چشم‌و‌چراغ

🌱 با یاد دکتر #محمدجان_شکوری_بخارایی (۱۳۰۵ – ۲۶ شهریور ۱۳۹۱)، ادیب اهل تاجیکستان و عضو پیوستهٔ #فرهنگستان زبان و ادب فارسی از اول سال‌های [دههٔ] بیستم قرن بیست، نفوذ زبان روسی روز تا روز به‌سرعت افزوده می‌شد. در علم، تحصیلات عالی، حتی در دانشگاه طبی و کشاورزی، به روسی درس می‌خواندند. در قرن بیست، زبان تاجیکیِ ما از درگاه علم رانده شد. فرهنگستان علوم تاجیکستان دانشمندان زبردست داشت، لیکن علم به زبان روسی به وجود آورده می‌شد؛ غیر از علم‌های انسانی، که بعضی از آثار آن به فارسی تاجیکی نوشته می‌شد. حتی تاریخ به روسی نوشته می‌شد... . کتاب‌های درسی را ترجمه می‌کردند، که ترجمهٔ خوب نبود. چند نسل مردم ما از اول با کتاب درسی ترجمه‌شده تربیَه یافتند، زبان آموختند. ما امروز ترجمه‌زدهٔ مادرزادیم. یک زبانی به‌وجود آمده بود که می‌توان گفت تاجیکی‌واژه بود و روسی‌ساختار... کم‌کم در جامعه درک شد آن حقیقت که ما زبان خود را گم می‌کنیم، از زبان خود محروم شدن داریم. برگرفته از مصاحبهٔ محسن شجاعی با دکتر محمدجان شکوری در مقدمهٔ فرهنگ فارسی- تاجیکی. #قلمرو_زبان_فارسی ‌ https://t.me/cheshmocheragh