خونه‌ی روشن.

حق با ونگوگ بود؛

شب های روشن، داستایفسکی

به لبه ی پرتگاه رسیدم، اما نمی پرم. دراز کشیده ام و به آسمان آبی خیره شده ام. در میان این همه سیاهی، تو آبی بودی، آبی آسمانی.

شب های روشن، فئودور داستایوفسکی

شب‌های روشن، داستایفسکی، ترجمه‌ی سروش حبیبی

یادداشت‌های زیرزمینی، داستایفسکی

نامه به هیلده مولر کناگ، توسط آلبرتو کناکس

هزار سیلاب خون، چو رود کارون، گذشت.

مگو چه هنگامه بود! بگو چه بیداد شد.

نمایشنامه مرگ یزد گرد، بهرام بیضایی