saurait être imputée à une mauvaise application ou à la brièveté de l'expérience historique comme le prétendent certains. Bien au contraire, les tares mentionnées ci-dessus se matérialisent actuellement en Occident, là où, selon leur propre logique, on devrait observer une apogée et une plénitude, et non un déclin et une régression.
Il faut concevoir que l'Islam véritable s'articule autour de trois piliers immuables et inaltérables — à l'instar de l'ensemble des constantes de l'Islam : | 326 |
| 4 | Pourtant, les principes et les mœurs en Occident vacillent sur le fil du rasoir, constamment sujets à la volatilité. Aujourd'hui, la consommation de certaines drogues est entrée dans la légalité, au point qu'il a été révélé récemment que le spectre de l'addiction frappe les classes aisées tout autant que les indigents qui errent dans les rues. Ainsi, les riches exploitent leurs ressources financières pour se rendre dans des zones où la consommation est tolérée durant ton repos afin de s'adonner à leur passe-temps — ou plutôt à leur perversion — avant de s'en retourner.
Il existe désormais des quartiers entiers au sein des métropoles occidentales où le citoyen lambda ne peut plus s'aventurer, ces espaces étant devenus des enclaves où les résidents dictent les pratiques de leur choix, à un degré tel que la langue affichée sur les enseignes, les marchandises et les services n'entretient plus le moindre lien avec l'Occident.
De même, chacun a pu observer le dirigeant de Facebook et Instagram se défendre dans les travées du Congrès face à l'accusation d'avoir causé des préjudices psychologiques aux adolescents et adolescentes à travers les fonctionnalités de ses plateformes. Aujourd'hui, certains parlementaires affectent de vouloir défendre la moralité et les vertus comportementales en cherchant à restreindre la liberté, alors que leur propre gouvernement, sous leurs yeux, exerce des pressions diplomatiques sur d'autres nations pour les contraindre à libéraliser les pratiques des homosexuels et autres déviances.
C'est là le reflet du syncrétisme contradictoire que l'Occident a forgé entre la théorie et la pratique, calqué sur la méthodologie des polythéistes qu'Allah Azza wa Jall a dénoncée lorsqu'Il a évoqué leur subterfuge concernant le report des mois sacrés (Al-Nasi') :
يُحِلُّونَهُ عَامًا وَيُحَرِّمُونَهُ عَامًا لِيُوَاطِئُوا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللهُ
Traduction approximative du sens du verset :
« Ils le déclarent licite une année, et illicite une autre année, afin d'ajuster le nombre de ce qu'Allah a fait interdire » [Sourate At-Tawbah : 37].
C'est là le propre du faux (le mensonge), invariable à travers les âges et les contrées.
En dernière analyse, la thèse fondamentale que je tiens à consacrer et à transmettre avec vigueur est celle-ci : l'existence d'une autorité est une nécessité absolue. Cette autorité se doit impérativement d'exercer une ingérence et une restriction sur la liberté et sur l'individu. La divergence des modèles pour y parvenir ne saurait occulter la permanence de cette vérité intrinsèque.
De plus, les équilibres de la vie obéissent à des déterminants bien précis de puissance, d'autorité et de capitaux, lesquels imposent une interaction constructive (Tadafu') et un équilibre relatif entre les hommes, conformément à la portée globale de la parole d'Allah Azza wa Jall :
وَلَوْلَا دَفْعُ اللهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَلٰكِنَّ اللهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ
Traduction approximative du sens du verset :
« Et si Allah ne repoussait pas les gens les uns par les autres, la terre serait certainement corrompue. Mais Allah est Détenteur de la grâce sur les mondes » [Sourate Al-Baqarah : 251].
Bien que la comparaison entre l'Islam et tout autre système soit fondamentalement illicite à titre d'étude comparative ou de quête impartiale — car la Vérité infaillible, parfaite et souveraine ne saurait en aucun cas être mise en concurrence avec l'œuvre humaine, particulièrement de la part d'un musulman qui a foi en Allah et en l'Islam, comme le formule le poète :
N'as-tu pas vu que la valeur du sabre diminue ؞ lorsqu'on dit que le sabre est plus tranchant qu'un bâton ?
Ces mises en regard ne sont tolérables que dans le dessein exclusif de mettre à nu la faillite du faux et d'exalter la splendeur et la perfection de la Vérité, ou encore au cours d'un cheminement initial vers la quête de la certitude. | 310 |
| 5 | Au nom d'Allah, le Tout-Miséricordieux, le Très-Miséricordieux
La fausse liberté !
La manipulation des concepts généraux qui flattent les passions des âmes constitue non seulement un champ de bataille ardu face aux impératifs de la foi, mais elle s'avère également être un exutoire pour tout adepte d'un mal — qu'il soit d'ordre religieux ou profane — lui permettant de donner libre cours aux penchants de son âme, sans conditions ni restrictions, sur le plan conceptuel et idéologique, à défaut de pouvoir s'y abandonner pleinement dans la réalité factuelle.
En d’autres termes, le système de la liberté occidentale impose en vérité à l’individu des restrictions et des obligations substantielles qui débutent par les prélèvements fiscaux sur ses biens, s’étendent aux contraintes liées à son vêtement religieux, et culminent avec les frontières dictées par la liberté d'autrui.
Ceci s'ajoute, de toute évidence, aux facilités offertes à tout criminel pour assouvir ses bas instincts de manière immorale, jouissant ainsi d'une liberté bestiale favorisée par ce courant de pensée et par l'arsenal juridique conçu pour le servir.
Même les instances de législation ou de contrôle se trouvent bridées par des lois suprêmes qui imposent des principes inféodés au mal et à ses partisans, décrétant une égalité selon leur propre prisme et prônant une liberté qui, bien qu'absolue dans la rhétorique, demeure sévèrement circonscrite par la pratique légale.
C'est ainsi que le consommateur de stupéfiants est érigé en victime innocente, tandis que la figure du criminel est exclusivement attribuée au trafiquant. De surcroît, pour poursuivre ce trafiquant et établir sa culpabilité, les procédures judiciaires requises sont telles qu'au moins les trois quarts d'entre eux parviennent généralement à s'y soustraire. Les autorités occidentales se voient alors contraintes de recourir à des méthodes opaques ou extrajudiciaires pour confondre les suspects — allant parfois jusqu'à les cibler par des frappes militaires. Nous revoici donc au point zéro concernant la légitimité de l'autorité, son monopole de la force publique et son exécution dans l'espace urbain, illustrant la tentative perpétuelle de maintenir les leviers du droit et son application entre les mains d'un pouvoir centralisé.
Dès lors, l'obtention d'une autorisation préalable devient impérative pour les manifestations, au même titre que la délimitation de leurs itinéraires et l'encadrement des agissements des organisateurs. Par la suite, à la moindre manifestation de violence avérée, l'autorité engage des poursuites et procède à l'interpellation des manifestants sortis du cadre de la loi et des limites du permis accordé.
Le jeu des rapports de force dans l’application de la loi oscille et balance ainsi en permanence entre la pression de la rue, les impératifs politiques et les institutions. Cette contradiction exacerbée s'enracine au cœur des États démocratiques, alors que les États communistes jouissent d'une stabilité relative en comparaison, doublée d'un sentiment de liberté accru pour leurs peuples face aux opportunités de gain matériel et d'embellie économique.
À l'inverse, les États démocratiques occidentaux, confrontés à une certaine précarité économique des foyers, voient poindre des germes de sédition et de ressentiment. Une telle conjoncture permet à la gauche — qui instrumentalise les aspirations à la dignité, à la révolte et à la liberté du peuple — de s'élever vers les hautes sphères de l'influence et de la prise de décision.
Porté par la victoire écrasante de l'Occident lors de la Guerre Mondiale et par l'essor fulgurant de sa puissance industrielle, militaire et économique, l'ascendant politique occidental s'est massifié et a dicté son modèle, et il continue de le faire. En effet, les fondements et le cœur même de cette hégémonie et de cette puissance demeurent profondément ancrés en dépit des mutations patentes qui ont fait surface. | 343 |
| 6 | فأَنْتَ سَلَّمَكَ اللهُ مِنَ الجَمَاعَاتِ وَفَضَّلَكَ بِالحُرِّيَّةِ لِلتَّمَسُّكِ بِالحَقِّ وَالسُّنَّةِ الوَاضِحَةِ فِي مَعْنَاهَا وَالمُطَبَّقَيْنِ عَمَلِيًّا مِنَ المُسْلِمِينَ المُتَّبِعِينَ لِلْحَقِّ مِنْ زَمَنِ الخُلَفَاءِ وَمِنْ أَلْفٍ وَأَرْبَعِمِائَةِ سَنَةٍ وَإِلَى اليَوْمِ وَمَعَ حُكَّامِ هَذَا الزَّمَانِ، وَلَوْ أَنَّكَ وُلِدْتَ بَعْدَ ثَلَاثَةِ آلَافِ سَنَةٍ فَسَتَتَمَكَّنُ بِإِذْنِ اللهِ مِنِ اعْتِقَادِ الحَقِّ الثَّابِتِ الكَامِلِ وَالعَمَلِ بِهِ بِكُلِّ أَرِيحِيَّةٍ وَيَقِينٍ وَانْشِرَاحِ صَدْرٍ وَسَلَاسَةٍ.
فَاللهُ أَكْرَمَكَ وَأَتَمَّ عَلَيْكَ دِينَهُ وَيَسَّرَ عَلَيْكَ العِلْمَ وَالعَمَلَ بِهِ، فَمَا بَالُكَ تَتْرُكُ الحَقَّ إِلَى تَخَرُّصَاتِ الجَمَاعَاتِ -وَلَا أَقُولُ: اجْتِهَادَاتِهِمْ- وَالَّتِي أَخَذَتْ وَلَا زَالَتْ تَأْخُذُ مِنْ خَلِيطٍ وَمِنْ مَذَاهِبَ شَتَّى قَدِيمَةٍ وَحَدِيثَةٍ مِنَ الفِرَقِ الإِسْلَامِيَّةِ وَمِنَ الفِكْرِ الغَرْبِيِّ الكَنَسِيِّ وَغَيْرِهِ، وَهِيَ قَابِلَةٌ لِلتَّغْيِيرِ وَالتَّبْدِيلِ يَوْمِيًّا بِحَسَبِ تَغَيُّرِ أَحْدَاثِ السِّيَاسَةِ وَتَأْثِيرَاتِ الوَاقِعِ، حَتَّى إِنَّكَ تَجِدُ الأَجْيَالِ الَّتِي تَرَبَّتْ فِي كَنَفِ هَذِهِ الجَمَاعَاتِ يَبْلُغُ بَعْضُهُمْ السِّتِّينَ وَالسَّبْعِينَ اليَوْمَ وَهُمْ يَسْتَمِيتُونَ فِي خِدْمَتِهَا بِمَا يَسْتَطِيعُونَ تَعَصُّبًا وَتَقْلِيدًا، كَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ: عِشْنَا فِي هَذِهِ الاِنْحِرَافَاتِ وَالبِدَعِ وَنُرِيدُ أَنْ نَأْخُذَ المُخَاطَرَةَ وَالمُجَازَفَةَ بِلِقَاءِ اللهِ بِهَا!
كَتَبَهُ: فَضِيلَةُ الشَّيْخِ أَحْمَد السُّبَيْعِي عَفَا اللهُ عَنْهُ وَحَفِظَهُ
الأَحَد ٢٥ جُمَادَى الأُولَى ١٤٤٧هـ
المُوَافِق ١٦/ ١١/ ٢٠٢٥م | 434 |
| 7 | فَهَذِهِ التَّوَجُّهَاتُ الدِّينِيَّةُ المُنْحَرِفَةُ فِي أُصُولِهَا، وَالَّتِي هِيَ عَلَى اسْتِعْدَادٍ لِتَغْيِيرِ جِلْدِهَا العَقَائِدِيِّ الأَصْلِيِّ الثَّابِتِ فِي كُتُبِهَا المُعْتَمَدَةِ فِي نِظَامِ الحُكْمِ، فَهَذِهِ التَّوَجُّهَاتُ هِيَ خَطَرٌ عَلَى الدِّينِ نَفْسِهِ قَبْلَ أَنْ تَكُونَ خَطَرًا عَلَى المُسْلِمِينَ.
٢- وَالتَّوَجُّهُ الثَّانِي: الإِلْحَادِيُّ أَوِ النِّفَاقِيُّ أَوِ العِلْمَانِيُّ، إِلَى غَيْرِ ذَلِكَ.
مَعَ التَّنْبِيهِ عَلَى أَنَّهُ قَدْ يَدْخُلُ فِي التَّوَجُّهَيْنِ مِنْ عُمُومِ المُسْلِمِينَ الَّذِينَ لَا عِلْمَ عِنْدَهُمْ بِالحَقِّ أَوْ عِنْدَهُمْ ضَعْفُ اعْتِصَامٍ بِهِ، فَيَجِدُونَ أَنْفُسَهُمْ فِي وَسَطِ هَذِهِ التَّيَّارَاتِ يَخْدُمُونَهَا لَا سِيَّمَا إِذَا التَقَتْ مَصْلَحَةُ بَعْضِهِمْ بِذَلِكَ.
وَالمَقْصُودُ أَنَّ الإِسْلَامَ الحَقَّ وَالسُّنَّةَ وَهَدْيَ الرَّسُولِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ) وَالصَّحَابَةِ وَالَّذِي -كَمَا سَبَقَ أَنَّهُ- لَا يَجُوزُ مُقَارَنَتُهُ مَعَ غَيْرِهِ عَلَى سَبِيلِ الِاخْتِيَارِ أَوْ البَحْثِ عَنِ الحَقِّ، وَإِنَّمَا تَجُوزُ المُقَارَنَةُ لِإِظْهَارِ عُوَارِ وَقُبْحِ مَا يَضَعُهُ البَشَرُ نَظَرِيًّا وَكَيْفَ يَخْتَلُّ فِي التَّطْبِيقِ خَلَلًا دَائِمًا؛ لِأَنَّ النَّقْصَ يَكْمُنُ فِي دَاخِلِهِ وَلَيْسَ خَلَلًا بِسَبَبِ ضَعْفِ المُمَارَسَةِ وَقِلَّةِ مُدَّةِ التَّطْبِيقِ كَمَا يَزْعُمُ البَعْضُ، بَلِ المُلاحَظَاتُ السَّابِقَةُ الذِّكْرِ أَعْلَاهُ هِيَ تَقَعُ الآنَ فِي الغَرْبِ، وَالمُفْتَرَضُ عَلَى رَأْيِهِمْ أَنْ يَكُونَ ثَمَّ نُضْجٌ وَاكْتِمَالٌ لَا تَرَاجُعٌ وَتَقَهْقُرٌ.
وَالمَقْصُودُ أَنَّ الإِسْلَامَ الحَقَّ فِيهِ ثَلَاثَةُ أَحْكَامٍ لَا تَتَغَيَّرُ وَلَا تَتَبَدَّلُ -كَكُلِّ أَحْكَامِ الإِسْلَامِ الثَّابِتَةِ-:
الأَمْرُ الأَوَّلُ: فِي النَّهْجِ وَالمَادَّةِ العِلْمِيَّةِ وَالحَقِّ وَالمَحْصُورَةِ فِي الوَحْيِ وَالأَثَرِ، أَوْ بِعِبَارَةٍ أُخْرَى: الكِتَابُ وَالسُّنَّةُ بِفَهْمِ الصَّحَابَةِ، أَوْ بِعِبَارَةٍ ثَالِثَةٍ الَّتِي شَرَحَهَا الرَّسُولُ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ) فِي قَوْلِهِ: «مَنْ كَانَ عَلَى مِثْلِ مَا أَنَا عَلَيْهِ اليَوْمَ وَأَصْحَابِي». فَهَذَا هُوَ العِلْمُ وَالتَّدَيُّنُ الَّذِي يَجِبُ أَنْ يَتَمَسَّكَ بِهِ المُسْلِمُ وَالمُسْلِمَةُ فِي تَدَيُّنِهِمَا، أَوْ طَرِيقَةِ فَهْمِهِمَا وَتَلَقِّيهِمَا لِلدِّينِ وَالعَمَلِ بِهِ.
الأَمْرُ الثَّانِي وَالثَّالِثُ: جَمَاعَةُ المُسْلِمِينَ وَإِمَامُهُمْ، وَالَّتِي قَالَهَا الرَّسُولُ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ) لِحُذَيْفَةَ كَمَا فِي "البُخَارِيِّ": «تَلْزَمُ جَمَاعَةَ المُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ». يَعْنِي المُجْتَمَعَ المُسْلِمَ فِي طَاعَةِ الحَاكِمِ المُسْلِمِ وَوَلِيِّ الأَمْرِ المُسْلِمِ، فَهَذِهِ هِيَ قِيَادَتُكَ السِّيَاسِيَّةُ وَهَذَا هُوَ انْتِمَاؤُكَ، إِذَا صَحَّ التَّعْبِيرُ.
وَإِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَفْهَمَ هَذَا نَظَرِيًّا وَعَمَلِيًّا فَانْظُرْ إِلَى الجَمَاعَاتِ الإِسْلَامِيَّةِ السِّيَاسِيَّةِ المُنْحَرِفَةِ كَيْفَ تُعَامِلُ قِيَادَتَهَا وَجَمَاعَاتِهَا وَقَرَارَاتِهَا، وَكَيْفَ تَسْعَى فِي تَبَنِّي خِدْمَةِ ذَلِكَ كُلِّهِ؛ فَكَذَلِكَ يَجِبُ أَنْ تَصْنَعَ مَعَ مُجْتَمَعِكَ المُسْلِمِ وَأَمِيرِكَ المُسْلِمِ، بَلْ أَنْتَ أَفْضَلُ مِنْ هَذِهِ التَّيَّارَاتِ بِشَيْئَيْنِ فَضَّلَكَ اللهُ بِهِمَا:
الأَوَّلُ: أَنَّ الرَّسُولَ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ) قَيَّدَ لَكَ هَذِهِ الطَّاعَةَ لِلْأَمِيرِ بِالمَعْرُوفِ وَنَهَاكَ عَنِ الطَّاعَةِ فِي المَعْصِيَةِ، خِلَافًا لِهَذِهِ الجَمَاعَاتِ الَّتِي تَتَعَامَلُ مَعَ تَوَجُّهَاتِ قِيَادَتِهَا كَأَنَّهَا وَحْيٌ مَعْصُومٌ بِكُلِّ تَعَصُّبٍ وَتَقْلِيدٍ وَتَفَانٍ.
وَالأَمْرُ الثَّانِي الَّذِي فُضِّلْتَ بِهِ: أَنَّ مِيزَانَكَ هُوَ الحَقُّ وَهُوَ الِاعْتِقَادُ الصَّحِيحُ الَّذِي كَانَ عَلَيْهِ الصَّحَابَةُ، خِلَافًا لِفِكْرِ هَذِهِ الجَمَاعَاتِ الَّذِي يَقْتَضِي مِنْ إِقْرَارِ الاِنْحِرَافِ وَالسُّكُوتِ عَنِ البَاطِلِ وَالتَّعَاوُنِ مَعَهُ بِطَرْحِهَا المَعْرُوفِ مَعَ أَهْلِ البِدَعِ وَالفِرَقِ المُنْحَرِفَةِ.
وَمِنَ النَّاحِيَةِ السِّيَاسِيَّةِ، فَأَنْتَ أَفْضَلُ بِتَعَاوُنِكَ مَعَ مُجْتَمَعِكَ المُسْلِمِ وَدَوْلَتِكَ المُسْلَمَةِ. | 429 |
| 8 | بِصِلَةٍ.
وَكُلُّنَا رَأَى مَالِكَ فِيسْبُوك وَإِنْسْتِغْرَام يُنَافِحُ عَنْ نَفْسِهِ فِي رُدُهَاتِ الكُونْجِرِس مِنَ الِاتِّهَامِ بِالتَّسَبُّبِ بِالإِضْرَارِ بِالمُرَاهِقِينَ وَالمُرَاهِقَاتِ بِمَا يُتِيحُهُ فِي هَذِهِ البرَامِجِ؛ فَالآنَ شَاءَ بَعْضُ أَعْضَاءِ الكُونْجِرِس أَنْ يُظْهِرَ الدِّفَاعَ عَنِ الأَخْلَاقِ وَمَبَادِئِ السُّلُوكِ وَيُرِيدُ تَقْيِيدَ الحُرِّيَّةِ، بَيْنَمَا حُكُومَتُهُ عَلَى مَرْأًى مِنْهُ تَضْغَطُ عَلَى دُوَلٍ أُخْرَى لِفَتْحِ الحُرِّيَّةِ لِلشُّوَاذِّ وَغَيْرِ ذَلِكَ.
فِي المُرَكَّبِ المُتَنَاقِضِ الَّذِي صَنَعَهُ الغَرْبُ بَيْنَ العِلْمِ وَالعَمَلِ عَلَى طَرِيقَةِ المُشْرِكِينَ الَّتِي وَصَفَهَا اللهُ (تَبَارَكَ وَتَعَالَى) فِي قَوْلِهِ عَنْ سِيَاسَةِ المُشْرِكِينَ فِي النَّسِيءِ:
﴿يُحِلُّونَهُ عَامًا وَيُحَرِّمُونَهُ عَامًا لِيُوَاطِئُوا عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللهُ﴾
فَهِيَ سُنَّةُ البَاطِلِ فِي كُلِّ زَمَانٍ وَمَكَانٍ.
وَفِي النِّهَايَةِ، الفِكْرَةُ النِّهَائِيَّةُ الَّتِي أُرِيدُ تَقْرِيرَهَا وَتَوْصِيلَهَا بِقُوَّةٍ: أَنَّهُ لَا بُدَّ مِنْ وُجُودِ سُلْطَةٍ، وَلَا بُدَّ أَنْ تَفْرِضَ هَذِهِ السُّلْطَةُ تَدَخُّلًا وَتَقْيِيدًا عَلَى الحُرِّيَّةِ وَالإِنْسَانِ، وَأَنَّ اخْتِلَافَ آلِيَّاتِ ذَلِكَ لَا يَمْنَعُ مِنْ بَقَاءِ هَذِهِ الحَقِيقَةِ.
وَأَنَّ التَّوَازُنَاتِ فِي الحَيَاةِ لَهَا مَعَايِيرُ مُحَدَّدَةٌ مِنَ القُوَّةِ وَالسُّلْطَةِ وَالمَالِ تُوجِبُ تَدَافُعًا وَتَوَازُنًا نِسْبِيًّا بَيْنَ البَشَرِ، أَوْ عَلَى حَدِّ بَعْضِ مَعْنَى قَوْلِ اللهِ (تَبَارَكَ وَتَعَالَى):
﴿وَلَوْلَا دَفْعُ اللهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَلٰكِنَّ اللهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ﴾
وَإِنْ كَانَتِ المُقَارَنَةُ بَيْنَ الإِسْلَامِ وَغَيْرِهِ غَيْرَ جَائِزَةٍ فِي الأَصْلِ عَلَى سَبِيلِ الدِّرَاسَةِ أَوْ البَحْثِ؛ لِأَنَّ المَعْصُومَ الحَقَّ الكَامِلَ الوَاجِبَ لَا يَجُوزُ مُقَارَنَتُهُ بِغَيْرِهِ أَبَدًا، خَاصَّةً مِنَ المُسْلِمِ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللهِ وَبِالإِسْلَامِ:
أَلَمْ تَرَ أَنَّ السَّيْفَ يَنْقُصُ قَدْرُهُ ؞ إِذَا قِيلَ: إِنَّ السَّيْفَ أَمْضَى مِنَ العَصَا
إِلَّا عَلَى سَبِيلِ إِظْهَارِ فَسَادِ البَاطِلِ وَجَمَالِ وَكَمَالِ الحَقِّ، أَوْ أَثْنَاءَ رِحْلَةِ البَحْثِ عَنِ الحَقِّ وَالحَقِيقَةِ.
لَكِنْ نَظَرًا لِهَزِيمَةِ طَائِفَتَيْنِ وَنَوْعَيْنِ مِنَ المُسْلِمِينَ أَمَامَ الغَرْبِ وَمَبَادِئِهِ وَصِرَاعَاتِهِ وَحَيَاتِهِ؛ وَأَنَا أَتَكَلَّمُ عَلَى مَنْ يَتَأَثَّرُ فِكْرِيًّا دُنْيَوِيًّا أَوْ دِينِيًّا عَقَائِدِيًّا مِمَّنْ يُحَرِّفُ الدِّينَ، وَلَا أَتَكَلَّمُ عَلَى مَنْ يَتَأَثَّرُ فَيُقْبِلُ بِرَغْبَةِ التَّمَتُّعِ بِالحَيَاةِ وَانْطِلَاقَاتِهَا مِنْ غَيْرِ قُيُودٍ فَهَذَا أَثَرٌ أَيْضًا وَيَقُودُ إِلَى الأَوَّلِ، لَكِنَّ الأَخْطَرَ مِنْهُ: التَّأَثُّرُ بِالفِكْرِ وَنِظَامِ الحَيَاةِ أَوِ التَّدَيُّنِ.
فَهَذَيْنِ التَّيَّارَيْنِ أَوِ الطَّائِفَتَيْنِ أَوِ التَّوَجُّهَيْنِ هُمَا:
١- التَّوَجُّهَاتُ الدِّينِيَّةُ الخَارِجِيَّةُ العَاشِقَةُ لِلسُّلْطَةِ وَالرَّاغِبَةُ فِي العُلُوِّ فِي الأَرْضِ وَفَرْضِ نَفْسِهَا وَسُلْطَتِهَا وَسَيْطَرَتِهَا، وَالَّتِي فُتِحَتْ شَهِيَّتُهَا لِتَبَنِّي أَنْظِمَةِ الغَرْبِ الاِشْتِرَاكِيَّةِ تَارَةً فِي وَقْتٍ، وَالدِّيمُقْرَاطِيَّةِ تَارَةً فِي وَقْتٍ، أَوِ الِاسْتِعَانَةِ بِالكِفَّتَيْنِ مَعًا كَمَا صَنَعَ سَيِّد قُطْب فِي (حَاكِمِيَّتِهِ) الجَامِعَةِ لِمَا سَبَقَ مِنْ فِكْرِ الخَوَارِجِ فِي التَّكْفِيرِ وَالخُرُوجِ، ثُمَّ نِظَامَيِ الكُفَّارِ فِي الاِشْتِرَاكِيَّةِ الَّتِي يُسَمِّيهَا (بِالعَدَالَةِ الاِجْتِمَاعِيَّةِ) وَالَّتِي مَحْصَلَتُهَا عِنْدَهُ أَنَّ ذَا النُّورَيْنِ عُثْمَانَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ وَأَرْضَاهُ، وَالَّذِي سَمَّى الرَّسُولُ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ) حُكْمَهُ (خِلَافَةً رَاشِدَةً)، وَهُوَ أَعْلَى وَصْفٍ تَمَّ إِطْلَاقُهُ فِي الوَحْيِ دَلَالَةً عَلَى أَحَقِّيَّةِ هَذَا الحُكْمِ وَعَدْلِهِ وَصِحَّتِهِ، وَإِنْ كَانَ مُسَمَّاهُ فِي الفِكْرِ الغَرْبِيِّ اليَوْمَ (الدِّيكْتَاتُورِيَّةَ) مِنْ جِهَةِ الِانْفِرَادِ بِقَرَارِ السُّلْطَةِ لَا مِنْ جِهَةِ الأُمُورِ الأُخْرَى الَّتِي تُشْرَحُ بِهَا هَذِهِ الدِّيكْتَاتُورِيَّةُ وَالاِنْطِبَاعُ المُحِيطُ بِهَا. | 423 |
| 9 | بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
الحُرِّيَّةُ الكَاذِبَةُ!
التَّلَاعُبُ بِالمَعَانِي العَامَّةِ الَّتِي تُلَامِسُ أَهْوَاءَ النُّفُوسِ، كَمَا أَنَّهُ مُعْتَرَكٌ صَعْبٌ فِي مُقَابِلِ مَا يَفْرِضُهُ الإِيمَانُ، فَهِيَ أَيْضًا مُتَنَفَّسٌ لِكُلِّ ذِي شَرٍّ دِينِيٍّ أَوْ غَيْرِ دِينِيٍّ لِيُمَارِسَ مَا تَهْوَاهُ نَفْسُهُ مِنْ غَيْرِ قَيْدٍ وَلَا شَرْطٍ مِنْ نَاحِيَةِ الفِكْرِ لَا مِنْ نَاحِيَةِ الوَاقِعِ.
بِمَعْنَى أَنَّ نِظَامَ الحُرِّيَّةِ الغَرْبِيَّةِ يَفْرِضُ عَلَى الإِنْسَانِ قُيُودًا وَالْتِزَامَاتٍ تَبْتَدِئُ بِمَا يُفْرَضُ عَلَى أَمْوَالِهِ، إِلَى مَا يُفْرَضُ عَلَى زِيِّهِ الدِّينِيِّ، إِلَى مَا يُفْرَضُ عَلَيْهِ مِنْ جِهَةِ حُرِّيَّةِ الآخَرِينَ.
هَذَا طَبْعًا غَيْرُ الإِمْكَانِيَّةِ الَّتِي يُعْطِيهَا لِكُلِّ إِنْسَانٍ مُجْرِمٍ فِي مُمَارَسَةِ مَا يُرِيدُ لَاأَخْلَاقِيًّا، مُتَمَتِّعًا بِالحُرِّيَّةِ البَهِيمِيَّةِ الَّتِي يُتِيحُهَا هَذَا الفِكْرُ وَقَوَانِينُهُ الخَادِمَةُ لَهُ.
حَتَّى أَمَاكِنُ إِنْشَاءِ القَوَانِينِ أَوْ مُرَاقَبَتِهَا مُقَيَّدَةٌ بِالقَوَانِينِ الأَكْبَرِ الَّتِي تَفْرِضُ مَبَادِئَ تَخْدُمُ الشَّرَّ وَأَهْلَهُ، وَتَفْرِضُ المُسَاوَاةَ بِحَسَبِ فَهْمِهِ، وَتَفْرِضُ الحُرِّيَّةَ -المُطْلَقَةَ فِي الطَّرْحِ وَالمُقَيَّدَةَ بِالمُمَارَسَةِ القَانُونِيَّةِ-.
بِحَيْثُ يُصْبِحُ المُتَعَاطِي لِلْمُخَدِّرَاتِ بَرِيئًا وَالمُجْرِمُ هُوَ المُتَاجِرُ، وَهَذَا المُتَاجِرُ حَتَّى يُلَاحَقَ وَتُثْبَتَ عَلَيْهِ التُّهْمَةُ لَا بُدَّ مِنْ إِجْرَاءَاتٍ يَفْلِتُ مَعَهَا عَادَةً مَا لَا يَقِلُّ عَنْ ثَلَاثَةِ أَرْبَاعِ تُجَّارِ المُخَدِّرَاتِ، فَتَضْطَرُّ السُّلُطَاتُ الغَرْبِيَّةُ أَنْ تُنَظِّمَ بِطَرِيقَةٍ غَيْرِ شَفَّافَةٍ أَوْ قَانُونِيَّةٍ فِي إِثْبَاتِ التُّهَمِ عَلَى المُتَّهَمِينَ -حَتَّى بِقَصْفِهِمْ عَسْكَرِيًّا- فَرَجَعْنَا إِلَى نُقْطَةِ الصِّفْرِ فِي صَلَاحِيَّةِ السُّلْطَةِ وَاحْتِكَارِهَا لِلْقُوَّةِ وَإِنْفَاذِهَا فِي الشَّارِعِ، وَاسْتِمْرَارِ مُحَاوَلَةِ إِبْقَاءِ مَنَافِذِ القَانُونِ وَتَطْبِيقِهِ بِيَدِ السُّلْطَةِ الوَاحِدَةِ.
فَلَا بُدَّ مِنْ تَصْرِيحٍ لِلْمُظَاهَرَاتِ، وَلَا بُدَّ مِنْ تَحْدِيدِ أَمَاكِنِهَا وَمَا يَقُومُ بِهِ القَائِمُونَ فِيهَا، ثُمَّ أَيُّ نَوْعٍ مِنَ العُنْفِ يَثْبُتُ تَبْتَدِئُ السُّلْطَةُ بِمُلَاحَقَةِ وَاعْتِقَالِ المُتَظَاهِرِينَ الخَارِجِينَ عَنِ القَانُونِ وَحُدُودِ التَّصْرِيحِ بِهِ.
فَلُعْبَةُ الصِّرَاعِ فِي تَطْبِيقِ القَانُونِ تَتَرَنَّحُ وَتَتَجَاذَبُ بَيْنَ ضَغْطِ الشَّارِعِ وَالسِّيَاسَةِ وَالمُؤَسَّسَاتِ، فَيَصِيرُ هَذَا التَّنَاقُضُ المُتَصَاعِدُ فِي الدُّوَلِ الدِّيمُقْرَاطِيَّةِ، بَيْنَمَا تَنْعَمُ الدُّوَلُ الشُّيُوعِيَّةُ بِالِاسْتِقْرَارِ النِّسْبِيِّ مُقَارَنَةً بِهَا مَعَ زِيَادَةِ الشُّعُورِ بِالحُرِّيَّةِ لِشُعُوبِهَا مَعَ زِيَادَةِ إِمْكَانِيَّةِ الكَسْبِ المَادِّيِّ وَالانْتِعَاشِ الاِقْتِصَادِيِّ.
بَيْنَمَا الدُّوَلُ الدِّيمُقْرَاطِيَّةُ الغَرْبِيَّةُ مَعَ نَوْعِ ضَعْفِ اِقْتِصَادِ الأَفْرَادِ تَبْتَدِئُ نَوْعًا مِنَ الثَّوْرَةِ وَالسَّخَطِ؛ مِمَّا يُمَكِّنُ اليَسَارَ المُلَامِسَ لِشُعُورِ الكَرَامَةِ وَالثَّوْرَةِ وَالحُرِّيَّةِ فِي الشَّعْبِ لِلصُّعُودِ إِلَى كِفَّةِ نُفُوذِ القَرَارِ.
وَمَعَ انْتِصَارِ الغَرْبِ الكَاسِحِ فِي الحَرْبِ العَالَمِيَّةِ وَتَنَامِي قُوَّةِ الصِّنَاعَةِ وَالسِّلَاحِ وَالاِقْتِصَادِ، نَمَا نُفُوذُ الغَرْبِ السِّيَاسِيُّ وَفَرَضَ نِظَامَهُ وَلَا يَزَالُ؛ لِأَنَّ بَقَايَا أَوْ صُلْبَ هَذِهِ النَّهْضَةِ وَالقُوَّةِ لَا زَالَتْ مَوْجُودَةً وَبِتَمُكُّنٍ مَعَ مَا طَفَحَ مِن تَغَيُّرَاتٍ.
وَالمَبَادِئُ فِي الغَرْبِ وَالسُّلُوكِيَّاتُ عَلَى كَفِّ عِفْرِيتٍ قَابِلَةٌ لِلتَّغَيُّرِ، فاليَوْمَ صَارَ تَعَاطِي بَعْضِ المُخَدِّرَاتِ قَانُونِيًّا حَتَّى كُشِفَ مُؤَخَّرًا أَنَّ شَبَحَ الإِدْمَانِ يُهَدِّدُ الأَغْنِيَاءَ مِثْلَمَا يُهَدِّدُ الفُقَرَاءَ المُتَسَكِّعِينَ فِي الشَّارِعِ، فَيَذْهَبُونَ بِإِمْكَانَاتِهِمْ إِلَى الأَمَاكِنِ الَّتِي يُسْمَحُ فِيهَا بِالتَّعَاطِي نِهَايَةَ الأُسْبُوعِ (أَيْ: فِي طَنِ رَبَاصِكَ) وَيُمَارِسُونَ هِوَايَتَهُمْ -أَوْ فِسْقَهُمْ- ثُمَّ يَعُودُونَ.
وَوُجِدَتِ اليَوْمَ أَحْيَاءٌ فِي حَوَاضِرِ الغَرْبِ لَا يَتَمَكَّنُ المُوَاطِنُ الغَرْبِيُّ العَادِيُّ مِنَ الدُّخُولِ إِلَيْهَا؛ لِأَنَّهَا صَارَتْ مَرْتَعًا يَفْرِضُ فِيهِ مَا يَهْوَاهُ قَاطِنُوهَا مِن مُمَارَسَاتٍ، إِلَى دَرَجَةِ أَنَّ اللُّغَةَ عَلَى المَحَلَّاتِ وَالسِّلَعِ وَغَيْرِ ذَلِكَ لَا تَمُتُّ إِلَى الغَرْبِ | 522 |
| 10 |  بدون متن... | 1 880 |
| 11 |  بدون متن... | 2 254 |
| 12 | اللهم في هذه الساعة المباركة يسِّر لحُجّاج بيتك حجَّهم، وآمِنهم وسلِّمهم، وتقبَّل منهم.
اللهم احفظ بلاد الحرمين من كل سوءٍ ومكروه، واجزِ ولاةَ أمرها وجنودَها وشعبَها خيرَ الجزاء على ما يقومون به من خدمة حُجّاج بيتك اللهم اجعله حجًّا مبرورًا، وسعيًا مشكورًا، وذنبًا مغفورًا، وتجارةً لن تبور | 2 711 |
| 13 |  بدون متن... | 3 209 |
| 14 | #سؤال_وجوابه
السلام عليكم ورحمة الله وبركاته،
حياكم الله تعالى شيخنا الحبيب،
هل من تعليق على الكلام في الصورة، أفيدونا أفادكم الله تعالى ؟؟
نص الكلام:
«هناك من يستطيع أن يجلس لساعات متواصلة وهو يتحدث عن الشيخ الفلاني والفرقة الفلانية...
نفس الشخص إذا سألته عن أبجديات علم النحو يصاب بالذهول لأنه جاهل لا يعرف حتى أبجديات علم النحو.
اخرجوا العوام من هذه الأوهام التي أفقدتهم دينهم وأقست قلوبهم وأبعدتهم عن ربهم.
لا عبادة لا طلب علم مجرد هراء فقط»اهـ
🖋 جواب الشيخ أبي عمر صلاح بن مجبل العازمي -حفظه الله-:
«وعليكم السلام ورحمة الله وبركاته
مرحبا بكم
هذا الكلام المذكور فيه خللٌ منهجيٌّ ظاهر؛ لأنه بنى مقابلة فاسدة بين الكلام في المنهج والجرح والتعديل، وبين معرفة دقائق النحو.
وهذه مقابلة غير لازمة، بل هي من باب التلبيس الخطابي.
فليس كل من خاض في الكلام على الرجال والمناهج يزعم أنه بلغ رتبة التحقيق في كل علم من علوم الشريعة والآلة.
وكون الرجل ضعيفا في النحو لا يستلزم أنه لا يميّز أصول السنة من أصول البدعة، ولا أنه لا يعرف من يُحذَّر منه ومن يُنتفع به، كما أن كون الرجل نحويّا بارعا لا يستلزم أنه سلفيُّ المنهج، ولا أنه بصير بأهل الأهواء.
ويقال له:
إذا كان الجهل ببعض أبجديات النحو مانعا من الكلام في أحوال الرجال والمناهج، فهل تجعل إتقان النحو شرطا في الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر، والتحذير من البدع، والنصح للمسلمين؟
فإن قلت: نعم، فقد أبطلت نصوصا كثيرة في وجوب النصح والبيان بحسب القدرة والعلم.
وإن قلت: لا، بطل أصل كلامك.
ثم يقال له أيضًا:
هل كل من تكلم في الفرق والمناهج لابد أن يكون إماما في النحو والصرف والبلاغة والأصول والحديث والفقه؟
فإن قلت: نعم، فقد أغلقت باب البيان والتحذير إلا على أفراد نادرين، وهذا خلاف طريقة السلف؛ فقد كان السلف يحذّرون من أهل البدع بحسب العلم والبصيرة، ولا يشترطون في كل محذِّر أن يكون محيطا بجميع الفنون.
وإن قلت: لا، فقد نقضت مقالتك بنفسك.
ثم إن في الكلام مغالطة أخرى، وهي وصف الاشتغال بالتحذير من أهل الأهواء بأنه سبب لإفساد قلوب العوام وإبعادهم عن ربهم.
وهذا تعميم باطل؛ فإن التحذير المشروع من أهل البدع من الدين، ومن النصيحة لله ولكتابه ولرسوله ولأئمة المسلمين وعامتهم، إذا قام على علم وعدل وصدق واتباع.
وقد كان أئمة السلف يتكلمون في أهل الأهواء ويحذرون منهم، ولم يكن ذلك عندهم إفسادا للقلوب، بل حفظا للدين وصيانة للعوام من الشبهات.
والخلل ليس في أصل التحذير، وإنما الخلل في أحد أمرين:
إما تحذير بغير علم وعدل، فهذا يرد على صاحبه،
وإما ترك التحذير المشروع بحجة تهذيب القلوب، وهذا أيضا باطل؛ لأن القلوب لا تُزكّى بترك بيان الحق، ولا تُطهّر بالسكوت عن الباطل، ولا يُقرَّب الناس إلى ربهم بتسليمهم لأهل الشبهات.
وقوله: «لا عبادة لا طلب علم مجرد هراء فقط» فيه تهوُّر في الحكم على الناس وبواطنهم، ومصادرة لما لا يعلمه إلا الله.
فمن أين علم أن هؤلاء لا عبادة لهم؟
ومن أين علم أنهم لا يطلبون العلم؟
وهل صار مجرد الكلام في أخطاء الفرق والمناهج دليلا على فساد القلوب وترك العبادة؟ هذا من الظلم، ومن رمي الناس بالباطل بلا بيّنة.
والأشد من ذلك أنه وقع فيما ينهى عنه؛ فهو يذم قوما يتكلمون في الأشخاص والفرق، ثم هو نفسه يتكلم فيهم، ويطعن في نياتهم، ويصفهم بالجهل، وأنهم أفسدوا قلوب العوام وأبعدوهم عن ربهم.
فإن كان الكلام في الأشخاص مطلقا مذموما، فقد دخل هو في الذم.
وإن كان الكلام فيهم جائزا لمصلحة شرعية، فلماذا يمنع غيره من الكلام في أهل البدع وأهل التلبيس إذا قام على علم وعدل؟
إذا ليس الميزان أن يقال: فلان يعرف النحو أو لا يعرفه، وإنما الميزان:
هل تكلم بعلم أم بجهل؟
بعدل أم بظلم؟
بدليل أم بهوى؟
فإن تكلم في المنهج بعلم وعدل، قُبل منه بحسب ما معه من الحق، ولو لم يكن متبحرا في النحو.
وإن تكلم بجهل وظلم، رُدَّ عليه، ولو كان سيبويه زمانه.
فالواجب التفريق بين علم الآلة، وبين علم السنة والمنهج، وبين مقام التحذير العام، وبين مقام الحكم التفصيلي على الأعيان.
أما خلط هذه المقامات لإسقاط باب التحذير من أهل الأهواء، فهذا ليس تحقيقا علميا، بل تهوين من شأن أصل عظيم من أصول أهل السنة.
هذا على سبيل الاختصار والله أعلم»اهـ
١٧ ذو القعدة ١٤٤٧هـ
لـ قناة جنود المنهج السلفي ـا
https://t.me/Abo_Youcef_19/3297 | 2 780 |
| 15 |  بدون متن... | 1 803 |
| 16 |  بدون متن... | 2 122 |
| 17 |  بدون متن... | 1 942 |
| 18 |  بدون متن... | 2 060 |
| 19 |  #اجتمعوا في "الطمية الأولى" للطّعن في عالم سنّي!*
يتباكون على "موت العلماء" وهم يقتلون الأحياء بالطّعن.
يدعون لـ"الائتلاف" وهم رأس الفرقة.
يحذّرون من "الغلوّ" وهم غلاة في مشايخهم.
*كانوا خرساً يوم طوام شيخهم، فلمّا صدع الشيخ عبد المجيد بالحق نطقوا جميعاً!*
*فبئس الاجتماع اجتماعكم،* جمعكم البغض لا الحق، والهوى لا الهدى.
أمّا الجبل فلا تهزّه الريح، *والشيخ عبد المجيد منصوره الله، ولو اجتمعتم كلّكم عليه.* | 2 348 |
| 20 |  بدون متن... | 2 011 |
