Internal Medicine

💢 Real-world treatment satisfaction and experience with once-weekly tirzepatide: Insights from prescribing physicians and people with obesity or overweight این مطالعهٔ واقعیت‌محور، تجربه و میزان رضایت از تیرزپاتاید هفتگی را در ۱۹۹ فرد مبتلا به چاقی یا اضافه‌وزن بدون دیابت نوع ۲ و از نگاه ۱۵۱ پزشک تجویزکننده در ایالات متحده بررسی کرد. میانگین سن بیماران ۴۹.۴ سال بود و بیشتر آن‌ها زن بودند؛ همچنین ۸۴.۴٪ دست‌کم یک عارضهٔ مرتبط با چاقی داشتند که شایع‌ترین آن‌ها پرفشاری خون و دیس‌لیپیدمی بود. از نظر درمانی، بیشتر بیماران همراه با تیرزپاتاید همچنان از رژیم غذایی و ورزش نیز استفاده می‌کردند و حدود ۴۰٪ روی دوزهای ۲.۵ یا ۵ میلی‌گرم بودند که نشان می‌دهد بسیاری در مراحل اولیه یا میانی درمان قرار داشتند. از دید پزشکان، مهم‌ترین دلایل تجویز تیرزپاتاید شامل ایمنی و تحمل‌پذیری طولانی‌مدت، سادگی رژیم تزریق هفتگی، کاهش اشتها و هوس غذایی، عوارض جانبی کم، و پایبندی بالای بیماران بود. پزشکان گزارش کردند که بیماران به‌طور کلی بسیار compliant و adherent بوده‌اند و میانگین کاهش وزن طی حدود ۶.۳ ماه درمان به ۱۹.۶ پوند، معادل ۸.۴٪ وزن اولیه، رسیده است. همچنین ۷۸.۵٪ از بیماران از نگاه پزشک «موفق» تلقی شدند و دلایل مهم کاهش پایبندی در اقلیت بیماران بیشتر به انگ اجتماعی مصرف داروهای چاقی، تغییر روتین روزانه و دشواری مصرف در زمان کار یا سفر مربوط بود. از نگاه خود بیماران نیز رضایت بالا بود؛ بیش از ۹۰٪ از پاسخ‌دهندگان گفته‌اند تیرزپاتاید را به دیگران توصیه می‌کنند. بسیاری گزارش کردند که علاوه بر کاهش وزن، احساس بهتری نسبت به خود دارند، راحت‌تر در لباس‌های کوچک‌تر جا می‌شوند، کمتر دچار تنگی نفس هستند و ظاهر فیزیکی و اعتمادبه‌نفس‌شان بهتر شده است. انگیزه‌های اصلی شروع درمان هم نگرانی دربارهٔ اثرات چاقی بر سلامت، توصیهٔ پزشک و تمایل به زندگی طولانی‌تر و فعال‌تر بود؛ در عین حال، بیشتر بیماران هنوز به وزن هدف نرسیده بودند و این نشان می‌دهد درمان در بسیاری از افراد هنوز ادامه‌دار و در حال تکامل است. این مقاله نشان می‌دهد که تیرزپاتاید در دنیای واقعی، فراتر از کاهش وزن، با رضایت بالا، پایبندی خوب، و تجربهٔ درمانی مثبت از سوی بیماران و پزشکان همراه است؛ به‌ویژه در افرادی که چاقی یا اضافه‌وزن دارند اما دیابت نوع ۲ ندارند. پیام اصلی مطالعه این است که تیرزپاتاید می‌تواند یک گزینهٔ مؤثر و قابل‌قبول در مدیریت چاقی باشد، به‌خصوص وقتی هدف درمان فقط کاهش وزن نباشد و بهبود کیفیت زندگی، عملکرد روزانه و عوارض همراه نیز مدنظر قرار گیرد. 🆔 @InternalMed .

💢 Semaglutide and lung fibrosis مطالعه‌ای جدید در مدل موشی فیبروز ریوی ایدیوپاتیک نشان داده است که سماگلوتاید، به‌عنوان آگونیست گیرنده GLP-1، می‌تواند شدت فیبروز و التهاب ریوی را کاهش دهد. این یافته در ادامه مطالعات پیشین با لیراگلوتاید در مدل‌های حیوانی فیبروز ریوی، از جمله فیبروز القاشده با سیلیکا، مطرح شده است؛ بااین‌حال، شواهد موجود تاکنون عمدتاً پیش‌بالینی هستند و نمی‌توان آن‌ها را به اثربخشی قطعی در بیماران مبتلا به IPF تعمیم داد. گیرنده‌های GLP-1 در بخش‌هایی از ریه، ازجمله آلوئول‌ها، عضلات صاف عروقی و سلول‌های ایمنی مانند ماکروفاژها و ائوزینوفیل‌ها بیان می‌شوند. فعال‌سازی این مسیر ممکن است با کاهش ترشح موکوس، افزایش برونکودیلاتاسیون، مهار آزادسازی سایتوکاین‌های التهابی مانند TNF-α و IL-1β، کاهش تولید گونه‌های فعال اکسیژن و تعدیل محصولات نهایی گلیکاسیون پیشرفته، در کاهش التهاب و بازسازی فیبروتیک نقش داشته باشد؛ اما اهمیت بالینی و دوز مؤثر این مکانیسم‌ها در انسان هنوز مشخص نیست. 🆔 @InternalMed .

💢 A 65-Year-Old with an Abnormal Chest CT https://podcasts.apple.com/us/podcast/harrisons-podclass-internal-medicine-cases-and-board-prep/id1453765092?i=1000784655798 🆔 @InternalMed .

Moderate coffee intake appears safe and potentially cardioprotective for most adults. The new AHA statement suggests that 3-5 cups per day is associated with lower risks of atrial fibrillation, type 2 diabetes, stroke, and heart failure, while excessive intake, unfiltered coffee, and energy drinks may carry cardiovascular risks.

💢Coffee and Cardiovascular Health: Insights from the New AHA Statement A new American Heart Association statement reviews caffeine and heart health. Most evidence comes from coffee studies. Moderate coffee drinking is linked to lower risks of atrial fibrillation and type 2 diabetes. It also shows a J-shaped pattern with blood pressure. Regular coffee drinkers tend to have lower rates of type 2 diabetes. Trials find that continuing coffee can reduce atrial fibrillation recurrence, though it may slightly increase premature ventricular contractions. About 3–5 cups a day (up to 400 mg caffeine) is linked to lower risks of heart disease, stroke, and heart failure. Higher amounts may raise heart-failure risk. Unfiltered coffee can increase LDL cholesterol. Effects vary by genetics, habitual use, and dose. For most adults, moderate black coffee appears safe and potentially cardioprotective; energy drinks and high-dose pure caffeine require caution.​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​ 🆔 @InternalMed .

💢 A New Approach to Lowering LDL Cholesterol

💢 ADA releases 2026 standards to guide obesity screening, diagnosis, evaluation, and staging https://www.the-innovation.org/article/doi/10.59717/j.xinn-nutri.2026.100026

Sedation for gastrointestinal endoscopy: European Society of Gastrointestinal Endoscopy (ESGE) and European Society of Gastroenterology and Endoscopy Nurses and Associates (ESGENA) Guideline

💢 Type 1 Autoimmune Pancreatitis 🆔 @GIJournalClub .

در پی انتشار نتایج کارآزمایی بزرگ ZEUS، داروی زيلتیوکی‌مب، آنتی‌بادی مونوکلونال مهارکننده IL-6، نتوانست علی‌رغم کاهش معنی‌دار مارکرهای التهابی، از بروز حوادث عمده قلبی‌عروقی پیشگیری کند. این مطالعه روی بیش از ۶۳۰۰ بیمار مبتلا به ASCVD، بیماری مزمن کلیه و hsCRP بالا انجام شد و نشان داد که اگرچه IL-6 و hsCRP کاهش یافتند، اما نرخ MI، stroke و مرگ قلبی‌عروقی تغییری نداشت و HR برای MACE برابر 0.99 بود. این یافته بار دیگر فاصله میان بهبود surrogate biomarkers و اثربخشی واقعی بالینی را برجسته می‌کند. با این حال، کارشناسان تأکید دارند که این نتیجه به معنای رد فرضیه التهابی آترواسکلروز نیست. IL-6 تنها یکی از اجزای شبکه پیچیده التهاب است و مهار یک مسیر منفرد لزوماً به سود بالینی منجر نمی‌شود. شواهد پیشین از مطالعاتی مانند CANTOS با canakinumab و نیز LoDoCo2 با colchicine نشان داده‌اند که برخی مداخلات ضدالتهابی می‌توانند خطر حوادث قلبی‌عروقی را کاهش دهند؛ بنابراین، اهمیت التهاب در پاتوفیزیولوژی بیماری همچنان پابرجاست، اما موفقیت درمان به انتخاب صحیح مسیر هدف، نوع بیمار و زمان مداخله وابسته است. این گزارش همچنین بحث مهمی را درباره تفسیر surrogate endpoints در کارآزمایی‌های قلبی‌عروقی مطرح کرده است. نویسندگان یادآور می‌شوند که همان‌طور که LDL-C نیز در همه مطالعات به‌طور کامل با پیامدهای سخت بالینی همبستگی ندارد، نباید از یک مطالعه منفی علیه یک داروی خاص، کل نقش التهاب در آترواسکلروز را زیر سؤال برد. در مجموع، ZEUS بیش از آنکه پایان فرضیه التهابی باشد، هشداری است نسبت به ساده‌سازی بیش از حد بیماری‌های مزمن پیچیده و اتکای افراطی به تغییرات بیومارکری به‌عنوان جانشین منفعت بالینی. 🆔 @InternalMed .

💢 Does eradication of H pylori affect GERD symptom severity? A question that many clinicians and patients have is whether eradication therapy is associated with an increased risk of developing esophageal cancer. A large Nordic cohort study of over 660,000 patients who received H pylori eradication treatment found no increased risk of EAC; in fact, the risk decreased over time after treatment (standardized incidence ratio, 0.73 at 11-24 years post-treatment). 👇 https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC13322323/ 🆔 @GIJournalClub .

💢 Pharmacologic Treatments for Nausea and Vomiting During Pregnancy 🆔 @InternalMed .