my soul...

من دیگه بیش از حد برای کسی تلاش نمیکنم. تا جایی که تو من رو ببینی منم تورو میبینم، تاجایی که تو با من حرف بزنی منم با تو حرف میزنم، به همون اندازه درگیرت میشم که تو درگیر منی.

دو برابر مرگم مُرده‌ام ‏و نصف زندگی‌ام، زندگی نکرده‌ام.

گاهی تنها راه نجات، بی‌احساس شدن است.

دورتر از خودم، به تماشای خودم ایستاده‌ام. چه بی‌رحمانه خسته‌ام و چه به ناچار قوی.

تاحالا براتون پیش اومده تو مغزتون داد بزنید، همه‌ی ظرفا رو بشکونید، میزا رو برگردونین، همه‌چیو بهم بریزین و برین، در حالیکه آروم نشستین و به یه نقطه خیره شدید؟

به یه دور شدن اساسی نیاز دارم. دور شدن از خونه و خانواده، دور شدن از دوست و آشنا، دور شدن از غم، دور شدن از دلتنگی، دور شدن از استرس و اضطراب، دور شدن از درس و امتحان ، دور شدن از گوشی و آدما؛ من واقعا به یه دور شدن اساسی و آرامش چند روزه نیاز دارم.

چاره چه بود؟ باید خودمان را جمع و جور می‌کردیم و ادامه می‌دادیم. باید نفس عمیقی می‌کشیدیم، صداهای توی مغزمان را ساکت می‌کردیم، سوالاتِ پیش‌آمده را هل می‌دادیم زیر فرش و خیلی عادی به مسیر زندگی بر می‌گشتیم. باید دوباره کار می‌کردیم و دوباره دخلمان را با خرجمان هماهنگ می‌کردیم و دوباره تلاش می‌کردیم تا آرام باشیم و زندگی کنیم. به جز این چه‌ می‌شد کرد؟! #نرگس_صرافیان_طوفان

داخل سرم خالی شده خالی از خاطرات خالی از مردم خالی از لحظه ها خالی از احساسات خالی از محبت خالی از خشم خالی از خوشحالی خالی از ناراحتی دیگ هیچی حس نمیکنم.

عاشق دیالوگ پدر ژپتوام که به پینوکیو میگفت: از چوب بمون، انسان ها از سنگند...

از یک جایی به بعد تنهایی است عزیز دلم، تنهایی را یاد بگیر! از یک جایی به بعد میفهمی که هیچکس را نداری، میفهمی با طناب لطف هیچکس نمیشود از دره ی اندوه بالا آمد و به نیمه ی راه نرسیده رها نشد و بیشتر از قبل نشکست و بیشتر از قبل آسیب ندید! از یک جایی به بعد خودت هستی و خودت! تنهایی را یاد بگیر و تنها بودن را بپذیر و تنها دوام آوردن را تمرین کن

آرزوها مثه لباس میمونند ، گاهی وقتی بهشون میرسی که دیگه اندازه‌ات نیستند.

من هم پر حرف ترین آدم دنیام؛ هم ساکت ترین. هم مهربون ترین آدم دنیام؛ هم بی اعتنا ترین. هم باحال ترین آدم دنیام؛ هم ضد حال ترین. هم خوشحال ترین آدم دنیام؛ هم غمگین ترین. هم حساس ترین آدم دنیام؛ هم بی احساس ترین. هم خوش برخورد ترین آدم دنیام؛ هم سرد ترین. و همه ی اینا بستگی داره که تو کی باشی.

زیادی خوب بودن؛ خوب نیست زیادی که خوب باشی دیده نمیشوی میشوی مثل شیشه ای تمیز؛ کسی شیشه تمیز را نمی‌بیند... همه به جای شیشه منظره بیرون را می‌بینند... سیمین بهبهانی

این منم، گاهی شادم گاهی غمگین، گاهی مضطرب، گاهی آرام، گاهی شتاب‌زده، گاهی صبور... این منم که گاهی از ساده‌ترین ناملایمتی‌ها به‌هم می‌ریزد و گاهی از سخت‌ترین ضربه‌ها و شکست‌ها و تلخی‌ها، خم به ابرو نمی‌آورد. گاهی قوی‌ترینم و گاهی شکننده‌ترین عنصر موجود در سیاره‌ی آدم‌ها. من دارم جهانِ طبیعیِ یک انسان را زیست می‌کنم و قرار نیست همیشه روی یک مدار و یک مسیر و یک احساس قدم بردارم، قرار نیست همیشه حالم خوب باشد یا نقاب یک انسانِ دائما شاد و آرام را بزنم؛ درحالی که طبیعتِ جهانم دائما در حال تغییر است و طبیعی‌ست که احساسات و نگرشم نسبت به اتفاقات و آدم‌ها تغییر کند و طبیعی‌ست که هر بار حال و روحیات متفاوتی را تجربه کنم، این منم! فرقی نمی‌کند که امروز خوشحالم یا غمگین، آرام یا خشمگین؛ مهم این است که احساسات طبیعی‌ام در مواجهه با هر موقعیتی را انکار نخواهم‌کرد، من در صلحم با خویش، حتی با آن بخش از وجودم که گاه‌گاهی تنهایی می‌طلبد و از جمع، فاصله می‌گیرد. حتی با آن بخش از وجودم که رنجیده یا زخمی‌ست و التیام می‌خواهد... حتی با آن بخش از وجودم که هنوز کودک مانده و نیاز دارد با او مهربان باشم و به او فرصت بدهم و از او مراقبت کنم... چه کسی می‌تواند ادعا کند که هیچ زخمی ندارد یا تماما بهبود یافته؟

زبانتان خوب میچرخد، ظاهرتان زیباست، ولی عمقی ندارید. صادق هدایت

کلمه"Overthinking" خیلی کلمه کوچیک و ناچیزیه در برابر کاری که من با مغزم میکنم ..

اگر یلدا طولانی ترین شب سال است؟ پس نام شب هایی که جان کندیم تا صبح شود چیست؟