آکادمی ارتباطات

🎯 سرگرمی جدید در فضای مجازی: خرید چیزهایی که هرگز به دستتان نمی‌رسند ♦️ کانورسیشن، گری مورتیمر — آیا حاضرید غذایی سفارش دهید که از همان اول می‌دانید هرگز به دستتان نخواهد رسید؟ سفارش‌های صوری غذا، سبدهای خرید مجازی، و حتی سیگارهای دیجیتالی تازه‌ترین نمونه‌های «برنامک‌های دوپامینی» هستند که به‌سرعت در فضای مجازی فراگیر شده‌اند. این برنامک‌های رایگان به کاربران اجازه می‌دهند محصولات را ببینند، انتخاب کنند و «سفارش دهند»، البته محصولاتی که هرگز برای آن‌ها ارسال نخواهد شد. این برنامک‌ها احساس انتظار، حس کنترل و رضایتی را که معمولاً هنگام خرید ایجاد می‌شود به کاربر می‌دهد، بی‌آنکه مجبور باشد پولی پرداخت کند. ♦️اگرچه در نگاه نخست این برنامک‌ها سرگرمی‌هایی بی‌ضرر به نظر می‌رسند، اما استفاده از آن‌ها می‌تواند پیامدهای منفی نیز داشته باشد. هنوز مشخص نیست که آیا این فعالیت‌ها به‌عنوانِ «رفتارهایِ دروازه‌ای» (شروع‌کنندۀ رفتارهای اعتیادآورِ جدی‌تر) عمل می‌کنند یا خیر، اما بررسی‌ها در حوزۀ «قمارِ شبیه‌سازی‌شده» نشان می‌دهد که تجربه‌های مجازی گاهی می‌توانند احتمالِ تکرار رفتارهای مشابه در دنیای واقعی را افزایش دهند. همچنین تأمین مالی بسیاری از این برنامک‌ها از طریق تبلیغات است، بنابراین حتی خریدهای ساختگی نیز می‌تواند با استفاده از کوکی‌ها ردیابی شود و برای شخصی‌سازی تبلیغاتی که مشاهده می‌کنید مورد استفاده قرار گیرد. ♦️حتی در برنامک‌های رایگانی که هیچ کالایی ارسال نمی‌کنند، انتخاب‌های شما ارزشمند به شمار می‌آیند. شاید آن «لذت دوپامینی» مجازی باشد، اما داده‌هایی که در حین کار با این برنامک‌ها تولید می‌کنید و بهره‌برداری تبلیغ‌کنندگان از آن‌ها کاملاً واقعی است. 🔗 کانورسیشن | ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶ | Why people are ordering fake food and fashion deliveries on free dopamine apps 🔗 گری مورتیمر؛ استاد بازاریابی و رفتارِ مصرف‌کننده در دانشگاه فناوری کوئینزلند. @tarjomaanweb

کسب و کارها در زمانه جنگ نقش روابط عمومی برندها در ارتباطات بحران امروز چهارشنبه 4 شهریور 1405 ساعت 5 تا 9 عصر خانه روزنامه نگاران شهر تهران . سه راه طالقانی

🎯 در این روزگارِ تنهایی، باید خواندن را ادامه دهیم ♦️ تایم، جن بنکا — داستان خوب می‌تواند ما را به زمان، مکان، فرهنگ یا جهانی دیگر ببرد. در صفحات کتاب‌ها نوعی ماجراجویی منحصربه‌فرد و مشارکت‌جویانه نهفته است که تمرینی بسیار سودمند برای مغز به شمار می‌رود. وقتی اثری ادبی را می‌خوانیم یا به آن گوش می‌دهیم، به زبان نویسنده جان می‌بخشیم و شخصیت‌های او را در ذهن زنده می‌کنیم. نقش آن‌ها را بازی می‌کنیم، خطوط داستانی را دنبال می‌کنیم و میان آن‌ها پیوند برقرار می‌سازیم. ♦️همچنین، با این کار توانایی در حال زوالِ خود برای حفظ تمرکز را دوباره تقویت می‌کنیم. مطالعه حافظۀ ما را نیز قوی‌تر می‌کند. سلامت روان ما را نیز بهبود می‌بخشد، زیرا در مواجهه با شخصیت‌ها و داستان‌هایی که بازتاب‌دهندۀ تجربه‌های خودمان هستند و همراهی‌مان می‌کنند درمی‌یابیم که در بحبوحۀ آنچه از آن با عنوان «همه‌گیری تنهایی» یاد شده تنها نیستیم. خواندن یا شنیدنِ آثار ادبی برای قلب و عواطف ما نیز سودمند است. ادبیات مکمل احساسیِ واقعیت‌هایی است که در اخبار می‌شنویم. پس باید به یاد داشته باشیم که برای آنکه بتوانیم جهان پیرامون خود را به‌درستی درک کنیم، به هر دو نوع این شناخت‌ها نیازمندیم. ♦️تازه‌ترین «نظرسنجی مشارکت عمومی در هنر» که توسط «موقوفۀ ملی هنر» منتشر شده، نشان می‌دهد که اکثریت آمریکایی‌ها در سال گذشته حتی یک رمان یا مجموعه‌داستان هم نخوانده‌اند، واقعیتی که در سایر پژوهش‌ها نیز بازتاب یافته است. این یعنی بخشِ بزرگی از جامعه، از مواهب حیات‌بخشی که ادبیات به زندگی انسان می‌بخشد محروم مانده‌اند. ♦️هر یک از ما نقشی اساسی در حفظ جایگاه ادبیات در فرهنگ جامعه بر عهده داریم. توقف روند نگران‌کننده و پرشتاب کاهش کتاب‌خوانی مسئله‌ای نیست که به نسل‌های آینده واگذار شود؛ این مسئولیت همین امروز بر عهدۀ ماست. راهکار این معضل ساده اما دشوار است: باید گوشی‌هایمان را زمین بگذاریم و هر روز زمانی را به مطالعه اختصاص دهیم. 🔗 تایم | ۱۴ ژوئیۀ ۲۰۲۶ | In Defense of Reading Books 🔗 جن بنکا؛ نویسنده، شاعر و مدیران فرهنگی است. @tarjomaanweb

🔻 به این روش درست از هوش مصنوعی استفاده کنیم. @iranfnews

📌نخستین شمارۀ فصلنامۀ علمی «هنر، فرهنگ و رسانه» با هفت مقالۀ پژوهشی در حوزه‌های فرهنگ، هنر، ارتباطات و رسانه منتشر شد. ♦️این فصلنامه با هدف حمایت از پژوهش‌های علمی در حوزه‌های فرهنگ، هنر و رسانه و با رویکردی میان‌رشته‌ای، فعالیت خود را از سال ۱۴۰۴ آغاز کرده است. و برخط منتشر می‌شود. ناشر فصلنامه پژوهشکدۀ فرهنگ و هنر اسلامی است و سردبیری آن را شهاب اسفندیاری بر عهده دارد. «تلویزیون ملی ایران و مسئلۀ کاهش مخاطب»: عبداله بیچرانلو «تحلیل مؤلفه‌های هژمونیک در بازی‌های دیجیتال آمریکایی »: فرزانه شریفی «روابطِ پیرااجتماعی در گذرِ چهار دهه»: احسان شاه‌قاسمی «منبر به ‌مثابه پلتفرم: عاملیت انسانی در برابر مرجعیت الگوریتمی»: محسن گودرزی «سیاست‌گذاری سلبریتیزم در صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران» مجید سلیمانی ساسانی و علی مؤمنی «مسئله پژوهی پرداخت هنری فیلمسازان به ماهیت و اهداف انقلاب اسلامی ایران»: مهدی قلی‌نژاد و علی محمدی «از معرفت الگوریتمی تا شناخت فطری»: محمدرضا برزویی، سیدامیرضا برقعی و محمدجواد راوی 🔗متن کامل نخستین شمارۀ فصلنامه: https://acmj.rcica.ac.ir/ بله | ایتا | تلگرام | اینستاگرام | سایت

🎯 دانشمندان حالا به‌جای انسان‌ها، چت‌بات‌ها را در آزمایش‌های علمی می‌آزمایند ♦️ ناتیلوس، جولی سدیوی — دانشمندان علوم رفتاری در پژوهش‌های خود به‌تدریج هوش مصنوعی را جایگزین شرکت‌کنندگان انسانی می‌کنند. اما این جایگزینی چه چیزهایی دربارۀ رفتار انسان به ما می‌آموزند و چه جنبه‌هایی ممکن است با حذف انسان‌ها از فرایند آزمایش از دست برود؟ ♦️مزیت اقتصادی این رویکرد کاملاً روشن است. بر اساس برآوردها، پژوهشی اکتشافی که اجرای آن با مشارکت انسان‌ها ۳۷۵ هزار دلار هزینه دارد با استفاده از هوش مصنوعی تنها با ۲ هزار و ۱۲۵ دلار قابل اجراست. همچنین، مدل‌های زبانی توانسته‌اند در آزمون‌های روان‌شناختی جدید پاسخ‌هایی قانع‌کننده‌ای ارائه دهند که شبیه پاسخ‌های انسان است. اما نکته اینجاست که بازتولید پاسخ‌های انسانی با بازتولید شیوۀ اندیشیدن انسان یکی نیست. ♦️مدل‌های زبانی می‌توانند الگوها را در حجمی از متن تشخیص دهند که هیچ انسانی قادر به جذب و پردازش کامل آن نیست. اما انسان‌ها زبان را از طریق بدن، تجربه‌های زیسته، روابط اجتماعی و برداشت‌هایی که از ذهن دیگران دارند معنا می‌کنند. بنابراین، ماشین‌ها لزوماً از همان مسیری که انسان‌ها به جواب می‌رسند به پاسخ‌ دست پیدا نمی‌کنند. ♦️احتمال بسیار وجود دارد زمانی که سامانه‌های هوش مصنوعی نتیجه‌ای آشنا از آزمایش‌ها بازتولید می‌کنند، این تفاوت نادیده گرفته شود. اما این موضوع هنگامی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که تنها تغییری جزئی در پرسش، با وجود آنکه واژگان آن تقریباً دست‌نخورده باقی مانده‌اند، معنای آن را دگرگون می‌کند. ♦️جانشین‌های مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند هزینۀ پژوهش‌های علوم رفتاری را به میزان چشمگیری کاهش دهند و به دانشمندان امکان دهند ایده‌های بیشتری را بیازمایند. اما اگر پژوهشگران از این جانشین‌ها برای تصمیم‌گیری دربارۀ اینکه کدام ایده‌ها ارزش آزمایش با انسان‌های واقعی را دارند استفاده کنند، ممکن است به‌تدریج به پرسش‌هایی متمایل شوند که ماشین‌ها از پیش در پاسخ‌ به آن‌ها خوب عمل می‌کنند. 🔗 ناتیلوس | ۲۱ ژوئیۀ ۲۰۲۶ | Why Are We Using Machines to Study Our Inner Lives 🔗 جولی سدیوی؛ زبان‌شناس، روان‌شناس و استاد دانشگاه‌های براون و کلگری @tarjomaanweb

🔸آیا «چت جی پی تی» حافظه ما را ضعیف می‌کند هدی سادات پاک‌نهاد-خبرنگار ایرنا 🔹 تحقیقات جدید نشان می‌دهد اگر هوش مصنوعی جایگزین تلاش ذهنی شود، ممکن است برخی مهارت‌های شناختی مانند یادآوری، تمرکز و حل مسئله به مرور کاهش پیدا کند. 🔹وقتی همیشه پاسخ آماده در اختیار داریم، ممکن است مغز کمتر وارد این فرآیند شود. این اتفاق شبیه استفاده از ماشین حساب است. ماشین حساب باعث نمی‌شود انسان توانایی ریاضی نداشته باشد، اما اگر فرد برای ساده‌ترین محاسبات هم هیچ‌وقت ذهن خود را درگیر نکند، مهارت محاسبه ذهنی او کاهش پیدا می‌کند. https://life.irna.ir/news/86221932/ @IRNA_1313

🔸کودکان گوشی‌ به دست/ هشدار درباره تاخیر زبانی خردسالان سادات حسینی خواه-خبرنگار ایرنا 🔹والدین پرمشغله امروز حتی از مشکل تاخیر زبانی بر اثر استفاده خردسالان از موبایل بی‌خبرند و اکنون کودکانی در جامعه دیده می‌شوند که با وجود سلامت گفتاری، قادر به صحبت کردن نیستند و با تاخیر زبانی مواجه شده‌اند. 🔹 با توجه به تاثیرات منفی زبانی استفاده از گوشی و تبلت، ضروری است که والدین زمان استفاده از گوشی‌های موبایل را برای کودکان محدود کرده و جایگزین‌های سالم‌تری مانند بازی‌های فیزیکی یا خواندن کتاب را انتخاب کنند. https://irna.ir/xjY3jr @IRNA_1313

🎯 تحقیقی تازه نشان می‌دهد پدران بیش‌ از پیش برای خانواده وقت می‌گذارند ♦️ وال ‌استریت ژورنال، هریت توری — مطالعه‌ای تازه نشان می‌دهد که پدرانِ تحصیل‌کرده، در مقایسه با دوران پیش از همه‌گیری کرونا، به‌طوری چشمگیر ساعات کاری‌شان را کاهش داده‌اند و زمان بیشتری را با خانواده‌هایشان می‌گذرانند. ♦️بر اساس تحلیل داده‌های فدرال مربوط به نحوۀ استفاده از زمان، که از سوی اندیشکدۀ «مؤسسۀ آمریکایی پسران و مردان» انجام شده است، پدران تحصیل‌کرده‌ای که فرزند خردسال دارند از میزان ساعات کاری‌شان ۶ ساعت در هفته کاسته‌اند و در مقابل بیش از ۴ ساعت در هفته را به کارهای خانه و مراقبت از فرزندانشان اختصاص داده‌اند. این پژوهش داده‌های دو دورۀ سه‌ساله، یعنی دورۀ منتهی به سال ۲۰۱۹ و دورۀ منتهی به سال ۲۰۲۴ که جدیدترین داده‌های موجود است، را با یکدیگر مقایسه کرده است. ♦️این موضوع نشان می‌دهد تغییری چشمگیر نسبت به دو دهۀ منتهی به دوران همه‌گیری کرونا رخ داده است، زیرا در آن دوران حتی با وجود افزایش حضور مادرانِ دارای فرزندان خردسال در بازار کار، میزان زمانی که پدران صرفِ مراقبت از کودکان و کارهای خانه‌داری می‌کردند تغییر محسوسی نداشت. 🔗 وال‌استریت ژورنال | ۲۵ مۀ ۲۰۲۶ | More Dads Are Scaling Back at the Office for Kids and Housework 🔗 هریت توری؛ خبرنگار وال ‌استریت ژورنال @tarjomaanweb

ممنوعیت تلفن همراه در دبیرستان‌های فرانسه از پاییز امسال اجرایی خواهد شد سخنگوی دولت فرانسه اعلام کرد که امانوئل مکرون، رئیس جمهور "تصمیم گرفته است قانون" حاوی این اقدام را ابلاغ کند، با وجود اینکه شورای قانون اساسی بند کلیدی آن یعنی ممنوعیت رسانه‌های اجتماعی برای افراد زیر ۱۵ سال را رد کرده است. دولت فرانسه در بیانیه‌ای افزود: "اکنون از دبیرستان‌ها خواسته شده است که برای ممنوعیت استفاده از تلفن همراه و سایر دستگاه‌های متصل توسط دانش‌آموزان آماده شوند". به گزارش Cnews، این تصمیم در چارچوب قانون تنظیم استفاده دیجیتال در بین جوانان گرفته شده است. از آنجایی که مطالعات انجام شده اثرات مضر صفحات نمایش (اعتیاد، از دست دادن تمرکز، محتوای خطرناک، قلدری سایبری و غیره) را نشان می‌دهند، دولت قصد دارد به "چالش‌های بهداشتی، شناختی، اجتماعی و مدنی نوجوانان" بپردازد. همچنین، دولت به ما یادآوری می‌کند که دوران مدرسه "اول و مهم تر از هر زمانی برای یادگیری و معاشرت دانش‌آموزان است". با این حال، شرایط استثنایی ممکن است استفاده از تلفن همراه را مجاز کند. ممکن است در موارد خاص، معافیت‌های محدودی برای "اجازه استفاده‌های آموزشی یا تطبیق با نیازهای اداری یا سازمانی خاص" اعطا شود. این امر، به عنوان مثال در مورد عملکرد کتابخانه و مرکز اطلاعات، خدمات پذیرایی یا محل اقامت اعمال می‌شود. همچنین می‌توان برای دانش‌آموزانی که در برنامه‌های ارائه شده در دبیرستان‌ها ثبت‌نام کرده‌اند مانند دانش‌آموزانی که برای آزمون ورودی دانشگاه‌های معتبر آماده می‌شوند، استثنا قائل شد. ✍🏼مهدی حیدری @NewJournalism

🎯 پژوهش‌ها نشان می‌‏دهند وابستگی والدین به گوشی اضطراب کودکان را افزایش می‌‏دهد ♦️گاردین، دارا کر — پژوهشی با عنوان «مامان، گوشی‌ات را بیشتر از من دوست داری؟» نشان می‌دهد که وابستگی والدین و مراقبان به تلفن همراه و صفحه‌نمایش‌ها می‌تواند اضطراب و احساس ناامنی را در کودکان و نوجوانان تشدید کند. ♦️پژوهشگران با بررسی تجربه‌های ۶۰۰ نوجوان ۱۲ تا ۱۷ ساله در آمریکا دریافته‌اند که وقتی نوجوانان در موقعیتی که به توجه والدینشان نیاز دارند، با بی‌توجهی آن‌ها به‌دلیل استفاده از گوشی روبه‌رو می‌شوند، احساس می‌کنند نادیده گرفته شده‌اند، کنار گذاشته شده‌اند یا برای والدینشان اهمیتی ندارند. دون گرانت، نویسندۀ اصلی این پژوهش، به بلومبرگ گفته است که استفادۀ مداوم والدین از تلفن همراه می‌تواند در کودکان دلبستگی ناایمن ایجاد کند، وضعیتی که خود به اعتمادبه‌نفس و عزت‌نفس پایین می‌انجامد. ♦️این پژوهش مهر تأییدی است بر مطالعات پیشین که نشان داده بودند استفادۀ افراطی والدین از گوشی‌های هوشمند می‌تواند آسیب‌زا باشد. برای مثال، پژوهشی در چین در سال ۲۰۲۳ نشان داد که وابستگی والدین به گوشی، احتمال اعتیاد کودکان به صفحه‌نمایش را افزایش می‌دهد. همچنین پژوهشی در آمریکا در سال ۲۰۲۴ نشان داد که نادیده‌گرفتن کودکان به‌دلیل استفاده از گوشی، رابطۀ والد و فرزند را سردتر می‌کند و احتمال غر زدن، قهر کردن و بروز خشم‌های ناگهانی را در کودکان افزایش می‌دهد. 🔗 گاردین | ۹ ژوئیه ۲۰۲۶ | Parents’ attachment to phone screens can lead to anxiety in children – study 🔗 دارا کر؛ گزارشگر فناوری و علم است. @tarjomaanweb

🔸آیا محتوای پلتفرم‌های نمایش خانگی برای کودکان امن است هدی سادات پاک‌نهاد - خبرنگار ایرنا 🔹 کابوس‌های شبانه، اضطراب، الگوبرداری از ابرقهرمان‌های خیالی و فاصله گرفتن از واقعیت؛ این‌ها فقط بخشی از اثرات پنهان فیلم‌ها و سریال‌هایی است که کودکان هر روز در پلتفرم‌های نمایش خانگی تماشا می‌کنند. یک روانشناس کودک هشدار می‌دهد که والدین نباید صرفاً به برچسب‌های سنی و مجوزها اعتماد کنند. 🔹کودکی که امشب با یک کارتون یا سریال پای تلویزیون می‌خندد، شاید همان کودکی باشد که نیمه‌شب با کابوس از خواب می‌پرد؛ نسلی که بیش از هر زمان دیگری در محاصره تصویر، پلتفرم و روایت‌های رنگارنگ قرار گرفته و مرز میان «سرگرمی کودکانه» و «محتوای آسیب‌زا» برایش روزبه‌روز مبهم‌تر می‌شود. از ابرقهرمان‌هایی که موفقیت را بدون رنج و تلاش واقعی نشان می‌دهند تا صحنه‌های ترسناکی که اضطراب و ناامنی را به ذهن کودک تزریق می‌کنند، حالا دغدغه بسیاری از خانواده‌ها این است که کودکانشان دقیقاً چه چیزی تماشا می‌کنند و این تصاویر چه اثری بر ذهن و رفتار آن‌ها می‌گذارد. https://life.irna.ir/news/86168235/ @IRNA_1313

🎯 هوش مصنوعی «شکافی شناختی» میان انسان‌ها ایجاد می‌کند. چه کسانی شکوفا می‌شوند؟ ♦️آتلانتیک، دیوید بروکس — افراد بر اساس «میزانِ نیازشان به چالش‌های فکری» به سه دسته تقسیم می‌شوند: دستۀ اول کسانی‌اند که در زندگی‌شان نیازِ کمی به چالش‌های ذهنی دارند. این افراد از هوش مصنوعی برای «برون‌سپاری فکرکردن» استفاده می‌کنند. ♦️دستۀ دوم کسانی‌اند که نیازِ متوسطی به چالش‌های فکری دارند و سعی می‌کنند با هوش مصنوعی زندگی‌شان را بهینه کنند. این افراد از هوش مصنوعی برای حذفِ سختی‌ها و اصطکاک‌هایِ روزمره بهره می‌گیرند. اما دستۀ سوم، یعنی کسانی که در کار و زندگی شخصی‌شان بیشترین نیاز را به چالش‌های فکری دارند، هوش مصنوعی را به ابزاری برای انجامِ کارهای بزرگ‌تر و افزایشِ توانمندی‌های شخصی تبدیل می‌کنند. ♦️وقتی «هوش» فراوان و در دسترس باشد، این «اراده» است که ارزشمند می‌شود. بنابراین، کسانی که قرار است منشأ تغییر باشند، قطعاً آن‌هایی نیستند که به دنبالِ آسودگی‌اند و منفعلانه از هوش مصنوعی برای کمتر کار کردن استفاده می‌کنند؛ بلکه کسانی‌اند که در پیِ پیشرفت‌اند و فعالانه با هوش مصنوعی دست‌وپنجه نرم می‌کنند تا توانایی‌های ذهنیِ خود را پرورش دهند و کارهای بیشتری انجام دهند. ♦️این موضوع باعث می‌شود هوش مصنوعی، به‌تدریج، «شکافی شناختی» میان انسان‌ها ایجاد کند: افرادِ علاقه‌مند به چالش‌های فکری، یعنی دستۀ سوم، بهره‌ورتر و رضایتمندتر می‌شوند و دو دستۀ دیگر به‌نوعی «فرودستیِ ذهنی» دچار می‌شوند. احتمالاً تصویری که از این حرف‌ها برایتان ترسیم شده آینده‌ای تیره‌وتار با شکافی عمیق در توانایی‌های شناختی ماست. اما این لزوماً به معنایِ ناامیدی برای بشریت نیست. آنچه مهم است این است که هوش مصنوعی، با نشان دادنِ محدودیت‌های خود، به ما کمک می‌کند تا معنای واقعیِ انسان‌بودن را کشف کنیم. 🔗 آتلانتیک | ۲۸ ژوئن ۲۰۲۶ | The People Who Will Thrive in the AI Age 🔗 دِیوید بروکس؛ سیاستمدار آمریکایی‌کانادایی و منتقد فرهنگی محافظه‌کار است. @tarjomaanweb

♦️درحالی‌که محدودیت‌ها و برخوردهای امنیتی با ورود تجهیزات استارلینک در داخل ایران شدت گرفته است، ایلان ماسک، مدیرعامل اسپیس‌اکس، از برنامه این شرکت برای ارائه یک اشتراک واحد استارلینک خبر داده که علاوه بر اینترنت خانگی، امکان اتصال مستقیم ماهواره به گوشی‌های هوشمند را در هر نقطه از جهان فراهم می‌کند. در این فناوری جدید، ماهواره‌ها مانند دکل‌های مخابراتی در فضا عمل می‌کنند و دیگر نیازی به خرید، واردات یا نصب دیش و پایانه اختصاصی نیست. با این حال، به گفته ماسک و بر اساس گزارش‌های فنی، آغاز عرضه گوشی‌های مجهز به تراشه‌های سازگار و ماهواره‌های پیشرفته این شبکه حدود دو سال زمان می‌برد و عرضه گسترده آن برای سال ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است. اسپیس‌اکس همچنین قصد دارد با ایجاد شبکه‌ای ترکیبی از ماهواره و ایستگاه‌های کوچک زمینی، محدودیت عبور امواج از سقف ساختمان‌ها را برطرف کند. پیش از این، به گزارش فارس، حسین رحیمی، رئیس پلیس امنیت اقتصادی فراجا، از کشف نزدیک به هزار دستگاه و متعلقات استارلینک و بازداشت ۱۶۳ نفر در چهار ماه نخست امسال خبر داده و تأکید کرده که پس از تنش‌های اخیر، حساسیت برای مقابله با ورود این تجهیزات از مرزهای غربی، اقلیم کردستان و کشورهای حاشیه خلیج فارس افزایش یافته است. @indypersian