می‌خواهم زنده بمانم

ولی لعنت به حس ناکافی بودن ،آن وهم دائمی که هرچه باشی، باز چیزی در تو کم است. شاید درد انسان همین باشد؛ هیچ‌وقت نتواند میان «آنچه هست» و «آنچه انتظار دارد باشد» صلحی برقرار کند.

من اکثر وقتا خودم رو جدا از زمین میدونم، کسی که میون بحثای آدما خودشو غریبه و اضافی میبینه.

عزیزم کاش حداقل بلد بودم سلیطه باشم.

برام دعا کنید امروز خیر برام چیزی باشه که می‌خوام اتفاق بیفته. 💚

این تنها بودن، من رو هم شکنجه می‌دهد ولی نمی‌کشد‌ آرمان جانِ گرشاسبی!

امروز داشتم فکر می‌کردم که شاید رمزش بی‌تفاوت رد شدنه، و ما که یادگرفتیم ریز، دقیق و عمیق بشیم، راهو اشتباه اومدیم.

‎ https://t.me/Abadiiet0/69?single بالام جان اگه ممکنه فور کن؛🤍

و امیدوارم درک شوید، فهمیده شوید،از اینکه چیزهایی را بیش از اندازه احساس می‌کنید، در جهانی که برای هیچ‌کدامشان توضیحی ندارد.

بچه‌ها جدی می‌شه همت کنید از طلسم 7.4 رد شیم؟ خیلی تکراری شده.

آسمون رو دوست دارم! هر وقت که با ناامیدی بهش نگاه می‌کنم، بهم یه دلیل برای ادامه دادن و زنده موندن می‌ده.

احساس غریبی است عزیزم، اینکه ندانی در انتهای جاده‌ی پیشِ رو، مرگ است که انتظار قدم هایت را می‌کشد یا زندگی.

اینکه من از حسم می‌گم لزوما به این معنی نیست که تو رو مقصر می‌دونم و آدم بدی می‌بینمت. من صرفا حسم رو از اتفاقی که افتاد بیان می‌کنم که باهم در موردش حرف بزنیم، که بدونیم چی باعث رنجشمون می‌شه، که همدیگه رو بشناسیم، که خودم خودم رو بیشتر بشناسم، که بدونی برام مهمی. آدم با کسی که براش مهم نیست که حرف نمی‌زنه.

کاش حداقل زندگیم کمی روی روال و سطح دغدغه‌هام انقدر کم بود که مثل بانو حمیرا می‌خوندم: چه خوشبخته دل من که دردش غم عشقه.

یه‌جایی باید اون‌قدر هوای خودتو داشته باشی که حتی با عینک ته‌استکانی هم دیگه نتونی اون آدمی رو ببینی که همیشه خودش رو مقصر، کم یا زیادی می‌دید.

ممنونم عزیزم✨🌻

دلیلِ سردردِ امشبم؟ اینکه هر تیکه از مغزم پیشِ یه آدمه؛ آدمای زیاد، آدمای متفاوت.