Шайх Фаридуддин Аттор (қуддиса сирруҳу) 🌸

Фирдавсийи Тусий ҳикояти

Эшитдим бўйла Фирдавсийи Тусий Хусусида ҳикоят бофусусий. Йигирма беш сана ул хома чекмиш, Шу муддат ичра бир “Шаҳнома” чекмиш. Жаҳондин юмди кўзни зору музтар, Абулқосимди унда шайхи акбар . Агарчи эрди пири пурниёз ул, Майитга этмади расми намоз ул. Деди: ҳар неки Фирдавсий битибдир, Басе габрийни мақтаб, мадҳ этибдир. Умрни шунга ул бахшида этмиш, Ўзи шу бехабарлик ичра кетмиш. Самимийдир сўзим, макру риёмас, Намозим бўйла шоирга равомас... Чу ул Фирдавсийи мискинни андоқ Кўмиб, бас, тортдилар устига тупроқ. Ўшал тун шайхи акбар кўрди бир туш, Ки Фирдавсий унинг олдига келмиш. Зумуррад тож эмиш бошида ул дам, Либоси ям-яшил эрмиш ипакдан. Келиб ўлтирмишу шайхга демиш ул, Ки, эй сенда мунаввар жону кўнгил. Магарким этмадинг менга намозинг, Не келтиргай сенга бул эътирозинг? Худойим ул, жаҳони пурфаришта Камоли файзидин жонлар саришта, Менга бахш айлади чун лутфу эҳсон, Чу хокимга салот этмакка фармон. Хатимни бердилар, чун эрди қоли , Ки Фирдавсийга – ул фирдавси олий... Нидо келдики, эй Фирдавсийи пир, Қувилмишдинг басе, эй Тусийи пир, Ётиб, тинч ухлаким, раҳматга етдинг, Ки бир байтинг ила тавҳидни айтдинг . Илоҳий фазлимиздин бўлма навмид, Ҳамиша файзимиздин айла уммид. Шуни билгилки, эй сен, марди асрор, Ки осий кўп эмас, лек фазл бисёр. Гуноҳин кечмасам халқни тутиб пок, Не бўлгайлар бу шўрлик бир ҳовуч хок?... Худовандо, биларсен, баски Аттор Сенинг тавҳидинг айтиб, битди ашъор. Сенинг нуринг ила етди зиёга, Чу Фирдавсий каби етказ фанога. Ва Фирдавсийга ўхшаб раҳматинг бер, Иноят айла, боғи жаннатинг бер. Ки Фирдавсийга иллийюн демишлар , Мақомин сидқу қасри дин демишлар...

👤 Фаридуддин Аттор (қуддиса сирраҳу) 📚 «Асрорнома» асаридан. @fariduddin_attor🍃

Ассалому алайкум вароҳматуллоҳи ва баракотуҳ! Ҳаётда бўла туриб (бир-бирингизни) билмаган қадрингизни, вафот этгандан кейин билишни ҳеч кимга фойдаси йўқ! Муҳаббатингизни тирилтиришни йўли  - ҳаётдалик вақтингизда эътироф ва ифода этмоқдир. Шамс Табризий ҳазратлари 🍃 Санли чой ифорларини соғиниб, финжонларни тузатдим. Райҳонлар ила бол мендан, Хуш табассумлар сендан бўлсин... @fariduddin_attor🍃 Кўнгил яқинлар учун...

Киши билгайму асло муттақий ким?

Чу кўрдим, кекса бир одам, пир эрди, Етиб фурсат, кетишга ҳозир эрди. Не элтарсен, дедим, эй марди ғамнок, Йўлингда озуқанг не, манзилинг хок? Деди ул кекса: дардимга даво йўқ, Дилим тўлғин, қўлимда ҳеч вақо йўқ... Манам ул кексадекман, эй Худойим, Дилим ғамнок, қўлимда йўқ вақойим. Қўлим бўм-бўш, юриб шул роҳи жовид, Вале фазлинг ила кўнглимда уммид. Худовандо, менга меҳру вафо қил, Карам эт, ҳожатим бори раво қил. Мунаввар айла нуринг бирла жоним, Ҳузурингда топай мангу маконим. Ўзинг эт эътимодимни мукаммал, Ва ҳар не мушкулотим айлагин ҳал. Мени мендин нажотим бер батавфиқ, Нуринг бирлан баротим бер батаҳқиқ. Дилимни маҳрами асрор этгил, Бу ғафлат уйқудин бедор этгил. Худовандлик ила эт дилни равшан, Севинч бер, эзгулик бер, айла гулшан. Нафас олганда менга ҳамнафас бўл, Машаққатлар аро фарёдрас бўл . Шу жоним шу жаҳонни тарк этар дам, Худойим, айла иймонимни ҳамдам. Агар иймон ила кетсам, кўнгил тўқ, Гуноҳим гар жаҳондир, менга ғам йўқ. Худовандо, ҳама бечорадирмиз, Кўйингга кўз тикиб, оворадирмиз. Ҳама гар дўзахий ё жаннатий, бас, Яратган,сен биларсен, кимса билмас. Киши билгайму асло муттақий ким? Саид ким бўлди оламда, шақий ким?

👤 Фаридуддин Аттор (қуддиса сирраҳу) 📚 «Асрорнома» асаридан. @fariduddin_attor🍃

«Машааллоҳу ла қуввата илла биллаҳ» (ما شاء الله لا قوة إلا بالله) Ўзбекча маъноси: «Аллоҳ хоҳлаган нарса бўлади. Куч-қудрат фақат Аллоҳ биландир.» Бу ибора кўпинча: кўз тегишидан сақланиш, неъмат учун шукр қилиш, ҳасаддан паноҳ сўраш мақсадида ишлатилади. Пастдаги туркча матн таржимаси: «Гўзалликка гўзал назар билан қараган инсоннинг руҳи озиқланади. Ҳаёт қуввати ортади. Зеҳнини гўзалликлар билан безаган инсон ҳаётидан лаззат олади.» Расмдаги кўк кўз ҳам айнан «кўз тегиши» (назар) мавзусига ишора қилиб чизилган.

#ДУОЛАР ❗️Ҳар бир кишининг ҳар куни кундалик хаётида ҳамиша ўқиб юрадиган дуолар Анас розияллоху анхудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васвлламнинг кўп ўқиб юрадиган дуолари: «Аллоҳумма атина фид-дуня ҳасанатав вафил ахирати ҳасанатав вақина ъазабан-нар» эди. (Маъноси: Парвардигоро, бизга бу дунёда ҳам яхшиликни ато қил, охиратда ҳам яхшиликни ато эт ва бизни дўзах азобидан асра.)   Имом Бухорий ва Муслим ривоятлари. Ибн Масъуд розияллоҳу анхудан ривоят қилинади: Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи васаллам: «Аллоҳумма инний асъалука ҳуда ваттуқо вал ъафофа вал ғина», - деб  айтардилар. (Маъноси: Аллоҳим, сендан хидоят, тақво,иффат, ва бойлик сўрайман.)   Имом Муслим ривояти. Абдуллоҳ ибн Амр ибн Осс розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:  Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Аллоҳумма йа мусаррифал қулуб сарриф қулубана ъала тоъатика», - деб айтардилар. (Маъноси: Эй қалбларни буриб қўювчи Аллоҳим, қалбимизни тоатинга буриб қўйгин.)   Имом Муслим ривояти.  Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади:  Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи васаллам манабу калималар билан дуо қилардилар: «Аллоҳумма инний аъзубика мин фитнатин нари ва аъзобаннари ва мин шаррил ғина вал фақри» (Маъноси: Аллоҳим дўзах фитнасидан, дўзах азобидан, бойлик ва камбағаллик ёмонликларидан Сенинг номинг ила паноҳ тилайман.) Абу Довуд Термизий, Насаий, ва Ибн Можжалар саҳиҳ иснод билан ривоят қилишган. Саъд ибн Абу Ваққос розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: Расуллуллоҳ саллоллоҳу алайҳи васаллам: Катта балиқнинг қорнида Роббиларига илтижо қилган Зиннуннинг (Юнус алайҳиссалом) дуолари:  «Лаа илаҳа илла анта субҳанака инний кунту миназ золимин», эди. Бирор мусулмон киши манашу калималар ила дуо қилса, ижобат этилади», - дедилар.  (Маъноси: Сендан бошқа илоҳ йўқ. Сени поклаб ёд этурман. Албатта мен золимлардан бўлдим.) Аллоҳ барчаларимизни мушкулларимизга ўзи нажот берсин.  Омин... @fariduddin_attor🍃

12) ЮНУС АЛАЙҲИССАЛОМ ҚИССАЛАРИ - ШАЙХ МУҲАММАД СОДИҚ МУҲАММАД ЮСУФ РОҲИ... https://youtube.com/watch?v=Xc25Z58qgoI&si=KK4lTp6GAuke-HYn

Аттор ҳазратлари бу воқеани ташқи ҳодиса сифатидагина эмас, балки инсон руҳининг сафари сифатида шарҳлайди: Балиқ қорни — нафс, ғафлат ва қоронғулик рамзи. Юнуснинг ёлғизлиги — соликнинг ички имтиҳони. Тавба ва муножот — ҳақиқий нажот йўли. Балиқдан чиқиши — маънавий қайта тирилиш ва Аллоҳга яқинлашиш рамзи. Тасаввуфда бу ҳикоят инсон баъзан ўз нафси ва хатолари «қорни»да қолиб кетиши мумкинлигини, аммо ихлосли тавба уни яна нурга олиб чиқишини англатади. Атторнинг талқинида Юнус алайҳиссаломнинг қутулиши илм ёки куч билан эмас, балки тавозе, иқрор ва тавба билан юз беради.

«Мантиқ-ут тайр» ва бошқа тасаввуфий манбаларда Юнус алайҳиссалом қиссаси солик учун муҳим сабоқ сифатида келтирилади: инсон баъзан ўз хоҳиши билан «денгиз»га чиқади, нафс тўлқинлари уни «балиқ қорни»га олиб киради, аммо сидқидилдан қилинган тавба уни яна нурга олиб чиқади. Бу ҳикоятнинг энг чуқур сабоғи шуки: Аллоҳга энг яқин фурсат баъзан инсон ўзини энг ёлғиз ва ожиз ҳис қилган пайтда келади. Шу муносабат билан ҳар куни ўқиладиган Юнус алайҳиссаломнинг машҳур дуоси: «Ла илаҳа илла анта субҳанака инний кунту миназ-золимин». Маъноси: «Сендан ўзга илоҳ йўқ. Сен барча нуқсонлардан поксан. Албатта, мен ўзимга зулм қилувчилардан бўлдим». Тасаввуф аҳли бу дуони нафс қоронғулигидан қалб нурига чиқишнинг калити деб билганлар.

ҲИКОЯТ

Мансури Ҳалложни ўтга отдилар, Токи кул бўлгунча гулхан ёқдилар. Бир куйик, афтода ошиқ бор эди, Кўнглига ишқи ҳақиқат ёр эди. Қўлида чўп бирла пайдо бўлди ул, Келдию кул бошида ўлтирди ул. Чўпи бирлан кулни қўзғатди неча, Қўзғади кулни ва сўз қотди неча. Дедиким, кул эрса бул, ҳақ қайдадир? Ростин айтинг, ул Анал-Ҳақ қайдадир? Неки сўйлаб, не эшитдинг, барчаси, Не кўриб, хотирга битдинг, барчаси. Чин эмасдир, бошданоқ афсонадир, Маҳв ўлким, масканинг вайронадир. Асл иста, асл мустағнию пок, Фаръ бўлдинг, бўлмадинг, андин не боқ? Баски хуршиди ҳақиқат бардавом, Зарра бирлан соя турмас, вассалом…

🧕 Шайх Фаридуддин Аттор (қуддиса сирраҳу) 📚 «Мантиқ ут-тайр» асаридан. @fariduddin_attor🍃

ОҚИЛУ МЎМИН ВАСФИДА

Оқил улким, ҳар нафас шокир эрур, Нафсига амр этгали қодир эрур. Кимки тийди кўзни, бас, тийди кўнгил, Бу жаҳоннинг чин ҳалолу поки ул. Улки энг аблаҳдиру энг пастарин, Сурса от нафсу ҳавонинг ортидин. Бир куни ақли ёришса, етса вақт, Сўргай ул қодир Худодин мағфират. Гар фақирлик тоши оғирдир, бироқ, Бўлмагай дунёда андин яхшироқ. Кимки саркаш нафсини ром айлагай, Даҳр аро ул яхши деб ном айлагай. Нафси шайтонинг эзиб, тупроққа қор, Этмасин эл олдида шаънингни хор...

👤 Шайх Фаридуддин Аттор (қуддиса сирраҳу) 📚 «Панднома» асаридан. @fariduddin_attor🍃

​​Қушлар ила Саёҳат Фаридиддин Атторнинг Мантиқут Тайр китобидан илҳомланган 30 қисмли сериал «Не Ҳикматдур бу дунёга, Келган йиғлар кетган йиғлар, Сўрайлик бир йўқсилдан, Асли недур? Нега йиғлар?»

"Қалблар ўлик бўлса..." Анвар қори Турсунов раҳимаҳуллоҳдан @Fariduddin_Attor🌙✨

Ўлим ҳаётдаги энг катта мусибат эмас. Энг катта мусибат, ўзинг тирик бўла туриб, қалбингдаги Аллоҳдан қўрқиш ҳисси ўлиб қолишидир... Шайх Шаъровий роҳимаҳуллоҳ

ИБРОҲИМ АЛАЙҲИССАЛОМ ҲИКОЯТИ Кирди Иброҳим оловга, хуш эди, Оташ ичра маст эди, сархуш эди. Маънига эврилди суврат оташи, Ўзгариб, нур бўлди, талъат оташи... Баски, гулхан оташи қўрқинч эди, Ёлқини ҳар лаҳза кўйдиргич эди. Кирди Иброҳим оловга шул замон, Унга кўнгил розини айтди аён. Кимки ул оташга таслим бўлгуси, Ўт анга райҳону ясмин бўлгуси. Кўрди ул оташни оташ, сийлади, Тафти руҳонийни иззат айлади. Келди ғойибдин нидоким ,оташ ул Бўлди гулхан ичра бас райҳону гул. Айлади оташни восил ул нидо, Ул нидога сен-да жонинг эт фидо. Ул нидога жонни ийсор айлагил, Нур ила оламни анвор айлагил. Тан фидо айлаб, тила даргоҳи Ҳақ, Токи жонинг бўлсин ул огоҳи Ҳақ. Дил сенга ойинайи кавну макон, Гарчи ҳиссий сувратинг ичра ниҳон. Занги ширк ойинани босиш басе, Чун боқиб, кўргайму асрор бир касе? Сен уни тутгил мусаффо ҳар маҳал, То кўринсин икки олам жилвагар. Ол ўшал ойинани, олдингга қўй, Боқ, нечук руҳингда ҳолат, ранги рўй. Парда остида уни тутсанг нуқул, Парда остида йўқотгай нурни ул. Парда ортидин чиқаркан ойина, Жилвасин айлар аён ҳар ойина. Қўл ила бергай киши сайқал анга, Бўйла сайқал айламак афзал анга. Аввало сепмак керак устига кул, Кул билан ювса, мусаффо бўлгай ул. Неча кунда бир ювилса шу тарийқ, Ярқираб, ойина тортгайдир тиниқ. Ойина–кўнгилда ишқдир ул, ниҳон, Жон аро бўлгай жамоли Ҳақ аён. Тан–йўлингда парда эрмишдир, хилоф, Беркитиб, ойинага бўлгай ғилоф. Тоза тут ойинани сен ҳар нафас, Бир замон тарк этма, тут олдингда, бас. Биз дедик: йўлингда парда бўлгуси, Йўл йўқотмиш йўлда кўнгил йўлчиси. Йўлни қисқартмоқ агар даркор анга, Пир керакдир, пири бузруквор анга... 👤 Шайх Фаридуддин Аттор (қаддасаллоҳу таъоло асрораҳум) 📚 «Уштурнома» асаридан. 🔹fariduddin_attor🍃

Айюб алайҳиссалом тасаввуфда сабрнинг тимсоли ҳисобланади.Ривоят қилинишича, Айюб алайҳиссалом доимо оғир балолар ичида яшар эдилар. «Музтар» — қаттиқ азобланган, қийналган киши дегани.Балолар ҳар томондан келган.У кишининг мол-мулки, чорваси талафот кўрган, таналари касалликдан азоб чеккан. Жаброил алайҳиссалом келиб: «Эй пок инсон, нега дардингни айтмайсан, нега шикоят қилмайсан?» дегандек мурожаат қилмоқда. «Агар ҳар лаҳза бир жон берсангам, ҳай, Фикр қил, Тангрига андин не келгай?» Яъни, ҳар лаҳза жонингни фидо қилсанг ҳам, бу Аллоҳнинг неъматлари олдида оздир. Банда ўз қурбонлигини катта деб билмаслиги керак.Инсон бутун умри сабр қилса ҳам, Аллоҳнинг бандаларга қилган лутфи, ҳилми ва раҳмати олдида унинг сабри жуда оз ҳисобланади. «Паргор» — яратувчи, тақдирни чизувчи Зот, яъни Аллоҳ. Бу синовни Аллоҳ белгилаган, унинг ҳикматини инсон тўлиқ билолмайди. Синовнинг ҳақиқий сабаби ва ҳикмати кўпинча инсонга маълум бўлмайди. Имтиҳоннинг моҳияти ҳам шунда — банда билмаган ҳолда ҳам ишониб, сабр қилиши.