کتابخانه مرکزی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی

🔺افزایش ساعت کاری کتابخانه در ایام امتحانات 🔺با توجه به درخواست‌های مکرر دانشجویان گرامی، ساعت کاری سالن‌های مطالعه کتابخانه مرکزی دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی از فردا، شنبه، 20 تیرماه 1405 تا پنجشنبه 1مرداد ماه 1405، به شرح زیر است: 🔺شنبه تا چهارشنبه: 7:30 تا 21:00 🔺پنجشنبه‌: 9:00 تا 17:00 🔺لازم به ذکر است، خدمات دیگر کتابخانه نظیر امانت و تمدید کتاب، تسویه حساب و پایان‌نامه‌ها تا ساعت 13:00 روزهای کاری خواهد بود. @utcanlib

دانشجویان و کارمندان محترم دانشکدگان که قصد شرکت در این نشست آموزشی را دارند، حتما باید با شماره تلفن مندرج در پوستر تماس بگیرند و با شماره دانشجویی یا شماره پرسنلی خود ثبت نام کنند.

قابل توجه دانشجویان دکترا برای دریافت ویدئوهای نشست مربوط به "فرصتهای مطالعاتی" به آدرسهای زیر مراجعه کنید: بخش اول_ اهمیت و نکات مهم فرصت مطالعاتی https://www.aparat.com/v/nny0mdy بخش دوم_ بررسی شیوه نامه فرصتهای مطالعاتی https://www.aparat.com/v/zkmf56m

کتاب نیروی حال نوشته‌ اکهارت تُله، یکی از بهترین کتاب‌هایی است که در حوزه‌ی خودشناسی و رشد فردی منتشر شده است. نویسنده در این کتاب به‌طور جذاب و عمیقی توضیح می‌دهد که چگونه می‌توان با رهایی از افکار و ناملایمات ذهنی، به آرامش درونی دست یافت و در لحظه‌ی حال زندگی کرد. در دنیای امروز که همه‌چیز به سرعت در حال تغییر است و ذهنِ انسان، دائم درگیر نگرانی‌ها و افکار پراکنده است، کتاب نیروی حال به‌عنوان یک راهنمای عملی برای زندگی در لحظه و رهایی از استرس‌های ذهنی، ارائه می‌شود. تله در این کتاب به ما یادآوری می‌کند که تنها راه رهایی از استرس‌ها و افکار منفی، زندگی در لحظه‌ی حال است.  و رهایی از دغدغه‌های ذهنی هستند. @utcanlib

🔹️ کانون جهان ایرانی دانشگاه تهران با همکاری انجمن سرو سایه‌فکن برگزار می‌کند: 🔹️دور سوم شاهنامه‌خوانی ▪️ دکتر حیدر زندی دانش آموخته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی و دبیر انجمن سرو سایه‌فکن ⏳️ زمان: یکشنبه‌ها ساعت ۱۷ نخستین جلسه: ۲۱ تیر ماه ۱۴۰۵ 📍 مکان: تهران، باغ موزه نگارستان 📎ورود برای عموم آزاد و رایگان اما نیازمند نام نویسی است. به نشانی زیر پیام دهید: @jahaneiraniut کانون جهان ایرانی دانشگاه تهران @jahaneirani_ut

فکر میکنید اگر مشابه این تحقیق، در ایران هم انجام شود، به چه نتایجی می رسیم؟ آیا دلایل زوال مطالعه در ایران متفاوت است یا همپوشانیهایی با روندهای جهانی دارد؟ آیا باید کاری کرد، یا باید همراه با موج جهانی و بدون هیچ مقاومتی پیش رفت؟

✍️ زوال تدریجی توانایی خواندن: چرا نوجوانان و دانشجویان دیگر نمی‌توانند کتاب بخوانند؟ 🔹 آمارهای جدید نشان‌دهنده یک بحران عمیق، خاموش و نسل‌شناختی در سیستم آموزشی و توانایی ذهنی جوانان است. گزارش بزرگ کتاب‌خوانی سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که بخش بزرگی از پسران نوجوان در مقطع دبیرستان، هنوز توانایی خواندن کتاب‌هایی دشوارتر از کتاب‌های دوره ابتدایی را ندارند. این بحران به مدارس محدود نمانده و اکنون استادان دانشگاه شکایت دارند که دانشجویان جدید حتی از پس خواندن یک مقاله علمی ۲۰ صفحه‌ای هم برنمی‌آیند. 🔹 طبق گزارش سالانه رنسانس که ۲۳ میلیون فعالیت خواندنِ بیش از یک میلیون دانش‌آموز را تحلیل کرده، پسران ۱۱ تا ۱۴ ساله تقریباً به طور انحصاری به خواندن کتاب‌های بسیار ساده و مصور نظیر خاطرات یک بچه چلمن محدود شده‌اند و طعم چالش‌های ادبی بزرگتر را نمی‌چشند. دختران هم سن آن‌ها گرچه انتخاب‌های متنوع‌تری دارند، اما همچنان با معیارهای رشد شناختی فاصله دارند. بررسی‌ها نشان می‌دهد کمتر از ۱۰ درصد پسران ۱۴ تا ۱۶ ساله روزانه برای لذت مطالعه می‌کنند و نمرات خواندن دانش‌آموزان سال آخر دبیرستان به پایین‌ترین حد خود از سال ۱۹۹۲ رسیده است. ❕ تحلیل عصب‌شناختی زوال تمرکز: مغز به عنوان یک عضله سیستم عصبی انسان بر اساس اصل استفاده کن یا از دست بده کار می‌کند. مسیرهای عصبی مغز که وظیفه حفظ توجه مستمر و طولانی‌مدت را بر عهده دارند، تنها در صورت تمرین مداوم و مواجهه با متون طولانی ساخته و تقویت می‌شوند؛ در غیر این صورت، این مسیرها دچار آتروفی یا تحلیل رفتن می‌شوند. وقتی ذهن نوجوانان روزانه با ویدیوهای چند ثانیه‌ای شبکه‌های اجتماعی و اسکرول بی‌انتها بمباران می‌شود، توانایی بیولوژیکی مغز برای تمرکز روی یک متن خطی طولانی فرو می‌پاشد. جالب اینکه طبق تحقیقات، حتی حضور فیزیکی یک گوشی تلفن همراه روی میز (حتی به صورت خاموش و رو به پایین)، بخشی از ظرفیت پردازش شناختی مغز را برای نادیده گرفتن آن اشغال کرده و عملکرد ذهن را تضعیف می‌کند. 🔹 در کنار گوشی‌های هوشمند، ورود ابزارهای هوش مصنوعی مولد نیز به این تنبلی بیولوژیکی دامن زده است. دانش‌آموزان و دانشجویان به جای تلاش برای خواندن متون سخت، از چت‌بات‌ها می‌خواهند تا متون را برای آن‌ها خلاصه کنند یا مقالاتشان را بنویسند؛ فرآیندی که مغز را از مواجهه با چالش و مقاومت فکری محروم می‌کند. ❕ پژوهش دانشگاه MIT: هوش مصنوعی چگونه مغز را تنبل می‌کند؟ مطالعه اخیر دانشمندان دانشگاه ام‌آی‌تی بر روی داوطلبانی که از چت‌بات‌ها برای کارهای شناختی نظیر نوشتن مقالات استفاده می‌کردند، حقایق تکان‌دهنده‌ای را فاش کرد. تصاویر مغزی نشان دادند که در زمان استفاده از هوش مصنوعی، فعالیت نواحی مرتبط با خلاقیت در مغز به شدت کاهش می‌یابد. بدتر از آن، حدود ۸۳ درصد از کاربرانی که از هوش مصنوعی استفاده کرده بودند، پس از پایان کار حتی نتوانستند یک خط از مطلبی که خودشان با کمک ابزار تولید کرده بودند را به یاد بیاورند. این تحقیق نشان داد که واگذاری تلاش‌های ذهنی به چت‌بات‌ها، مغز را از انجام کارهای فکری عمیق محروم کرده و مانع از یادگیری واقعی می‌شود. 🔹 نظام آموزشی امروزی با کاهش زمان‌های مطالعه کلاسی و حذف مواجهه‌های فکری دشوار، عملاً به این عقب‌گرد شناختی دامن زده است. کارشناسان هشدار می‌دهند که برای نجات تمرکز و تفکر انتقادی نسل‌های آینده، بازگرداندن فضاهای بدون فناوری و اختصاص زمان‌های مطالعه مستمر در طول روز، یک ضرورت حیاتی و غیرقابل چشم‌پوشی است. 📌 [منبع] از کانال سخنرانیها

۱۴ تیر روز قلم در تقویم ایران "روز قلم" به‌عنوان نمادی برای تجلیل از صاحبان قلم و آثارشان انتخاب شده است. در صفحات تقویم، ۱۴ تیرماه باعنوان «روز قلم» به‌خود جلوه‏‌ای دیگر بخشیده است. نام‏گذاری این روز به‌نام قلم، بی ارتباط با تاریخ کهن متمدن و فرهنگ‏ساز این سرزمین نیست. ابوریحان بیرونی در کتاب آثارالباقیه خود آورده است که چهاردهمین روز از تیرماه را ایرانیان باستان، روز تیر "عطارد" می‏‌نامیدند. از طرفی سیاره تیر یا همان عطارد، در فرهنگ ادب پارسی، کاتب و نویسنده ستارگان است. به‌ همین مناسبت این روز را روز نویسندگان می‏‌دانستند و گرامی می‏‌داشتند. تاریخ نوشتار، حداکثر به بیست هزار سال پیش باز می‏‌گردد و با محدود ساختن به نظام‏‌های نوشتاری مدون، رقمی حدود شش هزارسال پیش را نشان می‏‌دهد. این ارقام و آمارها فقط تخمینی است از سوی کاوشگران علمی، در صورتی که بدون شک پیشرفتی از سوی جوامع گوناگون، بدون کمک خط و زبان امکان‏‌پذیر نبوده است. از جمله موادی که برای نوشتن به‌کار می‏‌رفت سنگ، چوب، پوست حیوانات، برگ درختان، استخوان، موم، ابریشم، پنبه و کاغذ بود. در طول تاریخ، نوشتن به دو صورت بوده است: یک دسته خطوطی را در بر می‏‌گرفت که با استفاده از ابزارهای تیز چون سوزن، چاقو و... نوشتاری، کنده‏‌کاری می‏‌شد. دسته دیگر شامل خطوطی است که به‌وسیله قلم پر، قلم‌نی، قلم‌مو و ... و با استفاده از جوهر برسطح ماده نوشتاری ترسیم می‏‌شد. نسخه‏ پردازی از نوشته‏‌ای بر سنگ یا فلز ، در نهایت به اختراع چاپ انجامید. ‎

سوم جولای (۱۲ تیرماه) در تقویم جهانی روز بدون کیسه پلاستیکی نامگذاری شده است.

⭕️ کتابخانه فردا یکشنبه 14 تیرماه 1405 تعطیل است. 🔺بنا بر اعلام هیئت دولت، فردا یکشنبه، 14 تیرماه 1405 تعطیل رسمی است. @utcanlib

‌#تازه_های_نشر قصه‌های کاخ سلیمانیه در دل راهروها و تالارهای کاخ سلیمانیه، اسرار بسیاری نهفته است. کاخی که حدود ۲۰۰ سال پیش مأوا و محل سکونت خاندان قاجار در غرب پایتخت بود. گرچه قاجارها مدت زیادی در این کاخ اقامت نکردند، اما دیوارهای خوش‌نقش، درهای باشکوه و گچ‌بری‌های هنرمندانه‌ی این عمارت قدیمی شاهدان خاموش و رازداران‌ امین زنان و مردانی بودند که هریک با امید و آرزوهای بسیار زیر سقف بلند آن روزگار می‌گذراندند. آری، در پس پرده‌های ضخیم و پشت درهای بسته‌ی کاخ سلیمانیه، قصه‌های بسیاری وجود دارد. قصه مردان و زنانی که سال‌هاست روی در نقاب خاک کشیده‌اند. آن‌ها رفته‌اند، اما این عمارت باشکوه اسراری در دل دارد که ارزش خواندن دارند. #موسسه_فرهنگی_هنری_و_بخوان_با_ما

💥 معرفی GoThesis؛ ابزاری هوشمند برای انتخاب موضوع پایان‌نامه و ایده‌یابی علمی انتخاب یک موضوع پژوهشی مناسب، نخستین گام برای انجام یک پژوهش موفق است و نقش مهمی در کیفیت آن دارد. GoThesis یکی از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی است که با هدف تسهیل این فرآیند طراحی شده و به پژوهشگران کمک می‌کند تا موضوع‌های پژوهشی متناسب با رشته، گرایش و علایق علمی خود را شناسایی کنند. این سامانه با تحلیل اطلاعاتی که کاربر وارد می‌کند، موضوع‌های نو، کاربردی و قابل اجرا پیشنهاد می‌دهد و به پژوهشگر در تبدیل ایده‌های اولیه به پرسش‌های پژوهشی مشخص یاری می‌رساند. این ویژگی‌ها موجب می‌شود پژوهشگران با دیدی گسترده‌تر، خلأهای پژوهشی را شناسایی کرده و موضوع‌هایی متناسب با نیازهای روز علمی انتخاب کنند. نشانی دسترسی: https://www.gothesis.com https://t.me/UT_Central_Library

🎯 بگذارید «نوشتن» برای انسان‌ها باقی بماند 🔴 اگر به نسخه‌های دست‌نویس شعرهای امیلی دیکینسون، شاعر بزرگ آمریکایی، دقت کنید، جابه‌جا، حوضچه‌های دایره‌شکل کوچکی از جوهر را کنار کلمه‌ها می‌بینید. این حوضچه‌ها همان جاهایی است که دیکینسون مکث کرده تا تصمیم بگیرد کلمۀ بعدی باید چه باشد؛ یا از خودش پرسیده: بهتر نیست سطر قبلی را جور دیگری بنویسم؟ دن چیسون، استاد ادبیات و رئیس گروه زبان و ادبیات انگلیسی در کالج ولزلی، می‌نویسد: این حوضچه‌های جوهر انسانی‌ترین نشانه‌های دست‌نوشته‌های دیکینسون است. جایی که اندیشیدن، تردیدکردن و تعلیق او را می‌توانید ببینید. 🔴 ویلیام جیمز در کتاب اصول روان‌شناسی چنین لحظه‌‌هایی را «فضای خالی فعال» می‌نامد. جیمز می‌نویسد: «فرض کنید می‌کوشیم نامی فراموش‌شده را به یاد آوریم. وضعیت آگاهی ما در آن لحظه شگفت‌آور است. در آن فضایی خالی جاخوش کرده؛ اما نه صرفاً یک فضای خالی. شکافی است به‌شدت فعال. چیزی شبیه به شبحی از آن نام در آن حضور دارد که ما را به جهتی خاص فرامی‌خواند، گاه با احساس نزدیکی به پاسخ در ما لرزشی ایجاد می‌کند، و سپس دوباره ما را بدون آن واژه رها می‌کند، اما اگر نام‌های نادرستی به ما پیشنهاد شوند، این جای خالی، فوراً آن‌ها را رد می‌‌کند.» 🔴 «نوشتن» همیشه مسیری بوده که با این «فضاهای خالی فعال» سنگفرش می‌شده. هر کسی که روزگاری تلاش کرده است چیزی بنویسد می‌داند که گاهی در لحظه‌های جوشش فکر، می‌شود یک‌نفس چندین صفحه نوشت، و گاهی هفته‌ها طول می‌کشد تا یک جمله به آخر برسد. در این بن‌بست‌های طاقت‌فرسا، نویسنده همواره در «میانۀ راه» است. کاری ناتمام دارد که گوشۀ ذهنش آرمیده ولی راهی به تمام‌کردنش ندارد. ورود مدل‌های زبانی بزرگ مانند چت‌جی‌پی‌تی و رقبایش به عرصۀ نوشتن، این تجربه‌ها را از اساس تغییر داده است. 🔴 دن چیسون می‌گوید وقتی از چت‌جی‌پی‌تی هم سوالی می‌پرسید، برای چندثانیه می‌گوید «در حال فکرکردن» است، ولی فرایند نوشتنش با تردیدهای طولانی همراه نیست. هوش مصنوعی هیچ‌وقت به بن‌بست نمی‌خورد. 🔴 نوشتن در فضای خالیِ فعال بین «دانستن» و «به‌زبان آوردن» اتفاق می‌افتد. اندیشه‌ها در نبردی سهمگین با امر «ناگفتنی» از مسیر توقف‌ها، گم‌شدن‌ها و بازگشت‌های مکرر عبور می‌کنند تا بالاخره روی کاغذ بیایند. طی‌کردن این مسیر، مستلزم صبر، انتظارکشیدن و گذر «زمان» است. اما فناوری‌ دشمنِ انتظارکشیدن‌ است. منطق مسلط عصر ما زمان را به رشته‌ای از فوریت‌ها و هشدارها تبدیل کرده است. هر لحظه باید به نتیجه‌ای قابل اندازه‌گیری منجر شود. در چنین جهانی، ادبیات کُند به نظر می‌رسد، تفکرِ عمیق ناکارآمد جلوه می‌کند و تأملِ بی‌هدف نوعی اتلاف وقت است. 🔴 چیسون که خودش مانیفست مشهوری در ممنوعیت استفاده از هوش مصنوعی در کلاس‌های دانشگاهی‌اش دارد، می‌گوید: دو اتفاق همزمان در دانشگاه‌ها در حال وقوع است: دانشجویان هر روز نوشته‌های بهتری در کلاس ارائه می‌دهند، و هر روز در فهم متن و استدلال‌کردن پس‌رفت می‌کنند. چرا؟ مسئله فقط استفاده از هوش مصنوعی برای نوشتن نیست، مسئله این است که خودِ اندیشیدن پیوند بسیار عمیقی با نوشتن دارد. هنگام نوشتن است که بهترین استدلال‌ها سراغمان می‌آید. وقتی نوشتن را به هوش مصنوعی برون‌سپاری کنیم، از اندیشیدن هم محروم می‌شویم. 📌 برداشتی از مطلب «برای خودت فکر کن» (Think for Yourself) نوشتۀ دن چیسون (Dan Chiasson) که در  نیویورک ریویو آو بوکس منتشر شده است. 🔸منبع : ترجمان @utcanlib

🔺صائب تبریزی، یکی از شاعران برگزیده ی سبک هندی است. 🔺سبک هندی، سبکی است که در زمان صفویه و در اثر مهاجرت اغلب شاعران پارسی گو به شبه قاره هند پدید آمد. 🔺از ویژگی های این سبک، زبان ساده، استفاده از کلمات عامیانه ولی ایماژ(تصاویر خیالی) پیچیده و جدید است. 🔺برای مثال در همین فرد(شعر تک بیتی) از صائب تبریزی، شاعر برای توصیف بی قراری خود می گوید پریشانی و بی قراری آنچنان با سرشت من درآمیخته که اگر نام مرا روی نگین یک انگشتر حک کنند، آن نگین، مثل سنگی که با فلاخن پرتاب کرده باشند، از سکون درآمده و به جایی دورتر پرتاب می شود! @uycanlib

۱۰ تیر، روز بزرگداشت محمدعلی "صائب‌تبریزی" در تیرماه ۱۳۹۲ بر اساس مصوبه شورای فرهنگ عمومی کشور، روز دهم تیر به عنوان «روز صائب تبریزی» نامگذاری شد. از آن پس هر ساله بزرگداشتی به منظور بررسی ابعاد شخصیتی و سبک شعری وی برگزار می‌شود. «میرزا محمدعلی صائب تبریزی» در حدود سال ۱۰۰۰ قمری در تبریز زاده شد. پدر او تاجر بود و به‌‌دستور شاه‌عباس اول از تبریز کوچ کرد و در محله‌ عباس‌آباد اصفهان ساکن شد و صائب در این شهر به آموختن دانش پرداخت. در سال ۱۰۳۴ قمری به هندوستان رفت و در سال ۱۰۴۲ به ایران بازگشت و در اصفهان ماندگار شد و در این دوران شاه‌عباس دوم به او مقام «ملک‌الشعرایی» داد. آثارش به‌ جز سه – چهار هزار بیت قصیده، یک مثنوی کوتاه و ناقص به‌نام «قندهارنامه» و سه قطعه، همه غزل هستند. او ۱۷ غزل نیز به‌ترکی سرود و سبکی را به‌کمال رساند که چند سده پس از آن، «سبک هندی» نامیده شد. صائب را «چامه‌سرای» تک‌بیت‌ها نیز گفته‌اند. او حدود ۸۰ سال زندگی کرد و حدود سال ۱۰۸۱ هجری قمری در اصفهان دیده از جهان فرو بست. بیش از ۳۴۰ سال پیش،‌ در محله‌ «لنبان» در اصفهان، در باغچه‌ای بزرگ و در خیابانی که امروزه به نام «صائب» آشناست، به خاک سپرده شد؛ اما در حال حاضر این آرامگاه چندان وضعیت مناسبی ندارد و رو به ویرانی است. سنگ مزارش یک قطعه سنگ مرمر یکپارچه‌ یزدی بوده که سنگ مزار قدیمی را در میانش جاسازی کرده‌اند. سنگ اصلی مزار که کتیبه‌ای دارای یک مطلع و یک غزل به‌خط یک خوشنویس دوره‌ صفوی دارد، به دو نیم شده‌است. شاید سرنوشت صائب تبریزی نیز همین بیتی بوده که روی سنگ مزارش نوشته شده‌است: محو کی از صفحه دل‌ها شود آثار من من همان ذوقم که می‌یابند از گفتار من صائب بزرگ‌ترین غزلسرای سده یازدهم هجری و نامدارترین شاعر زمان صفویه بود. ‎

نقشه میراث جهانی ۲۰۲۵-۲۰۲۶ World-Heritage-Map-2026 بر اساس اعلام #یونسکو، این نقشه که به تازگی منتشر شده است، دیواری بزرگ است که تمامی ۱۲۴۸ اثر ثبت‌شده در فهرست میراث‌جهانی را دربر می‌گیرد و با استفاده از تصاویر منتخب از سایت‌های فرهنگی و طبیعی جهان، نمایی جامع از پراکندگی جغرافیایی #میراث جهانی ارائه می‌دهد. این نقشه علاوه بر نمایش مکان آثار، اطلاعات کلیدی مربوط به کشورهای دارای آثار ثبت‌شده و آمارهای مرتبط با میراث‌جهانی را نیز در اختیار کاربران قرار می‌دهد. این نقشه به‌عنوان یکی از ابزارهای آموزشی و پژوهشی مهم در حوزه حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی شناخته می‌شود و هرساله با به‌روزرسانی فهرست جهانی، نسخه جدید آن منتشر می‌شود. ⬅️ دسترسی به نقشه

ریاضی‌نابلدی؛ چرا ندانستن اعداد می‌تواند زندگی ما را تغییر دهد؟ معرفی کتاب بیشتر ما بی‌سوادی را ناتوانی در خواندن و نوشتن می‌دانیم، اما کمتر به نوع دیگری از بی‌سوادی توجه می‌کنیم؛ ناتوانی در فهم اعداد، احتمال‌ها و آمار. جان آلن پائولوس، ریاضی‌دان برجسته، در کتاب "ریاضی‌نابلدی" نشان می‌دهد که این ناآشنایی با زبان اعداد، تنها یک ضعف در درس ریاضی نیست، بلکه می‌تواند بر تصمیم‌های شخصی، قضاوت‌های اجتماعی و حتی سیاست‌گذاری‌های عمومی اثر بگذارد. پائولوس با زبانی روان، طنزآمیز و سرشار از مثال‌های واقعی، خواننده را به سفری در دنیای اعداد می‌برد؛ دنیایی که در آن بسیاری از باورهای رایج، نتیجه سوءبرداشت از احتمال، آمار و اندازه‌هاست. او از موضوعاتی مانند بخت‌آزمایی، بازار سهام، پیش‌بینی‌های طالع‌بینان، ادعاهای پزشکی، نظرسنجی‌ها، بیمه، ورزش، تبعیض، انتخابات و حتی شبه‌علم استفاده می‌کند تا نشان دهد چگونه ذهن انسان، بدون سواد عددی، به‌آسانی فریب می‌خورد. نکته ارزشمند این کتاب آن است که هدفش آموزش فرمول‌های پیچیده یا محاسبات دشوار نیست. پائولوس می‌کوشد شیوه‌ای تازه برای اندیشیدن بیاموزد؛ شیوه‌ای که در آن بتوانیم بزرگی و کوچکی اعداد را درک کنیم، احتمال رخدادها را واقع‌بینانه بسنجیم، میان همبستگی و علیت تفاوت بگذاریم و در برابر ادعاهای اغراق‌آمیز یا فریبنده، نگاه نقادانه‌تری داشته باشیم. مطالعه این کتاب تنها برای علاقه‌مندان به ریاضیات نیست. هر کسی که اخبار را دنبال می‌کند، با تبلیغات پزشکی و اقتصادی روبه‌رو می‌شود، در انتخابات رأی می‌دهد، درباره خطرها تصمیم می‌گیرد یا می‌خواهد جهان را دقیق‌تر بفهمد، از خواندن آن بهره خواهد برد. پائولوس نشان می‌دهد که درک ابتدایی از احتمال و آمار، نه یک مهارت تخصصی، بلکه بخشی ضروری از سواد عمومی در دنیای امروز است. ریاضی‌نابلدی از زمان انتشار خود به یکی از آثار کلاسیک در زمینه ترویج تفکر علمی تبدیل شده است. این کتاب به خواننده کمک می‌کند اشتباهات رایج ذهن را بشناسد، در برابر شبه‌علم و اطلاعات گمراه‌کننده مقاوم‌تر شود و جهان را با نگاهی روشن‌تر، منطقی‌تر و مبتنی بر شواهد ببیند. اگر تاکنون تصور می‌کردید ریاضیات تنها مجموعه‌ای از فرمول‌های خشک و بی‌ارتباط با زندگی روزمره است، این کتاب احتمالا یکی از آثاری خواهد بود که دیدگاهتان را برای همیشه تغییر می‌دهد. پس از خواندن آن، نه‌تنها اعداد برایتان معنای تازه‌ای پیدا می‌کنند، بلکه بسیاری از اخبار، آمارها، ادعاها و حتی تصمیم‌های روزانه را نیز با نگاهی متفاوت و سنجیده‌تر خواهید دید. این کتاب یعنی: Innumeracy: Mathematical Illiteracy and Its Consequences با ترجمه مرتضی معدنی‌ثانی و علیرضا نظری، در نشر درنگ چاپ و در اختیار علاقه‌مندان قرار دارد. از کانال جامعه ای بهتر بسازیم