V e n u S i a n🪴

🌲☁️

دیدن مهتاب از پنجره💘

هر بار که ترانه‌ای برایت سرودم قومم بر من تاختند که چرا برای میهن شعر نمی‌سرایی؟ و آیا زن چیزی به جز وطن است؟

نزار قبانی

تابستان و‌ نبود برق = مرگ 😑🦦

🌱🎨🤍

مه یک جور های سوپرایز شدم فکر نمی کردم که هر دو خاطره‌ام در گندمین نشر شود.😭💗💗💗

بوی کتاب نو💗🪷😭

از خوشحالی نشر خاطرات مکتب کلمات ره گم کردیم نمیدانم چگونه بیان کنم خوشحال خود ره شما فقط برین خاطرات ره بخوانید. حتمماااااا!!!!!

امروز با انتشار هفتاد خاطره و هفتاد صدا در گندمین، دلم گرم است و لبخندی پررنگی بر چهره دارم. به قول دوستی، بعد از دیدن این مجموعه «شادپرک» شده‌ام؛ و گمان می‌کنم این بهترین توصیف برای حسی باشد که امروز دارم. برای تجربه‌ی چنین شادی و دلگرمی‌ای، از بهشت و فرح عزیز سپاسگزارم؛ دو انسان مهربان و نازنینی که گندمین با عشق، تلاش و همت آن‌ها چنین زیبا و دوست‌داشتنی شکل گرفته است. برای قلب‌های بزرگ و روح‌های لطیف‌شان احترام عمیقی قائلم و آرزو می‌کنم سال‌های سال شاهد رشد، شکوفایی و گسترده‌تر شدن گندمین باشم.

https://gandomin.com/4658/ فصل‌نامهٔ گندمین در نخستین شمارهٔ خود، هفتاد خاطره از لحظه‌های مکتب دختران در افغانستان را ثبت کرده است؛ خاطراتی که نوشتن‌شان برای شماری اشک خوشحالی و برای برخی اشک ناراحتی به همراه داشت و یادآور ناتمام ماندن فصل رشد، بالنده‌گی و آگاهی بود. این هفتاد خاطره متعلق به یک نسل، یک دوره و یا منطقه‌ای خاص نیست؛ بلکه این فصل‌نامه، پیوند نسل‌ها و جغرافیای افغانستان است؛ از نسل دهه‌های ۳۰ و ۴۰ که راه مکتب را باز کردند تا نسل امروزی که در سال ۱۴۰۴ خورشیدی، با ممانعت‌ها، مکتب را پشت صفحات کمپیوتر و دنیای مجازی تعقیب می‌کنند. ناگفته نماند که ما این خاطرات را بدون صنف‌بندی و درجه‌بندی از نگاه قوت قلم و پخته‌گی، و تنها به‌منظور حمایت از قلم، صدا و خاطره‌های دختران و زنان، به نشر رسانده‌ایم.

آری آری🤝🏻👀

یکش ماند😁