آکادمی ارتباطات

«همنشینی با سرطان»؛ روایت هادی خانیکی از تنهایی رنج تا همبستگی کلمات 🔹هادی خانیکی در روایت تجربه رنج و بیماری سرطان، از پیوند میان تنهایی رنج و همبستگی کلمات سخن می‌گوید؛ روایتی که در آن، نوشتن و گفت‌وگو راهی برای بیان رنج و برقراری ارتباط با دیگران است. 🔹کتاب «همنشینی با سرطان؛ روایت رویارویی و رهایی» نوشته هادی خانیکی، در ۱۹۲ صفحه توسط نشر اگر منتشر شده است. https://irna.ir/xjYrQ8 @IRNA_1313

🎯 تنها یک راه برای جلوگیری از تقلب دانشجویان وجود دارد ♦️برای مقابله با تقلب در مدارس روی‌‌آوردن به امتحانات شفاهی و کلاسی فقط تا حدی می‌توانند کارساز باشند. روان‌شناسان در مطالعات متعددی نشان داده‌اند که وقتی رقابت سخت‌تر و ریسک بالاتر می‌رود، تقلب هم بیشتر می‌شود و ایجاد مانع و محدودیت هیچ‌وقت کافی نبوده است. تنها راه‌حل این است که این مشکل را به‌صورت ریشه‌ای حل کنیم، یعنی انگیزه‌های درونیِ دانشجویان را تغییر دهیم. ♦️افرادی که از نظر اخلاقی اصالت دارند و هویت اخلاقی‌شان پایه‌های مستحکمی دارد، رفتار غیراخلاقی را صرفاً زیر پا گذاشتن قوانین نمی‌دانند، بلکه آن را نوعی توهین به ارزش‌های درونی خودشان تلقی می‌کنند. این افراد پیش از انجامِ هر خطایی احساس گناه می‌کنند و از انجام کار درست به خود می‌بالند. در نظر آن‌ها تصمیماتشان آینۀ تمام‌نمای شخصیتشان است. در نظرسنجی‌هایی که از دانشجویانم داشتم متوجه شدم که بسیاری از آن‌ها عمل تقلب را با «توجیه‌کردن» برای خودشان هضم و عادی می‌کنند، یعنی قبول دارند که تقلب کرده‌اند، اما خودشان را «متقلب» نمی‌دانند، بلکه می‌گویند صرفاً کاری را انجام داده‌اند که برای رسیدن به موفقیت ضروری بوده. ♦️اما این داستان دربارۀ افرادی که شخصیت اخلاقی مستحکمی دارند صدق نمی‌کند. این افراد در خود مسئولیت اخلاقی احساس می‌کنند، یعنی معیار آن‌ها برای تقلب‌ کردن یا نکردن سبک‌وسنگین‌ کردنِ سود و زیان تقلب نیست، بلکه مسئله‌شان اخلاقی است؛ از خود می‌پرسند «در این موقعیت برای شخصیتی مثل من کارِ درست کدام است؟». این افراد هویت اخلاقی قدرتمندی دارند. و به همین دلیل است که برخی از دانشجویانم به‌جای همراهی با متقلبان، به من هشدار دادند که هم‌کلاسی‌هایشان قصد دارند تقلب کنند. ♦️وظیفۀ ما برای کمک به پرورشِ قطب‌نمای اخلاقی در دانشجویان این است که اخلاق را در بخشی از برنامۀ درسی‌شان بگنجانیم. باید به فرزندمان یاد بدهیم که تقلب صرفاً یک خطا نیست؛ بلکه بی‌عدالتی در حق دوستان است. باید یاد بگیرند که تقلب یعنی ویران‌کردنِ تلاش برای رسیدن به یک جامعۀ سالم؛ یعنی متوقف‌کردن رشدِ خودشان به عنوان یک انسانِ باوجدان. 🔗 برگرفته از «There’s Really Only One Way to Stop Students From Cheating» نوشتهٔ آدام گرانت، ۲۶ اوت ۲۰۲۶، نیویورک‌تایمز. @tarjomaanweb

راهنمای یونیسف برای استفاده ایمن کودکان از هوش مصنوعی 🔹 یونیسف برای استفاده ایمن کودکان از هوش مصنوعی، مجموعه‌ای از راهکارها برای والدین ارائه کرده است. 🔹 والدین باید AI را ابزار یادگیری بدانند، نه جایگزین تفکر مستقل؛ همچنین حریم خصوصی و میزان استفاده کودک را مدیریت کنند. 🔹 گفت‌وگوی مداوم با کودک، حفظ روابط واقعی و همکاری با مدرسه، به استفاده مسئولانه‌تر از AI کمک می‌کند. 📊آمارفکت | مرجع تخصصی آمار کشور @amarfact

⭕️ گوگل ابزار تشخیص محتوای هوش مصنوعی SynthID Detector را عمومی کرد گوگل پلتفرم وب SynthID Detector را که پیش‌تر در انحصار رسانه‌ها بود، به‌صورت جهانی در دسترس عموم کاربران قرار داد تا امکان شناسایی رسانه‌های تولیدشده با هوش مصنوعی فراهم شود. ⚙️ جزئیات و نحوه عملکرد این ابزار: 🔹 نحوه کارکرد: این سرویس با بررسی واترمارک‌های دیجیتالی نامرئی جاسازی‌شده در فایل‌های تصویری، ویدیویی و صوتی، اصالت و منشأ تولید آن‌ها را ارزیابی می‌کند. 🔹 پشتیبانی گسترده از توسعه‌دهندگان: علاوه بر محصولات خود گوگل، توانایی شناسایی واترمارک ابزارهای هوش مصنوعی شرکت‌های OpenAI، انویدیا و Kakao را دارد و اپل نیز به‌زودی از آن پشتیبانی خواهد کرد. 🔹 محدودیت تشخیصی: این وب‌سایت یک دیتکتور همه‌منظوره نیست و صرفاً فایل‌هایی را ردیابی می‌کند که حاوی استاندارد SynthID باشند؛ همچنین تفاوتی میان محتوای صددرصد تولیدی و محتوای ویرایش‌شده قائل نمی‌شود. این قابلیت تشخیصی پیش‌تر درون موتور جستجوی گوگل، جمینای و مرورگر کروم نیز تعبیه شده است.

🔗 آدرس سایت

🆔 @iAghapour | YouTube

‌ 🔶گزارش «روایت یکتانت از بازاریابی دیجیتال ایران» نشان می‌دهد شبکه‌های اجتماعی با سهم ۳۱ درصدی، بزرگ‌ترین بخش آن را تشکیل می‌دهند. بد نیست بدانید این رقم معادل حدود ۴ درصد از بودجه‌های تبلیغات دیجیتال در خاورمیانه و شمال آفریقا طی سال ۲۰۲۵ است. 📸 Digiato Insider 🤖 @igram_robot

🎯 ما به تماشای فاجعه عادت کرده‌ایم — وقتی رنج‌ انسان‌ها به «محتوا» تبدیل می‌شود ♦️گاردین، فیبی گرین‌وود — من بیش از ده سال خبرنگار جنگ بوده‌ام. با گذشتِ زمان، هر فاجعۀ جدید برایم شبیه به همان فاجعۀ قبلی بود: صحنۀ دردناک و تکراری از ساختمان‌های ویران‌شده و اجساد که چند عکاس آن را دوره کرده‌اند. خبرنگارانی مثل من می‌توانستند از کانون خون و وحشت فاصله بگیرند، اما عکاسان ناچار بودند تا جای ممکن به صحنه نزدیک شوند تا بتوانند عکسی «تمیز و بی‌نقص» بگیرند. ♦️وقتی از آن‌ها می‌پرسیدم چطور می‌توانند روزهایشان را با تماشای رنج دیگران سپری کنند اکثرشان یک پاسخ مشترک داشتند: لنزِ دوربین برایشان مثل یک سپر یا یک محافظ عمل می‌کرد. آن‌ها در واقع به آن کودکِ در حال مرگ خیره نمی‌شدند، بلکه داشتند به «تصویر» او نگاه می‌کردند. ♦️دان مک‌کالین، یکی از اسطوره‌های عکاسیِ جنگ، به‌خوبی از خطرات ناشی از این «فاصله‌گرفتن از واقعیت» آگاه بود. سال ۱۹۸۳ می‌گفت «کار من کار یک عکاس نیست، بلکه کار یک انسان است. تلاش می‌کنم آنچه را ثبت می‌کنم، نه با نگاه یک عکاس، بلکه با نگاه یک انسانِ معمولی تعدیل کنم و بدین‌طریق ارتباطم را با واقعیت حفظ کنم». اما حالا اوضاع فرق کرده؛ همۀ ما وابسته به دستگاهی هستیم که واقعیت را از پس دوربین‌ها به ما نشان می‌دهد. ♦️البته این دوربین‌ها همیشه به سمتِ بیرون نشانه نرفته‌اند. صنایع چند میلیارد دلاری بر پایۀ عکس‌برداریِ مردم از خودشان بنا شده‌اند. و اکنون، خطر این عصر خودشیفتگی، از ابعاد روان‌شناختی فراتر رفته است؛ اوایلِ همین ماه، پنج نوجوان در یک بزرگ‌راه در ایرلند، درحالی‌که در جهت مخالف رانندگی می‌کردند تصادف مرگ‌باری کردند. آن‌ها در حالِ اجرای ترندی بودند که در آن جوانان از رانندگی بی‌پروای خود فیلم می‌گیرند و پلیس را تحریک می‌کنند تا به دنبال آن‌ها بیفتد. ♦️مری ایکن، روان‌شناس سایبری قانونی، این وضعیت را «رفتارِ ترکیبی» می‌نامد: فیلم‌برداری و زندگی به‌طور هم‌زمان؛ یک پا در دنیای واقعی و یک پا در فضای مجازی. درحالی‌که خودرو با سرعت جنون‌آمیزی پیش می‌رود، بخشی از ذهن راننده درگیر فیلم‌برداری و گرفتن لایک است. این دوگانگی در رفتار فقط به رانندگی در بزرگراه محدود نمی‌شود؛ بلکه حاکی از بحران جدی‌تری در شیوۀ مواجهۀ ما با واقعیت است. ♦️گوشی‌هایمان بلافاصله پس از دیدن ریلز اینفلوئنسرهایی که با لذت «بهترین پاستای عمرشان» را می‌خورند، تصاویری از اعدام، خشونت، و کودکان تکه‌تکه‌شده یا در حال مرگ را جلوی چشمانمان می‌آورند. ما به این دوربین‌ها و صفحه‌نمایش‌ها عادت کرده‌ایم، چراکه آن‌ها این توانایی جادویی را دارند که بسیاری از وقایع ترسناک، دردناک، یا حتی بسیار زیبا را به چیزی تبدیل کنند که بتوانیم آن را قاب بگیریم، ویرایش کنیم، کپشن بزنیم و به اشتراک بگذاریم. ♦️قطعاً منظور متوقف‌کردن ثبت وقایع نیست؛ در غزه، روزنامه‌نگاران فلسطینی سندی حیاتی از جنگی را به نمایش می‌گذارند که خبرنگارانِ خارجی عمدتاً از ورود به آن منع شده‌اند. اما باید به یاد داشته باشیم که تنها راه نجات از فاصله‌گرفتن از واقعیت این است که سعی کنیم انسان باقی بمانیم؛ به یاد داشته باشیم که پس از انتشار یک تصویرْ تازه کار ما شروع می‌شود: باید با آن واقعیتِ تلخ رو‌به‌رو شویم و به آن بیندیشیم. 🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Sunsets, disasters, dinners: we now record them all with our phones. But what is that doing to our souls?» نوشتۀ فیبی گرین‌وود است که در تاریخ ۲۹ اوت ۲۰۲۶ در گاردین منتشر شده است. @tarjomaanweb

راهیابی امنیت سایبری به آموزش مدارس 🔹 با تفاهم مرکز مدیریت راهبردی افتا و معاونت آموزش وزارت آموزش پرورش، از سال تحصیلی جاری دوره‌های ویژه رمز شناسی و امنیت فضای تولید و تبادل اطلاعات ویژه دانش‌آموزان و معلمان برگزار خواهد شد. https://irna.ir/xjYrvj @IRNA_1313

فصل تازه روابط‌عمومی در سازمان آموزش فنی‌وحرفه‌ای؛ از بازآفرینی سرمایه اجتماعی تا «اتاق فهم مشترک» 🔹 آیین تکریم و معارفه سرپرست روابط‌عمومی سازمان آموزش فنی‌وحرفه‌ای کشور با حضور سرپرست سازمان و جمعی از مدیران برگزار شد. در این نشست ضمن قدردانی از تلاش‌های «صمد نوروزیان»، «سعیده قدمی» به‌عنوان مشاور رییس سازمان و سرپرست حوزه روابط عمومی معرفی شد. 🔹 فاطمه منصوری سرپرست سازمان در این مراسم با ترسیم رویکرد نوین، روابط‌عمومی را «اتاق فهم مشترک» میان سازمان و جامعه خواند که وظیفه‌اش عبور از اطلاع‌رسانی صرف و روایت صادقانه «ایران ماهر» با تکیه بر صدای مربیان، مهارت‌آموزان، آموزشگاه‌های آزاد، شرکا و ذینفعان است. 🔹 در ادامه این مسیر، سعیده قدمی با اشاره به اولویت‌های راهبردی این حوزه، «بازآفرینی سرمایه اجتماعی و بلند کردن صدای مهارت در جامعه» را محور برنامه‌های خود دانست. استفاده از تحلیل هوشمند داده‌ها، شنود فعال اجتماعی و مدیریت پیش‌دستانه افکار عمومی از محورهای اصلی برنامه‌های اعلام‌شده برای ارتقاء سرمایه اجتماعی سازمان مطرح شد. @tvtomedia

#سواد_رسانه_ای #خبر_جعلی #فیک_نیوز #factcheck #media_literacy تفکر_نقادانه آگاهی_رسانه_ای سواد_دیجیتال MediaLiteracy CriticalThinking 📸 حمزه صفوی 🤖 @igram_robot

📸 ترجمان علوم انسانى 🤖 @igram_robot

🎯 آیا ممنوعیت استفاده از تلفن همراه در مدارس واقعاً مؤثر است؟ ♦️جولی جارگون، وال‌استریت ژورنال — بسیاری از والدین در ابتدا بابت طرح ممنوعیت تمام‌روزۀ تلفن همراه در مدارس نگران بودند. یکی از دغدغه‌هایشان این بود که در مواقع اضطراری به فرزندانشان دسترسی نخواهند داشت. اما با گذشت زمان و برملا شدنِ آسیب‌های شبکه‌های اجتماعی در پرونده‌های قضایی، و همچنین ترویجِ رویکردِ آگاهانه‌تر به فناوری از سوی چهره‌هایی مانند جاناتان هایت، حمایت از این طرح بیشتر شد. تا تابستان امسال، بیش از دو‌سوم ایالت‌های آمریکا قوانین یا سیاست‌هایی را تصویب کرده‌اند که مراکز آموزشی را ملزم به محدود کردن استفاده از تلفن همراه در مدارس می‌کند. ♦️استفاده از تلفن‌های هوشمند، که در واقع دروازه‌ای به سوی شبکه‌های اجتماعی هستند، با معضلاتی نظیر درگیری‌های فیزیکی، قلدری و اُفت تحصیلی دانش‌آموزان گره خورده‌اند. به نظر می‌رسد راه‌حل ساده باشد: موبایل‌ها را حذف کنیم تا همه‌چیز سروسامان بگیرد. اما آیا واقعاً ممنوعیت استفاده از گوشی در مدارس تغییری در زندگی دانش‌آموزان ایجاد می‌کند؟ پاسخ به این پرسش به این بستگی دارد که به دنبال بهبود در کدام جنبه‌ها هستیم. ♦️مطالعۀ دانشگاه استنفورد بر روی نزدیک به ۵۰۰۰ مدرسه در سراسر ایالات‌متحده، که تلفن دانش‌آموزان را در کیسه‌های مخصوص «یاندِر» قفل می‌کردند، نشان داد که این روش راهکاری مؤثر برای مهار استفادۀ دانش‌آموزان از گوشی است؛ به‌طوری‌که آمارِ دانش‌آموزانی که در کلاس درس از گوشی‌هایشان استفاده می‌کردند از ۶۱ درصد به ۱۳ درصد کاهش یافت. ♦️ما آنچه مشخص نیست تأثیر این ممنوعیت بر تمرکز دانش‌آموزان و عملکرد تحصیلی است. علی‌رغم اینکه نظرسنجیِ سال ۲۰۲۵ مؤسسۀ «پیو» نشان می‌دهد بیشترِ بزرگسالان معتقدند ممنوعیت‌های تمام‌روزۀ گوشی باعث بهبود نمرات، مهارت‌های اجتماعی و رفتار دانش‌آموزان در کلاس درس خواهد شد، نتایج تحقیقِ دانشگاه استنفورد چیز دیگری می‌گوید. ♦️بر اساس این مطالعه، در مدارسی که سه سال از اجرای طرح ممنوعیت گوشی می‌گذشت -که طولانی‌ترین دورۀ مورد بررسی در این زمینه است- تقریباً هیچ تغییری در نمرات آزمون‌های دانش‌آموزان مشاهده نشد. همچنین بر اساس گزارش خود دانش‌آموزان، این ممنوعیت تأثیر اندکی بر تمرکز سر کلاس داشته است؛ چون به‌گفتۀ پژوهشگران، دانش‌آموزان احتمالاً توجهی را که پیش‌تر صرف گوشی می‌کردند، حالا به تعامل با دوستان، خیالبافی یا تماشای یوتیوب در لپ‌تاپ‌های مدرسه‌ اختصاص می‌دهند. 🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «More Schools Are Imposing Phone Bans. Do They Really Work» نوشتۀ جولی جارگون است که در تاریخ ۲۹ اوت ۲۰۲۶ در وال‌استریت ژورنال منتشر شده است. @tarjomaanweb

برنده نوبل فیزیک ۲۰۲۶ معرفی شد 🔹جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۶ به فرانسیس هالزن (Francis Halzen) برای «کمک‌های تعیین‌کننده به رصدخانه نوترینوی آیس‌کیوب و کشف نوترینوهای پرانرژی با منشأ اخترفیزیکی» اهدا شد. 🔹رصدخانه آیس‌کیوب در سال ۲۰۱۰ عملیاتی شد و در سال ۲۰۱۳ میلادی توانست نخستین نوترینوهای پرانرژی کیهانی را که از خارج از کهکشان راه شیری می‌آیند، شناسایی کند. این کشف، دروازه‌ای کاملاً جدید برای مطالعه پدیده‌های شدید کیهانی مانند سیاه‌چاله‌های کلان‌جرم و ابرنواخترها گشود. https://irna.ir/xjYqLk @IRNA_1313

#اینفو_ایرنا|بعد از اعلام نتایج کنکور، زندگی ادامه دارد 🔹وقتی نتیجه کنکور اعلام می‌شود، معمولاً اولین چیزی که دیده می‌شود یک عدد است؛ رتبه‌ای که خوب است یا خوب نیست، رشته‌ای که قبول شده‌ایم یا نشده‌ایم و دانشگاهی که نامش در کارنامه آمده یا نیامده است. اما پشت همین عدد، سال‌ها زندگی یک نوجوان قرار دارد؛ سال‌هایی که همیشه هم در شرایط عادی نگذشته است. https://life.irna.ir/news/86281973/ @IRNA_1313

‍ رئیس جمهور محترم جناب آقای دکتر پزشکیان  وزیر آموزش وپرورش شما مصمم است دبستان ها و دبیرستان ها را به پادگان های اقامه نماز جماعت اجباری تبدیل کند، امروز کسی تردید نمی‌کند که بیشترین تعداد از ده ها هزار دانش آموز کشور نه از روی میل و رغبت به عبادت خداوند، بلکه با اکراه و تن دادن به اجبار در این نمازها حاضر خواهند شد. اما نیایش خداوندگار باید با انتخاب و اراده خود نیایشگر و قصد قربت انجام گیرد، و گرنه یک نمایش دروغین وعملی بسیار نفرت برانگيز علیه دین وایمان خواهد شد. نماز اجباری به مراتب از حجاب اجباری زیان بارتر و ریاکانه تراست. آقای رئیس جمهور شما با هشیاری تمام و عزمی راسخ درباره اجرا نکردن  قانون حجاب اجباری گفتید  " من در برابر مردم نخواهم ایستاد " این جمله بسیار پر معنی و فصل الخطاب بود. شما در برابر مردم نایستادید و جامعه را از فاجعه نجات دادید. امروز هم هنگام آن است که دولت شما در برابر هزاران دانش آموز کشور که نمی‌خواهند نماز جماعت اجباری بخوانند نایستد. به وزیر آموزش و پرورش اجازه ندهید مدارس را به پادگان های مذهبی تبدیل کند. گرچه ممکن است  وی برنامه مورد نظرش را به اشتباه، گونه ای تربیت دینی تلقی کند. محمد مجتهد شبستری ۱۳ مهرماه ۱۴۰۵ @sociologyofislamiccountries20

🎯هوش مصنوعی واقعاً چطور می‌تواند ما را نابود کند؟ — استعفای پرسروصدای پژوهشگر آنتروپیک و مناقشۀ پایان جهان توسط هوش مصنوعی ♦️سم شکینر، وال‌استریت‌ژورنال — جیکوب کاکسون، پژوهشگر شرکت آنتروپیک، این هفته استعفا داد و در شبکۀ ایکس اعلام کرد این شرکت و رقیب اصلی‌اش یعنی اوپن‌ای‌آی، در حال مسابقه برای ساخت فناوری‌هایی هستند که ممکن است تا پایان همین دهه همۀ انسان‌ها را به کام مرگ بکشاند. تنها چند دقیقه بعد یکی دیگر از کارمندان آنتروپیک هم حرف او را تأیید کرد؛ ایوان هابینگر، که مسئول تیم تحقیق روی مهار و هدایت سامانه‌های پیشرفتۀ هوش مصنوعی در آنتروپیک است، می‌گوید: «ما واقعاً معتقدیم هوش مصنوعی می‌تواند تمام انسان‌ها را از بین ببرد!». ♦️یکی از آزمایش‌های فکریِ معروف در این زمینه می‌گوید اگر به یک ماشینِ فوق‌هوشمند دستور بدهید تولید گیرۀ کاغذ را به حداکثر برساند، بعید نیست پس از مدتی تصمیم بگیرد برای تحقق این هدف، تمام مواد و منابع موجود روی کرهٔ زمین -از جمله بدن انسان‌ها- را هم به گیرۀ کاغذ تبدیل کند. اما واقعاً چطور از دست رفتن کنترل بر هوش مصنوعی ممکن است به انقراض بشر ختم شود؟ و اگر این فناوری این‌قدر خطرناک است، چرا این شرکت‌ها همچنان به ساخت آن ادامه می‌دهند؟ ♦️نگرانی حاصل از پرسش اول، از دو سناریو نشئت می‌گیرد: در یک سناریو، عامل‌های بسیار هوشمندی که توانایی شبیه‌سازی خود و ارتقای سطح کیفی‌شان را دارند، در مسیر رسیدن به اهداف شخصیِ خود حرکت کرده و در خلال این مسیر، بشریت را به نابودی می‌کشانند. در سناریوی دیگر، یک فرد شرور از هوش مصنوعیِ پیشرفته‌ای استفاده می‌کند تا مثلاً ویروس‌های خطرناکی بسازد و همۀ ما را از روی زمین محو کند. ♦️اما چطور ممکن است از دست رفتن کنترلِ بر آن‌ها به انقراض انسان ختم شود؟ این اتفاق از طریق پدیده‌ای با عنوان «ناهم‌راستایی» رخ می‌دهد که در آن اهداف هوش مصنوعی با رفاه و سلامتیِ انسان در تعارض قرار می‌گیرد. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که این مدل‌ها در محیط‌ آزمایشگاهی می‌توانند رفتارهای قدرت‌طلبانه را بیاموزند و مثلاً برای جلوگیری از خاموش‌شدن دست به اقداماتی نظیر کپی‌کردن خودشان روی سرورهای دیگر کنند. حتی ممکن است ویروس‌های زیستی محرمانه‌ای منتشر کنند یا حتی با دستکاری اطلاعات، دو قدرت هسته‌ای را به جنگ با یکدیگر بکشانند. ♦️آیا شرکت‌های هوش مصنوعی برای حل این معضل کاری کرده‌اند؟ تلاش‌های فعلی در حوزۀ ایمنی هوش مصنوعی، عمدتاً بر آموزش سامانه‌ها برای رفتارهای مطلوب و ارتقای نظارت بر نحوۀ استدلال‌ورزیِ مدل‌ها تمرکز دارد؛ فرایندی که به آن «زنجیرۀ تفکر» می‌گویند. آنتروپیک و اوپن‌ای‌آی هر دو در حال تحقیق‌اند تا مطمئن شوند این مدل‌ها همواره هم‌راستا با اهداف انسانی باقی می‌مانند. بااین‌حال، هر دو شرکت اعتراف کرده‌اند که در حال حاضر راهکار قطعی و مطمئنی برای تضمین این هم‌راستایی وجود ندارد. ♦️اگر این فناوری تا این حد خطرناک است، چرا شرکت‌ها کماکان به پیش‌برد آن ادامه می‌دهند؟ آنتروپیک و اوپن‌ای‌آی مدعی‌اند درنهایت قادر به مهار این خطرات خواهند بود. از سوی دیگر، بسیاری از فعالان این عرصه، ظهور «ابرهوش» را قطعی می‌دانند و معتقدند چالش اصلی این است که چه کسی این قدرت را در اختیار داشته باشد و از آن برای چه اهدافی استفاده کند. هر دو شرکت گفته‌اند می‌خواهند قدرتمندترین سیستم‌های هوش مصنوعی در اختیار آمریکا باشد. 🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «How Would AI Actually Kill Us All? What to Know About the AI Doomsday Debate» نوشتۀ سم شکینر است که در تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ در وال‌استریت ژورنال منتشر شده است. @tarjomaanweb

کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند در سال ۲۰۲۷ مسافران از سفرهای کندتر و کم‌برنامه‌تر تا بدبینی نسبت به هوش مصنوعی و گرایش به مقاصد نزدیک، به تجربه‌های عمیق‌تر و معنادارتر اولویت دهند. https://l.euronews.com/o4N8