Cláir de luné ☾

روزی که دیگر نبودم؛ در امتداد آخرین فروپاشی آنجا که آخرین ستاره هم خاموش می‌شود آنگاه که حقیقت دیگر قادر به استتار نیست و عدم به نهایت انکار می‌رسد، زمان از تداوم دست می‌کشد و هرآنچه میان ما بود از قید بودن رها می‌شود جایی در مرز میان صعود و هبوط با هیبت اصیل و بی شائبه‌ی عشق همان‌جا به انتظارت می‌نشینم.