💌 دلنوت

گاهی زندگی آن‌قدر با خواسته‌ها و توقعات بیرونی گره می‌خورد که یادمان می‌رود بخش‌هایی از وجودمان فقط برای خودِ ماست. داشتن حتی یک کار—هرقدر کوچک، ساده یا بی‌سروصدا—که آن را نه برای پول، نه برای موفقیت، نه برای تأیید دیگران، بلکه فقط برای دل خودتان انجام می‌دهید، مثل یک پناهگاه درونی عمل می‌کند. همین نقطه‌ی امن است که آرام‌آرام از شدت احساسات ناخوشایند می‌کاهد، به زخم‌های قدیمی فرصت ترمیم می‌دهد و روان را سبک‌تر و انعطاف‌پذیرتر می‌سازد. بگذارید در میان تمام نقش‌هایی که برای جهان بازی می‌کنید، چیزی هم باشد که تنها برای خودتان معنا داشته باشد. #آذرخش_مکری @delnote

♥️ روز پزشک را به همه‌ی همکارانم، چه در داخل ایران و چه در خارج از آن، که همچنان دانش، اخلاق و مسئولیت حرفه‌ای را چراغ راه خود می‌دانند، تبریک می‌گویم. به آن‌هایی که در روزگاری که پزشکی زیبایی به صنعتی بزرگ و پرجاذبه تبدیل شده، هنوز درمان درد و بیماری را رسالت اصلی پزشکی می‌دانند و اجازه نمی‌دهند مرز میان نیاز واقعی بیمار و خواسته‌ای که تبلیغات ایجاد کرده‌اند، محو شود؛ آن‌هایی که حرمت حضور بیمار را حفظ می‌کنند و اتاق معاینه و اتاق عمل را، حتی با این توجیه که چهره‌ی بیمار دیده نمی‌شود، به صحنه‌ی تولید محتوا و تبلیغات شبکه‌های اجتماعی تبدیل نمی‌کنند؛ آن‌هایی که اقداماتی مانند لابیوپلاستی را به‌عنوان یک «ضرورت» به زنان القا نمی‌کنند و از ناامنی‌های افراد نسبت به ظاهر و بدنشان، نیازی تازه نمی‌سازند؛ و آن‌هایی که زمان سزارین و تولد یک انسان را تسلیم تاریخ‌های رُند و خواسته‌های غیرعلمی نمی‌کنند. روز پزشک مبارک به پزشکانی که خدمت در مناطق محروم را برمی‌گزینند؛ به آن‌هایی که ساعت‌های طولانی در اورژانس، بخش و اتاق عمل می‌مانند؛ و به کسانی که امروز بخش قابل‌توجهی از وقت و انرژی‌شان را صرف توضیح، تصحیح و مقابله با اطلاعات نادرستی می‌کنند که بیماران با خود به مطب و بیمارستان می‌آورند. و روزمان مبارک به رادیولوژیست‌ها و پاتولوژیست‌هایی که اغلب دور از چشم بیمار، در پشت صحنه، بار سنگین تشخیص بیماری را به دوش می‌کشند. به همه‌ی آن‌هایی که در روزگاری که مرز میان علم و شبه‌علم، تبلیغ و تجارت گاهی عمداً کمرنگ می‌شود، تمام‌قد در کنار علم می‌ایستند. و به همه‌ی آن‌هایی که با وجود تمام خستگی‌ها، دشواری‌ها و تغییراتی که این حرفه به خود دیده، هنوز تلاش می‌کنند «پزشک» بمانند؛ عزیزان خسته نباشید. #ژینوس_صارمیان #روز_پزشک #روز_پزشک_گرامی_باد @delnote

♥️ روز پزشک را به همه‌ی همکارانم، چه در داخل ایران و چه در خارج از آن، که همچنان دانش، اخلاق و مسئولیت حرفه‌ای را چراغ راه خود می‌دانند، تبریک می‌گویم. به آن‌هایی که در روزگاری که پزشکی زیبایی به صنعتی بزرگ و پرجاذبه تبدیل شده، هنوز درمان درد و بیماری را رسالت اصلی پزشکی می‌دانند و اجازه نمی‌دهند مرز میان نیاز واقعی بیمار و خواسته‌ای که تبلیغات ایجاد کرده‌اند، محو شود؛ آن‌هایی که حرمت حضور بیمار را حفظ می‌کنند و اتاق معاینه و اتاق عمل را، حتی با این توجیه که چهره‌ی بیمار دیده نمی‌شود، به صحنه‌ی تولید محتوا و تبلیغات شبکه‌های اجتماعی تبدیل نمی‌کنند؛ آن‌هایی که اقداماتی مانند لابیوپلاستی را به‌عنوان یک «ضرورت» به زنان القا نمی‌کنند و از ناامنی‌های افراد نسبت به ظاهر و بدنشان، نیازی تازه نمی‌سازند؛ و آن‌هایی که زمان سزارین و تولد یک انسان را تسلیم تاریخ‌های رُند و خواسته‌های غیرعلمی نمی‌کنند. روز پزشک مبارک به پزشکانی که خدمت در مناطق محروم را برمی‌گزینند؛ به آن‌هایی که ساعت‌های طولانی در اورژانس، بخش و اتاق عمل می‌مانند؛ و به کسانی که امروز بخش قابل‌توجهی از وقت و انرژی‌شان را صرف توضیح، تصحیح و مقابله با اطلاعات نادرستی می‌کنند که بیماران با خود به مطب و بیمارستان می‌آورند. و روزمان مبارک به رادیولوژیست‌ها و پاتولوژیست‌هایی که اغلب دور از چشم بیمار، در پشت صحنه، بار سنگین تشخیص بیماری را به دوش می‌کشند. به همه‌ی آن‌هایی که در روزگاری که مرز میان علم و شبه‌علم، تبلیغ و تجارت گاهی عمداً کمرنگ می‌شود، تمام‌قد در کنار علم می‌ایستند. و به همه‌ی آن‌هایی که با وجود تمام خستگی‌ها، دشواری‌ها و تغییراتی که این حرفه به خود دیده، هنوز تلاش می‌کنند «پزشک» بمانند؛ عزیزان خسته نباشید. #ژینوس_صارمیان #روز_پزشک #روز_پزشک_گرامی_باد @delnote https://t.me/Jsaremianmd

#شهریور نمادِ شهریاری، توانایی، شکوه و قدرت اهورامزدا فرّ كيانیِ نیرومند مزدا آفریده را می‌ستاییم؛ با زبانِ خِرد و با پندار و گفتار و کردار نیک، با زور و با سخنِ رسا؛ فرّ کیانی، پناه تیره‌های ایرانی است… #اوستا @delnote

درون دیده‌ی من آفتابگردانی‌ست که در هوای تو چرخان به چارسو شده است #منزوی @delnote

‏«زندگی سخت است و مردم ترسناک و من هیچ راهی برای فرار نمی‌شناسم جز راهی که مرا سوی قلب تو ببرد.» #رضوی_عاشور فارسیِ سعید هلیچی @delnote

♥️ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭼﻤﻦ‌زﻧﯽ ﯾﮏ روز در منطقه‌ی سرسبزی داشتم ﻗﺪم ﻣﯽزدم ﻫﻮای ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد. ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﮐﻪ ﻗﺪم می‌زدم به ﻓﮑﺮم رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻧﻬﺎﻟﯽ ﺑﮑﺎرم و ﯾﺎدﮔﺎر ﻣﻦ در اﯾﻦ ﻣﺤﻞ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﻌﺪﻫﺎ رﺷﺪِ آن را ﺑﺒﯿﻨﻢ. ﯾﮏ ﺑﺬری اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدم ﮐﻪ درﺧﺖِ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽﺷﺪ. و آﻣﺪم و ﺟﺎی ﺧﻠﻮﺗﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم. آﻣﺪم زﻣﯿﻦ را ﭼﺎل ﮐﻨﻢ و ﺑﺬر را ﺑﮑﺎرم وﻗﺘﯽ ِﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺬر را ﺑﮑﺎرم، دﯾﺪم ﮐﻪ ﭼﻤﻦِ ﯾﮑﺪﺳﺖ ﻗﺸﻨﮕﯽ اﺳﺖ. درﺧﺖِ ﺗﻨﻮﻣﻨﺪی ﻫﻢ در آﻧﺠﺎ ﺑﻮد. دﯾﺪم ﻧﻤﯽﺷﻮد. ﻣﯽﺧﻮاﻫﯿﺪ ﺑﺪاﻧﯿﺪ ﭼﺮا؟ دﯾﺪم اﮔﺮ ﻣﻦ اﯾﻦ ﺑﺬر را ﺑﮑﺎرم، ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﯽ اﯾﻦ ﺑﺬر ﺧﯿﺲ ﻣﯽﺧﻮرد و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺟﻮاﻧﻪ‌زدن ﻣﯽکند. ﺟﻮاﻧﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻی ﺧﺎک ﻣﯽرﺳﺪ. ﺑﻪ ﻣﺠﺮدی ﮐﻪ ﺟﻮاﻧﻪ از ﺧﺎک ﺳﺮﺑﺮﻣﯽآورد و از ﺣﺪی ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﻣﯽﺷﻮد ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦِ ﭼﻤﻦزﻧﯽ ﻣﯽآﯾﺪ و ﺳﺮِ آن را ﻣﯽزﻧﺪ. اﯾﻨﺠﺎ ﭼﻤﻦ اﺳﺖ و ﻫﻤﻪ ﯾﮑﺪﺳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻧﻬﺎل ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ دوﺑﺎره رﺷﺪ ﮐﻨﺪ و ﺑﺎﻻ ﺑﯿﺎﯾﺪ. دفعه‌ی ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭼﻤﻦزﻧﯽ ﺑﯿﺎﯾﺪ، دوﺑﺎره ﺳﺮِ چمن را ﻣﯽزﻧﺪ. ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻧﻬﺎل ﺧﺴﺘﻪ می‌‌شود، ﭼﻮن ﻃﺒﯿﻌﺘﺶ ﭼﻤﻦ و ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ نیست. ﻃﺒﯿﻌﺖ درﺧﺖ، ﺑﻠﻨﺪی و آزادﮔﯽ اﺳﺖ. و ﯾﮏ درﺧﺖِ آزاده، در ﭼﻤﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ رﺷﺪ ﮐﻨﺪ. ﯾﺎدم اﻓﺘﺎد از ﻣﺤﯿﻂﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ در آن ﺑﺰرگ ﻣﯽﺷﻮﯾﻢ. ﻋﺮقِ ﺳﺮدی ﺑﺮ ﺗﻨﻢ ﻧﺸﺴﺖ. ﻋﺮقِ ﺳﺮدِ ﻣﻦ از اﯾﻨﺠﺎ ﻧﺎﺷﯽ ﻣﯽﺷﺪ ﮐﻪ اﺣﺴﺎس ﮐﺮدم ﭼﻪ ﺑﺴﯿﺎرﻧﺪ ﺑﭽﻪﻫﺎی ﺑﺎاﺳﺘﻌﺪاد و ﭘﺮﺗﻮاﻧﯽ ﮐﻪ در ﺧﺎﻧﻮاده‌ها و ﺷﻬﺮﻫﺎﯾﯽ ﺑﺰرگ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ در آنﻫﺎ ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭼﻤﻦزﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻓﺮﻫﻨﮓ، ﯾﮑﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻋﺎدت، ﯾﮑﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺗﺮﺑﯿﺖ، و ﯾﮑﯽ ﺑﻪ ﻧﺎم درس و داﻧﺸﮕﺎﻩ و ﻣﺪرﺳﻪ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم اﺳﺘﻌﺪادﻫﺎی اﯾﻦﻫﺎ را از ﺑﯿﻦ ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ. و اﺻﻼ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺪارﯾﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ درﺧﺖ، ﺑﻠﻨﺪ اﺳﺖ و آن ﯾﮑﯽ ﻣﺘﻮﺳﻂ و آن ﯾﮑﯽ ﺳﺎﯾﻪدار. اﯾﻦ ﺑﭽﻪ ﺑﺎﯾﺪ ورزشکار ﺷﻮد، آن ﯾﮑﯽ ﺷﺎﻋﺮ، دﯾﮕﺮی ﻓﯿﻠﺴﻮف، یکی ﻣﺨﺘﺮع... و اﯾﻦﻫﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﻔﺎوت دارﻧﺪ. و اﯾﻦ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻓﺮﻫﻨﮓ، اﯾﻦ ﻣﺎﺷﯿﻦِ اﻗﺘﺪارِ ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﺑﭽﻪﻫﺎﯾﻤﺎن را ﺑﻪ درون ﻣﯽﺑﺮد و ﻫﻤﻪ را ﯾﮑﺴﺎن و ﻣﺴﺎوی ﺑﯿﺮون ﻣﯽدﻫﺪ؛ ﻫﻤﻪ ﻟﯿﺴﺎﻧﺲ، ﻓﻮقﻟﯿﺴﺎﻧﺲ، دﮐﺘﺮا و... دارﻧﺪ. ﻣﺜﻞ ﻫﻢ! ﮔﺎﻫﯽ ﯾﮏ ﺳﺮﮐﻮب اﺷﺘﺒﺎه استعداد، ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ دﻧﯿﺎ و ﺗﺎرﯾﺦ رو ﻋﻮض ﻣﯿﮑﻨﻪ. #ناشناس #کنکور @delnote

هيچکس باور نمی‌کند که من پسرعموی سپيدارم باور نمی‌کنند که از موهايم صدای کمانچه می‌ريزد... #بیژن_نجدی @delnote

♥️ اگر هم از من کلامی نشنیدید خیال نکنید من مرده‌ام من شاید آشیانه پرندگان در باد را فراموش کرده‌ام اما هنوز زنده‌ام و کنار عطر ریحان زندگی را می‌بوسم و روز و پنجره را با مقداری از آفتاب که از کنار ابرها از آسمان می‌چکد ستایش می‌کنم من هنوز هستم #احمدرضا_احمدی @delnote

♥️ صبحم از مشرق برآمد باد نوروز از یمین عقل و طبعم خیره گشت از صنع رب العالمین با جوانان راه صحرا برگرفتم بامداد کودکی گفتا تو پیری با خردمندان نشین گفتم ای غافل نبینی کوه با چندین وقار همچو طفلان دامنش پرارغوان و یاسمین آستین بر دست پوشید از بهار برگ شاخ میوه پنهان کرده از خورشید و مه در آستین باد گل‌ها را پریشان می‌کند هر صبحدم زان پریشانی مگر در روی آب افتاده چین نوبهار از غنچه بیرون شد به یک تو پیرهن بیدمشک انداخت تا دیگر زمستان پوستین این نسیم خاک شیراز است یا مشک ختن یا نگار من پریشان کرده زلف عنبرین بامدادش بین که چشم از خواب نوشین بر کند گر ندیدی سحر بابل در نگارستان چین گر سرش داری چو سعدی سر بنه مردانه وار با چنین معشوق نتوان باخت عشق الا چنین #سعدی @delnote