کرشمه

‏داره می‌شه هشت ماه و من، هر اتفاقی که افتاد، یاد شما بودم؛ وقت تحویل سال، وقتی درختا دوباره جوونه زدن، وسط گرمای ظهر تابستون، زیر نم‌نم بارون… هر بار یاد شما بودم. دنیا هی جلو رفت، فصل‌ها عوض شدن و همه‌چیز دوباره شروع شد... ولی من برای همیشه -کنار شما توی اون کیسه‌های مشکی- تو سوز و سرمای دی‌ماه موندم.