کافه‌ مستاجر پلاک ۱۲

اگر می‌دونستید این روزها واقعی‌ بودن چقدر مهم و ارزشمنده و آدم‌ها چقدر دنبالِ محتوای طبیعی، واقعی، و آدم‌های حقیقی می‌گردن، هیچ‌وقت تظاهر نمی‌کردید و این اَداهای فیک رو در نمی‌آوردید.

بلفی و لی لی بیت خواهر برادر دوماهه مهربون و دوست داشتنی که خیلی کنجکاو و بازیگوش و باهوش‌اند. اصلاً چنگ و گاز نمی‌گیرن، توی غذا اذیت نمی‌کنن هم غذای خشک هم تر می‌خورن، جای دستشویی رو هم بلدن. فقط به افراد واجد شرایط زیر واگذار می‌شود: _ شرایط نگهداری با امکانات مناسب _ ارسال عکس و فیلم به صورت ماهانه _ ترجیحاً افراد ساکن تهران یا کرج . برای اطلاعاتِ بیشتر، به این آیدی پیام بدید. @pari_hhk7

من عمیقاً و قلباً به این نتیجه رسیدم که نه شهر مهمه، نه مکانش، نه هیچیش. فقط و فقط آدم‌هایی که اطرافت هستن مهمن. شما اگر با یک شخص، و کسایی که دوستشون داری حتی اگه تَهِ جهنم باشی هم اونجا برات تبدیل می‌شه به بهشت. با کسی که عاشقشی هرجایی باشی، راحت‌تر می‌تونی‌ دووم بیاری. حالا فکر کن موقعیتی پیش بیاد که باعث بشه کسایی که دوستشون داری، ازت دور باشن. همه چی برات غیرقابلِ تحمل می‌شه و کاملاً موقیعتش رو داری که به villain داستان تبدیل بشی.

مراحلِ ساختِ تصویر، از طراحی تا دیجیتال. Before, after و این حرفا

عنوان: " آخرین شاخه گُل. " - دیجیتال شده به کمکِ Ai

حس می‌کنم هیچ‌جا دیگه حس خونه نمی‌ده بهم. انگار خیلی وقته آواره‌ام. انگار مدت‌هاس بی‌خانمانم. جسم و روحم به یک خونه‌، یک نقطه‌ی امن، نیاز داره.

درست می‌شه ایشالله.

سلام. اینجانب، survivor mode خود را روشن کر‌ده، و تا اطلاع ثانوی در حالتِ حفظِ بقا به‌سر می‌برد. هرگونه اثری از شادی، زندگی، سرحالی و امید به آینده‌ای در ایشان دیدید صرفاً تصادفی‌ست.

بچه‌ها من دارم شروع می‌کنم به فعالیتِ مجدد داخل پیجِ اینستام. یک سری متن و داستان کوتاه رو از قبل دارم به مرتب و منظم داخل پیجم می‌ذارم. اگر به محتوای متنی و نوشتاری علاقه‌مندید خوشحال می‌شم حمایتم کنید، و فالوم کنید. پیشاپیش از همه بابتِ حمایتتون ممنونم.

https://www.instagram.com/hamedd_akbarein?stkn=MTE5M3hpbWdub3B0Yg%3D%3D&utm_source=qr

دیشب برای دومین بار فیلمِ Project Hailmary رو دیدم و اندازه‌ی بار اول ازش لذت بردم. هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم سالِ 2026 فیلمی ساخته بشه که در این حد مورد علاقه‌ام‌ بشه.

عاشقتونم که قیمت‌ها رو توی ناشناس دارید می‌گید بهم.

راپیدِ طراحیم داره تموم می‌شه و یه جوری همه چی گرون شده که جرئت ندارم برم سمتِ لوازم‌التحریر فروشی ببینم راپید چند شده.

حس می‌کنم با از دست دادنِ چنلِ سابقم یک سری ارتباطات و روابط رو هم در کنارش از دست دادم. مثلاً وقتی اونجا رو داشتم با یک عالمه ادمین و چنل نویس رفیق بودم. با اینکه اکثرشون اینجاهم حضور دارن ولی احساس می‌کنم اون ارتباط قطع، و از بین رفته. یعنی می‌دونم همچنان هستن، ولی حس می‌کنم دیگه نیستن، و نمی‌دونم چطوری ثابت کنم. در کل خیلی وقته که احساس می‌کنم به عنوانِ یک کانال نویس و‌ کسی که از سال ۴۰۱ در فضای مجازی فعال بود به فراموشی سپرده، از یادها رفتم و به افسانه‌ها پیوستم.

یادِ کی افتادی؟ آفرین. دقیقاً منظورم خودشه. همونایی که با خوندنِ این متن یادشون افتادی.

من یک چیز جدیدی رو کشف کردم. آدما اگر نخوان یک چیزی رو بپذیرن، نمی‌فهمن. نمی‌پذیرن. مثلاً یک نفر چشم و گوشِ خودش رو ببنده و کور و کر و لال بشه و تا ابد تصور کنه که یک گاوه. شما شبانه روز بری باهاش صحبت کنی، محترمانه نصیحتش کنی، با محبت باهاش رفتار کنی بگی ببین عزیزم، این درست نیست، شما اشتباه می‌کنی، شما انسانی، و هزار و یک دلیل و منطق و حرف‌های انگیزشی و عقلانی بیاری که قانعش کنی راه و روش انسان بودن چطوره، اگه نخواد بفهمه نمی‌فهمه و می‌گه نه ببین، تو داری اشتباه می‌کنی. من انسان نیستم که. من گاوم. من حروم‌زاده‌ام. من زبون نفهم و بی‌مغزم. اصلاً عقل ندارم. حالا شما صبح تا شب بشین باهاش حرف بزن و درموردش فکر کن و حرص بخور. نمی‌شه. آدمِ گاو، گاوه. گاوِ غیرِ مفید. هیچ‌کاریش هم نمی‌تونی‌ بکنی. نگرانشم نباش، رهاش کن. بیخیالش شو. اون شاخ‌هایی که رو سرشه اول و آخرش می‌ره تو‌ کونِ خودش.

رفتم به خودش ‌پیام‌ دادم که بگم کپی نکنه. بهم می‌گه این مسخره بازیارو بزار کنار اینجا یک پلتفرمه که می‌تونی از همه چی استفاده کنی. تازه تو باید خوشحال هم باشی که من از متن‌های تو استفاده کردم نه که انقدر کودن و بی‌شخصیت باشی. حیف که آیدی نداره‌ وگرنه آیدیش رو می‌ذاشتم‌‌ چنل پرایوتم همه برن فحشش بدن و خاک یکسانش کنن. بعضیا کلاً نمی‌شه محترمانه حرف زد.

آیدی کانالش رو برداشتم. چون دیدم یه عده گاو در حالِ جوین شدن توی کانالش بودن. مردمِ خنده‌داری داریم بخدا :))) بیخیالش.