🌙تکیه سنجاق🌙طریقة قادریة طالبانیة

به نام ایزد یکتا درست نویسی. به این جمله ها نگاه کنید: الف: برای " تحصیل" دانش، هیچ گاه دیر نیست. ب: برای " یادگیری" دانش، هیچ گاه دیر نیست. "تحصیل": واژه ای عربی بر وزن " تفعیل" از ریشه ی " حصل" که وارد زبان فارسی شده است. از این ریشه، واژه هایی مانند: محصل، تحصیلات، تحصیلی، حاصل، محصول و ... برآمده است. برابر فارسی واژه ی عربی " تحصیل": یادگیری، فراگیری، آموزش. ننویسیم: تحصیل بنویسیم: یادگیری، فراگیری، آموزش. بنابراین در نمونه های بالا، جمله "ب" درست است. فارسی را پاس بداریم. #دکتر_حامد_پ @azizehdelnavzam

گوشم شنید قصه ایمان و مست شد کو قسم چشم؟ صورت ایمانم آرزوست یک دست جام باده و یک دست جعد یار رقصی چنین میانه میدانم آرزوست «مولوی»کلام_عارفان اینجاست @molanatarighat

🌺حدیث نبوی   🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺 -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- -- ✅ اهل‌ سنت و جماعت کامیاران 👇 🆔@ahle_sonnate_kamyaran

#یاهو ✍ کلام امام شیخ عبدالقادر گیلانی رحمه‌الله در عقیده صحیح اسلامی. 🔷 باب: در شناخت صانع عزّوجل 5⃣ بخش پنجم (آخر) و اینکه خدای متعال هر شب، آن‌گونه که خود خواسته، به آسمان دنیا فرود می‌آید؛ پس هر یک از بندگانش را که بخواهد و اراده کند، از گناه و خطا و جرم و عصیان می‌آمرزد. تبارک و تعالی، آن برترینِ بلندمرتبه است؛ معبودی جز او نیست و او را نام‌های نیکوست. [این نزول] به معنای نزول رحمت و ثواب او نیست، آن‌گونه که معتزله و اشعریه ادعا کرده‌اند؛ زیرا عبادة بن صامت ـ رضی‌الله عنه ـ روایت کرده است که رسول خدا ﷺ فرمود: «خداوند تبارک و تعالی هر شب، هنگامی که یک‌سوم پایانی شب باقی می‌ماند، به آسمان دنیا فرود می‌آید و می‌فرماید: آیا درخواست‌ کننده‌ای هست که درخواستش را به او عطا کنم؟ آیا آمرزش‌خواهی هست که او را بیامرزم؟ آیا اسیری هست که اسارتش را بگشایم؟ تا صبح فرا رسد؛ سپس پروردگار ما تبارک و تعالی بر کرسی خویش برمی‌آید.» و در لفظ دیگری از عبادة بن صامت ـ رضی‌الله عنه ـ از پیامبر ﷺ آمده است: «خداوند تبارک و تعالی هر شب، هنگامی که یک‌سوم پایانی شب باقی می‌ماند، به آسمان دنیا فرود می‌آید و می‌فرماید: آیا بنده‌ای از بندگان من نیست که مرا بخواند تا او را اجابت کنم؟ آیا ستم‌کرده بر خویش نیست که مرا بخواند تا او را بیامرزم؟ آیا کسی نیست که روزی‌اش بر او تنگ شده باشد و مرا بخواند تا او را روزی دهم؟ آیا ستمدیده‌ای نیست که مرا یاد کند تا او را یاری کنم؟ آیا اسیری نیست که مرا بخواند تا او را آزاد کنم؟ راوی گفت: این وضعیت تا طلوع صبح ادامه دارد و سپس [خداوند] بر کرسی خویش برمی‌آید.» این حدیث با الفاظ گوناگون از ابوهریره، جابر بن عبدالله و علی ـ رضی‌الله عنهم ـ و نیز از عبدالله بن مسعود، ابوالدرداء، ابن عباس و عایشه ـ رضوان‌الله علیهم ـ روایت شده است؛ همهٔ آنان آن را از رسول خدا ﷺ روایت کرده‌اند. از همین رو، آنان نماز آخر شب را بر نماز ابتدای شب ترجیح می‌دادند. ابوبکر صدیق ـ رضی‌الله عنه ـ از پیامبر ﷺ روایت کرده است که فرمود: «خداوند عزوجل در شب نیمهٔ شعبان به آسمان دنیا فرود می‌آید و هر نفسی را می‌آمرزد، مگر انسانی را که در دلش کینه و دشمنی باشد، یا به خداوند عزوجل شرک ورزد.» و از ابوهریره ـ رضی‌الله عنه ـ روایت شده که گفت: از رسول خدا ﷺ شنیدم که می‌فرمود: «هنگامی که نیمی از شب نخست سپری شود، خداوند عزوجل به آسمان دنیا فرود می‌آید و می‌فرماید: آیا آمرزش‌خواهی هست تا او را بیامرزم؟ آیا درخواست‌کننده‌ای هست تا به او عطا کنم؟ آیا توبه‌کننده‌ای هست تا توبهٔ او را بپذیرم؟ تا آنکه فجر بشکافد.» به اسحاق بن راهویه گفته شد: «این احادیثی که دربارهٔ خداوند متعال روایت می‌کنی و می‌گویی که او به آسمان دنیا فرود می‌آید چیست؟ آیا خداوند بالا می‌رود و حرکت می‌کند؟» او به پرسش‌کننده گفت: «آیا می‌گویی خداوند متعال می‌تواند فرود آید و بالا رود، اما حرکت نکند؟» گفت: «آری.» گفت: «پس چرا آن را انکار می‌کنی؟» یحیی بن معین گفت: «اگر جهمی به تو گفت: چگونه فرود می‌آید؟ به او بگو: پس چگونه بالا رفت؟» فضیل بن عیاض ـ رحمه‌الله ـ گفت: «اگر جهمی به تو گفت: من به پروردگاری که فرود می‌آید کافرم، به او بگو: من به پروردگاری ایمان دارم که هرچه بخواهد انجام می‌دهد.» و از شریک بن عبدالله ـ رحمه‌الله ـ روایت شده است که هنگامی که به او گفتند: «در نزد ما گروهی هستند که این احادیث را انکار می‌کنند.» گفت: «چه کسی برای ما نام‌هایی از دین آورده است که از رسول خدا ﷺ نرسیده باشد؛ [مانند] نماز، روزه، زکات و حج؟ ما خداوند عزوجل را جز به وسیلهٔ همین احادیث نشناخته‌ایم.» 📙 الغنیه لطالبی طریق الحق

سڵاو هاورێ‌یان و ڕۆژ باش 🗓ئه‌مرو #یه‌کشــــــــــه‌ممه 🍂5 ی ره‌زبه‌ر 2726ی‌کوردی 🍂 5 ی‌ میهر1405ی‌هەتاوی 🍂27 ی سبتامبر 2026 ی زایینی 🍂15 ی ره‌بیع‌الثانی  1448ی مانگی   📷 جوانی وته‌ن 👇👇 𝗝𝗢𝗜𝗡 ➣https://t.me/dangorangidurisan

رقص دلنشین دریا ؛ اتفاقی که ما هرگز آن را با چشم معمولی درک نمیکنیم ؛ اگرچه دوربین و ساختمان آن را از روی چشم انسان ساخته اند و نگاه دوربین و چشم شبیه هم می‌باشد اما تفاوت هایی بین این دو وجود دارد چشم آنچه را که میبیند حس میکند اما دوربین این احساس را ندارد و دوربین قادر است صحنه های را به تصویر بکشد که چشم قادر نیست آنگونه باشد دوربین میتواند زمان را کند و یا تشدید نماید و بر زمان احاطه پیدا کند اما چشم اینگونه نییست؛ این اثر با تدوین خوب و میکس موزیک مناسب و وهم انگیز و رمانتیک، کاری بسیار زیبا است . @AgahiTaamol

#یاهو ✍ کلام امام شیخ عبدالقادر گیلانی رحمه‌الله در عقیده صحیح اسلامی. 🔷 باب: در شناخت صانع عزّوجل 4⃣ بخش چهارم از امّ‌سلمه، همسر پیامبر ﷺ، دربارهٔ سخن خدای عزوجل: ﴿الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى﴾ [طه: 5] روایت شده است که گفت: «کیفیتِ آن برای عقل قابل ادراک نیست؛ استواء مجهول نیست؛ اقرار به آن واجب است و انکار آن کفر است.» و مسلم بن حجاج آن را از وی از پیامبر ﷺ در صحیح خود به صورت مسند روایت کرده است؛ همچنین در حدیث انس بن مالک ـ رضی‌الله عنه ـ نیز [این معنا] آمده است. احمد بن حنبل ـ رحمه‌الله ـ اندکی پیش از وفاتش گفت: «احادیث صفات را همان‌گونه که آمده‌اند، بدون تشبیه و بدون تعطیل، می‌پذیریم.» و همچنین در روایتی از او آمده است: «من اهل کلام نیستم و دربارهٔ هیچ‌یک از این امور سخن‌گفتن را جایز نمی‌دانم، مگر آنچه در کتاب خداوند عزوجل آمده باشد، یا حدیثی از پیامبر ﷺ یا از اصحاب او ـ رضی‌الله عنهم ـ یا از تابعین باشد. اما غیر از این، سخن‌گفتن دربارهٔ آن پسندیده نیست. پس دربارهٔ صفات پروردگار عزوجل نباید گفت: چگونه؟ و چرا؟ و جز شخص شک‌کننده چنین سخنی نمی‌گوید.» احمد ـ رحمه‌الله ـ در روایتی دیگر نیز گفت: «ما ایمان داریم که خداوند عزوجل بر عرش است، آنگونه که خود خواسته و به همان حالت که خواسته است، بدون هیچ محدوده و بدون صفتی [که] وصف‌کننده‌ای بتواند به آن دست یابد یا حدگذاری‌کننده‌ای او را محدود کند.» زیرا از سعید بن مسیب، از کعب‌الأحبار روایت شده که گفت: خداوند متعال در تورات فرموده است: «من خدا هستم، بر فراز بندگان خویش؛ و عرش من بر فراز همهٔ آفریدگان من است؛ و من بر عرش خویشم. بر آن، بندگانم را تدبیر می‌کنم و هیچ‌چیز از بندگانم بر من پوشیده نیست.» و اینکه او ـ عزوجل ـ بر عرش است، در هر کتابی که بر هر پیامبر فرستاده‌شده‌ای نازل شده، ذکر گردیده است؛ بدون تعیین کیفیت. زیرا خداوند متعال از ازل به علو، قدرت، استیلا و غلبه بر تمامی آفریدگان خود ـ از عرش و غیر آن ـ موصوف بوده است؛ بنابراین نباید «استواء» را به این معانی حمل کرد. پس استواء از صفات ذات است؛ پس از آنکه خداوند ما را از آن خبر داده و آن را تصریح و تأکید کرده و در هفت آیه از کتاب خویش آورده است و در سنت مأثور نیز دربارهٔ آن روایت آمده است. استواء صفتی لازم برای او و شایستهٔ ذات اوست، همانند ید، وجه، عین، سمع، بصر، حیات و قدرت و نیز همانند خالق‌بودن، روزی‌رسان‌بودن، زنده‌کردن و میراندن. ما از کتاب و سنت فراتر نمی‌رویم؛ آیه و خبر را می‌خوانیم و به آنچه در آنهاست ایمان می‌آوریم و کیفیت صفات را به علم خدای عزوجل واگذار می‌کنیم. چنان‌که سفیان بن عیینه ـ رحمه‌الله ـ گفت: «همان‌گونه که خداوند متعال خود را در کتابش وصف کرده است.» پس تفسیر آن، همان خواندن آن است و تفسیری غیر از آن ندارد؛ و خود را به چیزی بیش از این تکلف نمی‌کنیم، زیرا این امر از امور غیب است و عقل راهی برای ادراک کیفیت آن ندارد. و از خداوند متعال آمرزش و عافیت می‌طلبیم و به او پناه می‌بریم از اینکه دربارهٔ او و صفات او چیزی بگوییم که خود یا رسولش ـ علیه الصلاة والسلام ـ ما را از آن آگاه نکرده باشد. 📕 الغنیه لطالبی طریق حق