هاروت و ماروت
رفتن به کانال در Telegram
بسا چیزها در آسمانها و زمین است که فلسفۀ تو به خواب هم نمیبیند. هملت ویلیام شکسپیر
نمایش بیشتر7 583
مشترکین
+2924 ساعت
+587 روز
+40630 روز
در حال بارگیری داده...
کانالهای مشابه
ابر برچسبها
اشارات ورودی و خروجی
---
---
---
---
---
---
جذب مشترکین
سپتامبر '26
سپتامبر '26
+59
در 3 کانالها
اوت '26
+475
در 13 کانالها
Get PRO
ژوئیه '26
+414
در 8 کانالها
Get PRO
ژوئن '26
+943
در 7 کانالها
Get PRO
مه '26
+646
در 2 کانالها
Get PRO
آوریل '26
+27
در 1 کانالها
Get PRO
مارس '26
+9
در 1 کانالها
Get PRO
فوریه '26
+166
در 4 کانالها
Get PRO
ژانویه '26
+84
در 3 کانالها
Get PRO
دسامبر '25
+164
در 5 کانالها
Get PRO
نوامبر '25
+230
در 15 کانالها
Get PRO
اکتبر '25
+303
در 6 کانالها
Get PRO
سپتامبر '25
+234
در 14 کانالها
Get PRO
اوت '25
+129
در 5 کانالها
Get PRO
ژوئیه '25
+92
در 2 کانالها
Get PRO
ژوئن '25
+44
در 2 کانالها
Get PRO
مه '25
+277
در 13 کانالها
Get PRO
آوریل '25
+103
در 5 کانالها
Get PRO
مارس '25
+144
در 3 کانالها
Get PRO
فوریه '25
+229
در 3 کانالها
Get PRO
ژانویه '25
+83
در 2 کانالها
Get PRO
دسامبر '24
+128
در 7 کانالها
Get PRO
نوامبر '24
+229
در 5 کانالها
Get PRO
اکتبر '24
+280
در 2 کانالها
Get PRO
سپتامبر '24
+120
در 1 کانالها
Get PRO
اوت '24
+67
در 0 کانالها
Get PRO
ژوئیه '24
+74
در 6 کانالها
Get PRO
ژوئن '24
+83
در 7 کانالها
Get PRO
مه '24
+54
در 1 کانالها
Get PRO
آوریل '24
+44
در 2 کانالها
Get PRO
مارس '24
+224
در 4 کانالها
Get PRO
فوریه '24
+73
در 3 کانالها
Get PRO
ژانویه '24
+101
در 4 کانالها
Get PRO
دسامبر '23
+57
در 2 کانالها
Get PRO
نوامبر '23
+115
در 2 کانالها
Get PRO
اکتبر '23
+41
در 1 کانالها
Get PRO
سپتامبر '23
+132
در 0 کانالها
Get PRO
اوت '23
+49
در 0 کانالها
Get PRO
ژوئیه '23
+66
در 0 کانالها
Get PRO
ژوئن '23
+46
در 0 کانالها
Get PRO
مه '23
+75
در 0 کانالها
Get PRO
آوریل '23
+103
در 0 کانالها
Get PRO
مارس '23
+96
در 0 کانالها
Get PRO
فوریه '23
+70
در 0 کانالها
Get PRO
ژانویه '23
+105
در 0 کانالها
Get PRO
دسامبر '22
+81
در 0 کانالها
Get PRO
نوامبر '22
+104
در 0 کانالها
Get PRO
اکتبر '22
+23
در 0 کانالها
Get PRO
سپتامبر '22
+42
در 0 کانالها
Get PRO
اوت '22
+49
در 0 کانالها
Get PRO
ژوئیه '22
+49
در 0 کانالها
Get PRO
ژوئن '22
+56
در 0 کانالها
Get PRO
مه '22
+134
در 0 کانالها
Get PRO
آوریل '22
+308
در 0 کانالها
Get PRO
مارس '22
+59
در 0 کانالها
Get PRO
فوریه '22
+27
در 0 کانالها
Get PRO
ژانویه '22
+114
در 0 کانالها
Get PRO
دسامبر '21
+130
در 0 کانالها
Get PRO
نوامبر '21
+29
در 0 کانالها
Get PRO
اکتبر '21
+56
در 0 کانالها
Get PRO
سپتامبر '21
+61
در 0 کانالها
Get PRO
اوت '21
+67
در 0 کانالها
Get PRO
ژوئیه '21
+46
در 0 کانالها
Get PRO
ژوئن '21
+104
در 0 کانالها
Get PRO
مه '21
+60
در 0 کانالها
Get PRO
آوریل '21
+76
در 0 کانالها
Get PRO
مارس '21
+49
در 0 کانالها
Get PRO
فوریه '21
+47
در 0 کانالها
Get PRO
ژانویه '21
+68
در 0 کانالها
Get PRO
دسامبر '20
+1 683
در 0 کانالها
| تاریخ | رشد مشترکین | اشارات | کانالها | |
| 05 سپتامبر | +8 | |||
| 04 سپتامبر | +33 | |||
| 03 سپتامبر | +8 | |||
| 02 سپتامبر | +5 | |||
| 01 سپتامبر | +5 |
پستهای کانال
رومیان پیش از فتح شهرها آیینی به خصوص به جا میآوردند و در آن خدایان حامی شهر را فرا میخواندند و از ایشان درخواست میکردند که شهر را ترک گفته، به روم بپیوندند. در مقابل به ایشان وعده میدادند که در رم برایشان معبد خواهند ساخت و آیینهای باشکوهتری برایشان به جا خواهند آورد. اینگونه شهر از حمایت نیروهای فراطبیعی محروم کنید چمیشد و سقوطش حتمی میگشت. پس رومیان به شهر تاخته، معابد اینک خالی از سکنه را با خاک یکسان میساختند تا خدایان حامی شهر دیگر باره به شهر بازنگردند.
منبع:
The Temple in Early Christianity: Experiencing the Sacred
Eyal Regev
@Harut_Marut
| 2 | در بابل باستان هر ساله گوسفندی میکشتند و پیکرش را در معبد میچرخاندند تا آلودگیهای نادیدنی را به خود جذب کند. سپس پیکر گوسفند را به فرات میانداختند تا آب آلودگیها را با خود ببرد.
این اندیشه که بدن موجود زنده آلودگیها را به خود جذب میکند در فرهنگهای بسیاری وجود دارد؛ و چه بسا از مشاهدۀ سرایت بیماری شکل گرفته باشد. در سرایت بیماری، شخص سالم بیماری را از شخص بیمار دریافت میکند و شخص بیمار کمابیش در همان زمان، بهبود پیدا میکند. در نگاه ذهن باستانی این گونه به نظر میرسید که آلودگی از بیمار به سالم منتقل شده و بیمار از بیماری خود پاک شده است.
@Harut_Marut | 2 196 |
| 3 | اُمّی
کتاب مقدس اقوام غیریهودی جهان را «اُمّیم» مینامد که یعنی «امّتها». واژهٔ «امّی» در قرآن ترجمۀ دقیقی از این عبارت کتاب مقدس است. امّی به معنای «منسوب به امّتها» در قرآن نیز به معنای غیریهودی به کار رفته است. این معنا از دید مفسّران اولیۀ قرآن دور نبوده، و در روایاتی از ابن عباس و دیگران امّی به درستی به غیریهودیان تفسیر شده:
ابن عباس گفت: «امّیان» قومیاند که به پیامبر و کتابی ایمان نیاوردهاند.
ابن زید گفت: امّت محمّد «امّی» نامیده شدهاند، زیرا کتابی بر ایشان نازل نشده بود.
قتاده گفت: [عربها] قومی امّی بودند، چرا که پیش از محمد پیامبری بر ایشان نیامده بود.
لفظ «امّی» شش بار در قرآن به کار رفته، و تمام این موارد در سورههای مدنی است (بقره، آل عمران، اعراف، جمعه)، یعنی زمانی که قرآن با یهودیان و ادبیات و اصطلاحات ایشان روبهرو شده بود. در سورههای مکی که متعلق به پیش از مواجهه با یهودیان است، واژهٔ «امّی» به چشم نمیخورد. با نگاه به این آیات میتوان دید که ترجمۀ امّی به غیر یهودی با مضمون آیه سازگار است:
به اهل کتاب و امّیان بگو: آیا اسلام آوردید؟ (آل عمران: ۲۰)
که به روشنی امّیان را در برابر یهودیان قرار میدهد.
و در میان اهل کتاب، کسانی هستند که اگر ثروت زیادی به رسم امانت به ایشان بسپاری، به تو باز میگردانند؛ و کسانی هستند که اگر یک دینار هم به آنان بسپاری، به تو باز نمیگردانند؛ مگر تا زمانی که بالای سر آنها ایستاده باشی! این بخاطر آن است که میگویند: «ما در برابر امّیان مسئول نیستیم.» و بر خدا دروغ میبندند؛ در حالی که میدانند. (آل عمران: ۷۵)
قرآن در این آیه حکمی تلمودی را بازگو میکند بر اساس آن، یهودیان در برابر ضرر مالی و جانی که به غیریهودیان وارد شود، مسئول شمرده نمیشوند. (تلمود، باوا قَمّا: ۳۸الف؛ سنهدرین: ۵۷الف)
بر این اساس می شود فهمید که آیهٔ «او کسی است که در میان امّیان پیامبری از خودشان برانگیخت» (جمعه: ۲) به این معناست که خدا خواست پس از آن که تمام انبیا از میان یهودیان برای یهودیان مبعوث شدند، این بار از میان غیر یهودیان پیامبری از خودشان مبعوث شود. با این خوانش، آیهٔ فوق به کسانی که به غیریهودی بودن پیامبر اسلام اعتراض میکردند، پاسخ میدهد و میگوید ارادۀ خدا بر این قرار گرفته که غیریهودیان پیامبری غیریهودی داشته باشند.
یک آیهٔ مشکلساز
آیات دیگر نیز با این تفسیر، معنای روشنی پیدا میکنند. تنها یک آیه است که به نظر امّی نمیتواند به معنی غیر یهودی باشد:
و بعضى از آنان [یهودیان] امّیانی هستند كه غیر از خیالات خود چیزی از كتاب [تورات] نمىدانند، و فقط گمان مىبرند. (بقره: ۷۸)
در این آیه برخی از «آنان» [یهودیان] «امّی» خوانده شدهاند، و منطقی نیست که امّی در این جا به معنی غیریهودی باشد.
اما برخی از تفاسیر روی سخن قرآن در این جا را به غیریهودیانی دانستهاند که یهودی شده بودند و چیزی از کتاب نمیدانستند:
عبدالرحمن بن زید بن اسلم گفت: ایشان در خیال خود میگفتند «ما از یهودیانیم» در حالی که نبودند.
همچنین میتوان گفت که یهودیان به دلیل ناآگاهیشان از کتاب، از روی تحقیر، امّی خوانده شدهاند. چنان که شخص عربی که نتواند درست عربی صحبت کند، از روی توهین «عجم» خوانده شود.
همچنین میتوان «آنان» ابتدای آیه را نه «یهودیان» به طور خاص، بلکه «مخالفان» به طور عام دانست. به این ترتیب دیگر آیه دربارۀ گروهی از یهودیان صحبت نمیکند، بلکه میگوید برخی مخالفان غیریهودیانی ناآگاه به کتاب هستند که بیهوده در مجادلهٔ میان قرآن و یهودیان مداخله میکنند.
تفاسیر بعدی
با گذشت زمان و قطع ارتباط مسلمانان با یهودیان، واژهٔ امّی در نظرشان مبهم شد و کوشیدند با استفاده از ریشهٔ کلمه (که به اشتباه «اُمّ» تصورش میکردند) و کنار هم گذاشتن تفاسیر اولیه، معنای آن را حدس بزنند.
معروفترین تفسیر آن است که «امّی» به معنی «بیسواد» انگاشته شد. در تفاسیر اولیه آمده بود که «امّی» یعنی «اقوام بدون کتاب»، و این به اشتباه به معنای «بیسواد» گرفته شد. با این که کاوشهای باستانشناسی نشان داده بسیاری عربهای شبهجزیره سواد خواندن و نوشتن داشتند و حتی چوپانان و راهزنان بر صخرهها یادگاری مینوشتند.
برخی دیگر «امّی» را به «امّ القُریٰ» یعنی مکه ربط دادهاند و گفتهاند «اُمّی» یعنی «اهل مکّه». اما گذشت که در سورههای مکّی هیچ گاه واژهٔ «امّی» به کار نرفته است. اگر امّی به این معنا بود، انتظار داشتیم که در سورههایی که پیش از مواجهه با یهودیان نوشته شدهاند نیز این واژه به کار برود.
@Harut_Marut | 3 851 |
| 4 |  شاهنامه، اسطوره، زن | تمدید شد
قصه اینبار، یک شب دیگه ادامه داره.
برای اونهایی که نرسیدن کنارمون باشن، «شاهنامه، اسطوره، زن» شنبه ۷ شهریور تمدید شد.
شبی که از فردوسی و جهان شاهنامه شروع میکنیم و همراه امیراحسان کامیاب، رد قصهها و بیتها رو تا اسطورهها و باورهای کهن ایرانی دنبال میکنیم.
از مهر و آتش و باده، عشق و سوگ میشنویم. از نشونههایی که بعد از هزاران سال هنوز در شعر و زبان ما زندهان و در بخش پایانی، به زن میرسیم... به تصویر زن در اسطوره، شاهنامه و شعر فارسی.
قرار نیست چیزی از قبل بدونید یا شاهنامهخون باشید؛ علاقه به شعر، قصه و دونستنِ اونچه پشت این بیتها پنهانه، کافیه.
🗓 شنبه ۷ شهریور
از ساعت ۷ شب تا ۱۰:۳۰
📍 تهران، محدوده میرزای شیرازی
همراه با پذیرایی، عکاسی و اشعاری که در طول شب با هم میخونیم.
اینبار رو شاعرانه بیا،
اسطوره در دست برگرد.
برای ثبتنام به ادمین اینبار پیام بدید. 🤍 | 1 249 |
| 5 | قبیلهٔ نوئِر در آفریقا نوزادان ناهنجار را نه آدمیزاد، بلکه بچهٔ اسب آبی میپندارند که به اشتباه از انسان متولد شده است. از این رو نوزاد ناهنجار را با مهربانی در رود میگذارند تا به خانوادهٔ حقیقیاش بپیوندد.
منبع:
Purity and Danger: An Analysis of Concept of Pollution and Taboo
Douglas, Mary
@Harut_Marut | 5 681 |
| 6 |  +1🖍 نطقیات برگزار میکند:
📣 دورهٔ آنلاین آیین در ادیان ابراهیمی
👤 آموزگار: استاد فؤاد دانشپژوه ( دانشآموختهٔ ادیان - پژوهشگر ادیان )
🗓 دوشنبهها از ساعت ۲۰ تا ۲۱ (چهار جلسه)
👈 برای آشنایی با استاد دانشپژوه به صفحه ایشان در ایکس (توییتر) و کانال تلگرامی ایشان مراجعه کنید:
🐣 ایکس ( توییتر ): فؤاد
📱 کانال تلگرامی هاروت و ماروت
🟢 معرفی دوره:
در این دوره به مطالعۀ آیینهای عبادی در ادیان ابراهیمی خواهیم پرداخت و تاریخ شگفتانگیز آنها را از تمدنهای خاور نزدیک باستان تا کتاب مقدس، مسیحیت، تلمود و در نهایت اسلام بررسی خواهیم کرد.
هدف دوره، صرفاً معرفی آیینهای ادیان مختلف نیست، و تلاش بر آن است که ریشههای تاریخی آنها را بشناسیم و ببینیم چگونه آیینها و نهادهای دینی در هزارتوی تاریخ ادیان، از جهان باستان تا روزگار ما، دگرگون شدهاند.
این دوره برای علاقهمندان به تاریخ ادیان، اسطورهشناسی، ادیان ابراهیمی و تاریخ فرهنگ و تمدن خاور نزدیک مناسب است.
📘 منابع دوره:
در این دوره از منابع مختلف یاری خواهیم جست تا درک عمیقتری از تاریخ آیین به دست آوریم. از جمله منابع ما در این مسیر عبارتاند از:
Ancient Near Eastern Thought and the Old Testament: Introducing the Conceptual World of the Hebrew Bible, John H. Walton
From Ritual to God in the Ancient Near East: Tracing the Origins of Religion, Nicola Laneri
The Oxford Handbook of Ritual and Worship in the Hebrew Bible, Samuel E. Balentine
The Oxford Handbook of Early Christian Ritual, Risto Uro etc.
⭕ ارزیابی شرکتکنندگان دورههای قبلی از کلاسهای استاد دانشپژوه
💳 ۴ جلسه با تخفیف پانصد هزار تومان
📞 برای ثبتنام و مشاوره در خصوص دوره لطفا با آیدی زیر تماس بگیرید:
t.me/nutqiyyat_admin
❇️
🔮 t.me/nutqiyyat
🔮 t.me/nutqiyyatlib
🔮 t.me/nutqiyyat_classes
🔮 instagram.com/nutqiyyat
🔮 https://youtube.com/@nutqiyyat | 4 474 |
| 7 |  شاهنامه، اسطوره، زن
اینبار از فردوسی شروع میکنیم و رد شاهنامه رو تا اسطوره، شعر فارسی و زندگی امروزمون دنبال میکنیم.
از قصهگویی فردوسی و زال و رودابه میگیم، از باده، مهر، آتش و سرو؛ از اینکه چرا هنوز میگیم:"قسم به این سوی چراغ" و شمع و "پروانه"💙 چطور به تصویر عاشق و معشوق رسیدن.
و در آخر میرسیم به زن؛ از زن در اسطوره و شاهنامه تا حافظ، مولانا، سعدی و دیگر شاعران فارسی.
راوی این شب امیراحسان کامیابه؛ با دانش گسترده در ادبیات فارسی و تجربه برگزاری دورههای تفسیر شعر حافظ.
برای شرکت تو این رویداد کافیه دلت بخواد از اسطوره بدونی، از زن میان این قصهها بشنوی و دنبال رد اساطیری ماجرا باشی.
📍 تهران، محدوده میرزای شیرازی
جمعه ۶ شهریور
از ۷ شب تا پاسی از شب
همراه با پذیرایی، عکاسی و اشعار مورد بحث در طول شب.
اینبار رو شاعرانه بیا، اسطوره در دست برگرد.
برای ثبتنام و اطلاعات بیشتر به ادمین اینبار پیام بدید. 🤍
@inbaar_admin | 1 747 |
| 8 | و کُندُر چیزی است که [چون] او را بسوزی، از وی بوی و دود برآید و به هوا شود و بوی بر آسمان برود. و بوی هیچ چیز بر آسمان نرسد، مگر بوی کُندُر.
تاریخ بلعمی
ابوعلی بلعمی
@Harut_Marut | 4 575 |
| 9 | فرفوریوس، فیلسوف نوافلاطونی قرن سوم میلادی، در رسالهٔ «در باب پرهیز از گوشت حیوانات» الهیاتی نظاممند برای قربانی ارائه میدهد. فرفوریوس توضیح میدهد که خدایان سرشت یکسانی ندارند، بلکه سلسلهمراتبی از خدایان وجود دارد که سرشت هر طبقه برتر از سرشت طبقهٔ زیرین است. به هنگام تقدیم قربانی میبایست به این توجه داشت که آن چه قربانی میشود با خدایی که به او قربانی میشود متناسب باشد.
فرفوریوس طبقات خدایان و قربانیهای متناسب با آنها را اینگونه دستهبندی میکند:
۱. خدای برین: فرفوریوس برترین خدا را موجودی به کلی غیرمادی میداند. به این خدا نباید هیچ چیز مادی، چه گوشت، چه بخور، چه حتی سرود و نیایش، تقدیم کرد؛ زیرا هر چیز مادی برای موجودی غیرمادی ناپاک تلقی میشود. قربانی متناسب با خدای برین تنها سکوت محض و اندیشههای غیرمادّی فیلسوف است.
۲. خدایان معقول: در رتبهای پایینتر از خدای برین، خدایان معقول قرار دارند که برای عقل انسان قابل درکند. از آن جا که این خدایان با عقل و زبان بشری قابل درک و بیانند، برای پرستش این طبقه از خدایان میتوان به ایشان سرود و نیایش تقدیم کرد.
۳. خدایان آسمانی: این خدایان همان ستارگان و سیاراتند. از آن جا که این طبقه از خدایان مادّیاند، میتوان امور مادّی را برایشان قربانی کرد، اما همچنان باید چیزهایی به ایشان تقدیم کرد که با سرشت آسمانی ایشان سازگار باشد. برای پرستش این طبقه، میبایست آتش افروخت و بخور تقدیم کرد.
۴. خدایان زمینی یا دیمونها: این موجودات که در جو زمین ساکنند، بدنهایی لطیف از جنس هوا دارند و خود دو دستهاند:
الف. دیمونهای خیرخواه: که عقل ایشان بر امیال و شهواتشان مسلط است، و مسئول گرداندن نظام طبیعتند.
ب. دیمونهای بدخواه: که امیال و شهوات ایشان بر عقلشان سلطه دارد، و در نظام طبیعت اخلال ایجاد میکنند.
دیمونهای بدخواه از دود چرب حاصل از سوختن گوشت حیوانات تغذیه میکنند. از این رو این دیمونها برای آن که انسانها هر چه بیشتر قربانی به جای آورند، به ایشان وحی و الهامهایی فریبکارانه میکنند و خود را خدایان برین جا میزنند و قربانی میطلبند. از همین جا فرفوریوس معتقد است که باید از قربانی کردن حیوانات پرهیز کرد، زیرا این کار نه تنها مورد پسند خدایان برین نیست و وفور نعمت نمیآورد، بلکه دیمونهای بدخواه را جذب کرده و باعث وقوع بلایا میشود.
منبع:
Ancient Mediterranean Sacrifice
Jennifer Wright Knust
@Harut_Marut | 4 865 |
| 10 |  +1🖍 نطقیات برگزار میکند:
📣 دورهٔ تابستانی آشنایی با مسیحیت
سومین بار که در نطقیات برگزار میشود.
👤 آموزگار: استاد فؤاد دانشپژوه ( دانشآموختهٔ ادیان - پژوهشگر ادیان )
🗓 یکشنبهها از ساعت ۲۰ تا ۲۱ (دوازده جلسه)
🗓 شروع دوره: یکشنبه ۲۵ مرداد (❌ امروز)
👈 برای آشنایی با استاد دانشپژوه به صفحه ایشان در ایکس ( توییتر ) و کانال تلگرامی ایشان مراجعه کنید:
🐣 ایکس ( توییتر ): فؤاد
📱 کانال تلگرامی هاروت و ماروت
🟢 معرفی دوره:
مسیحیت یکی از ادیان ابراهیمی است که تأثیری ژرف بر تمدن و فرهنگ غربی گذاشته است. مسیحیت از دو دین دیگر ابراهیمی، یهودیت و اسلام، به سبب مفاهیم الهیاتی پیچیدهای همچون تثلیث، تجسد و فدیه، و سازمانهای منحصربهفردی همچون کلیسا و رهبانیت، متمایز است. در این جلسات پس از معرفی کتاب مقدس و تاریخ صدر مسیحیت، این باورها و سازمانهای مسیحی را به تفصیل بررسی خواهیم کرد.
این دوره، مقدماتی است و پیشنیازی نمیخواهد. کوشیدهایم برای مخاطبانی که هیچ پیشزمینهای در مطالعات ادیان ندارند، تصویری روشن از مسیحیت ترسیم کنیم.
نگاه ما در این دوره، نگاهی تاریخی خواهد بود. به این معنا که خواهیم کوشید شکلگیری باورها و سازمانهای مسیحی را در طول تاریخ پیگیری کنیم و ریشههای این نهادها را در باورهای پیشین و شرایط تاریخی بجوییم.
📘 منابع دوره:
در این مسیر از منابع مختلفی استفاده خواهیم کرد، از جمله:
۱. عهد جدید، مقدمهای تاریخی بر نوشتههای مسیحی قدیم، بارت ارمان
۲. درآمدی به مسیحیت، مری جو ویور
۳. تاریخ کلیسای کاتولیک، هانس کونگ
۴. فلسفۀ آبای کلیسا، هری اوسترین ولفسن
۵. درسنامۀ الهیات مسیحی، آلیستر مکگراث
📽 فایل نمونۀ دوره
⭕ ارزیابی شرکتکنندگان دورههای قبلی از کلاسهای استاد دانشپژوه
💳 ده جلسه با تخفیف ویژه یک میلیون تومان (❌ استثنائاً امروز تخفیف جزئیای نیز از طرف نطقیات بر این مبلغ شهریه ـ که البته اندک است ـ اعمال خواهد شد.)
📞 برای ثبتنام و مشاوره در خصوص دوره لطفا با آیدی زیر تماس بگیرید:
t.me/nutqiyyat_admin
❇️
🔮 t.me/nutqiyyat
🔮 t.me/nutqiyyatlib
🔮 t.me/nutqiyyat_classes
🔮 instagram.com/nutqiyyat
🔮 https://youtube.com/@nutqiyyat | 1 403 |
| 11 | قربانی کودکان، بخش سوم
الغای قربانی کودکان
قدیمیترین بخشهای کتاب مقدس به قربانی پسران نخستزاده فرمان میدهد:
پسران نخستزادهات را به من بده. با گاوان و گوسفندانت نیز چنین کن. نخستزادهٔ آنها را هفت روز نزد مادرشان نگاه دار، ولی در روز هشتم آن را به من بده. (خروج ۲۲: ۲۹-۳۰)
با این حال این فرمان به زودی به اشکال مختلف لغو شد.
۱. برّهٔ جایگزین
برخی بخشهای کتاب مقدس این فرمان را با «فدیه» لغو کردند. فدیه گونهای قربانی جایگزین بود: به جای قربانی کردن پسر نخستزاده که میبایست قربانی شود، میشد برّهای را به جایش قربانی کرد.
باید نخستین ثمرۀ هر رَحمی را تقدیم خداوند کنی. از چارپایان تو نیز همۀ نخستزادههای نَرینه از آنِ خداوند است. نخستزادۀ الاغ را با برهای فدیه بده، ولی اگر فدیه نمیدهی، گردنش را بشکن. هر نخستزادۀ آدم را از میان پسران خود فدیه بده. (خروج ۱۳: ۱۲-۱۳)
برخی محققان داستان قربانی ابراهیم را به همین شکل خواندهاند: یهوه در ابتدا پسر نخستزادهٔ ابراهیم را از او میطلبد (پیدایش ۲۲: ۲؛ همچون خروج ۲۲: ۲۹-۳۰) اما سپس به او اجازه میدهد که برّهای را به جای پسرش قربانی کند. (پیدایش ۲۲: ۱۳؛ همچون خروج ۱۳: ۱۲-۱۳) بنا بر این خوانش، مؤلفان داستان قربانی ابراهیم خواستهاند این تحوّل دینی جدید را به شخصیتی قدیمی نسبت دهند تا اینگونه به آن مشروعیت ببخشند.
۲. خدمت مادامالعمر لاویان
برخی بخشهای کتاب مقدس این فرمان را به شکل دیگری لغو کردند. در این بخشها کودکانی که از آنِ یهوه بودند، به جای آن که برای یهوه قربانی شوند، وقف خدمت مادامالعمر در معبد یهوه میشدند. نمونهای از این را در داستان سموئیل میبینیم. مادر سموئیل که نازا بود، نذر کرد اگر صاحب فرزند شود، او را به یهوه تقدیم خواهد کرد، اما نه به عنوان قربانی، بلکه به عنوان خادم مادامالعمر معبد. (۱ سموئیل ۱: ۲۴-۲۸)
این رسم سپس توسعه یافت. در کتاب اعداد یهوه میگوید تمامی نخستزادگان بنیاسرائیل از آنِ یهوه هستند، اما به جای آن که تمام نخستزادگان بگیرد، تنها قبیلهٔ لاوی را میگیرد تا مادامالعمر در معبد او خدمت کنند.
اینک من لاویان را از میان بنیاسرائیل، به عوضِ هر نخستزادۀ اسرائیلی که رَحِم را میگشاید، برگرفتهام. پس لاویان از آنِ من خواهند بود زیرا همۀ نخستزادگان از آنِ منند. (اعداد ۳: ۱۲-۱۳)
وظیفهٔ بنیاسرائیل آن است که به جای نخستزادگان خود که آزاد شدهاند، پنج مثقال نقره به معبد بپردازند تا اینگونه این لاویان را تأمین مالی کنند. (اعداد ۳: ۴۴-۴۸)
۳. حذف، انکار و گسلایتینگ
کتاب تثنیه که بازنویسی تورات است، به کلی فرمان قربانی نخستزادگان را حذف کرده است. اینگونه دیگر نیازی به تبدیل قربانی به فدیه یا خدمت مادامالعمر لاویان پیدا نمیشود. ارمیا، پیامبری در اواخر دوران پادشاهی یهودا، اندیشهای نزدیک به کتاب تثنیه دارد و از همین رو به کلی انکار میکند که یهوه هیچ گاه فرمان به قربانی کودکان داده باشد:
ایشان مکانهای بلندِ توفِت را در وادی بِنهِنّوم بنا کردهاند تا پسران و دختران خویش را در آتش بسوزانند، کاری که بدان امر نکرده و از خاطر خود نگذرانده بودم. (ارمیا ۷: ۳۱)
اما حزقیال، پیامبری در دوران تبعید بابلی، که خود کاهن است و با متن کهانتی (به خصوص کتابهای لاویان، اعداد) کار میکند، نمیتواند فرمان قربانی کودکان را انکار کند. در نتیجه راهبرد دیگری در پیش میگیرد و میگوید گرچه این آیین به فرمان یهوه بوده، اما این فرمان به هدف تنبیه بنیاسرائیل به کیفر نافرمانیهای ایشان صادر شده بود. تا اینگونه بنیاسرائیل با سوگ عزیزانشان که به دست خود کشتهاند، مجازات شوند. در نتیجه این فرمانی حقیقی نیست و نباید بدان ملتزم بود.
زیرا قوانین مرا به جای نیاوردند و فرایض مرا خوار شمردند... بنابراین من نیز فرایضی بدیشان دادم که نیکو نبود و قوانینی که بدان زیست نتوانستند کرد. و ایشان را به هدایای ایشان همچون قربانی نخستزادگانشان نجس ساختم تا ایشان را به هراس افکنم تا دریابند که من یهوه هستم! (حزقیال ۲۰: ۲۴-۲۶)
بدین ترتیب، فرمان قربانی کودکان تا دوران تبعید بابلی به طرق مختلف الغا شده بود: از طریق فدیه دادن یک برّه، یا خدمت مادامالعمر لاویان در معبد، یا حذف، انکار و وارونهنمایی واقعیت.
منبع:
Child Sacrifice in Ancient Israel
Heath D. Dewrell
@Harut_Marut | 4 506 |
| 12 |  توفِت، گورستان کودکان کارتاژ، تونس.
@Harut_Marut | 4 046 |
| 13 | قربانی کودکان، بخش دوم
یهوه یا مولِک؟
در کتاب مقدس بارها از قربانی کودکان «برای مولِک» سخن به میان رفته است:
فرزندان خود را در آتش برای مولِک (به عبری: لِـ مولِک) تقدیم مکن و با این کار نام خدای خویش را بیحرمت مساز. (لاویان ۱۸: ۲۱)
باور سنتی آن بود که مولِک نام خدایی کنعانی همچون بعل، کَموش، و عشتاروت بوده است که اسرائیلیان فرزندان خود را برایش قربانی میکردند. در قرن بیستم با کاوشهای باستانشناسی کتیبههای فراوانی در منطقهٔ کنعان کشف شدند اما نامی از خدایی به نام مولِک در هیچ کجا به چشم نمیخورد.
در سال ۱۹۲۱ گروهی از باستانشناسان فرانسوی در شمال آفریقا، محل سکونت کارتاژیها (مهاجران کنعانی در شمال آفریقا) موفق به کشف گورستانی شدند که در آن بقایای سوختهٔ حیوانات و کودکان در کوزههایی دفن شده بود. این گورستان با الهام از منطقهای مشابه در اورشلیم که کودکان قربانی میشدند، (ارمیا ۷: ۳۱) «توفِت» نامیده شد. افزون بر این بقایا، ستونهای یادبودی نیز در این گورستان و در جاهای دیگر کشف شدند که بر روی آنها، قربانیکنندگان بیان کرده بودند که برای عمل به نذر خود، برّه یا آدمیزادی را به درگاه خدایان قربانی کردهاند.
تقدیم به سرور بَعلحَمّون، و تقدیم به بانو تانیت، سیمای بَعل. نذری که حَمیلکَت پسر بو-عَشتاروت پسر نَبال سوگند خورده بود ادا کند: قربانی وعدهٔ آدمیزاد. زیرا بَعلحَمّون صدایش را شنید و او را برکت داد.
واژهای که در این جا «قربانی وعده» ترجمه شده، در کتیبهها به صورت «مُلْک» آمده است. این واژه در زبان آرامی (زبانی همخانواده با زبان کارتاژی و عبری) نیز وجود دارد و به معنی «وعده» است. در این شکل از قربانی، نخست شخص به ایزد وعده میدهد که اگر ایزد چنین و چنان لطفی در حقش بکند، به او قربانی تقدیم خواهد کرد. پس از آن که شخص به واقع به خواستهاش رسید، به وعدۀ خود عمل میکرد و قربانی تعیینشده را به ایزد تقدیم میکرد. این همان واژهایست که در کتاب مقدس به صورت «مولِک» درآمده. (چرا حرف لام در مُلْک ساکن است و در مولِک کسره دارد؟ کمابیش به همان علت که فارسیزبانان لوستْر را لوستِر تلفظ میکنند.) مولِک نه نام یک ایزد، بلکه نام گونهای قربانی است. اسرائیلیان باستان فرزندان خود را نه برای خدایی بیگانه، بلکه برای یهوه قربانی میکردند و کتاب مقدس میگوید این کار نام یهوه را بیحرمت میسازد.
اما در کتاب مقدس گفته شده که کودکان «برای» مولِک قربانی میشدند. آیا این دلیل نمیشود که مولِک نام موجود دریافتکنندهٔ قربانی است، نه خود عمل قربانی؟ حرف اضافهٔ «ل» در زبان عبری علاوه بر معنای «برای»، گاه معنای «به عنوان» نیز میدهد. برای مثال خدا به ابراهیم دستور میدهد:
پسرت را... «به عنوان» قربانی سوختنی (به عبری: لِـ عُلا) تقدیم کن. (پیدایش ۲۲: ۲)
در خصوص مولِک نیز حرف «ل» بیانگر گونهٔ قربانی است، و آیهٔ ابتدای بحث باید اینگونه ترجمه شود:
فرزندان خود را در آتش به عنوان مولِک تقدیم مکن و با این کار نام خدای خویش را بیحرمت مساز. (لاویان ۱۸: ۲۱)
این نظریه بلافاصله پذیرفته نشد. برخی مخالفان به کتیبههایی از کنعان اشاره کردند که واژهٔ «ملک» در آنها به کار رفته بود و این نظریه را توسعه دادند که «ملک» نام ایزد جهان زیرین بوده. اما در خط میخی پیش از نام خدایان علامتی شبیه به ستاره (موسوم به «دینْگیر») میآید که پیش از واژهٔ «ملک» به چشم نمیخورد. محققان دیگر بر آنند که «ملک» در این کتیبهها به پادشاهان درگذشته اشاره دارد که باید برایشان آیین پرستش مردگان به جا آورده و به ایشان قربانی تقدیم میشد. و در هر حال، هیچ گاه قربانیهای «ملک» کودکان نیستند.
یکی دیگر از مخالفان، مارتین بوبر، فیلسوف یهودی، به لاویان ۲۰: ۵ اشاره کرد که در آن عبارت «زناکاری از پیِ مولِک» آمده است؛ عبارتی که در کتاب مقدس در مورد خدایان بیگانه به کار میرود (برای مثال تثنیه ۳۱: ۱۶). اما وقتی به ترجمۀ یونانی قدیمی کتاب مقدس (موسوم به سبعینی) مراجعه میکنیم، میبینیم که حرف اضافهٔ «از پیِ» به صورت «با» ترجمه شده: زناکاری «با» مولِک؛ عبارتی که در مزمور ۱۰۶: ۳۹ نیز به کار رفته: «با کارهای خویش (اشاره به قربانی کودکان) زناکاری کردند.» به نظر میرسد در لاویان ۲۰: ۵ نیز کاتبان بعدی که تصور میکردند «مولِک» نام یک خداست، حرف اضافهٔ «با» را به «از پی» تغییر دادهاند، در حالی که در متن عبری که در اختیار مترجمان یونانی قرار داشته، حرف اضافه به صورت «با» ثبت شده بوده است.
منبع:
Child Sacrifice in Ancient Israel
Heath D. Dewrell
@Harut_Marut | 5 445 |
| 14 | قربانی کودکان، بخش اول
در جهان باستان قربانی کودکان نامعمول نبود. قدیمیترین بخشهای کتاب مقدس به این قربانی فرمان میدهد:
پسران نخستزادهات را به من بده. با گاوان و گوسفندانت نیز چنین کن. نخستزادهٔ آنها را هفت روز نزد مادرشان نگاه دار، ولی در روز هشتم آن را به من بده. (خروج ۲۲: ۲۹-۳۰)
هدف از این قربانی متفاوت بود.
گاه فرزند اول را به خدایان اهدا میکردند تا خدا در مقابل فرزندان بیشتری ببخشد و از ایشان محافظت کند. در داستان قربانی ابراهیم، خدا به ابراهیم میگوید از آن جا که فرزند خود را از من دریغ نداشتی، به تو فرزندان بیشمار خواهم داد. (پیدایش ۲۲: ۱۶-۱۷) در داستان سموئیل، مادر سموئیل فرزند اول خود را به خدا تقدیم میکند (گرچه نه برای قربانی، بلکه برای خدمت مادامالعمر در معبد) و در مقابل خدا به او فرزندان زیاد میبخشد. (۱ سموئیل ۲: ۲۰-۲۱) و در احکام محصولات کشاورزی نیز میبایست محصول درختان را در پنج سال اول تقدیم خدا کرد تا در مقابل خدا بر محصول بیفزاید. (لاویان ۱۹: ۲۳-۲۵)
گرچه پیامبران کتاب مقدس بر این رسم میتازند، که نشان میدهد این رسم میان اسرائیلیان باستان وجود داشته، اما به نظر نمیرسد که چندان شایع بوده باشد. چرا که در داستانهای کتاب مقدس از پیشینیان و پادشاهان، نخستزادگان زندهاند و به ندرت اشارهای به قربانی نخستزاده مشاهده میکنیم.
گاه قربانی نخستزادگان در مواقع بحران انجام میشد. باور آن بود که قربانی فرزندی چنان ارزشمند که میراثدار خانواده است، خدایان را زیر دینی چنان عظیم میبرد که ناگزیر لطفی بزرگ در حق قربانیکننده خواهند کرد و بحران را برطرف خواهند نمود. در کتاب مقدس، میشاع پادشاه موآب وقتی در محاصرهٔ اسرائیلیان قرار میگیرد و نابودی پادشاهی خود را نزدیک میبیند، بر دیوار شهر رفته، نخستزادهٔ خود را به عنوان قربانی سوختنی تقدیم کَموش، ایزد حامی موآب، میکند. بنا به کتاب مقدس این قربانی به واقع اثر میکند، خشمی عظیم علیه اسرائیلیان برانگیخته میشود و اسرائیلیان وادار به عقبنشینی میشوند. (۲ پادشاهان ۳: ۲۷) مورخان رومی نیز گزارش کردهاند که کارتاژیها، مهاجران کنعانی ساکن در شمال آفریقا، در زمانۀ بحران فرزندان نخستزادۀ خود را برای کرونوس یا ساتورن قربانی میکردند.
گاه قربانی کودکان برای عمل به نذر بود. قربانیکننده نذر میکرد که اگر خدایان لطفی خاص در حق او بکنند، در مقابل هدیهٔ ارزشمندی به ایشان تقدیم خواهند کرد، از جمله کودکان خود را. اگر آن لطف خاص به واقع محقق میشد، نذرکننده هدیهای که وعده داده بود را تقدیم خدایان میکرد. نمونهای از این شکل قربانی را در ماجرای یَفتاح مشاهده میکنیم. یَفتاح، یکی از رهبران اسرائیلیان پیش از تأسیس نظام پادشاهی، نذر میکند که اگر در جنگ پیروز شود، پس از بازگشت هر چه از در خانهاش بیرون آید را برای یهوه قربانی خواهد کرد. یَفتاح پیروز میشود و چون بازمیگردد، دخترش آوازخوانان و دفزنان به استقبال پدر بیرون میآید. پدر جامه میدرد و سوگواری میکند، اما باید به نذر خود عمل کند. در نتیجه دختر را به عنوان قربانی سوختنی به یهوه تقدیم میکند. (داوران ۱۱: ۳۰-۴۰)
منبع:
Child Sacrifice in Ancient Israel
Heath D. Dewrell
@Harut_Marut | 4 420 |
| 15 | رقص بسمل
رقص بسمل نامی است که فارسیزبانان به حرکات غیر ارادی موجودات زنده در آستانۀ مرگ دادهاند.
در مصر باستان این حرکات دارای معنایی رمزی تلقی میشدند. کاهنان مصری گوسفندی را به آستانۀ معبد میآوردند و شاهرگش را میبریدند. سپس عقب میرفتند تا حرکات گوسفند در حال مرگ را مشاهده کنند و با تعبیر آن حرکات - آیا به سوی معبد حرکت میکرد یا از آن دور میشد؟ یا نحوۀ حرکتش چگونه بود؟ در چه فاصلهای از معبد سرانجام فرو میافتاد؟ - آینده را پیشگویی میکردند.
منبع:
Ancient Mediterranean Sacrifice
Jennifer Wright Knust
@Harut_Marut | 4 879 |
| 16 | جعفر بن محمد صادق گفت: «در نوجوانی طواف میکردم و بسیار میکوشیدم و عرق از من سرازیر بود. پدرم درا ین حال مرا دید و گفت: پسرم جعفر، هرگاه خدا بندهای را دوست بدارد، از عمل اندک او نیز خرسند میشود و او را به بهشت درمیآورد.»
کافی ۲: ۸۶
از چه رو بهعبث بامدادان برمیخیزید، و دیرگاه میخوابید، و نان رنج میخورید؟
که خدا آن که را دوست بدارد، حتی اگر خفته باشد، از نعمتها میآکَنَد.
مزمور ۱۲۸: ۲
@Harut_Marut | 5 874 |
| 17 | +1 🖍 نطقیات برگزار میکند:
📣 دورهٔ تابستانی آشنایی با مسیحیت
سومین بار که در نطقیات برگزار میشود.
👤 آموزگار: استاد فؤاد دانشپژوه ( دانشآموختهٔ ادیان - پژوهشگر ادیان )
🗓 یکشنبهها از ساعت ۲۰ تا ۲۱ (دوازده جلسه)
🗓 شروع دوره: یکشنبه ۱۸ مرداد
👈 برای آشنایی با استاد دانشپژوه به صفحه ایشان در ایکس ( توییتر ) و کانال تلگرامی ایشان مراجعه کنید:
🐣 ایکس ( توییتر ): فؤاد
📱 کانال تلگرامی هاروت و ماروت
🟢 معرفی دوره:
مسیحیت یکی از ادیان ابراهیمی است که تأثیری ژرف بر تمدن و فرهنگ غربی گذاشته است. مسیحیت از دو دین دیگر ابراهیمی، یهودیت و اسلام، به سبب مفاهیم الهیاتی پیچیدهای همچون تثلیث، تجسد و فدیه، و سازمانهای منحصربهفردی همچون کلیسا و رهبانیت، متمایز است. در این جلسات پس از معرفی کتاب مقدس و تاریخ صدر مسیحیت، این باورها و سازمانهای مسیحی را به تفصیل بررسی خواهیم کرد.
این دوره، مقدماتی است و پیشنیازی نمیخواهد. کوشیدهایم برای مخاطبانی که هیچ پیشزمینهای در مطالعات ادیان ندارند، تصویری روشن از مسیحیت ترسیم کنیم.
نگاه ما در این دوره، نگاهی تاریخی خواهد بود. به این معنا که خواهیم کوشید شکلگیری باورها و سازمانهای مسیحی را در طول تاریخ پیگیری کنیم و ریشههای این نهادها را در باورهای پیشین و شرایط تاریخی بجوییم.
📘 منابع دوره:
در این مسیر از منابع مختلفی استفاده خواهیم کرد، از جمله:
۱. عهد جدید، مقدمهای تاریخی بر نوشتههای مسیحی قدیم، بارت ارمان
۲. درآمدی به مسیحیت، مری جو ویور
۳. تاریخ کلیسای کاتولیک، هانس کونگ
۴. فلسفۀ آبای کلیسا، هری اوسترین ولفسن
۵. درسنامۀ الهیات مسیحی، آلیستر مکگراث
📽 فایل نمونۀ دوره
⭕ ارزیابی شرکتکنندگان دورههای قبلی از کلاسهای استاد دانشپژوه
💳 ۲۰ درصد تخفیف دانشجویی
📞 برای ثبتنام و مشاوره در خصوص دوره لطفا با آیدی زیر تماس بگیرید:
t.me/nutqiyyat_admin
❇️
🔮 t.me/nutqiyyat
🔮 t.me/nutqiyyatlib
🔮 t.me/nutqiyyat_classes
🔮 instagram.com/nutqiyyat
🔮 https://youtube.com/@nutqiyyat | 4 425 |
| 18 | در باور باستانی، حالات روانی مختلف انسان محصول «روحی» تلقی میشدند که در انسان حلول کرده است.
در کتاب مقدس افسردگی شائول روحی از سوی خدا نامیده میشود که در شائول حلول کرده بود و او را رنج میداد. (۱سموئیل ۱۶: ۱۴)
این تنها باوری خرافی نبود، بلکه بر دلیلی قانونی بود که میشد در دادگاه ارائه داد. بنا به کتاب مقدس بددلی شوهر به همسرش نیز محصول «روح غیرت» است که از سوی خدا در مرد حلول کرده است. مرد میتوانست بر اساس همین دلیل که روحی از سوی خدا در او احساس بددلی برانگیخته، همسر خود را به دادگاه بکشاند. زن میبایست با نوشیدن از نوشیدنی آیینی که کاهن میساخت، بیگناهی خود را اثبات کند. این نوشیدن چندان مرگبار نبوده (کاهن آب را با غبار کف معبد میآمیخت و بر آن نفرین میخواند که اگر زن گناهکار است، احشای او بدرد) (اعداد ۵: ۱۱-۲۲) | 5 175 |
| 19 |  لوحهٔ عاج مگیدّو، ۱۳۰۰-۱۱۳۰ ق.م.
در سمت راست فرمانروای فاتح کنعانی بر ارابهٔ جنگی، دشمنان را به اسارت میگیرد. دایرهٔ بالدار به نماد خدا بر فراز سرش از او حمایت میکند.
در سمت چپ فرمانروای فاتح بر تخت نشسته و ضیافت پیروزی گرفته است.
منبع
@Harut_Marut | 4 648 |
| 20 | در کتاب مقدس سه تصویر مختلف از کارکرد صندوق عهد ترسیم شده است.
در قدیمیترین منابع، صندوق عهد تختگاه یهوه است. بر روی صندوق عهد مجسمۀ دو کروب (حیواناتی بالدار) قرار داشت و بنا به کتاب مقدس یهوه بر روی کروبها مینشست. در تصویرپردازی جهان باستان، همچون لوحهای از جنس عاج که در مگیدّو کشف شده، در دو سوی تخت سلطنت خدایان، دو حیوان بالدار نقش میشوند که هم پایهٔ تخت سلطنتند و هم نگهبان آن. اسرائیلیان صندوق عهد را به همراه خود در جنگها میبردند تا یهوه، خدایشان، که بر آن نشسته بود از لشکریان محافظت کند.
اما هنگامی که صندوق عهد به معبد اورشلیم منتقل شد، کارکرد آن تغییر کرد. سلیمان دو مجسمۀ عظیم کروب ساخت که بر فراز صندوق بال گشوده بودند و این دو مجسمه به تختگاه تازه و عظیم یهوه تبدیل شدند. صندوق عهد که در زیر پای این تختگاه قرار داشت، دیگر صرفاً کرسی زیر پای یهوه قلمداد میشد. در لوحهٔ عاج مگیدّو میبینیم که در زیر تخت سلطنتی الهی، کرسی کوچکی نیز قرار دارد که بناست خدا پای خود را بر آن بگذارد. در کتاب مقدس به شکلی گذرا به این کارکرد جدید صندوق عهد اشاره میشود:
آنگاه داودِ پادشاه بر پا ایستاد و گفت: «ای برادران و ای قوم من، به من گوش فرا دهید. در دل داشتم خانهای استوار از برای صندوق عهدِ یهوه و کرسی زیر پای خدایمان بنا کنم...» (۱ تواریخ ۲۸: ۲)
پس از آن که بابلیان صندوق عهد را از بین بردند تا طلای آن را برگیرند، کارکرد صندوق عهد برای بار سوم تغییر کرد. منبع کهانتی، بخشهایی از کتاب مقدس که پس از تبعید بابلی بهدست گروهی از کاهنان نوشته شد، دیگر به نشستن خدا بر صندوق عهد اشارهای نمیکند و در عوض صندوق عهد را صرفاً صندوقی معرفی میکند که الواح تورات در آن جای داشت. در این تصویر جدید، ارتباط میان حضور خدا و صندوق عهد از بین رفت: به واسطهٔ عمل به شریعت بود که خدا از قوم اسرائیل در جنگها محافظت میکرد. در نتیجه از بین رفتن صندوق عهد، در حضور خدا خللی ایجاد نمیکند، مادام که قوم اسرائیل همچنان به شریعت پایبند باشند.
منبع:
The Oxford Handbook of Ritual and Worship in the Hebrew Bible
Samuel E. Balentine
@Harut_Marut | 4 504 |
