آکادمی ارتباطات

بیش از نیمی از جمعیت سوئیس نگران اطلاعات نادرست هستند ۵۶.۵ درصد از جمعیت سوئیس، اطلاعات نادرست را یک مشکل اساسی می‌دانند. براساس “سالنامه کیفیت رسانه ۲۰۲۶” که روز دوشنبه منتشر شد، بیش از نیمی از آنها مرتباً در معرض محتوای گمراه‌کننده قرار دارند. به گزارش نشریه سوئیسی تِله، طبق این مطالعه که توسط مرکز تحقیقات حوزه عمومی و جامعه (fög) در دانشگاه زوریخ انجام شده، کیفیت رسانه‌ها در سال ۲۰۲۵ ثابت مانده اما تنوع رسانه‌ها کاهش یافته است. تقریباً از هر ۳ مقاله منتشر شده در مطبوعات آلمانی زبان، یکی در چندین نشریه منتشر شده است. این رقم برای پوشش اخبار سیاسی ملی به ۴۴.۷ درصد رسیده است. همچنین، ۴۲ درصد از پاسخ‌دهندگان “محروم از اطلاعات”هستند. آنها یا به دنبال اخبار نیستند یا اطلاعات خود را به صورت پراکنده از طریق رسانه‌های اجتماعی به دست می‌آورند که آنها را به ویژه در برابر نظریه‌های توطئه آسیب‌پذیر می‌کند و به عنوان یک خطر رو به رشد تلقی می‌شوند. افرادی که در درجه اول اخبار خود را از تیک تاک یا اینستاگرام دریافت می‌کنند، به همان اندازه افرادی که کاملاً از اخبار اجتناب می‌کنند در برابر نظریه‌های توطئه آسیب‌پذیر هستند. این مطالعه‌ی نمونه به صورت آنلاین با ۱۲۲۲ نفر در سوئیس آلمانی زبان و فرانسوی زبان از ۷ تا ۱۰ جولای انجام شد. ✍🏼مهدی حیدری @NewJournalism

🎯 کارکنان از ترس جایگزین‌شدن با هوش مصنوعی، فوت‌وفن کارشان را پنهان می‌کنند ♦️فیصل هوک، فست‌کامپنی— بهار امسال، شرکت متا به هزاران نفر از کارکنانش در ایالات متحده اعلام کرد نرم‌افزاری روی رایانه‌هایشان نصب خواهد شد که با ثبت ضربه‌های صفحه‌کلید، به آموزش عامل‌های هوش مصنوعی این شرکت کمک می‌کند. البته متا تنها شرکتی نیست که به چنین داده‌هایی نیاز دارد. هر شرکتی که می‌خواهد با کمک هوش مصنوعی جریان‌های کاری را خودکار کند، باید بداند انسان‌ها این کارها را چگونه انجام می‌دهند. ♦️از منظر سازمان‌ها، این کار کاملاً منطقی و موجه است، اما مزیت آن برای کارکنان چندان روشن نیست. در سال ۲۰۲۶ بیش از ۱۷۵ هزار نفر در صنعت فناوری شغل خود را از دست داده‌اند و پیشرفت سریع قابلیت‌های هوش مصنوعی یکی از دلایل اصلی این تعدیل نیروها عنوان شده است. ♦️اینجاست که مفهوم «پنهان‌کردن تخصص» وارد ماجرا می‌شود؛ تازه‌ترین راهی که کارکنان برای محافظت از شغل خود در برابر هوش مصنوعی در پیش گرفته‌اند. بر اساس پژوهشی تازه، ۳۵ درصد کارکنان گفته‌اند از ترس اینکه هوش مصنوعی جایگزینشان شود، دانش خود را در اختیار دیگران نمی‌گذارند. به نظر می‌رسد شرکت‌ها از کارکنانشان انتظار دارند تمام فوت‌وفن کار را به عامل‌های هوش مصنوعی یاد بدهند و بعد، وقتی این فرایند کامل شد، نیروی انسانی را کنار بگذارند و سکان کار را به دست هوش مصنوعی بسپارند. ♦️من و همکارانم در پژوهشی تازه نشان داده‌ایم که مدل‌های زبانی بزرگ، هرچقدر هم پیشرفته باشند، فقط می‌توانند از دانشی استفاده کنند که پیش‌تر وارد سیستم شده باشد. بخش‌های مدون دانش، مانند الگوها، کتابچه‌های راهنما و دستورالعمل‌ها، به‌راحتی به داده‌های آموزشی تبدیل می‌شوند. اما لایه‌های عمیق‌تر تخصص، مانند تشخیص تردید مشتری از لحن او یا درک یک مهندس از نشانه‌های مبهمِ آسیبی پنهان، معمولاً هیچ ردپای دیجیتالی از خود به جا نمی‌گذارند. ♦️این بخش از تخصص تنها زمانی در دسترس قرار می‌گیرد که خود فرد تصمیم بگیرد استدلال‌ها، استثناها و تجربه‌هایش را به‌صراحت بازگو کند. درنتیجه، باارزش‌ترین بخش‌های دانش یک سازمان را نمی‌توان به زور از کارکنان استخراج کرد و دستیابی به آن‌ها به همکاری آگاهانۀ خود کارکنان بستگی دارد. موفقیت در عصر هوش مصنوعی نیز نیازمند تغییری اساسی در نگاه به سرمایۀ انسانی است. ♦️متخصصان سازمان شما منبعی بی‌اختیار برای تأمین داده‌های آموزشی نیستند، بلکه افرادی آگاه‌اند که می‌دانند انتقال دانش چه پیامدهایی برای آیندۀ شغلی‌شان دارد. اگر سازمان‌ها خواهان بهترین و دقیق‌ترین اطلاعات متخصصان خود هستند، نباید در پی «استخراج اجباری» این دانش باشند، بلکه باید شرایطی فراهم کنند که همکاری برای کارکنان تصمیمی عقلانی، امن و سودمند باشد. این کار نیز تنها با شفافیت، امنیت شغلی، تضمین نقشی پایدار برای کارکنان و سهیم‌کردن آن‌ها در منافع امکان‌پذیر است. 🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «More than a third of workers say they’re hoarding expertise because they fear being replaced by the AI agents they’re being asked to train» نوشتۀ فیصل هوک است که در تاریخ ۳۱ اوت ۲۰۲۶ در فست‌کامپنی منتشر شده است. @tarjomaanweb

چرا بعضی بچه‌ها بدون گوشی حوصله‌شان سر می‌رود؟ هدی سادات پاک‌نهاد_خبرنگار ایرنا 🔹«حوصله‌ام سر رفته!»؛ جمله‌ای آشنا که با خاموش شدن گوشی از زبان بعضی بچه‌ها شنیده می‌شود. اما چرا اسباب‌بازی‌ها و بازی‌های ساده دیگر سرگرم‌کننده نیستند؟ یک روان‌شناس کودک از عادت مغز به محرک‌های دیجیتال و راه بازگشت کودکان به دنیای بازی می‌گوید. گزارش کامل روان‌شناس کودک و خانواده را در لینک زیر بخوانید: https://life.irna.ir/news/86291695/

از نشاط خانواده‌های پرجمعیت تا سکوت خانه‌های تک‌فرزند/خانواده ایرانی چگونه کوچک شد ▫️محمد مهدی بهرامی -خبرنگار گروه جامعه ایرنا 🔹روزگاری خانه‌های ایرانی با صدای چندین فرزند و رفت‌وآمد خواهران و برادران رونق داشت و خانواده‌هایی با ۱۰ تا ۱۲ فرزند چندان دور از ذهن نبود، اما امروز در چرخشی معنادار، بسیاری از خانواده‌ها به داشتن تنها یک فرزند بسنده می‌کنند، تغییری که نشان می‌دهد الگوی فرزندآوری در ایران طی چند دهه گذشته دستخوش تحولی جدی شده است. https://irna.ir/xjYCLY

بازنشستگی شروع دوباره یادگیری انسیه کنی نژاد مقدم - خبرنگار ایرنا زندگی 🔹خیلی‌ها سال‌های بازنشستگی و سالمندی را بسته شدن پرونده کار و استراحت معنا می کنند. این درحالی است که یافته های جدید نشان می دهد مغز ما تا آخرین روزها تشنه‌ی کشف رازهای تازه و تجربه‌های نو است و استراحت مطلق صرفا زنگ خطری برای افت سریع عملکرد و زوال شناختی است. 🔹در همین رابطه دکتر سارا مایلز، پژوهشگر حوزه سلامت و روان‌شناسی سالمندان در سایت abbeyfieldengland به این نکته اشاره می‌کند که بازنشستگی در واقع شروع یک ماجراجویی جدید و دورانی است که می‌توانیم با خیال راحت کارهایی را آغاز کنیم که همیشه دوست داشتیم یاد بگیریم. ادامه گزارش را در لینک زیر بخوانید: https://life.irna.ir/news/86299958/

🎓🤖 دانشگاه در عصر هوش مصنوعی؛ از مدرک‌گرایی تا بازشناسی رسالت انسان آیا مأموریت دانشگاه در عصر هوش مصنوعی صرفاً تربیت نیروی انسانی سازگار با تحولات فناوری و نیازهای بازار کار است؟ یا باید پرسش بنیادی‌تری را مطرح کرد: دانشگاه چه انسانی را برای آینده پرورش می‌دهد و این انسان، دانش و فناوری را در خدمت چه هدف و ارزشی به کار خواهد گرفت؟ در این گفت‌وگو کوشیده‌ام از منظری آموزشی، انسان‌شناختی و حکمرانی‌محور، به بازاندیشی در رسالت دانشگاه بپردازم؛ با عبور از چندگانه‌های رایجِ مدرک یا مهارت، استفاده یا منع هوش مصنوعی و اشتغال یا بیکاری. از جمله محورهای محوری این گفت‌وگو: 🔹 از مدرک‌گرایی تا شایستگی‌محوری: چرا اعتبار دانشگاه باید با توانایی واقعی دانش‌آموختگان و عملکرد مسئولانه آنان سنجیده شود؟ 🔹 از مهارت فناورانه تا رسالت انسانی: در عصر هوش مصنوعی، چه جایگاهی برای کرامت، اختیار، حقیقت‌جویی، وجدان اخلاقی و مسئولیت انسان قائل هستیم؟ 🔹 از سیاست‌گذاری تا پیامدهای واقعی: چگونه می‌توان سیاست‌های آموزشی، برنامه‌های درسی، زیرساخت‌ها و توانمندسازی استادان را به شایستگی‌های قابل مشاهده و سنجش پیوند داد؟ 🔹 از انطباق با فناوری تا هدایت آگاهانه آن: چگونه می‌توان اطمینان یافت که فناوری در خدمت شکوفایی ظرفیت‌های انسانی و بهبود زندگی قرار می‌گیرد، نه اینکه انسان به ابزاری برای کارآمدتر شدن ماشین تبدیل شود؟ باور دارم بحث درباره آینده دانشگاه، بدون بازاندیشی در مفهوم انسان و رسالت او، ناتمام خواهد ماند. خوشحال می‌شوم این گفت‌وگو را بخوانید و با نقدها، پرسش‌ها و دیدگاه‌های تخصصی خود، به غنای این بحث و گسترش گفت‌وگوی علمی و نخبگانی درباره آینده آموزش عالی کمک کنید. 🔗 مطالعه مصاحبه اختصاصی در روزنامه همشهری: https://www.hamshahrionline.ir/news/1082157/ فناوری برای انسان، نه انسان برای فناوری.

⭕️ تفاوت استفاده از هوش مصنوعی در سازمانهای ایران و سایر کشورها در حالی که در کشورهای توسعه‌یافته چالش هوش مصنوعی بیشتر حول محور اخلاق الگوریتمی، حقوق مولفان و تنظیم‌گری اقتصادی می‌چرخد، در جامعه‌ای مانند ایران این پدیده ابعاد بحرانی‌تر و تناقض‌آلودتری پیدا می‌کند. ساختار مدیریتی و سازمانی در ایران پیش از ورود هوش مصنوعی نیز با بحران فرم‌گرایی، شعارزدگی، پروژه‌سازی‌های کاذب و گزارش‌نویسی‌های صوری مواجه بوده است. هوش مصنوعی در این بسترِ بیمار، به جای آنکه ابزاری برای ارتقای بهره‌وری باشد، به «بسته‌بندی مدرن برای توجیه ناکارآمدی‌های سنتی» تبدیل شده است؛ یعنی مدیران و سازمان‌ها از هوش مصنوعی برای تولید تناقض‌ها و ادبیات پرطمطراقِ توخالیِ بیشتر استفاده می‌کنند تا شکاف عمیق میان واقعیتِ عینیِ جامعه و گزارش‌های رسمی را پنهان سازند. تأکید بر «زنده ماندن» و مقاومت در برابر این جریان، تا زمانی که ساختارهای تصمیم‌گیری به سمت شفافیت و بها دادن به تخصصِ واقعی حرکت نکنند، بیشتر به یک آرمان‌گرایی فردی شبیه خواهد بود تا یک راهبرد سازمانی کلان. 🆔 @commac

🗣گزارش تریبون از وضعیت روابط عمومی ایران در ۱۴۰۴ منتشر شد 💬تریبون در چهارمین گزارش جامع روابط عمومی ایران، با بررسی پاسخ‌های ۴۴۰ نفر از فعالان این حوزه، تصویری از وضعیت روابط عمومی در ایران ارائه کرده است. این گزارش موضوعاتی مانند وضعیت شغلی و درآمد متخصصان، بودجه روابط عمومی، ارتباط با رسانه‌ها، چالش‌های سازمانی و کاربرد هوش مصنوعی را بررسی می‌کند. 💬برخی از مهم‌ترین یافته‌های این گزارش عبارت‌اند از: 🟠 ۷۷ درصد متخصصان روابط عمومی از خدمات آژانس‌ها استفاده نمی‌کنند. 🟠۴۴ درصد بودجه روابط عمومی به ارتباط با رسانه‌ها و ۴۴ درصد به تولید محتوا اختصاص دارد. 🟠۵۵ درصد متخصصان، ساختار نامشخص و ناعادلانه بودن حقوق را از دلایل خروج نیروها می‌دانند. 🟠۶۸ درصد، استفاده از هوش مصنوعی را مهم‌ترین مهارت موردنیاز دو سال آینده معرفی کرده‌اند. 🟠۳۲ درصد پاسخ‌دهندگان درآمد ماهانه ۳۰ تا ۵۰ میلیون تومان دارند. 🔹این گزارش همچنین به چالش‌های بودجه‌ای، جایگاه روابط عمومی در سازمان‌ها و تغییرات مهارتی موردنیاز فعالان این حوزه می‌پردازد. ⌛گزارش کامل ✅ دی‌ام برد، رسانه تخصصی بازاریابی

🎯 شبکه‌های اجتماعی فقط به سلامت روان کودکان آسیب نمی‌زنند، آرزوهایشان را هم دگرگون می‌کنند ♦️رابین کِرمن، گاردین — جوانانی که برای درمان پیش من می‌آیند، می‌خواهند دیگر به خودشان آسیب نزنند، خودشان را از غذاخوردن محروم نکنند و دست از مقایسۀ خود با ایدئال‌هایی بردارند که باعث می‌شوند احساس بی‌ارزشی کنند. می‌خواهند کمتر احساس پوچی کنند. اما متأسفانه آنچه فراتر از رهایی از این رنج‌هاست، اینکه چه چیزی می‌تواند خوشحالشان کند یا چه نوع زندگی‌ای ارزش زیستن دارد، دیگر برایشان دور از دسترس به نظر می‌رسد. ♦️شبکه‌های اجتماعی به شیوه‌هایی به دنیای ذهنی کودکان آسیب می‌زنند که هنوز به‌درستی از آن‌ها سر درنیاورده‌ایم. در جریان دادگاه مهمی دربارۀ اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی که سرانجام به مصالحۀ اخیر ۱۷.۱ میلیارد دلاری شرکت متا منجر شد، روان‌درمانگری شهادت داد که یک بار از شاکی پرونده، دختر جوانی به نام کِیلی که از شش‌سالگی از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کرد، پرسیده بود: «روز رؤیایی تو چه روزی است؟ اگر همه‌چیز ممکن بود، چه آرزویی داشتی؟» پاسخ کِیلی این بود: «دلم می‌خواست زیباتر بودم». ♦️به‌عنوان روان‌کاو، این گفت‌وگو از جنبه‌ای خاص برایم تکان‌دهنده است. وقتی از کسی دربارۀ «روز رؤیایی‌اش» می‌پرسیم، در واقع از او می‌خواهیم به تمام خواسته‌ها و آرزوهایش فکر کند: اینکه دوست دارد چه کارهایی انجام دهد، چه چیزهایی را تجربه کند، با چه کسانی آشنا شود یا چه کسی را دوست بدارد. اما کِیلی در پاسخ به این سؤال، تمام جهان و فرصت‌های بی‌شماری را که پیش رویش بود، به یک دغدغۀ واحد تقلیل داد: ظاهر خودش. ♦️پژوهشگران و متخصصان بالینی این نشانه‌ها را ناشی از استفادۀ بیش‌ازحد از شبکه‌های اجتماعی می‌دانند، اما بحث‌ها عمدتاً به پیامدهای رفتاریِ قابل‌مشاهده و اندازه‌گیری محدود مانده است. آنچه کمتر به آن توجه شده، تأثیر اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی بر دنیای درونی جوانان است، به‌ویژه آسیبی که به خواسته‌ها و امیال آن‌ها و هویتی که هنوز در حال شکل‌گیری است، وارد می‌کند. ♦️دونالد وینیکات، متخصص اطفال بریتانیایی که بعدها به روان‌کاوی روی آورد، با مطالعۀ رشد کودکان دریافت که میان «میل» و «هویت» ارتباط نزدیکی وجود دارد. کودکی که از حصاری بالا می‌رود تا ببیند آن‌طرف چه خبر است، بازی تازه‌ای راه می‌اندازد و دیگران را هم به آن دعوت می‌کند، یا کتاب‌ها را زیرورو می‌کند تا پاسخ سؤالش را پیدا کند، در واقع دارد یاد می‌گیرد که خواسته‌ها و امیالش ارزشمندند و می‌توانند مسیر زندگی و نگاهش به جهان را شکل دهند. ♦️اما شبکه‌های اجتماعی این فرایند را مختل می‌کنند. به گفتۀ کارشناسان حاضر در دادگاه، این پلتفرم‌ها سازوکار پاداش مغز را به کنترل خود درمی‌آورند و مدام تحریک می‌کنند. کِیلی در هشت‌سالگی ویدئویی منتشر کرد که در آن، در نقش یک سمور آبی در بازی‌ای آنلاین، با لهجه‌ای ساختگی آواز می‌خواند؛ نمونه‌ای از بازی و خیال‌پردازی کودکانه. اما چند سال بعد، در ویدئویی دیگر، از رسیدن تعداد مشترکان کانال یوتیوبش به صد نفر اشک شوق می‌ریخت و هم‌زمان می‌گفت چاق به نظر می‌رسد. ♦️یک دهه بعد، کِیلی سرگرمی‌ها و علایق قدیمی‌اش را کنار گذاشته بود، دیگر با دوستانش معاشرت نمی‌کرد و از خانواده‌اش هم فاصله گرفته بود. به افسردگی و اضطراب دچار شده بود و نسبت به ظاهرش وسواس شدیدی داشت. به خودش آسیب می‌زد و به خودکشی فکر می‌کرد. کِیلی یکی از هزاران شاکی این پرونده است و داستانش گوشه‌ای از رنج‌های نسلی را نشان می‌دهد که با شبکه‌های اجتماعی بزرگ شده‌اند. ♦️توافق قضایی ماه گذشته، شرکت متا را مسئول اعتیاد کودکان به پلتفرم‌هایش شناخت. این نشان می‌دهد که کم‌کم داریم این آسیب‌ها را جدی می‌گیریم. اما برای کمک به بهبود حال این جوانان، کارهای بیشتری لازم است. باید بفهمیم چه چیزی را از دست داده‌اند و با صبر و حوصله، قدم‌به‌قدم شرایطی فراهم کنیم تا خواسته‌ها و امیال واقعی‌شان دوباره جان بگیرند. کاری که تازه در آغاز راه آن هستیم. 🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «I’m a psychoanalyst. Social media is damaging children’s inner lives in ways we don’t fully understand» نوشتۀ رابین کِرمن است که در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶ در گاردین منتشر شده است. @tarjomaanweb

کدام سکوهای ایرانی بازدید بیشتر و کدام تولید محتوای بالاتری دارد؟ 🔹مرکز ملی فضای مجازی اعلام کرد: بررسی میانگین بازدید به‌ازای هر محتوا نشان می‌دهد روبیکا با حدود ۱۷۷۸ بازدید، بیشترین میزان بازدید به‌ازای هر محتوا را در میان سکوهای داخلی دارد. 🔹بله با حدود ۱۲۶۴ بازدید در رتبه دوم قرار گرفته و پس از آن سروش پلاس با ۶۳۵ و ایتا با ۶۰۷ بازدید قرار دارند. 🔹ضریب نفوذ ویراستی به‌ازای هر محتوا نیز حدود ۱۴۹ است؛ با این حال، به دلیل تفاوت ماهیت این شاخص با بازدید، در این مقایسه قابل رتبه‌بندی نیست. https://irna.ir/xjYDbx @IRNA_1313

هوش‌های مصنوعی‌ در تشخیص یکدیگر شکست خوردند 🔹پژوهشی جدید نشان می‌دهد هوش‌های مصنوعی‌ پیشرفته در آزمون «تورینگ معکوس» نمی‌توانند به‌طور مطمئنی تشخیص دهند که طرف مقابلشان انسان است یا یک هوش مصنوعی دیگر؛ در واقع، هوش‌های مصنوعی بیشتر از انسان‌ها «انسان» تشخیص داده شدند. 🔹به گزارش وبگاه تِک‌اکسپلور، آزمون معروف تورینگ در علوم رایانه از مقاله‌ای در سال ۱۹۵۰ میلادی، توسط آلن تورینگ، دانشمند رایانه اهل بریتانیا، می‌آید. نسخه رایج این آزمون این است که یک انسان از کسی در پشت پرده سؤال می‌پرسد و باید تشخیص دهد که پاسخ‌دهنده انسان است یا ماشین. https://irna.ir/xjYCXs @IRNA_1313

هشدار عضو ارشد کمیسیون ارتباطات آمریکا درباره فشار دولت بر رسانه‌ها 🔹عضو کمیسیون ارتباطات آمریکا خواستار مقاومت رسانه‌ها در برابر فشارهای دولت ترامپ شد 🔹آنا گومز، تنها عضو دموکرات کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا (FCC)، از شبکه‌های تلویزیونی و فعالان صنعت پخش خواست در برابر آنچه فشار دولت دونالد ترامپ برای تأثیرگذاری بر پوشش رسانه‌ای توصیف کرد، موضع فعال‌تری اتخاذ کنند. 🔹به گزارش رویترز گومز در نشست انجمن ملی پخش‌کنندگان آمریکا (NAB) گفت صنعت رسانه در واکنش به فشارهای دولت بر شبکه‌های تلویزیونی بیش از اندازه محتاطانه عمل کرده است. 🔹او به اظهارات برندان کار، رئیس کمیسیون ارتباطات فدرال، درباره احتمال نقض تعهدات قانونی شبکه‌ها در صورت پخش نظرسنجی‌های کاملاً جعلی اشاره کرد. 🔹گومز هشدار داد چنین اظهاراتی می‌تواند شبکه‌های تلویزیونی را به سمت خودداری از انتشار نظرسنجی‌هایی سوق دهد که نتایج آنها با مواضع دولت همخوانی ندارد. 🔹این اختلاف در شرایطی مطرح شده که دونالد ترامپ بارها از کمیسیون ارتباطات فدرال خواسته است با شبکه‌های تلویزیونی و خبرنگاران برخورد کند. همچنین کمیسیون پیش‌تر روند بازبینی مجوز فعالیت 8 ایستگاه تلویزیونی متعلق به شرکت دیزنی و شبکه ABC را آغاز کرده بود. 🔹انجمن ملی پخش‌کنندگان آمریکا نیز پیش‌تر درباره پیامدهای این تصمیم و ایجاد نااطمینانی برای شبکه‌های محلی هشدار داده بود. 🔹این رویداد بار دیگر مسئله استقلال رسانه‌ها، نقش نهادهای تنظیم‌گر و مرز میان نظارت قانونی دولت و فشار سیاسی بر شبکه‌های خبری را در آمریکا مطرح کرده است. 🔹کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا (FCC) یک نهاد دولتی مستقل است که بر فعالیت‌های مخابراتی، رادیویی، تلویزیونی و بخشی از خدمات اینترنتی در این کشور نظارت می‌کند. این کمیسیون در سال 1934 با تصویب کنگره تأسیس شد و 5 عضو دارد که با معرفی رئیس‌جمهور و تأیید سنای آمریکا منصوب می‌شوند. دوره عضویت اعضا 5 سال است و حداکثر 3 عضو می‌توانند به یک حزب سیاسی تعلق داشته باشند. نظارت بر شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی، مدیریت فرکانس‌ها، تنظیم مقررات ارتباطی و حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان از مهم‌ترین وظایف این نهاد است. @NewJournalism

حکم دادگاه آمریکا به سود رویترز علیه هوش مصنوعی 🔹دادگاه تجدیدنظر آمریکا استفاده بدون مجوز از محتوای رویترز برای آموزش هوش مصنوعی را استفاده منصفانه ندانست. 🔹دادگاه تجدیدنظر حوزه سوم آمریکا در پرونده شرکت تامسون رویترز علیه استارتاپ راس اینتلیجنس (ROSS Intelligence)، رأی داد که استفاده بدون مجوز از محتوای دارای حق مؤلف برای آموزش یک سامانه هوش مصنوعی رقیب، مشمول مفهوم استفاده منصفانه (Fair Use) نمی‌شود. 🔹این پرونده به استفاده شرکت راس از مطالب و یادداشت‌های حقوقی متعلق به پایگاه وست‌لا (Westlaw) برای توسعه یک سامانه هوش مصنوعی در حوزه تحقیقات حقوقی مربوط بود. 🔹اهمیت این رأی فراتر از صنعت خدمات حقوقی است؛ زیرا یکی از مناقشات اصلی صنعت رسانه و فناوری را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد: آیا شرکت‌های هوش مصنوعی می‌توانند مطالب خبری، کتاب‌ها و محتوای دارای حق مؤلف را بدون اجازه صاحبان آنها برای آموزش مدل‌های خود استفاده کنند؟ 🔹انجمن ناشران آمریکا از این تصمیم استقبال کرد و آن را گامی مهم در حمایت از حقوق صاحبان محتوا دانست. @NewJournalism

هوش مصنوعی ناقوس حذف هزاران شغل مالی در اروپا را به صدا درآورد 🔹 گسترش استفاده از هوش مصنوعی در بانک‌ها و مؤسسات مالی اروپا به موج تازه‌ای از حذف هزاران موقعیت شغلی دامن زده و آینده اشتغال در یکی از بزرگ‌ترین بخش‌های اقتصادی این قاره را با ابهام جدی روبه‌رو کرده است. 🔹گروه بانکی نت‌وست انگلیس اعلام کرد که در سه‌ماهه سوم سال جاری میلادی حدود هزار موقعیت شغلی را در جریان برنامه تحول فناوری و افزایش بهره‌وری حذف کرده است. به این ترتیب، شمار مشاغل حذف‌شده در این بانک از ابتدای سال به حدود هزار و ۴۰۰ مورد رسیده است. #ایرنا_جهان https://irna.ir/xjYCMx @IRNA_1313

نیویورک‌تایمز و خبرگزاری فرانسه به ائتلاف حقوق ناشران در برابر شرکت‌های هوش مصنوعی پیوستند گسترش اختلاف میان ناشران رسانه ای و شرکت‌های هوش مصنوعی وارد مرحله تازه‌ای شده است. خبرگزاری رویترز گزارش داد نیویورک‌تایمز، خبرگزاری فرانسه و اکونومیست به ائتلافی پیوسته‌اند که هدف آن جلوگیری از استفاده یا کسب درآمد شرکت‌های هوش مصنوعی از محتوای ناشران بدون دریافت مجوز است. این ائتلاف با عنوان SPUR تلاش می‌کند قواعد مشخصی برای دسترسی سامانه‌های هوش مصنوعی به محتوای روزنامه‌ها، خبرگزاری‌ها و مجلات تدوین کند. این موضوع در حالی اهمیت پیدا کرده که بسیاری از کاربران برای دریافت اخبار و اطلاعات به‌جای مراجعه مستقیم به وب‌سایت رسانه‌ها از پاسخ‌های تولیدشده توسط چت‌بات‌های هوش مصنوعی استفاده می‌کنند. یکی از نگرانی‌های ناشران این است که محتوای آنها در پاسخ‌های هوش مصنوعی مورد استفاده قرار گیرد، اما مخاطب دیگر به منبع اصلی مراجعه نکند. @NewJournalism

🛑 هوش مصنوعی نباید جای اراده انسان را بگیرد دکتر علیرضا عبداللهی‌نژاد (مشاور وزیر و رئیس مرکز روابط عمومی و اطلاع‌رسانی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات) در هفدهمین همایش روابط عمومی الکترونیک با عنوان «حفظ عاملیت انسانی، ضرورت مواجهه درست با هوش مصنوعی است» سخنرانی کرد. بخشی از صحبت های دکتر عبدالهی نژاد: خطر اصلی هوش مصنوعی این نیست که یک‌شبه جای انسان را بگیرد، بلکه این است که با ابزارهای پیچیده (مثل شخصی‌سازی محتوا و سیستم‌های الگوریتمی) به‌تدریج قدرت تشخیص، تمایز و تصمیم‌گیری مستقل را از انسان سلب می‌کند و او را به موجودی پیش‌بینی‌پذیر و مصرف‌کننده محض تبدیل می‌سازد. هوش مصنوعی لزوماً به‌صورت آشکار اختیار انسان را سلب نمی‌کند، بلکه با تأثیرگذاری بر توان تشخیص، به‌تدریج عاملیت او را تضعیف می‌کند. راهکار این است که انسان نباید کنشگری فعال خود را تسلیم ماشین کند. استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی باید همراه با حفظ قدرت اولویت‌بندی، تفکر انتقادی، اصرار بر گفت‌وگوی آزاد و حفظ «عاملیت انسانی» در خلق معنا باشد. [+]

⭕️سازمان بین‌المللی کار مشاور هوش مصنوعی کسب‌وکار معرفی کرد سازمان بین‌المللی کار ابزار جدیدی به نام SABY معرفی کرده است. این ابزار یک مشاور هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی است که به صاحبان کسب‌وکارهای کوچک و کارآفرینان کمک می‌کند درباره مسائل روزمره فعالیت اقتصادی خود تصمیم بگیرند.   SABY بر اساس تجربه برنامه بین‌المللی «کسب‌وکار خود را شروع کنید و بهبود دهید» (SIYB) طراحی شده است. کاربران می‌توانند درباره امکان موفقیت یک ایده تجاری، شناخت مشتریان، قیمت‌گذاری، مدیریت هزینه‌ها، بازاریابی و اداره کسب‌وکار سؤال کنند.   این ابزار از طریق واتس‌اپ قابل استفاده است و نیازی به نصب نرم‌افزار اختصاصی ندارد. برخلاف ابزارهای عمومی هوش مصنوعی، SABY تلاش می‌کند ابتدا شرایط کسب‌وکار را با پرسیدن سؤال بشناسد و سپس گزینه‌های مناسب را در اختیار کاربر قرار دهد. این ابزار قرار است مکمل آموزش و مشاوره انسانی باشد، نه جایگزین کامل آن.   ارائه خدمات مشاوره‌ای تخصصی به میلیون‌ها کسب‌وکار کوچک، از طریق روش‌های سنتی هزینه زیادی دارد. هوش مصنوعی می‌تواند دسترسی کارآفرینان به این خدمات را ساده‌تر کند. این تجربه نمونه‌ای از استفاده فناوری برای کاهش هزینه ارائه خدمات عمومی و توسعه کارآفرینی است. 🆔 @commac

⭕️ آیا هوش مصنوعی می‌تواند به حقوق کارگران آسیب بزند؟ هشدار سازمان بین‌المللی کار درباره نظارت الگوریتمی   سازمان بین‌المللی کار پژوهش جدیدی با عنوان «اخلاق هوش مصنوعی و نظام استانداردهای بین‌المللی کار» منتشر کرده است. این پژوهش بررسی می‌کند که چگونه می‌توان از اصول شناخته‌شده حقوق کار برای استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی در محیط‌های کاری بهره گرفت.   امروزه بسیاری از شرکت‌ها از هوش مصنوعی برای بررسی رزومه متقاضیان استخدام، ارزیابی عملکرد کارکنان، مدیریت ساعات کار و تصمیم‌گیری‌های اداری استفاده می‌کنند. پژوهشگران هشدار می‌دهند که اگر این سامانه‌ها شفاف و پاسخ‌گو نباشند، ممکن است به تبعیض، نقض حریم خصوصی و تصمیم‌گیری ناعادلانه درباره کارکنان منجر شوند.   پژوهش تأکید می‌کند که دستورالعمل‌های معمول اخلاق هوش مصنوعی بیشتر به حقوق فردی توجه دارند، در حالی که حقوق جمعی کارگران، مانند حق تشکیل تشکل صنفی، مذاکرات جمعی و مشارکت در تصمیم‌گیری درباره فناوری نیز اهمیت دارند.   تحلیل: این خبر نشان می‌دهد حکمرانی هوش مصنوعی نباید تنها بر توسعه فناوری و بهره‌وری اقتصادی تمرکز کند. دولت‌ها باید درباره شفافیت الگوریتم‌ها، حفاظت از داده‌های کارکنان و حق اعتراض به تصمیم‌های ماشینی نیز مقررات مناسبی تدوین کنند. این موضوع برای استفاده از هوش مصنوعی در استخدام، ارزیابی عملکرد و مدیریت کارکنان در ایران نیز قابل توجه است. 🆔 @commac

🔴 یوسف پزشکیان: روابط عمومی نباید خود را به چارچوب‌های خشک اداری محدود کند دکتر یوسف پزشکیان، مشاور و دستیار رسانه‌ای دفتر رئیس‌جمهور تأکید کرد که مأموریت اصلی روابط عمومی‌ها فراتر از نام و جایگاه، برقرار کردن ارتباط مؤثر دوطرفه، انتقال واقع‌بینانه شرایط کشور به مردم و انعکاس مشکلات جامعه به مسئولان است. 🔹 برای ایجاد تحول همیشه به جایگاه سازمانی، بودجه و امکانات جدید نیاز نداریم. 🔹 گاهی کافی است از ظرفیت‌های موجود به‌درستی استفاده کنیم. 🔸 ارتباط پیام نباید فقط از بالا به پایین باشد. 🔸 روابط عمومی‌ها باید مشکلات مردم را به مسئولان و شرایط کشور را برای مردم توضیح دهند. 🆔 @commac

🎯 حکومتی که فناوری فرسوده‌اش کرده است ♦️ویلیام دیویس، نیواستیتسمن — تا همین حدود ۱۵ سال پیش، انتقاد از محصولات و خدمات سیلیکون‌ولی خلاف جریان غالب و حتی تحریک‌آمیز تلقی می‌شد. اما با انتشار کتاب «تو یک گجت نیستی» اثر جرون لَنیر در سال ۲۰۱۰ و «توهم شبکه» اثر یوگنی موروزوف در سال ۲۰۱۱، گونۀ تازه‌ای از ادبیات انتقادی شکل گرفت که بعدها «واکنش منفی به فناوری» نام گرفت. ♦️پس از فروکش‌کردن جنبش‌های مردمی امیدوارکننده‌ای که شبکه‌های اجتماعی به شکل‌گیری آن‌ها کمک کرده بودند، از بهار عربی تا جنبش اشغال، در سال ۲۰۱۶ تصویر تهدیدآمیزتری از سیاست دیجیتال پدیدار شد؛ زمانی که مشخص شد داده‌های فیس‌بوک برای هدف‌گیری رأی‌دهندگان در بریتانیا و ایالات متحده، به‌ترتیب در کارزار برگزیت و کمپین دونالد ترامپ، به کار گرفته شده‌اند. ♦️کتاب «عصر سرمایه‌داری نظارتی» نوشتۀ شوشانا زوبوف در سال ۲۰۱۸ این احساس عمومی را تقویت کرد و پشتوانه‌ای از تحلیل تجربی دقیق در اختیارش گذاشت: فناوری‌هایی که زمانی وعدۀ آزادی و اجتماع می‌دادند، حالا برای دستکاری کاربران به کار گرفته می‌شوند. امروزه بخش غیرداستانی کتاب‌فروشی‌ها پر است از مرثیه‌هایی دربارۀ عصر تاریک تازه‌ای که توجه ما را تباه می‌کند، به سلامت روانمان آسیب می‌زند و به کودکان صدمه می‌زند. ♦️در تصور عمومی، سیلیکون‌ولی آخرین نشانه‌های تأثیرگذاری سیاسیِ از پایین به بالا را نیز از دست داده و حالا با شرکت‌هایی مانند پالانتیر گره خورده است؛ شرکتی که هوش مصنوعی را در خدمت ماشین جنگی ترامپ و اعمال خشونت‌آمیز «غرب» قرار می‌دهد. پس از این تحولات تیره‌وتار، جیل لپور در کتاب «ظهور و سقوط دولت مصنوعی» این بدبینی را یک گام دیگر پیش می‌برد. ♦️لپور تصویری کابوس‌وار ترسیم می‌کند از اینکه دموکراسی ــ مشخصاً در ایالات متحده ــ چگونه تحت تأثیر نیروهای خودکارسازی، نظارت و کنترل فاسد شده است. اما نباید نیمه دوم عنوان کتاب شما را به اشتباه بیندازد: او به ما می‌گوید این استعمارِ فناورانه «محکوم به شکست» است، اما کتاب سرنخ چندانی درباره اینکه «سقوط فناوری» چگونه یا چرا رخ خواهد داد به دست نمی‌دهد. جز اینکه «دولت مصنوعی» هنوز به واقعیتی تثبیت‌شده تبدیل نشده و معمارانش هم آن‌قدر که خودشان تصور می‌کنند باهوش نیستند. 🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Silicon Valley is coming for our democracy» نوشتۀ ویلیام دیویس است که در تاریخ ۲۰ آگوست ۲۰۲۶ در نیواستیسمن منتشر شده است. @tarjomaanweb