سیمرغ ما

☕️سلام 🌺صبح زیباتون بخیر و شادی ☕️امـروزتون عـالی 🌺مسیرتون پراز موفقیت ☕️سفره تون پراز نعمت 🌺لبهاتون پراز لبخنـد ☕️نگاهتون پراز محبت 🌺و روزهای زندگی تون ☕️بدون تکرار و سرشاراز آرامش

عمرمان هرلحظه خواهدگذشت، چه سخت وچه آسان چه تلخ و چه شیرین ولی درکناردوستان خوب همه لحظه ها به عشق و محبت مبدل می شود. روزتون همراه باعشق و محبت آخر هفته تون شاد

پنجشنبهـتون مبارک دوستان خوبم امیدوارم تعطيلات آخر هـفته ي خوبي راکنار خانواده ودوستان سپری کنید آخر هـفته تون شاد لحظه هاتون زیبا و 🌷🍃 زندگیتون پرازآرامش باشه

الهـــــى🍃🌸 که همیشه مسیر زندگیتون پر از گل باشد با ارزوى سلامتى وشاد كامى براى شما عزيزان پنجشنبه خوبى در كنار عزيزانتون براتون آرزومنديم🍃🌺

سلام دوستان مهربان🌼🍃 صبح پنجشنبه تون بخیر وحال دلتون شاد انشاالله زندگیتون🍃🌼 ازجنس گل باطراوت خنده هاتون ازجنس دریا وقدم هاتون ازجنس کوه باشه🌼🍃

دوستان ارجمندم روزتان پراز شادی🌷🍃 چقدر زیباست روزتان با لبخند شروع شود🍃🌷 امیدوارم دلخوشی وشادی مهمون خونه هاتون🌷🍃 سلامتی وآرامش دروجودتون واحساس خوشبختی همراهتون باشه

پنج شنبه ها پرازدلتنگی و غم است پنجشنبه هابرای مایادآوردرگذشتگان مان ویادآورخاطره هایشان ولی برای انها روزچشم انتظاریست منتظریک هدیه فاتحه وصلوات

در عهد پادشاه خطابخش جرم پوش حافظ قرابه کش شد و مفتی پیاله نوش صوفی ز کنج صومعه با پای خم نشست تا دید محتسب که سبو می‌کشد به دوش احوال شیخ و قاضی و شرب الیهودشان کردم سؤال صبحدم از پیر می فروش گفتا نه گفتنیست سخن گر چه محرمی درکش زبان و پرده نگه دار و می بنوش ساقی بهار می‌رسد و وجه می نماند فکری بکن که خون دل آمد ز غم به جوش عشق است و مفلسی و جوانی و نوبهار عذرم پذیر و جرم به ذیل کرم بپوش تا چند همچو شمع زبان آوری کنی پروانه مراد رسید ای محب خموش ای پادشاه صورت و معنی که مثل تو نادیده هیچ دیده و نشنیده هیچ گوش چندان بمان که خرقه ازرق کند قبول بخت جوانت از فلک پیر ژنده پوش  #حضرت_حافظ🍃

ای دیر بدست آمده بس زود برفتی آتش زدی اندر من و چون دود برفتی چون آرزوی تنگدلان دیر رسیدی چون دوستی سنگدلان زود برفتی زان پیش که در باغ وصال تو دل من از داغ فراق تو بر آسود برفتی ناگشته من از بند تو آزاد بجستی نا کرده مرا وصل تو خشنود برفتی آهنگ به جان من دلسوخته کردی چون در دل من عشق بیفزود برفتی #انوری🍃

ای کاش جان بخواهد معشوق جانی ما تا مدعی بمیرد از جان فشانی ما گر در میان نباشد پای وصال جانان مردن چه فرق دارد با زندگانی ما #فروغی_بسطامی🍃

گر وصال است از تو قسمم گر فراق هست هر دو بر من دیوانه خوش من چنان در عشق غرقم کز توام هم غرامت هست و هم شکرانه خوش #شیخ_عطار🍃

گفت: ای مجنون شیدا، چیست این؟ می نویسی نامه  ، بهـــر کیست این؟ ‌ گفت : مشـــق نـــام لیلی میڪـــنم خاطــــر خـــــود را تسلی میڪــنم چـــون میســـر نیست من را کام او عشــــق بازی میڪـــنم با نـــــام او... #جامی🍃

ای مسلمانان ندانم چارهٔ دل چون کنم یا مگر سودای عشق او ز سر بیرون کنم آتشی دارم درین دل گر شراری بر زنم آب دریاها بسوزم عالمی هامون کنم #سنایی🍃

دارد که چون تو پادشهی بنده‌ات شوم قربان اختــــــلاط فریبنده‌ات شوم بیعانه‌ی هزار غلام است خنده‌ات سد بار بنده‌ی لب پر خنده‌ات شوم سد کس به یک نگه فکنی درکمان لطف شیدایی نگاه پراکنده‌ات شوم پروانه سوزد از پی سد گام پرتوت سرگرم شمع عارض تابنده‌ات شوم خوش اختریست اینکه بر آمد به طالعت وحشی غلام اختر تابنده‌ات شوم #وحشی‌بافقی🍃

صبحدم آفتاب رو بنمود زهره و مشتری چه خواهد بود خانه تاریک بود روشن شد نور چشمی به ما عطا فرمود آفتابی درآمد از در ما در دولت به روی ما بگشود جام گیتی نما به ما بخشید در چنین آن چنان به ما بنمود آتش عشق عود جانم سوخت عود آتش شد و نماندش دود دامن خود بگیر ای عارف تا بیابی ز خویشتن مقصود بزم عشق است و سیدم سرمست هرکه آمد به مجلسش آسود حضرت شاه نعمت‌الله ولی🍃

اگر تو عاشقی غم را رها کن عروسی بین و ماتم را رها کن تو دریا باش و کشتی را برانداز تو عالم باش و عالم را رها کن چو آدم توبه کن وارو به جنت چه و زندان آدم را رها کن برآ بر چرخ چون عیسی مریم خر عیسی مریم را رها کن وگر در عشق یوسف کف بریدی همو را گیر و مرهم را رها کن وگر بیدار کردت زلف درهم خیال و خواب درهم را رها کن نفخت فیه من روحی رسیده ست غم بیش و غم کم را رها کن مسلم کن دل از هستی مسلم امید نامسلم را رها کن بگیر ای شیرزاده خوی شیران سگان نامعلم را رها کن حریصان را جگرخون بین و گرگین گر و ناسور محکم را رها کن بر آن آرد تو را حرص چو آزر که ابراهیم ادهم را رها کن خمش زان نوع کوته کن سخن را که الله گو اعلم را رها کن چو طالع گشت شمس الدین تبریز جهان تنگ مظلم را رها کن دیوان شمس🍃

بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است ای مجلسیان راه خرابات کدام است هر کس به جهان خرمیی پیش گرفتند ما را غمت ای ماه پری چهره تمام است برخیز که در سایه سروی بنشینیم کان جا که تو بنشینی بر سرو قیام است دام دل صاحب نظرانت خم گیسوست وان خال بناگوش مگر دانه دام است با چون تو حریفی به چنین جای در این وقت گر باده خورم خمر بهشتی نه حرام است با محتسب شهر بگویید که زنهار در مجلس ما سنگ مینداز که جام است غیرت نگذارد که بگویم که مرا کشت تا خلق ندانند که معشوقه چه نام است دردا که بپختیم در این سوز نهانی وان را خبر از آتش ما نیست که خام است سعدی مبر اندیشه که در کام نهنگان چون در نظر دوست نشینی همه کام است #حضرت_سعدی🍃

شد ز غمت خانهٔ سودا دلم در طلبت رفت به هر جا دلم در طلب زهرهْ رُخِ ماه رو می‌نگرد جانب بالا دلم فرش غمش گشتم و آخر ز بخت رفت بر این سقف مصفا دلم آه که امروز دلم را چه شد؟  دوش چه گفته است کسی با دلم؟   از طلب گوهر گویای عشق موج زند موج چو دریا دلم روز شد و چادر شب می‌دَرَد در پی آن عیش و تماشا دلم از دل تو در دل من نکته‌هاست اه چه ره است از دل تو تا دلم گر نکنی بر دل من رحمتی وای دلم وای دلم وا دلم ای تبریز از هوس شمس دین چند رود سوی ثریا دلم #حضرت_مولانا🍃

💠مريم نياز و عيساى درون " ... تن، همچون مريم است و هر يكى عيسايى داريم. اگر ما را درد پيدا شود، عيساى ما بزايد؛ و اگر درد نباشد، عيسى، هم از آن راه نهانى كه آمده، باز به اصل خود پيوندد، الّا، ما محروم مانيم و از او بى بهره .." 💠فيه ما فیه

💠و گفت: هیچ آرزو بر دل من دست نبوده است، مگر وقتی در بادیه می‌آمدم. آرزوی نان گرم و خایه مرغ بر دلم گذر کرد. اتفاق افتاد که راه گم کردم. به قبیله ای افتادم. جمعی ایستاده بودند و مشغله می‌کردند. چون مرا بدیدند در من آویختند و گفتند: کالای ما برده ای. و کسی آمده بود و کالای ایشان برده بود. شیخ را بگرفتند و دویست چوب بزدند. در میان چوب زدن پیری از آن موضع بگذشت. دید یکی را می‌زدند. به نزدیک او شد. بدانست که او کیست. مرقع بدرید و فریاد برداشت و گفت: شیخ الشیوخ طریقت است. این چه بی حرمتی است؟ این چه بی ادبی است که با سید همه صدیقان طریقت کردید؟ آن مردمان فریاد کردند و پشیمانی خوردند و عذر خواستند. شیخ گفت: ای برادران! به حق وفای اسلام که هرگز وقتی بر من گذر نکرد خوشتر از این وقت، سالها بود تا می‌خواستم که این نفس به کام خویش ببینم. بدان آرزو اکنون رسیدم. پس پیر صوفی دست او بگرفت و او را به خانقاه بردو دستوری خواست تا طعامی بیاورد. برفت و نان گرم و خایه مرغ بیاورد.شیخ گفت: ای نفس! هر آرزویی که بر دل تو خواهد گذشت بی دویست تازیانه نخواهد بود. 💠ذکر ابوتراب نخشبی