سیمرغ ما

🍃 با درد بساز چون دوای تو منم در کس منگر که آشنای تو منم گر کشته شوی مگو که من کشته شدم شکرانه بده که خونبهای تو منم مولانا رباعیات دل در بر من زنده برای غم تست بیگانهٔ خلق و آشنای غم تست لطفی است که می‌کند غمت با دل من ورنه دل تنگ من چه جای غم تست مولانا رباعیات باز آمدم و برابرت بنشستم احرام طواف گرد رویت بستم هر پیمانی که بی‌تو با خود بستم چون روی تو دیدم همه را بشکستم مولانا رباعیات

آه باران زمزمه بی نظیر استاد شجریان شعر: فریدون مشیری ریشه در اعماق اُقیانوس دارد، شاید این گیسو پریشان کرده بید وحشی باران یا نه دریایی است گویی؛ واژگـونه بر فراز شــهر شهر سوگواران! هر زمانی که فُرو میبــارد از حد بیش ریشه در من میدواند پُرسشی پیگیــر با تشویش رنگ این شب های وحشت را تواند شُست آیـا از دل یاران؟ چشــم ها و چشــمه ها خُشکنـد. روشنی ها مَحو در تاریکی ِ دلتنگ همچنان که نامـها در ننگ. هر چه پیرامون ما، غرق تباهی شد، آه بــاران! آه بــاران! اِی اُمید جان بیداران بَر پلیدی ها که ما عُمری ست در گرداب آن غرقیـم آیا چیره خواهی شد؟ آه باران