دیرپای خُجَسته

بر همه چيزي کتابت بُوَد، مگر بر آب. اگر گذر کني بر دريا، از خون خويش بر آب کتابت کن! تا آن که از پيِ تو درآيد، داند که عاشقان و مستان و سوختگان رفته‌اند. شیخ فریدالدین عطار نیشابوری تذکره الاولیاء

گفت: آدم باید بوی یه عطر رو بده. عطره تو رو یادِ اون آدم بندازه.

به یه جفت چشم لگوییِ خوش‌آبی‌رنگ خیره شدم و اون انگار مغذبانه چشم پوشنوده از من و یک‌طرف دیگه‌رو می‌بینه، منتهی حتما می‌شنوه دیگه؟ باهاش صحبت می‌کنم از ایده‌ای که تو سرم می‌پخه برا نوشتنش. برا اجرا کردنش. و اننگار نزدیکه برا خلق شدنش. همچنان خیره به یه گوشه‌ست منتهی براش کلی حرف زدم. فکر کنم دوست شدیم باهم.

حکایت همین روزها.

به خودت می‌گی این وضع تمومی نداره. بعد رو زمین غلت می‌زنی، التماس می‌کنی، به عزای مادرت می‌شینی، آرزوی مرگ می‌کنی و بعد دست آخر، جون سالم به در می‌بری... - منگی اثر ژوئل اگلوف

نقاسی کشیدن حتماً سخته. تصور کسی یا چیزی یا جزئی و به تصویر کشیدنش سخته. حالا من رگ زیر چشمِ چپِ صورت رو تصور می‌کنم. شاید با چندتا خط‌خطی کار در بیاد. ولی نه. بعید می‌دونم.

پیرمرد انقدر قشنگ و با احساس گربه رو ناز کرد سرصبحی که ما وایستادم به جفتشون خیره شدم.

مرا دو دیده به راه و دو گوش بر پیغام تو مستریح و به افسوس می‌رود ایام شبی نپرسی و روزی که دوستدارانم چگونه شب به سحر می‌برند و روز به شام سعدی

سن برا تو معنی نداره. تو درک می‌کنی چیزی رو که باید. و این خوبه خاله‌جان.

شاید چون مست بودم!

چرا عکست رو دیوار دستشویی کافه‌ست؟

محمدرضااا فرهادیییی!!!!

مامانم می‌گفت که برادرش سال هشتادویک می‌افته زندان دیزل‌آباد کرمانشاه و اونجا تو بند حمید حمیدی رو می‌بینه. کل دلخوشی‌ زندانی‌ها وقتی بود تو طول روز که حمید حمیدی می‌اومد می‌خوند و پیر و جوان و حتی سرباز و نگهبان می‌اومدن و آواز خوندنش رو می‌شنیدن. می‌گفت همه مست و مبهوت صداش و ریتم آهنگ‌هاش بودن. تصور کردم این نقل‌قول‌های مادرم از دایی از دست‌رفته‌م رو.

__

امروز پناه رو خیلی شانسی دیدم و خیلی باحال بود اینکه طرف رو اولین‌بار در لحظه‌ای کوتاه می‌بنی اما بخشی از جهانش رو از طریق کانالش می‌شناسی.

این‌هارو از نازنین گرفتم تو خیابون انقلاب. پیجش

هوس دارم که دوزم چاکِ دل از تارِ گیسویش ولی چندان گره دارد که در سوزن نمی‌آید #هلالی_جغتایی