کرشمه

‌ ‌ اگه میدونستید امروز قرار بود چه روزی باشه، ولی دیگه نیست؟ کاش می‌دونستید! اون موقع یحتمل دست روی شونه‌ام می‌ذاشتید و آروم منو دلداری می‌دادید و می‌گفتید اشکالی نداره، به زودی تموم میشه و دیگه لازم نیست حتی به هیچ چیز فکر کنی! چه برسه که بخوای تلاش کنی برای رسیدن بهش! بعد یه لبخند غمناک بهم می‌زدید و صندلی رو خیلی سریع از زیر پام می‌کشیدید و پیش از بستن در چراغ رو خاموش می‌کردید. صداها به صفر میل می‌کردند ولی هرگز به صفر نمی‌رسیدند. خطِ آونگیِ قرمزرنگی که از جیرجیرِ «چیزی» آویزان در اتاق، روی پوستِ سکوت کشیده می‌شد! به زودی جوهرش تموم می شه! ‌