کرشمه

‌‌ پرفورمنس «کشت زار» چهارمين پرفورمنس امير معبد، در ۱۴ آبان ۱۳۹۰ در گالری محسن اجرا شد. در این اجرا، شاهد تجارب غیرقابل پیش‌بینی تعاملِ مخاطبان با رویداد و اجراگر هستیم. شاید بتوان این پرفورمنس را «بازنموداری» از اندیشه مرلوپونتی در مفاهیم تعامل و بدنمندی دانست. ‌معبد در این اجرا یک طناب دار بر گردن خود داشت. درطول اجرا لایه‌ی یخی زیر پای ذوب شده و «مُعبد» کم‌کم به دار آویخته می‌شد. معبد در اینجا قصد داشت که مخاطبان را در مواجهه با «مفهوم مرگ» قرار دهد تا پس از مشاهده و درک نزدیک مرگ، نسبت به جان انسان‌ها احساس مسئوليت بيشتری کنند. ادراک و تعامل بدنمندانه مقدم بر شناخت مرلوپونتی در «کشت‌زار» آشکار می‌شود. افرادی گمنام که بدن‌هایشان بدون شناخت همدیگر به هم گره خورده. مفهوم «بی‌نام‌و‌نشانی» مرلوپونتی در این اجرا آشکار می‌شود. در لحظه وقوع مرگ دیگر نه فضا، فضای هنری‌ست و نه معبد یک هنرمند شناخته شده، بلکه او فقط انسانی بی‌نام‌ونشان در آستانه مرگ است و مخاطبانی بی‌نام‌ونشان، که برای حفظ جان او تلاش می‌کنند. منبع: مفاهیم فلسفی مرلوپونتی، تحلیل هنر تعاملی، نگاهی به پرفورمنس کشت‌زار ‌‌