س.

“Woman, Life, Freedom.”

۶۲۵. سعید کیانی ۱۹ دی ۱۴۰۴ اصفهان @RememberTheirNames

ماهی‌ها اشتباه نکردن. این ما بودیم که به آبِ کم، گفتیم خونه و به تنگ، گفتیم جهان.

اصلا معنی خونه رو می‌دونن؟ اینا که از یه‌جا به یه‌جای دیگه دارن می‌رن. از دریا به تنگ. حالا شاید از تنگ به فاضلاب؛ دنیای زیر پاهای ما. با این تفاوت که شیشه دنیاشونو با ما جدا کرده. قلبش هم مثل دنیاش، پلاستیکی بود. دنیاشون پلاستیکی بود، بعد شد شیشه‌ای. نمی‌دونم چرا انقدر حرفامو تکرار می‌کنم. می‌ترسم عادت کرده باشی نفهمی چی می‌گم. خونه. چه کلمه قشنگی. معنی‌شو می‌دونی؟ اونا محکومن. محکوم به موندن، توی جایی که اسمش خونه‌ست اما صاحبش نیستن.

محکوم به زیستن در جایی که سهم تو ازش فقط نفس‌کشیدنه. ➖ یه روز میام و ماهی های عید رو از تنگ شیشه‌ای می‌کَنم، می‌برم زیر آبی که قرار بود نجات باشه. شاید آب از حافظه خون خالی بشه. کف حموم قرمز میشه، فقط تقلای موجوداتی که قرار نبود این‌جا باشن. از تنگ، به جایی که اسمش سرزمینه؛ اینجا دیگه نه تنگه، نه دریاست. هیچ‌جا خونه نمیشه. -ستایش

ذره‌ذره‌ی بدنم درده.

نباید یادتون بره. نباید حجاب اجباری، زنده سوزاندن خدمتکار شاه، سینما رکس آبادان، اعدام‌های خلخالی، ثریا منوچهری و به رسمیت شناختن حکم سنگسار، کودک همسری، گورستان خاوران، گشت ارشاد، اسیدپاشی به زنان بی‌حجاب ۱۳۹۳، حمله به کوی دانشگاه تهران، اعتراضات دی ۹۶، کشتار قارنا، دختران خیابان انقلاب، جمعه‌ی خونین زاهدان، تقلب میلیونی در انتخابات و جنبش سبز و حذف مخالفین، پرواز ۷۵۲، قتل‌عام ماهشهر، خشک کردن دریاچه ارومیه، اعدام‌های دسته‌جمعی تابستان ۶۷، قطار نیشابور، تحریم واردات خودرو و فروش خودروهای داخلی بی‌کیفیت با قیمت‌های بالا، ندا آقاسلطان، اعتراضات درویشان گنابادی، تجاوز جنسی به زندانیان در زندان، آبان ۹۸، فساد چای دبش، نوید افکاری، همکاری‌ با طالبان، داعش، القاعده و حوثی‌ها و بدبختو فقیر کردن مردم افغانستان و سوریه، سربازی اجباری، عدم خرید واکسن کرونا، کولبران بلوچ، فساد هلدینگ یاس، کشته‌شدگان خیزش‌ زن زندگی آزادی، مجیدرضا رهنورد، حملات شیمیایی به مدارس دخترونه ۱۴۰۱، مافیای کنکور و سازمان‌سنجش و آموزش‌ و پرورش، سهمیه‌های کنکور، کیفیت پایین کتاب‌های آموزشی در مدارس، مافیای کتاب‌های کمک درسی و موسسات کنکور، مافیای سمپاد، آتش‌سوزی جنگل‌های هیرکانی، بچه‌های مدرسه‌ی نرجس، راه انداختن درگیری جنسیتی و قومیتی بین مردم در فضای مجازی، تشنگی دادن به خدانور لجه‌ای، جیغ و داد ناظم‌های مدارس دخترونه سر حجاب، فرشته احمدی و دخترش، سرکوب بهائیان، ساختمان متروپل و پلاسکو، سرکوب بیولوژیکی، احمدی‌نژاد، آقازاده پروری، اینترنت طبقاتی و سیمکارت سفید، تورم غیرقابل‌کنترل، عدم حق سقط جنین، شهیدپروری و بی‌ارزش جلوه دادن جون مردم، دفن زباله‌های هسته‌ای و ایجاد انواع بیماری‌های سرطانی برای مردم، قطعی گاز در زمستان، قطعی آب و برق به صورت مکرر، بی‌توجهی به خوزستان و شهرهای مرزی، شناسنامه نداشتن بچه‌های بلوچستان، فاشیستم و نژادپرستی، نادیده گرفتن مردم سرپل ذهاب، عدم توجه و بازسازی خرمشهر از بعد جنگ ایران و عراق، قانون‌اساسی زن‌ستیزانه، شناسنامه ندادن به بچه‌های نامشروع، اجرا نکردن حقابه کارون و خشک کردن زاینده رود، بی‌ارزش کردن پول ملی، مافیا لوازم‌خانگی، رانت‌خواری و زمین‌خواری و اختلاس‌های چند میلیاردی، ساخت مترو در ونزوئلا به عنوان هدیه درحالی که خط متروهای تهران فرسوده و غیراستاندارده، راه انداختن فروشگاه‌های زنجیره‌ای از جمله کوروش، بودجه‌های هنگفت صدا سیما و بنیاد امام و آستان قدس رضوی، احمد کسروی، عدم رسیدگی به مهاجران غیرقانونی، استفاده از نیروهای حشد‌الشعبی و نیابتی در سرکوب معترضان ۴۰۱ و دی ۴۰۴، فروختن مملکت به چین و روسیه، پافشاری بر تولید بمب هسته‌ای، قطع ارتباط با اکثر کشورهای جهان و انزواطلبی، کالابرگ، اعدام ریحانه جباری، اعدام و شکنجه کودکان، کشتار زندان لاکان رشت و تحویل ندادن جنازه‌ها، زندان اوین، حیوان‌آزاری، کوردستیزی، کشتی نفت‌کش سانچی، اختلاس بانک‌های آینده، پارسیان، سپه، ملی و صنعت و معدن، نابودی باشگاه استقلال، حادثه معدن طبس، تصاحب زمین‌های مردم به زور و اجبار در جریان انقلاب اسلامی و بعد از اون برای ساخت حرم امام رضا، رسوندن توان اقتصادی مردم به زیر خطر فقر، دین‌ستیزی، اتوبوس‌های فرسوده، اخراج استادان دانشگاه به دلیل اعتراض، سانحه سقوط اتوبوس نخبگان دانشگاه شریف، منقرض کردن پیروز و هیرمان، آبان و خورشید، کودکان کار، کیان حسینی، چپ شدن اتوبوس دختران فرزانگان کرمان، حادثه بندر رجایی، سنی‌ستیزی و آزار اذیت اقلیت‌های دینی، تخریب یا عدم بازسازی و رسیدگی به آثار و مکان‌های باستانی، بمب‌گذاری داعش در شاه‌چراغ، معدن بیرجند، پدیده شاندیز، کیان پیرفلک، مهسا امینی، دی ۴۰۴ و هزاران اسم و اتفاق دیگه رو یادتون بره.

می‌گویند سیاسی نشو؛ اما مگر این سیاست است؟ می‌کشند، می‌برند، کودکان را، آرزوها را، جوانان را برادرانم را، خواهرانم را نور چشمانم را..

امید را خاک می‌کنند، با خونمان آبش می‌دهند؛ سرخ می‌روید.. آتش می‌شود

همه‌شان خواهند سوخت، در آتش دل‌هایمان.. و در زبانه‌های خشم مادرمان، ایران!

مادرجان، برخیز..

مردم حداقل یکم شاد بودن اون موقع :)

*

دوستان تعارف ندارم, اگه کسی اینجا هست که هنوز طرفدار این حکومت و این آدم های که میزنن به این راحتی بچه های مردم رو میکشن باشه لف بده از اینجا. ممبر اینجوری نمی‌خوام.