«پایا، Paya»

او همیشه به هرچه زوج عاشق است می‌خندد، و این باعث تعجبم می‌شود پرسیدم:« چرا بیهوده می‌خندی؟» گفت:« در قدیم می‌گفتن به هرچه بخندی به سرت میاید، کاش اینا به سر من هم بیاین»

اگر قرار باشد روزی با یار برقصیم و چند سال بعد عروسی کنیم این آهنگ را می گذارم🙃😶‍🌫

هرچه می گفتم می گفت: ها و خا او نمی توانست دیگران هم نتوانست دل ما را به دست آورد. و من لجبازتر بوده‌ام و کله شق تر

بوی خاک بعد از باران را با هیچ چیزی تبدیل نمیکنم.

رزما را مثل این نقاشی دوست دارم ❤️‍🔥

دلم شاد می شود که آنها اینگونه باش شوق کار می کنند. امروز تایم پره شده است می گویم: خانم فلانی نمی روید؟ می گوید: شما اجازه نمی دهید کارم را ببرم بگذارین که تمامش کنم. خنده ام می گیرد و می گویم: آپ کتین اوزیز بیلم. «ببرین با خودتان/ازبکی» دلم باغ باغ می شود و شاد می شوم از اینکه برق چشمانشان را برای آموختن هنر می بینم 🫠

نقاشی رنگ و روغن روی تکه.

بکتب اسمک!

این بار دوباره یک به سمت کردستان سفر می رویم از فضای بلخ و بخارا دور می شویم🫠❤️‍🔥

دوستی یک روح است در دو بدن.

ارسطو، اخلاق نیکوماخوسی

بابا🤍

عشق.

عشق.

حضرت عشق

گاهی به زندگی می خواهم آرامشی داشته باشم اینگونه

زندگی ؛

در گوشم و در حال رقصیدن... کلماتی می گوید که‌نشنیدم‌ مانندش ! می گیرد زیر بازوهایم ( بالا می برد) و روی ابری آنجا می کارد! ( از آمیزش سرمه چشمم با اشک) رگبار سیاه و سختی می بارد به غروبی می بردم با خود... که چه ایوانی پُر گل دارد! در دستش گویی دختربچه ای ام و پَری که نسیم اش این سو و آن سو می برد و می آرد آورده برایم در دستش ماه از آسمان، (به جای یکی) هفت و سبدی سرشار از غزل و آواز (زیبا) و به من هدیه دهد خورشید و تابستان و فوج پرستوها و به گوش ام زمزمه اش این است که تو هدیه نایاب منی و چنان ارزش داری پیشم که ستاره ندارد گرچه که باشد میلیونها و تویی گنج ام که ندیدم نقشی از تو فریباتر (حتی...) در تابلوی نقاشی ها می گوید و سرمستم‌ از سخنانش (و در این احوال!) از یادم رفته کجای صحنه ی رقص ام و شیوه ی رقص ام را..‌. سخنانش زندگی ام زیر و زبر می کند و از من می سازد زن (گر چه برای لحظاتی اندک) و برایم کاخی می سازد از رویا که نمی مانم در آن غیر درنگی کوچک برمی گردم سر میزم در حالی که نمانده برایم چیزی جز آن کلمات و سخنان... (آخرین ویرایش:۲۶ مرداد ۱۳۹۸)