Our Archive

بهمن شعله‌ور برای مخاطب فارسی‌زبان قدغن است؛ نویسنده‌ای ممنوع که سال چهل و پنج برای نخستین بار «غیرقانونی» بر پیشانی‌اش حک می‌شود و دیگر هیچ‌گاه به صف قانونی‌ها برنمی‌گردد. درست پس از چاپ و انتشار «سفر شب» به شمارگان محدود. اندکْ نسخه‌های رمان‌ش را که جمع می‌کنند، او از ایران می‌گریزد، ساکن آمریکا می‌شود و همان‌جا ادبیات می‌خواند. زندگی‌ای کم و بیش شبیه به شخصیت اصلی رمان دیگرش؛ «بی‌لنگر». سال هزار و نه‌صد و هشتاد و چهار میلادی است، فصل بیست و یکم رمان، و «فرهنگ» که چهارده سال است در آمریکا زندگی می‌کند ناچار می‌شود برای مراسم کف و دفن مادرش به ایران بازگردد. فرهنگی که انقلاب را ندیده از نیویورک به لندن می‌رود تا از آن‌جا با پرواز ایران ایر عازم تهران شود. و همان‌جاست که برای اولین بار مستقیم با تصاویری از حکومت اسلامی مواجه می‌شود. هزاران کیلومتر دورتر از مرز ایران، در فرودگاه لندن: «ظاهر خانم‌ها کلاً تغییر کرده بود، چون حالا بازو‌ها و شانه‌های لخت‌شان را با آستین‌های بلند، شکاف سینه‌هاشان را با یقه‌های برگردان، و مو‌های‌شان را با روسری اسلامی پوشانده بودند. لب‌هایی که در پرواز به لندن با ماتیک سرخ‌رنگ می‌درخشیدند حالا خیلی بی‌رنگ و باتقوا می‌نمودند. عطرهای مرموز و هیجان‌آور رایحه‌شان را از دست داده بودند و کسی قصد تازه کردن‌شان را نکرده بود.» شعله‌ور سال‌ها بعد در مصاحبه‌ای از بازگشت‌ش به ایران و ترس دستگیری و زندانی شدن‌ش می‌گوید. همان وضعیتی که فرهنگ دچارش شد. بی‌لنگر در کنار تمام تیزبینی‌ها در روایت استبداد دو حکومت و ترسیم مرزهای میان آن دو، شرح یک گروگان‌گیری است؛ فرهنگ در فرودگاه تهران بازداشت می‌شود، طولانی‌مدت انفرادی می‌کشد، شکنجه می‌بیند و نهایتن در ازای مبلغ نیم میلیون دلار آزاد و به آمریکا «تبعید» می‌شود. جمهوری اسلامی فرهنگ را مجرم می‌خواند تا به واسطه‌ی آن بتواند منفعتی کسب کند و اگر خواسته‌شان محقق نشد با اعدام از شرش خلاص می‌شوند، گرچه برای چنین سیستمی اهمیتی ندارد که او جرمی مرتکب شده باشد. حکومتی به غایت تباه‌تر از حکومت پیشین. © داستان اختناق @Our_Archive https://t.me/Our_Archive/1538