مصدع اوقات

من نمی‌دونم این‌ خواننده‌های ایرانی چه اصراری دارن به مظلوم واقع شدن؟ اون سیاوش قمیشی که فقط بنده رو به عقد خودش درنیاورده، تو تمام آهنگاش داره ضجه می‌زنه که تو رفتی رهام کردی ولی من هنوز برات می‌میرم و این کسشرها. بقیه خواننده‌ها هم که یکی از یکی بدتر. خب کسکش‌ها چتونه؟ عزت نفستون کجا رفته؟ چرا کسی راجع به اونی که مجبور شده ترک کنه چیزی نمی‌گه؟ چرا راجع به پاره شدن کونش و اینکه اصلا چرا مجبور به ترک کردن شده آهنگ نمی‌خونید مادرقحبه‌ها؟ چرا نمی‌گید که کون شماهایی که ترک شدید هم گوهی بوده؟ چی شد تا حرف از صداقت شد یهو صدا قطع شد؟ (آخجون بالاخره ازش استفاده کردم) جدی این علاقه‌تون به اینکه بگید مظلوم واقع شدید و همه کونتون گذاشتن خیلی آبروبر و زشته، مسئولیت‌هاتون رو عین آدم بپذیرید و انقدر هم از کیر دیگران بالا نرید دیگه. بسه دیگه جدی‌. خجالت بکشید از سنتون.

رابطهٔ بين انسان‌ها عجيب است. منظورم اين است كه برای مدتی با كسی هستی؛ با آنها می‌خوری، می‌خوابی، زندگی می‌كنی، دوستشان داری، صحبت می‌كنی، می‌گردی و بعد همه‌چيز متوقف می‌شود. - چارلز بوکوفسکی.

بنده وقتی یه پست قدیمی از خودم رو فوروارد میکنم تو چنلم:

تلگرام عزیزم من اگر روزی شمارم رو عوض کنم اول از همه به تو میگم. اینقدر به خودت استرس نده « ژنراتور » @uttweet

حالا وسط اجتماعی و معاشرتی بودنتون با دوتا هم‌جنس خودتون هم لاس چیز ببخشید حرف بزنید شاید خوشتون اومد

لطفا انقدر ترک‌هایی که تاکید دارن ایرانی نیستن و توسط «فارس»ها بهشون ظلم شده رو اذیت نکنید به اندازه‌ی کافی بار روی دوششون هست

متاسفانه شوی ویکتوریاسیکرت هم مثل بقیه جوانب زندگی کسل‌کننده و ناامید‌کننده بود. نمی‌دونم لابد اپنینگ زندگی من رو هم دادن دست جی‌جی حدید که انقدر ریده‌ست دیگه.

به‌قدری همه‌چیز معناش رو برام از دست داده که احساس می‌کنم یه مداد سفیدم بین مدادرنگی‌ها

یک منشن عادی از کسی که معتقده درست‌نویسی اهمیتی نداره و انسان نباید خودش رو درگیر این‌چیزها کنه:

کامنتای ایرانی‌ها زیر پستی که خارجیه و توش کوچکترین اشاره‌ای به ایران شده، سیزدهمین دلیل کافی برای مهاجرته

همه‌ی شاعرها هم که در هر برهه‌ای از زمان معتقد بودن عشق و عاشقی تو اون دوره و زمونه‌ی خودشون دیگه مثل قدیم‌ها نیست‌. پس دقیقا عشق واقعی کِی وجود داشته؟ زمان انسان‌های نخستین و غارنشینی؟

واکنش صادقانه‌ی بنده هرموقع که یاد سریال امپراطور دریا میفتم:

‏«برو که بی‌حقیقتی» خیلی بده. از گمشو هم بدتره. حتا از سیکتیر. -migra- @uttweet

اینا جدی جدی فکر میکنن از هرکی که بیشتر بدشون میاد باید تعداد روزهای بیشتری تو تقویم براش بذارن؟ این همه روز دختر تو ایران بیشتر شبیه یه جوک بزرگ می‌مونه

تحمل کردن دختر پیک می، مثل تحمل کردن سنگریزه توی کفشه. نمی‌کشتت، حتی آسیب جدی‌ای هم قرار نیست بهت وارد کنه؛ اما کسخلت رو تا مرحله‌ای که بخوای سرت رو به دیوار بکوبی؟ چرا، قطعا در می‌بره.

کاش ملافه بودم ولی کلافه نبودم