تصدّقت

آی بمیرم برات بمیرم برات....

«یا نَفْسُ مِنْ بَعْدِ الْحُسَیْنِ هُونِی وَبَعْدَهُ لا کُنْتِ أَنْ تَکُونِی....»

ای‌فرات تو جاری‌و لب‌های حسین و بچه‌هایش تشنه...

ببین عین بچه‌ها دارم زار می‌زنم منو تنها نذاری شب اولِ قبرم... من اونجام زار می‌زنم دلت بسوزه برام تا بیای امام حسین...

مقتل خوان آرامتر بخوان؛ سینه‌مان از زنده ماندن تنگ شد...

گریه کافی نیست کاش می‌شد بمیرم برات امام حسین....

کاش می‌تونستم همه دوستای گذشته‌مو بگیرم بگم احمق جون می‌دونی تو داری چیو از دست می‌دی؟ می‌دونی عاشورا یعنی چی؟ توروخدا یبار بیا مقتل گوش بده.. تو بیا فقط...

ولی امام حسین جانم؛ من شما رو خیلی دوست دارم.. نوکرتم می‌دونم لطف و عنایت شماست، شمام دوستم داری که دوستتون دارم... دستمو رها نکن... منو توی تاریکی تنها نذار.. نجاتم بده...

من عمیقا شرمنده‌م آقا امام‌حسین، که بعد از شنیدن روضه‌ت هنوز زنده‌م...

عطرت رو کاش دوباره بو کنم... کاش دوباره بغلت کنم... روحم شکسته.. گفتن تو زیر سمّ اسب‌هایی:))) کی به من نشون می‌ده مسیرو جز تو حسین عزیزم؟ چشمات رو باز نمی‌کنی؟

منم خواهرت، دارم دنبالت می‌گردم.. معرفت خرج بده پیدام کن...

از زبان حضرت زینب می‌گه: گذاشتن دنبالت از اینور و اونور بدوام شاید پیدات کنم... منطقیه من تورو گم کردم؟ شب توی تاریکی دارم دنبالت می‌گردم.. آی برادرمو گم کردم...

کی فکرشو می‌کرد من.. یه شب که از قضا شب عاشورا هم باشه اینقدر از ته دل بزنم زیر گریه؟! بازم گریه داشته باشم؟ گریه برای شما اباعبدالله اصلا تمومی نداره...

دردت بجونم آقاامام حسین‌جانم":)

صَلَّ الله عَلیک یا مَظلوم...